Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Vrijdag Sonic the Hedgehog gezien.
Vond hem best wel goed. Had er absoluut geen hoge verwachtingen voor dus...

Vandaag Sonic the Hedgehog 2 gezien in avant-première. Enige nadeel, het was in het Vlaams. Duurde een halfuur langer dan de eerste, had niet per se gemoeten. Heel leuk wel, alle verwijzingen naar de games! Ik ga hem later ook nog wel eens in het Engels kijken. Al bij al was die nog wel vrij goed.
 
Mulholland Drive (2001, David Lynch)

Hoewel ik nog nooit eerder iets van Lynch had gezien, had ik wel al een redelijk goed idee waar ik me aan kon verwachten. De 2.5 uur vloog voorbij en ik werd er echt wel helemaal in mee gezogen, maar op het einde voelde ik me toch wat zoals bij het lezen van een Thomas Pynchon roman: de losse indrukken en droomachtige sfeer die hij creërt zijn fantastisch, maar ik kan er niet zozeer iets coherent van maken dat steek houdt (en dat is wellicht ook niet zozeer de bedoeling van dit soort kunst).

Nu we het toch over Pynchon hebben, had ik Lynch wel graag eens een projectje als The Crying of Lot 49 zien verfilmen.


Witness for the Prosecution (1957, Billy Wilder)

Mijn favoriete Wilder tot nu toe! Charismatische personages, goede dialogen, en innemend grappig.

De scène met de traplift ga ik alvast in mijn bibliotheek met potentiële meme reacties zetten:

 
Paar filmkes bekeken in het kader van de oscars.


Shoot me, maar ik heb die na een half uur afgezet wegens oninteressant. 3/10. Not my cup of tea.


Fijne film die eens een ander licht werpt op de ambras in Noord-Ierland. 7/10.


Erg voorspelbare film imo en toegegeven, het ganse circusgebeuren boeit maar weinig. 6/10.
 
Mulholland Drive (2001, David Lynch)

Hoewel ik nog nooit eerder iets van Lynch had gezien, had ik wel al een redelijk goed idee waar ik me aan kon verwachten. De 2.5 uur vloog voorbij en ik werd er echt wel helemaal in mee gezogen, maar op het einde voelde ik me toch wat zoals bij het lezen van een Thomas Pynchon roman: de losse indrukken en droomachtige sfeer die hij creërt zijn fantastisch, maar ik kan er niet zozeer iets coherent van maken dat steek houdt (en dat is wellicht ook niet zozeer de bedoeling van dit soort kunst).

Nu we het toch over Pynchon hebben, had ik Lynch wel graag eens een projectje als The Crying of Lot 49 zien verfilmen.
Mulholland is toevallig wel de Lynch die tot in de puntjes in mekaar gepuzzeld kan worden. Als u het interresseert, zoek gerust eens op op het inet, pretty damn impressive.

Als ge ne rewatch zou doen:
Let op de blauwe sleutel van Betty / Diane. Dat is zowat de belangrijkste "sleutel" om de film al op zijn minst in de juiste chronologisch volgorde te krijgen.
 
Allez, man, dat was toch fantastisch? Willem Dafoe alleen al :love:
En, zoals PBR reeds eerder aanhaalde, hij is idd wat voorspelbaar maar dat is net inherent aan het genre. Mij stoorde dat alleszins ook niet
Bwaaf, de setting en het verhaal hebben het voor mij verbrod :(

Dafoe is wel een soort heilige voor mij, daar niet van. Gelijk wijn die kerel.
 
Nieuwe Texas Chainsaw Massacre na 40tal minuutjes afgezet. Had nog effe hoop toen ik een bus slachtoffers zag aankomen, maar uiteindelijk is er eigenlijk geen enkel boeiend personage te bespeuren in die film en is het geheel gewoon een karikaturaal incestueuze boel van een veel beter origineel.

De avond gelukkig nog gered met het verfijnde BADMAN. Ik zou direct geld geven om hier een volwaardige film van te zien .
 
Spencer
Wild things
Turning red
Hah ik heb eigenlijk wel een zwak voor Wild Things, thrillers worden bijna niet meer sleazy dan dit. En de twist wordt ook met een grote grijns gebracht.

