Dat is dan ook weer kort door de bocht.
- Tot je 35ste als assistent? Aan uw 24ste ben je dokter, sinds wanneer moet je standaard 11 jaar als assistent werken?
Typo - andere paragraaf staat 32. Maar bon. Punt blijft dat je lange tijd de vod bent.
- Als assistent verdien je sowieso al een bovengemiddeld startloon. Daar komen nog wat premies bij wanneer je shiften doet. Ok, nog steeds te weinig in vergelijking met het aantal uren die je klopt maar dat wordt dan ruimschoots gecompenseerd na uw assistentschap.
Loon minder dan een goeie burgie in elk geval. Voor 2000 in de maand ga ik geen 80h per week werken en 's nachts half dode bomma's verzorgen op mijn eentje omdat ik de Chinese vrijwilliger ben die die nacht van dienst is. Vergeet ook de mentale impact niet van er als jonge snaak vaak alleen te staan in het holst van de nacht in soms kritische patient omstandigheden.
Al die specialisten die ik ken hebben tijdens hun specialisatie jaren weekend shiften, 24h shiften, allerlei rare shit moeten doen die niet volgens de regels is maar ze verplicht moeten doen. Je moet toch al heel veel verdienen om dat goed te maken.
En dat wordt gecompenseerd na je assistenschap. Ja, misschien, als je er raakt. Maar wie sloten geld verdient, werkt nog altijd nachten/weekenden/rare uren. Ik ga wel akkoord dat dokters te veel betaald worden (of dat er toch een imbalance is tot het stuk dat zij van de koek krijgen ivm bv verpleegsters).
- Sinds wanneer is het verplicht om om de zoveel maanden van ziekenhuis te veranderen?
Ik ken geen enkele assistent die tijdens het assistentschap lange tijd in hetzelfde ziekenhuis geweest is. Meestal om de 3-6 maanden van ziekenhuis roteren of binnen het ziekenhuis van afdeling roteren.
- Niet simpel om op die manier een leven op te bouwen? De realiteit is dat wanneer je een bepaalde inkomensgrens overschrijdt, je je ook niet meer moet bezighouden met zaken waar anderen wél veel tijd moeten in steken buiten hun uren. Denk je dat mijn vriend-arts zich moet aantrekken om een ganse renovatie te regelen (laat staan uit te voeren) in zijn vrije tijd? Neen, hij verdient namelijk genoeg om direct een nieuwbouw te zetten. Denk je dat mijn vriend-arts zich moet aantrekken van het huishouden? Neen, hij verdient namelijk genoeg om een poetshulp regelmatig te laten komen. Denk je dat mijn vriend-arts zich moet bezighouden met zijn belastingsbrief in te vullen? Neen, dat laat hij invullen door een kantoor. Verzekeringen? Hetzelfde. Enzovoort.
Nogal money driven hier. Tijd en sociale interacties kun je niet kopen. Mijn schoonzus werkt met opzet niet full-time als specialist om net die dingen die jij allemaal zou outsourcen zelf te kunnen doen. Zelf kinderen van school halen, zelf de kleur van de verf kiezen in de verbouwing, in het weekend wel thuis zijn en met kinderen en vent bezig zijn...
Mijn punt was hier over het assistenschap. Krijg maar eens kinderen tijdens je assistentschap als je nachten van huis wegbent, weekenden moet werken etc. Of koop maar eens een huis als je niet weet waar je binnen 6 of 12 maanden zult werken. Je moet al heel veel centen verdienen om om de 2 jaar een nieuw huis te kopen. Evident is dat allemaal niet.
Je snapt bovendien mijn vergelijking niet goed. Een dokter hoeft geen afdelingshoofd te worden om een loon, een gezagsfunctie, een mate van zelfstandigheid te hebben, ... waar een burgie eerst 20 jaar carrière voor moet maken. Als je als gemiddelde dokter gewoon het hoogstnoodzakelijke doet voor uw job (dus zonder ellebogen te gebruiken, zonder in competitie te gaan, ...) dan moet een gemiddelde burgie daar wél constant ellebogen gebruiken, in competitie gaan, overuren kloppen, ... om hetzelfde te bereiken. Dààr zit het verschil.
Mjah - ik weet niet of dat echt zo is. Een dokter is de 30 voorbij eens hij die positie bereikt van 'easy money, easy job'. Ik denk dat een burgie die dezelfde uren zou kloppen als een assisent in opleiding dezelfde status kan bereiken tegen zijn 30. But again, why focus on the money? Er zijn niet veel burgies die centen te kort hebben en dood gaan van de stress hoor.
Leuk dat jij wel bij een goede werkgever terecht bent gekomen. Ik niet. En dat bewijst dus mijn punt: als dokter hoef je je daar allemaal niet van aan te trekken. Je komt sowieso goed terecht. Je zal sowieso gerespecteerd worden om wat je doet. Je bent overal je eigen baas.
Ja hoor - er zijn geen slechte ziekenhuizen met kutwerkomstandigheden.... Als die verhalen van mijn schoonfamilie maar de helft waar zijn, zijn er heel veel kutziekenhuizen om te werken hoor. Zoals altijd zal het adagio zijn 'je hebt overal goede en slechte'.
Tot slot zou ik het niet teveel op mijn persoonlijke situatie projecteren hoor. Een vriend-burgie is recent ook voor de 4de keer van werkgever veranderd: eerst slechte baas, dan voldeed de job niet aan de functie-omschrijving, vervolgens was het bedrijf te klein om deftige opslag te kunnen geven, ... Daar moet een dokter zich allemaal geen hol van aantrekken.
Dat is gewoon een vaststelling.
Zure mens jij. Hier weet ik zelfs niet hoe op te reageren.
)
: 
