Er zal wel iets gebeuren. Of we er dan helemaal van dood gaan, zien we dan wel. Zoniet, zal het de volgende keer wel zo zijn. Misschien wonen we dan al op een andere planeet. Wie weet.
Je moet het zo zien: De mens bestaat al heel erg lang. En in zijn primitieve vormen nog veel langer. We hebben het al tot nu uitgehouden. Dus de kans dat het morgen ineens gedaan is is immens klein, maar toch is ze er, en dat mogen we niet vergeten.
We leven op een bolleke dat steeds kleiner wordt. Als dat bolleke eraan gaat zijn wij aardbewoners er ook aan. Als we geluk hebben zitten we tegen dat het nodig is al op andere planeten. Misschien leven er al mensen ergens anders in het heelal. Misschien is het heelal een kruimeltje in een andere wereld. Er is nog zoveel dat wij niet weten.
Geniet van je leven en denk niet teveel aan het einde. Als het komt, komt het. En daarna zal er nog wel iets zijn. Niets bestaat immers niet. Dat is hoe ik er over denk. Hiervoor is er misschien dan ook al iets geweest. Ook dat weten wij niet. Het is echter mijn overtuiging dat er iets is. Niets kan er gewoon niet zijn. Als er dan toch niets is, zal ik het ook niet weten
De "moderne mens". Misschien zijn wij nog maar 2% ver in de evolutie. Misschien noemen ze ons over 240.000 jaar primitieven. Misschien is het dan idd al lang gedaan met de mensheid. Misschien. Wat weten wij nu. Niks.
Onze visie van het absolute einde is dus zo'n doemscenario. Als het gebeuren moet voordat wij andere planeten koloniseren dan is het zo. Ik zou het alleen spijtig vinden als het door onze eigen schuld zou gebeuren.
Als we over 500 jaar dan toch in een ander zonnestelsel wonen hebben we misschien schrik dat de hele ruimte eraan gaat.
Conclusie: Wij weten eigenlijk nog bijna niks en het is een grote puzzel waaraan we langzaam verder werken. Zorg ondertussen dat je geniet van het leven. Als het gedaan is dan zien we wel verder.