Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?

mannekes @cege zijn situatie is echt niet zo gemakkelijk. Als ge situatie rationeel bekijkt zijn en veel oplossingen mogelijk, maar het emotioneel stuk is toch veel groter hierin.

Ik ga ervan uit dat hij wel verder wilt met zijn partner, maar de schoonfamilie komt er wel gratis bij (oftewel volgens het oude gezegde, uw eigen familie kunt ge niet kiezen, uw schoonfamilie wel). Zoals hij aangeeft ziet zijn partner zelf af van heel de situatie. Wil je dan de ondersteunende partner zijn, en dus sommige dingen laat gebeuren of ga je er telkens tegen in, waardoor de partner nog meer het gevoel heeft dat ze op een eilandje zit.

Mijn inziens laat cege juist niet over zich heen lopen in de dingen waar hij belang aan hecht (of risico's voor loopt) door haar uit vennootschappen te halen wat mogelijks slecht kan aflopen. Maar laat hij andere dingen gaan, om zijn partner te beschermen/ ervoor te zorgen.

En als hij geholpen is om hier af en toe te boel te komen neerschrijven, waardoor ik het gevoel heb, dat ik niet de enige ben met een moeilijk (schoon)familie denk ik dat hij niet slecht bezig is.
 
mannekes @cege zijn situatie is echt niet zo gemakkelijk. Als ge situatie rationeel bekijkt zijn en veel oplossingen mogelijk, maar het emotioneel stuk is toch veel groter hierin.

Ik ga ervan uit dat hij wel verder wilt met zijn partner, maar de schoonfamilie komt er wel gratis bij (oftewel volgens het oude gezegde, uw eigen familie kunt ge niet kiezen, uw schoonfamilie wel). Zoals hij aangeeft ziet zijn partner zelf af van heel de situatie. Wil je dan de ondersteunende partner zijn, en dus sommige dingen laat gebeuren of ga je er telkens tegen in, waardoor de partner nog meer het gevoel heeft dat ze op een eilandje zit.

Mijn inziens laat cege juist niet over zich heen lopen in de dingen waar hij belang aan hecht (of risico's voor loopt) door haar uit vennootschappen te halen wat mogelijks slecht kan aflopen. Maar laat hij andere dingen gaan, om zijn partner te beschermen/ ervoor te zorgen.

En als hij geholpen is om hier af en toe te boel te komen neerschrijven, waardoor ik het gevoel heb, dat ik niet de enige ben met een moeilijk (schoon)familie denk ik dat hij niet slecht bezig is.
Zijn situatie is helemaal niet eenvoudig. Misschien ligt het aan de tone of voice van zijn berichten die mij niet ligt en waardoor ik wat twijfel de juistheid van het verhaal. Ik wil ook helemaal niet beweren dat hij slecht bezig is al lijkt het me wel nuttiger om zijn energie te steken in het beschermen van zijn gezin en niet in het uitpluizen van de situatie van die schoonbroer.

Ik lees hier gewoon zaken waarvan ik vermoed dat ze niet kloppen. Zoiets als naar een notaris bellen om te forceren dat zijn vriendin uit die vennootschappen wordt gehaald. Wat heeft een notaris daar uberhaupt mee te maken? Die dient enkel een notariële akte op te maken voor de overdracht van de aandelen en verder niks. Een bestuursmandaat neerleggen is het eerste wat in dit geval had moeten gebeuren en daar heb je geen notaris voor nodig. En die anekdotische voorbeelden van de schoonbroer die ongevraagd en onaangekondigd zijn huis betreed voor werken uit te voeren. Als dat herhaaldelijk gebeurt dan doe je toch een aangifte.
 
@cege

Jezus Christus, wat een toxische schoonfamilie. Los van het feit dat jij géén ambras wilt met uw madam... is het toch ook haar taak om jou af te schermen van al die craziness? Jullie (of zij?) laten dit ook gewoon toe, met als enig (m.i. slecht) argument: "Ja, maar anders is er ambras of zit uw madam / de schoonmoeder te blijten", wat dan ook gewoon pure emotionele chantage is.

Ik ben maar een stranger op het grote interwebz, maar my two cents: het feit dat je wederhelft "zomaar" jullie geld geeft (of leent?) zonder het te bespreken, want anders [insert irrelevante reden van emotionele chantage hier] getuigt ook maar van bitter weinig respect naar jou toe.

