Horror oktober part 3-4-5
Freaks - Mensen die fysiek/mentaal net iets minder geluk hadden meets het grote scherm. Unieke film in die zin dat er echt misvormde mensen gebruikt werden om de rol van "freaks" te spelen. Moest ik toch ooit eens gezien hebben maar uiteindelijk maar vrij méh film, tuurlijk je kan er af en toe niet naast om gewoon te kijken wanneer persoon x of y voor het eerst passeert maar uiteindelijk, en dat is een pluim voor de film, wordt er het zeker geen pure exploitation uitlach cinema. Liefdesplotje is nogal dunnetjes en het is wachten tot het +- laatste kwartier voor er echt wat wezenlijks komt te gebeuren wel. Toch een uniek filmpje.
Santa Sangre - Acrobaat met jeugdtrauma's en mommy issues meets Jodorowsky. Ik had hem in feite nog een stuk vreemder en geflipter verwacht. Maar ik was eigenlijk wel blij dat het niet constant losgaan was van het ene wtf moment naar het andere. Je krijgt echt nog wel een plot en een kapstok waarrond de gebeurtenissen zich afspelen. Wat je krijgt zijn kleuren, sterke acteerprestaties wat surrealistische stukjes hier en daar een droomsequentie maar vooral tonnen sfeer. Past zeker onder het thema horror wat mij betreft, niet alleen door de soms heftige beelden maar evengoed door het feit dat je beetje bij beetje in de psyche van ons hoofdpersonage lijkt te komen. Vrij uniek filmpje dat misschien niet consequent even geweldig is maar op bepaalde momenten wel echt uitstekend was.
What Ever Happened to Baby Jane - Film meets Bette Davis. Jezus Maria Jozef en nog een hele nest andere heiligen. Wat een actrice was Bette Davis. Ja het is theatraal, ja het is groots, ja het is drama, ja ... . Maar god damn wat kon die vrouw acteren. Ik ben onvoorwaardelijk fan, dit is een diva in al haar facetten (inclusief een jarenlang fight met collega hoofdrolspeelster Joan Crawford blijkbaar, het valt niet op hoor tijdens het kijken naar deze film, neuh) en de mindere die neem ik er dan echt wel zonder het minste probleem bij. Al na één scène is ze gewoon de boertige, onaantrekkelijke feeks die ze in deze film hoort te zijn en die blijft ze gewoon heel de film lang tot in de perfectie. Voor de rest ja succes dat eindig is, psychisch en fysiek lijden, er komt vanalles aan te pas en dat komt ook nog behoorlijk uit de verf zelfs, maar Bette fucking Davis, wat een vrouw, wat een actrice, ik zou ze nog twee uur kunnen zien acteren tegen een witte muur en ik zou me niet vervelen denk ik, ik zeg het 'iedere' (lees drie a vier) keer ik ze zie spelen maar ik moet dringend toch eens wat meer van haar gaan bekijken of herkijken (All About Eve comes to mind).
Freaks - Mensen die fysiek/mentaal net iets minder geluk hadden meets het grote scherm. Unieke film in die zin dat er echt misvormde mensen gebruikt werden om de rol van "freaks" te spelen. Moest ik toch ooit eens gezien hebben maar uiteindelijk maar vrij méh film, tuurlijk je kan er af en toe niet naast om gewoon te kijken wanneer persoon x of y voor het eerst passeert maar uiteindelijk, en dat is een pluim voor de film, wordt er het zeker geen pure exploitation uitlach cinema. Liefdesplotje is nogal dunnetjes en het is wachten tot het +- laatste kwartier voor er echt wat wezenlijks komt te gebeuren wel. Toch een uniek filmpje.
Santa Sangre - Acrobaat met jeugdtrauma's en mommy issues meets Jodorowsky. Ik had hem in feite nog een stuk vreemder en geflipter verwacht. Maar ik was eigenlijk wel blij dat het niet constant losgaan was van het ene wtf moment naar het andere. Je krijgt echt nog wel een plot en een kapstok waarrond de gebeurtenissen zich afspelen. Wat je krijgt zijn kleuren, sterke acteerprestaties wat surrealistische stukjes hier en daar een droomsequentie maar vooral tonnen sfeer. Past zeker onder het thema horror wat mij betreft, niet alleen door de soms heftige beelden maar evengoed door het feit dat je beetje bij beetje in de psyche van ons hoofdpersonage lijkt te komen. Vrij uniek filmpje dat misschien niet consequent even geweldig is maar op bepaalde momenten wel echt uitstekend was.
What Ever Happened to Baby Jane - Film meets Bette Davis. Jezus Maria Jozef en nog een hele nest andere heiligen. Wat een actrice was Bette Davis. Ja het is theatraal, ja het is groots, ja het is drama, ja ... . Maar god damn wat kon die vrouw acteren. Ik ben onvoorwaardelijk fan, dit is een diva in al haar facetten (inclusief een jarenlang fight met collega hoofdrolspeelster Joan Crawford blijkbaar, het valt niet op hoor tijdens het kijken naar deze film, neuh) en de mindere die neem ik er dan echt wel zonder het minste probleem bij. Al na één scène is ze gewoon de boertige, onaantrekkelijke feeks die ze in deze film hoort te zijn en die blijft ze gewoon heel de film lang tot in de perfectie. Voor de rest ja succes dat eindig is, psychisch en fysiek lijden, er komt vanalles aan te pas en dat komt ook nog behoorlijk uit de verf zelfs, maar Bette fucking Davis, wat een vrouw, wat een actrice, ik zou ze nog twee uur kunnen zien acteren tegen een witte muur en ik zou me niet vervelen denk ik, ik zeg het 'iedere' (lees drie a vier) keer ik ze zie spelen maar ik moet dringend toch eens wat meer van haar gaan bekijken of herkijken (All About Eve comes to mind).
)
.
. Je hoeft toch niet altijd het origineel gezien te hebben voor je een remake ziet?
)
