Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Het blijft wel Eva Green :unsure:
dan nog... in die film zag ze er akelig gemeen uit,
jakkes, om daar dan op te kruipen, als het uw aardsvijand is, is toch wel overkill...

wat ik me ook steeds afvraag is in die historische tijden, zeep en tandpasta bestonden niet.... hoe vadsig moet dat dan wel niet zijn, om tijdens de seks in elkaar te zitten hijgen, als je nog nooit uw tanden hebt gepoetst. gelukkig ben ik niet in die tijden geboren. zelfs met mn eigen vrouw weiger ik seks te hebben, zonder dat we eerst hebben gedoucht en gepoetst beiden. ben ik dan echt te preuts?
 
wat ik me ook steeds afvraag is in die historische tijden, zeep en tandpasta bestonden niet.... hoe vadsig moet dat dan wel niet zijn, om tijdens de seks in elkaar te zitten hijgen, als je nog nooit uw tanden hebt gepoetst. gelukkig ben ik niet in die tijden geboren. zelfs met mn eigen vrouw weiger ik seks te hebben, zonder dat we eerst hebben gedoucht en gepoetst beiden. ben ik dan echt te preuts?
Tandenborstels bestaan al lang hoor. Tandpasta niet maar op zich is dat ook niet nodig. De Romeinen poetsten hun tanden met urine. :unsure:
 
Ik heb de film nooit gezien, enkel de comic gelezen. Even ervan uitgaand dat de film niet TE veel aanpast: Op welke manier is dit lovecraftian cosmic horror?
Alles rond de cult, het "wezen" dat iemand gebruikt als portal om te communiceren met zijn volgelingen. Realiteit bestaat niet, we zijn een raar construct via dat wezen "bestaat" (of toch hoe ik het begreep, that ending.. :unsure:)

Anyway, dikke fun. Zeer aangename verrassing en toch een aanrader.
 
Nog eentje die wat meer aandacht verdient:

The Addiction (Abel Ferrara, 1995)

Abel Ferrara heeft een reeks geweldige films in de jaren 90 gemaakt, van Bad Lieutenant tot The Funeral. Allemaal vond ik ze steengoed, op één film na: de vampierenfilm The Addiction. De eerste keer gezien toen ik een jaar of 20-22 was en toen vond ik het een saaie, pompeuze, pseudo-intellectuele bedoening met een veel te opzichtige metafoor.

Nu herbekeken en ik moet zeggen dat ik serieus van mening veranderd ben. De stokpaardjes van Ferrara komen ook hier weer terug, een hoofdpersonage dat moreel met zichzelf in de knoop ligt en boetedoening moet ondergaan op weg naar verlossing. Maar in geen enkele andere film brengt hij het op zo'n nihilistische manier. Op zich vind ik vampirisme als metafoor voor drugsgebruik (en breder gezien misschien gewoon de drang om destructief te zijn) eigenlijk ook gewoon goed passen. De intellectuele en filosofische praatjes van veel personages kwamen me nu ook ergens eerder satirisch over en daardoor minder storend.

Neem daarbij nog de geslaagde, redelijk grungy zwart-wit fotografie, het goede werk van Lili Taylor, de memorabele scène met Christopher Walken en het tempo en ritme dat Ferrara aanhoudt, zo staat deze wat mij betreft nu helemaal niet mis tussen Bad Lieutenant, King of New York, Body Snatchers en The Funeral.
 
Alles rond de cult, het "wezen" dat iemand gebruikt als portal om te communiceren met zijn volgelingen. Realiteit bestaat niet, we zijn een raar construct via dat wezen "bestaat" (of toch hoe ik het begreep, that ending.. :unsure:)

Anyway, dikke fun. Zeer aangename verrassing en toch een aanrader.
In de comic is het puur het hoofdpersonage, die flik, die een "geconstrueerd" wezen is. Voor de rest "bestaat" de realiteit daar gewoon. Wederom, ik heb de film niet gezien. Maar in uw optiek (nothing is real, we are all created by a being) zie ik de lovecraftian horror indeed wel.

Met alle respect voor vrouwen over de hele wereld, quasi niemand is zo mooi als Eva Green...
Mwoaaaaaaaaaah dat is ook een overstatement.
 
Nog eentje die wat meer aandacht verdient:

The Addiction (Abel Ferrara, 1995)

Abel Ferrara heeft een reeks geweldige films in de jaren 90 gemaakt, van Bad Lieutenant tot The Funeral. Allemaal vond ik ze steengoed, op één film na: de vampierenfilm The Addiction. De eerste keer gezien toen ik een jaar of 20-22 was en toen vond ik het een saaie, pompeuze, pseudo-intellectuele bedoening met een veel te opzichtige metafoor.

