Gisteren het eerste half uur gezien (en toen viel de vriendin in slaap), straks verder kijken.
.
I love you man, but...Gisteren het eerste half uur gezien (en toen viel de vriendin in slaap), straks verder kijken.
Ik vond het nog "ok". Wordt het significant slechter na een half uur, of is mijn smaak gewoon zo shit?
In het geval van het laatste: Great, heb ik tenminste ne goeie film voor straks
Ik wist zelfs niet dat hijj deze gemaakt had... Kijk ernaar uit!
Nu wil ik die ook zien
Bon omdat ik in de mood was en het lazy sunday is ook nog eens Le cercle rouge (1970) erachteraan geknald. Derde rewatch en ondertussen een 10/10 voor mij.
L’Armee des Ombres al gezien? Dat is mijn favoriet van Melville. Zou dringend meer films van hem moeten zien, heb enkel die, Le Samourai en Le Cercle Rouge gezien voorlopig.
Die heb ik nog niet gezien. Enkel nog maar de drie films met Alain Delon. Un flic viel ook best mee hoewel voor mij iets minder dan de andere twee.
Yup, je gaat meteen zien dat het een Melville is. Alleen is die minimalistische, onderkoelde stijl hier toegepast op een oorlogsfilm.
) wel moeilijker om vol te houden als ze ons steeds opnieuw willen doen geloven dat hij even jong is als de late twintigers/vroege dertigers in de cast.
VertigoDjango Unchained (2012, Quentin Tarantino)
Telkens als in een actiescène tientallen figuranten het toneel oplopen die je nog op geen enkel moment eerder in de film hebt gezien, weet je dat ze binnen de 5 seconden gaan neervallen. Ik heb wel genoten van de Monty Python-achtige elementen in de film, maar verder deed deze het niet voor mij. Die typische Tarantino trope van de damsel in distress, het delicate vogeltje in de kooi dat door de quirky maar dappere held moet worden gered, begon me wat te vervelen wegens toch wat te voorspelbaar.
Vertigo (1958, Alfred Hitchcock)
Komt een beetje traag op gang, maar zoals zo vaak bij Hitchcock is de beeldvorming en symboliek - met dat prachtige velvet-rood dat in iedere scène wel ergens contrasteert met het mossige groen - superb. In de laatste 10 minuten van de film wordt het tempo ineens de hoogte ingedreven, waardoor ik merkte dat ik zelf bij het kijken op mijn adem begon te trappen.
De suspension of disbelief wordt bij iedere film met James Stewart (
. Scottie's nachtmerrie is ook prachtig gedaan.
Vanmorgen uitgekeken terwijl ik mijn dochter de fles gaf. De autobiografische stukken zijn inderdaad schitterend, dat moet wel een boeiend tijdperk zijn geweest om in op te groeien en zéker in die omgeving. Vandaag nog eens wat sixties muziek opzetten.
Gisteren ook bekeken en zelfde gevoel. Héérlijke soundtrack idd, eentje op maat van @Deckard denk ik.
Helemaal over het hoofd gezien die film! Ben benieuwdGisteren ook bekeken en zelfde gevoel. Héérlijke soundtrack idd, eentje op maat van @Deckard denk ik.
.
