Beau Is Afraid
Ik kan zowel heel veel als heel weinig over die film zeggen.
Heel weinig:
Een beetje meer:
Serieus ... ik wil die film een paar keer opnieuw zien, waarvan minstens 1 keer onder invloed van iets.
De film bevat geweldige elementen, slechte elementen, en een hoop zaken die ik gewoon niet kan plaatsen. Het eindresultaat blifjt wel:
Uitgebreider:
De film is absoluut interessant en origineel, and I applaud that.
Er zijn te weinig originele, weirde en gekke stemmen in de wereld die ook nog eens een groot platform krijgen. So kudos to you Mr. Aster.
Met Hereditary heeft hij 1 van de (of zelfs DE) beste horror films geleverd van de laatste 10 jaar. Over Midsommar heb ik nog altijd geen finale mening, maar het feit dat hij een kleurrijke en "in daglicht" horror film nog steeds angstaanjagend weet te maken, is een tour de force op zich.
En dan Beau ... Beau ... what the fuck did I watch. Het is duidelijk een deviatie van zijn vorige 2, die wel sommige van de sterke elementen meeneemt.
Het is vooral ... oneven.
Dit is
de betere versie van Mother! en Men ... 2 andere dwalende films die de hele tijd rond 1 of andere metafoor draaien via een horror insteek. Aster doet het beter en gaat vooral breder dan die 2, en vergeet niet om een film / ervaring te bouwen rond die metafoor. En die metafoor is ... who the fuck knows ...
iets met schuldgevoelens? Co-dependence? De invloed van opvoeding op een persoon?
Aan de ene kant noem ik de film wel weird en origineel. Maar dat clasht met dat ik heel duidelijk kan aanduiden waar Aster de mosterd haalt en voor welke secties.
De film is duidelijk in aparte delen te snijden, waardoor het wat overkomt als
een Frankenstein versie van een metafoor gedreven "Get Out style" film bestaande uit stukken Lynch (algemene weirdness & karakters & dromerige insteek), Kaufman (script, setup), Gondry (absurdisme, bepaalde vormgevingen) en Gylliam (rare humor en visuele stijl). Hij drapeert er gelukkig nog genoeg eigen stijl over, om er mee weg te geraken. Beter goed gestolen dan slecht gebouwd zeker?
En eigenlijk is dat zowat de conclusie: Sommige zaken zijn fantastisch (e.g. de bookends van openings en eind-scene, die toneel scene), sommigen ok (e.g. de absurdere zaken zoals de
seks scene, penis-papa, de buurt waar Beau leeft), sommige dingen werken gewoon niet (e.g. Beau/Phoenix zijn fysieke bewegingen), en een paar zaken zijn gewoon irritant (e.g. de lengte). De film is redelijk oneven, en sowieso te lang. Maar mijn eind-conclusie is wel:
Ant Man 3:
I came here to laugh and have fun. I was fucking disappointed.
1 & 2 waren dik in orde, dit was echt brol. Ik zal me beperken tot de goede zaken die ik kan zeggen:
- Visueel is het verbluffend en origineel
- Paul Rudd blijft een verdomd charmant beest
Al de rest is trash. Die film slaagt nergens op, de pacing is rot, het verhaal gaat nergens over, de CGI is niet goed, de actie is saai, de humor werkt niet ... just trash.
Guardians of the Galaxy 3:
I came here to laugh and have fun. I was fucking disappointed.
Aan de ene kant minder ontgoocheld dan Ant Man 3 (GOTG3 is een beter film), aan de andere kant meer ontgoocheld (GOTG 1 & 2 waren ZOveel betere films, dus mijn verwachtingen waren hoger).
Deze film is gewoon ontrokken aan elk deel "ongedwongen charme en fun" dat de eerste 2 uitstraalden. Het is veel minder licht, de humor werkt minder goed, en het lijkt alsof de cast er geen zin meer in had.
Het is geen slechte film tout court, het is gewoon niet plezant meer
. Jammer dat dit de afsluiter moet zijn.