Het is haar vader en broer, dus het is in mijn ogen primair haar taak om daarover grenzen te trekken.
Het is jullie / jouw huis... Stay in your lane, of bol het af, denk ik dan.



Succes in ieder geval... lijkt me géén makkelijke situatie.

Ik vind dat de madam hier te veel shit op haar talloor krijgt. Het is de enige in de familie die EN verstand heeft en catastrofes wil vermijden EN probeert om de partijen te verzoenen. De ouders wil enkel verzoenen en lopen in de catastrofes. De broer geeft geen hol om verzoenen en enkel zijn plannen uitvoeren en veroorzaakt de catastrofes.

Ik ben geen partij, dus ik probeer me er ver van weg te houden als het kan. Maar bij de madam gaan terecht de alarmbellen nogal vaak af en die kan bij niemand terecht behalve bij mij om te proberen de situatie op te lossen. En dan doet ze in een hopeloze poging om haar ouders te helpen soms eens iets minder snugger, maar daar zitten weinig bad intentions in.
 
Dit komt - vind ik - heel onrespectvol over naar je aanstaande echtgenote.
? Waarom? Omdat hij zichzelf financieel wil beschermen, wat een recht van iedereen is en 200% zeker in geval van zulke liabilities? En dat gaat blijkbaar niet enkel over de bedrijven van de schoonbroer die failliet kunnen gaan, maar ook over al het gefoefel waarmee hij ooit eens tegen de lamp kan lopen en er dus boetes aan kunnen vasthangen.
Alleja ik ken 0.0 van hoe dat allemaal zit qua schulden met eigen bedrijfjes etc dus misschien is het zo riskant niet, maar net daarom dat ik 200% zekerheid zou willen. Dus ik vind het al knap dat hij nog steeds durft trouwen na opkuis van liabilities. Ik zou sowieso scheiding van goederen willen want je weet nooit welk lijk in de kast je over het hoofd gezien hebt. Of dat schoonbroer toch de vrouw op een of andere manier een document kan laten tekenen zonder dat ze weet wat er in staat. Stel bv dat de ouders sterven en schoonbroer komt af met 'de factuur van de begrafenis', lijkt me niet onaanneembaar dat de vrouw dat dan toch tekent op zo'n moment.

En die anekdotische voorbeelden van de schoonbroer die ongevraagd en onaangekondigd zijn huis betreed voor werken uit te voeren. Als dat herhaaldelijk gebeurt dan doe je toch een aangifte.
Wat aangifte? Bij de politie? :laugh: het zal plezant zijn op het volgende familiefeest. Kom, het is toch duidelijk dat dat de nucleaire optie zou zijn in die familie.
 
Wat aangifte? Bij de politie? :laugh: het zal plezant zijn op het volgende familiefeest. Kom, het is toch duidelijk dat dat de nucleaire optie zou zijn in die familie.
Politie lijkt mij nu wel extreem inderdaad. De schoonbroer klinkt in eerste instantie als een persoon waar nooit “nee” is tegen gezegd en nu mag en kan doen wat hij wil. Zo ken ik er genoeg binnen de familie waar ik afstand van heb genomen.

Ons mentaal welzijn >>>>>> toxische mensen. Familie(feesten) of niet.

Soms moeten mensen op hun plaats gezet worden. We zijn tegenwoordig iets TE comfortabel me zo’n type mensen.
 
Zijn situatie is helemaal niet eenvoudig. Misschien ligt het aan de tone of voice van zijn berichten die mij niet ligt en waardoor ik wat twijfel de juistheid van het verhaal. Ik wil ook helemaal niet beweren dat hij slecht bezig is al lijkt het me wel nuttiger om zijn energie te steken in het beschermen van zijn gezin en niet in het uitpluizen van de situatie van die schoonbroer.

Ik lees hier gewoon zaken waarvan ik vermoed dat ze niet kloppen. Zoiets als naar een notaris bellen om te forceren dat zijn vriendin uit die vennootschappen wordt gehaald. Wat heeft een notaris daar uberhaupt mee te maken? Die dient enkel een notariële akte op te maken voor de overdracht van de aandelen en verder niks. Een bestuursmandaat neerleggen is het eerste wat in dit geval had moeten gebeuren en daar heb je geen notaris voor nodig. En die anekdotische voorbeelden van de schoonbroer die ongevraagd en onaangekondigd zijn huis betreed voor werken uit te voeren. Als dat herhaaldelijk gebeurt dan doe je toch een aangifte.
Je kan statutair aangeduid bestuurder zijn, in dat geval moeten de statuten, via de notaris, aangepast worden als je ontslag neemt.
 
