Nog beter dan de OG. Nog aan't twijfelen om de run verder te zetten en ineens alle andere Batmans te bekijken. Maar ik herinner me die van Schumacher echt als bagger films. Then again, mijn herinneringen aan OG Batman bleken ook niet accuraat.
Die zijn vooral gewoon heel campy. Batman Forever heb ik maar 1x gezien denk ik en kan er niet zo veel over zeggen buiten dat ik mij ermee geamuseerd heb. Batman & Robin was bij de laatste kijkbeurt hoegenaamd geen succes.
Zelf toevallig de Nolan Batman trilogie nog eens bekeken, dat was alweer meer dan 5j geleden.
Batman Begins
Leuk voor liefhebbers van origin stories. Vreselijke dialoog over de hele lijn en af en toe ook sloppy montage, maar we zien wel Nolans ambitie en de schaal van zijn films een grote stap nemen met deze film. Ik vind de villains erg leuk, maar jammer genoeg brengen we niet veel tijd door met Dr. Crane en Cillian Murphy's performance voelt nogal rushed aan.
The Dark Knight
De film heeft een onverdiend torenhoge reputatie, maar is wel met gemak de beste van de trilogie. Nolan neemt hier voorgoed afscheid van de gotische, barokke traditie van Batman en kiest de hedendaagse grootstad als zijn nieuwe setting, bijgestaan door de de afwezigheid van Wayne Manor en een side quest in Hong Kong. En heel veel leentje buur bij Michael Mann. Veel van de problemen uit Batman Begins zijn opgelost, de actie is minder warrig en montage veel meer afgelikt. Maar toch vond ik dat de film lijdt onder het gewicht van diens plot. Er is heel veel aan de gang, en de film raast er met te veel vaart door om de verschillende plots, personages en zelfs bat-gadgets de aandacht te geven die ze verdienen. Omdat de film zo haastig de eindstreep wil halen, worden ook de thema's van de film op idiote wijze opgesomd. Ofwel bewust gedaan voor slow joe in the back row, ofwel omdat Nolan gewoonweg niet beter kan.
The Dark Knight Rises
Het zou onmogelijk geweest zijn voor Nolan om de populariteit van The Dark Knight te toppen Als deze film het momentum van zijn eerste helft kon aanhouden, dan zou het met gemak mijn favoriete van de drie zijn. We maken kennis met Selina Kyle, zeggen goeiendag tegen Alfred en proberen een mysterie te ontrafelen in de riolen van Gotham met behulp van een goedhartige flik en ersatz Batman Fun stuff, zoals het hoort. Maar net als bij zijn voorganger, probeert de film hier met te veel plot en personages te jongleren, maar slaagt er veel minder in om dat aan te houden. De film neemt halverwege een totaal andere wending en begint vanaf dan wééral nieuwe personages, verhalen en legendes te introduceren, personages van de vorige films er weer bij te halen, en dat allemaal in een fabelachtige setting die helemaal haaks staat op de ietwat realistische toon die Nolan vanaf The Dark Knight was beginnen zetten. Heel die film wordt daardoor een soep, met als dieptepunten een opvoering van de Spar Spangled Banner die we tot mijn grote ergernis integraal te horen krijgen, een makeshift courtroom die enkel bestaat om nog eens te wuiven naar Cillian Murphy, we horen een van de minst verstaanbare hedendaagse acteurs nog slechter dan ooit dankzij een onnodige stemvervormer (tijdens de American football scene nog erger gemaakt wanneer hij door de PA spreekt) en een bleitende Alfred met zijn ondraaglijk sentimenteel verhaaltje over zijn jaarlijkse verlof in Italië.