Nu herbekeken en ik moet zeggen dat ik serieus van mening veranderd ben. De stokpaardjes van Ferrara komen ook hier weer terug, een hoofdpersonage dat moreel met zichzelf in de knoop ligt en boetedoening moet ondergaan op weg naar verlossing. Maar in geen enkele andere film brengt hij het op zo'n nihilistische manier. Op zich vind ik vampirisme als metafoor voor drugsgebruik (en breder gezien misschien gewoon de drang om destructief te zijn) eigenlijk ook gewoon goed passen. De intellectuele en filosofische praatjes van veel personages kwamen me nu ook ergens eerder satirisch over en daardoor minder storend.

Neem daarbij nog de geslaagde, redelijk grungy zwart-wit fotografie, het goede werk van Lili Taylor, de memorabele scène met Christopher Walken en het tempo en ritme dat Ferrara aanhoudt, zo staat deze wat mij betreft nu helemaal niet mis tussen Bad Lieutenant, King of New York, Body Snatchers en The Funeral.
Dit! Ik heb daar ontzettend van genoten, arthouse vampire flicks ftw en Ferrara twist maakt het des te specialer.

Mwoaaaaaaaaaah dat is ook een overstatement.
Voor mij niet. 🤷‍♂️
 
April tot nu toe:
Brawl in Cell Block 99 (2017)
In the Name of the Father (1993)
Aquaman (2018)
News of the World (2020)
Batman v Superman: Dawn of Justice (2016)
Kill Bill: Vol. 1 (2003), rewatch
Godzilla (2014)
Troy (2004)
Mimic (1997)

Ik weet niet waarom, maar ben me dus eens door de DC films aan het worstelen omdat ik nu toch wel mee wil zijn met de Snyder cut hype :unsure: Aquaman viel nog te pruimen als hersendode popcornfilm, maar Batman v Superman was echt oersaai...
Idem voor Godzilla, dacht dat ik die nog ging kunnen smaken, maar jezus zeg, wat een gedrocht van een film was me dat :p
Mimic gisteren gekeken en dat was wel good fun. Spijtig dat ik zo een brakke tv heb staan op kot, veel donkere scenes & daar kan dat toestel niet goed mee om :p
 
Nog eentje die wat meer aandacht verdient:

The Addiction (Abel Ferrara, 1995)


Die vond ik inderdaad ook heel sterk. Herinner mij dat ik die maar moeilijk kon vinden en uiteindelijk in niet zo'n goeie kwaliteit heb gezien. Jammer. Ondertussen blijkbaar wel Arrow release. 🤷‍♂️ Body Snatchers vond ik wel nog beter! Die premisse blijft zo straf dat dat na vier (toch? Faculty telt niet mee he? :unsure: ) blijft boeien.
 
0PfMfYb.gif
 
Die vond ik inderdaad ook heel sterk. Herinner mij dat ik die maar moeilijk kon vinden en uiteindelijk in niet zo'n goeie kwaliteit heb gezien. Jammer. Ondertussen blijkbaar wel Arrow release. 🤷‍♂️ Body Snatchers vond ik wel nog beter! Die premisse blijft zo straf dat dat na vier (toch? Faculty telt niet mee he? :unsure: ) blijft boeien.

Ben van plan de komende tijd eens alle 90's films van Ferrara te herbekijken. Bij de meeste is het jaren geleden, maar afhankelijk van het moment en het gevoel wisselen Bad Lieutenant en King of New York af als m'n favoriet. New Rose Hotel wel nooit gezien, maar die schijnt nogal te sucken? Body Snatchers vind ik ook zalig, maar denk dat de versie van Philip Kaufman nog nipt mijn favoriet is. Ik geloof dat ze de premise binnenkort zelfs nog eens gaan hermaken.

Heb ook gezien dat Driller Killer, z'n eerste (niet-pornografische) langspeelfilm, tot het publiek domein hoort en dus gratis op Youtube te vinden is. Binnenkort ook eens zien dus.
 
Body Snatchers vond ik wel nog beter! Die premisse blijft zo straf dat dat na vier (toch? Faculty telt niet mee he? :unsure: ) blijft boeien.
Fuk dat Faculty is all kinds of awesome. Geen statige cinema, maar heel goed verteerbaar filmke :thumb:.


Trump.. kga nooit weten of het een trollaccount is of niet, fuckin hell man😂
You are not alone =>
Ik vraag me soms toch af of gij niet de meest subtiele maar volhardende trol ooit zijt.
Als ja: Props for the dedication :thumb:.
Als nee: Props for you being you :thumb:.

Dus in elk geval, doe zo voort :clap:
 
The Invisible Man - 8/10 (Leigh Whamell, 2020)


Hush... Hush, Sweet Charlotte - 7.5/10 (Robert Aldrich, 1964)

Croupier - 7.5/10 (Mike Hodges, 1998)

Daylight - 7/10 (Rob Cohen, 1996)

The Invitation - 7/10 (Karyn Kusama, 2015)

Creep - 3/10 (Patrick Brice, 2014)
 
Terug
Bovenaan