Politie lijkt mij nu wel extreem inderdaad. De schoonbroer klinkt in eerste instantie als een persoon waar nooit “nee” is tegen gezegd en nu mag en kan doen wat hij wil. Zo ken ik er genoeg binnen de familie waar ik afstand van heb genomen.

Ons mentaal welzijn >>>>>> toxische mensen. Familie(feesten) of niet.

Soms moeten mensen op hun plaats gezet worden. We zijn tegenwoordig iets TE comfortabel me zo’n type mensen.
Dit toch wel.

@cege, mij lijkt het toch noodzakelijk dat je ook eens samen met uw vrouw jullie persoonlijke grenzen aangeven tov uw schoonfamilie (ik zeg samen met uw vrouw gezien zij gewoon veel meer authoriteit heeft tov uw schoonfamilie dan gij) en jullie je daar aan houden. Ik herken veel zaken en ik krijg het al op mijn heupen van het nog maar te lezen. Imo mag uw schoonpa nog zoveel leuteren dat wat van hem is ook van u maar hij en de rest heeft zich gewoon te houden aan de grenzen van u en uw vrouw. Als hij iets te zeggen wil hebben in uw huis moet hij het maar kopen, dan kan hij voor huisbaas spelen. Zo lang dat niet zo is moet hij er zich maar bij neerleggen.
 
Laatst bewerkt:
Zijn situatie is helemaal niet eenvoudig. Misschien ligt het aan de tone of voice van zijn berichten die mij niet ligt en waardoor ik wat twijfel de juistheid van het verhaal. Ik wil ook helemaal niet beweren dat hij slecht bezig is al lijkt het me wel nuttiger om zijn energie te steken in het beschermen van zijn gezin en niet in het uitpluizen van de situatie van die schoonbroer.

Ik lees hier gewoon zaken waarvan ik vermoed dat ze niet kloppen. Zoiets als naar een notaris bellen om te forceren dat zijn vriendin uit die vennootschappen wordt gehaald. Wat heeft een notaris daar uberhaupt mee te maken? Die dient enkel een notariële akte op te maken voor de overdracht van de aandelen en verder niks. Een bestuursmandaat neerleggen is het eerste wat in dit geval had moeten gebeuren en daar heb je geen notaris voor nodig. En die anekdotische voorbeelden van de schoonbroer die ongevraagd en onaangekondigd zijn huis betreed voor werken uit te voeren. Als dat herhaaldelijk gebeurt dan doe je toch een aangifte.
Op zich maakt het niet uit of zijn verhaal 100% juist.

Hij wilt hier komen ventileren. En het is duidelijk dat zijn schoonbroer niet zijn beste vriend is.

En iedereen heeft zijn eigen schrijfstijl, waardoor bepaalde zaken misschien anders overkomen bij de andere.
 
@cege, mij lijkt het toch noodzakelijk dat je ook eens samen met uw vrouw jullie persoonlijke grenzen aangeven tov uw schoonfamilie (ik zeg samen met uw vrouw gezien zij gewoon veel meer authoriteit heeft tov uw schoonfamilie dan gij) en jullie je daar aan houden. Ik herken veel zaken en ik krijg het al op mijn heupen van het nog maar te lezen. Imo mag uw schoonpa nog zoveel leuteren dat wat van hem is ook van u maar hij en de rest heeft zich gewoon te houden aan de grenzen van u en uw vrouw. Als hij iets te zeggen wil hebben in uw huis moet hij het maar kopen, dan kan hij voor huisbaas spelen. Zo lang dat niet zo is moet hij er zich maar bij neerleggen.
Dat is op zich juist maar als ik het zo lees schat ik de kans dat die zich aan die grenzen gaan houden echt zeer klein. Maakt het niet minder juist maar ik bedoel maar dat ge u dan aan een hele strijd kunt verwachten.

Klinkt als een heel lastige en vermoeiende situatie. Ik kan het geloven dat cege dat hier eens van zich af moet schrijven. Ne mens zou voor minder instorten. Moet voor zijn vrouw ook extreem vermoeiend zijn om zo steeds de beschermer van haar ouders proberen te spelen. Die gaat daar toch ook ooit aan kapot.
 