Ik heb Spencer ook gezien en was helaas minder onder de indruk. Ik ben geen fan van biopics en apprecieer dat Larrain er iets speciaals mee wil doen in plaats van een wikipedia-artikel op beeld te zetten zoals vaak gebeurt. De beelden en de soundtrack van Jonny Greenwood waren geweldig, Kirsten Stewart was zeer goed. Er zitten ook geregeld echt goeie kleine momenten in de film en de sfeer was eerder die van een horrorfilm. Maar uiteindelijk verloor ik na een halfuur mijn interesse omdat die vervelende royals, die amper mensen zijn maar vooral uit protocollen lijken te bestaan, me geen hol interesseren en de film onvoldoende deed om me mee te laten leven met Diana waardoor het allemaal wat saai werd.

Eigenlijk was dit Jackie 2, die film stelde me ook licht teleur.
 
Ik heb Spencer ook gezien en was helaas minder onder de indruk. Ik ben geen fan van biopics en apprecieer dat Larrain er iets speciaals mee wil doen in plaats van een wikipedia-artikel op beeld te zetten zoals vaak gebeurt. De beelden en de soundtrack van Jonny Greenwood waren geweldig, Kirsten Stewart was zeer goed. Er zitten ook geregeld echt goeie kleine momenten in de film en de sfeer was eerder die van een horrorfilm. Maar uiteindelijk verloor ik na een halfuur mijn interesse omdat die vervelende royals, die amper mensen zijn maar vooral uit protocollen lijken te bestaan, me geen hol interesseren en de film onvoldoende deed om me mee te laten leven met Diana waardoor het allemaal wat saai werd.

Eigenlijk was dit Jackie 2, die film stelde me ook licht teleur.
haha, ben gisterenavond laat nog beginnen kijken en afgezet om exact deze reden
Jackie vond ik vele malen boeiender wat dat betreft (bekeek hem wel op speciaal moment waarin het extra impact had, dat 'hielp' ook)
 
Mulholland Drive (2001, David Lynch)

Hoewel ik nog nooit eerder iets van Lynch had gezien, had ik wel al een redelijk goed idee waar ik me aan kon verwachten. De 2.5 uur vloog voorbij en ik werd er echt wel helemaal in mee gezogen, maar op het einde voelde ik me toch wat zoals bij het lezen van een Thomas Pynchon roman: de losse indrukken en droomachtige sfeer die hij creërt zijn fantastisch, maar ik kan er niet zozeer iets coherent van maken dat steek houdt (en dat is wellicht ook niet zozeer de bedoeling van dit soort kunst).

Nu we het toch over Pynchon hebben, had ik Lynch wel graag eens een projectje als The Crying of Lot 49 zien verfilmen.


Witness for the Prosecution (1957, Billy Wilder)

Mijn favoriete Wilder tot nu toe! Charismatische personages, goede dialogen, en innemend grappig.

De scène met de traplift ga ik alvast in mijn bibliotheek met potentiële meme reacties zetten:


Witness for the Prosecution was echt geweldig. :rofl:

Met de heerlijke Charles Laughton. Grote aanrader ook is de (enige) film die hij geregisseerd heeft: The Night Of The Hunter!
 
Les Misèrables (via Canvas) van Ladj Ly

Hopeloos en wetteloos. Dat is de sfeer die rond de HLM’s van de banlieus in Frankrijk hangt en dat is de sfeer die deze film uitstekend in beeld brengt.
We volgen 3 agenten van ‘La BAC’ - twee doorwinterde en een nieuweling - op hun dag doorheen de banlieu Parisien.
Hierin verweven ook de verhalen van Issa, een jongen die de ‘conneries’ aan elkaar lijkt te rijgen en Buzz, die een drone heeft.
Deze film is gebaseerd op echte feiten. De Brigade Anti-Criminalité die wel heel vaak over de schreef ging (systeem is nu vernieuwd maar of het verschil maakt?) en de reactie van de inwoners van bepaalde wijken.
In deze wijken heb je sowieso al enorme spanningen tussen Magrebiens, Afrikanen en klassieke kansarme Fransen. Breng daar een politiemacht bij die enkel wantrouwen opwekt want vastzittend in een systeem van geweld tegen ons/ geweld tegen hen dat langs beide kanten enkel escaleert, en je hebt een kookpot waar elke vonk teveel kan zijn.

Wat deze film goed maakt, is dat je weliswaar naar acteurs kijkt maar dit op geen enkel moment voelt. De vertolkingen zijn ijzersterk levensecht. Er is geen goede of foute kant te kiezen, je ziet de excessen en ook al zijn die niet goed te praten, je ziet waaróm en dat maakt dit ook een bijzonder frustrerende ervaring. Is hier nog iets aan te doen? Wie heeft de moed om er aan te beginnen? Want de banlieus zúllen ontploffen en dat is geen kwestie van decennia meer.

Aanrader.
 
Terug
Bovenaan