Dit toch wel.

@cege, mij lijkt het toch noodzakelijk dat je ook eens samen met uw vrouw jullie persoonlijke grenzen aangeven tov uw schoonfamilie (ik zeg samen met uw vrouw gezien zij gewoon veel meer authoriteit heeft tov uw schoonfamilie dan gij) en jullie je daar aan houden. Ik herken veel zaken en ik krijg het al op mijn heupen van het nog maar te lezen. Imo mag uw schoonpa nog zoveel leuteren dat wat van hem is ook van u maar hij en de rest heeft zich gewoon te houden aan de grenzen van u en uw vrouw. Als hij iets te zeggen wil hebben in uw huis moet hij het maar kopen, dan kan hij voor huisbaas spelen. Zo lang dat niet zo is moet hij er zich maar bij neerleggen.
Voila, zo moeilijk is dat niet... Het gesprek aangaan en duidelijke afspraken maken lijken me gewoon de enige correcte stap. Eerst met uw madam en vervolgens samen met uw schoonfamilie. Al die frustraties van uitgevoerde werken, bomen die zonder uw weten worden geplant, jullie materiaal dat zonder melding opgehaald wordt, dat zijn toch dingen die je kan vermijden door dat ook te melden?!

Als je het niet probeert kan je het ook niet weten, niets doen is alvast geen oplossing (en ventileren is op korte termijn misschien hulpzaam, dat is het nooit op langere termijn).
 
Je kan statutair aangeduid bestuurder zijn, in dat geval moeten de statuten, via de notaris, aangepast worden als je ontslag neemt.
Nope, een bestuursmandaat is in België in beginsel herroepbaar ad nutum en neerlegbaar.

? Waarom? Omdat hij zichzelf financieel wil beschermen, wat een recht van iedereen is en 200% zeker in geval van zulke liabilities? En dat gaat blijkbaar niet enkel over de bedrijven van de schoonbroer die failliet kunnen gaan, maar ook over al het gefoefel waarmee hij ooit eens tegen de lamp kan lopen en er dus boetes aan kunnen vasthangen.
Omdat hij tegen de toekomstige schoonpapa even de voorwaarden van het huwelijk zal bepalen. Dat is imo nogal patriarchaal. Dat ze dat onderling maar bepalen en er gewoon voor gaan. Wat nut heeft het om dat met die schoonvader te bespreken? Moet die zijn akkoord geven of zo?

Energie zou moeten gaan naar verbinding tussen beiden en samen naar oplossing zoeken. Nu lees ik vooral dat Cege zelf het heft in handen neemt en nogal wat zaken op een hoop gooit. Dan komt hij hier even vermelden dat hij stoer een 1-op-1 heeft gehad met de familienotaris om de situatie in kaart te brengen. Sorry, maar ik geloof niet dat een notaris zijn beroepsgeheim zal schenden omdat Cege met de vuist op diens bureau tikt.

Zijn situatie is allesbehalve aangenaam en ik begrijp absoluut dat hij zichzelf, partner en kinderen wil beschermen tegen aansprakelijkheid maar zijn aanpak is nogal macho.

- goede communicatie met de partner
- samen deftig juridisch advies inwinnen
- samen een keuze maken die door beiden partners wordt gedragen

En meer is er niet aan he!

Nu zit hij hier rond te strooien met termenn als huwelijjksstelsels, samenlevingscontracten, vennootschapsrecht, aandeelhouderschap en bestuursmandaten, ... zonder de exacte modaliteiten ervan na te gaan. Op die basis gaat hij dan veronderstellingen maken. Zo gooit hij enkel olie op het vuur en vergroot zijn angst voor wat zou kunnen gebeuren. Dat hij eerst 's goed analyseert, informeert en dan beslist. Uiteraard in alle openheid en samenspraak met zijn partner (en enkel met zijn partner, laat de rest van die familie daar gewoon buiten).
 
Laatst bewerkt:
Voila, zo moeilijk is dat niet... Het gesprek aangaan en duidelijke afspraken maken lijken me gewoon de enige correcte stap. Eerst met uw madam en vervolgens samen met uw schoonfamilie. Al die frustraties van uitgevoerde werken, bomen die zonder uw weten worden geplant, jullie materiaal dat zonder melding opgehaald wordt, dat zijn toch dingen die je kan vermijden door dat ook te melden?!

Als je het niet probeert kan je het ook niet weten, niets doen is alvast geen oplossing (en ventileren is op korte termijn misschien hulpzaam, dat is het nooit op langere termijn).
Duidelijke afspraken werken enkel als er duidelijke consequenties zijn. ( zoals in een werk omgeving bijvoorbeeld) Als die er niet zijn dan werkt dat niet. En ik begrijp cege zijn probleem hier perfect. Wat gaat hij doen? Zijn kinderen hun grootouders afnemen? Want dat is uiteindelijk het gevolg hier van. Over wat irritatie en geld. En dat laatste is eigenlijk ook enkel irritatie want het is niet alsof ze het voelen als er daar iets gebeurt.

en dan kan je zeggen "jamaar hij neemt zijn kinderen hun grootouders niet af dat zijn die andere die een beslissing nemen", doet er niet toe en is compleet irrelevant wat betreft hoe die kinderen dat gaan beleven
 
Wat mij irriteerd aan mijn partner:

Dat ze voor den elfendertigste keer thuiskomt en haar beklag doet over mannen en hoe die altijd zoveel mogelijk pluimen in hun eigen gat steken terwijl zij het gros van het werk gedaan heeft voor die pluimen. Dat vind ik op zich niet erg, maar dat ik dan zeg dat ze haar niet mag laten doen en dat ze X of Y had kunnen zeggen of doen. Wat ik dus ook al elfendertig keer heb gezegd.
Dan wordt ze kwaad en krijg ik onder mijn voeten dat ze mijn mening daarover niet wou..
Ofwel stopt ge met te zagen over telkens hetzelfde issue, ofwel gade luisteren naar mijn mening en tenminste 1 keer proberen toepassen. Ik heb al elfendertig keer gezegd wat ge in zo'n situatie moet doen en ge doet het nooit en dan komt ge klagen.. Ik ben da zo beu..
Als ge u beklag wilt doen maar geen mening wilt gaat dan tegen de konijnen(wij hebben konijnen) zagen
 
Politie lijkt mij nu wel extreem inderdaad. De schoonbroer klinkt in eerste instantie als een persoon waar nooit “nee” is tegen gezegd en nu mag en kan doen wat hij wil. Zo ken ik er genoeg binnen de familie waar ik afstand van heb genomen.
Dat is inderdaad extreem, daarom schreef ik er 'herhaaldelijk' bij. Eerst zeg je vriendelijk dat je liever niet hebt dat die je huis ad random betreedt, zeker als jullie niet thuis zijn. Slaat dat niet aan dan verander je je sloten, herhaal je het een paar keer. Ga je nog 's in dialoog enz... Maar als het blijft aanhouden dan laat je gewoon weten dat je de volgende keer aangifte doet bij de politie.
 
Laatst bewerkt:
Wat mij irriteerd aan mijn partner:

Dat ze voor den elfendertigste keer thuiskomt en haar beklag doet over mannen en hoe die altijd zoveel mogelijk pluimen in hun eigen gat steken terwijl zij het gros van het werk gedaan heeft voor die pluimen. Dat vind ik op zich niet erg, maar dat ik dan zeg dat ze haar niet mag laten doen en dat ze X of Y had kunnen zeggen of doen. Wat ik dus ook al elfendertig keer heb gezegd.
Dan wordt ze kwaad en krijg ik onder mijn voeten dat ze mijn mening daarover niet wou..
Ofwel stopt ge met te zagen over telkens hetzelfde issue, ofwel gade luisteren naar mijn mening en tenminste 1 keer proberen toepassen. Ik heb al elfendertig keer gezegd wat ge in zo'n situatie moet doen en ge doet het nooit en dan komt ge klagen.. Ik ben da zo beu..
Als ge u beklag wilt doen maar geen mening wilt gaat dan tegen de konijnen(wij hebben konijnen) zagen

Soms wilt ge gewoon bij uw partner eens kunnen klagen over dingen die in uw dag gebeurd zijn, zonder dat je daar persé advies over wil of iemand die u zegt wat ge allemaal had moeten doen en niet gedaan hebt. Deel van iemands partner zijn, is gewoon ook een luisterend oor bieden, zonder altijd te oordelen.

Maar nog los daarvan, kan ik me wel voorstellen dat als je in een omgeving werkt waar mannen vrouwen op die manier behandelen, het laatste wat ge wilt is dat een man u thuis over die situatie dan ook nog eens gaat vertellen wat ge moet doen.
 
Duidelijke afspraken werken enkel als er duidelijke consequenties zijn. ( zoals in een werk omgeving bijvoorbeeld) Als die er niet zijn dan werkt dat niet. En ik begrijp cege zijn probleem hier perfect. Wat gaat hij doen? Zijn kinderen hun grootouders afnemen? Want dat is uiteindelijk het gevolg hier van. Over wat irritatie en geld. En dat laatste is eigenlijk ook enkel irritatie want het is niet alsof ze het voelen als er daar iets gebeurt.

en dan kan je zeggen "jamaar hij neemt zijn kinderen hun grootouders niet af dat zijn die andere die een beslissing nemen", doet er niet toe en is compleet irrelevant wat betreft hoe die kinderen dat gaan beleven
Consequenties :laugh:

We hebben het hier wel over uw familie hé... Wat voor een wereld hebben we als je alles wat je bespreekt duidelijk moet laten weten wat de consequenties kunnen zijn.

Ik heb gisteren met mijn vrouw overlopen hoe we volgende week inplannen qua kinderen ophalen en regelen, ik zal vanavond nog met haar kort bespreken welke consequenties er zijn als dat niet gevolgd wordt, ben ik straal vergeten (kan nog plezant worden :)).
 
Voila, zo moeilijk is dat niet... Het gesprek aangaan en duidelijke afspraken maken lijken me gewoon de enige correcte stap. Eerst met uw madam en vervolgens samen met uw schoonfamilie. Al die frustraties van uitgevoerde werken, bomen die zonder uw weten worden geplant, jullie materiaal dat zonder melding opgehaald wordt, dat zijn toch dingen die je kan vermijden door dat ook te melden?!

Als je het niet probeert kan je het ook niet weten, niets doen is alvast geen oplossing (en ventileren is op korte termijn misschien hulpzaam, dat is het nooit op langere termijn).
Maar ik denk, zo lees ik het toch, dat er al veel gepraat is.

Ze zijn er zelfs als koppel voor naar een therapeut geweest, waaruit bleek dat (kort door de bocht genomen door mij) een verschil van waarden aan de grondslag ligt.

Schoonfamilie: wij zijn 1, wat van ons is, is ook voor iedereen en we helpen mekaar. Wat op zich een zeer mooi iets is, maar waar cege ook de negatieve dingen van ervaart.

Terwijl hijzelf eerder voor zichzelf zorgt en er voor zorgt dat hij alles heeft wat hij nodig heeft zonder afhankelijk te moeten zijn van anderen. Iets dat denk ik veel ouders, ook meegeven aan hun kinderen: zelfstandig kunnen zijn.

En dan komt het op een punt dat praten geen zin heeft, want partijen blijven bij hun eigen standpunt (en hebben beide argumenten waarom hun waarde goed is) en kunt ge beter het laten gebeuren, buiten de punten waar ge uw grens trekt.
 
Jij maakt toch ook problemen waar er geen zijn hoor.

- de samenlevingsvorm (wettelijk samenwonen of huwelijk onder wettelijk stelsel) die jij met je partner kiest heeft inderdaad een impact op het erfrecht. Maar ook bij wettelijke samenleving blijft er een bescherming voor de langstlevende partner. Jullie kinderen zullen als reservataire erfgenamen altijd erven. Dat 'on the side regelen' is weer typisch jij die iets laten vallen dat compleet geen nut heeft.

Als je enkel de gezinswoning bekijkt, ja.

Wat met mijn appartement en de beleggingen als ik dood val ? De kinderen of de madam ? Ik zou graag hebben dat de madam toch ietsje meer vangt dan de gezinswoning.

- als je als volwassene niet weet welke 'borgstellingen' je hebt getekend in het verleden dan mag je je al 's de vaag stellen hoe het met je financiële geletterdheid is. Bovendien is er al 10 jaar niks getekend en alle borgstellingen van voordien lijken dan toch mee te vallen? Je hebt immers nog geen schuldeiser aan de deur hebt gehad, terwijl de ouders ei zo na hun huis zijn kwijtgepspeeld.

Ja, dat is allemaal waar. Tot er fraude in het spel is of gezever van een andere partij. Zo is er een jaar of 2 geleden nog een lijk uit de kast gevallen na 10+ jaar. Fiston had een stuk grond van vennootschap A (waar de 200k dading mee gebeurd was) waar ze een appartement op gezet hadden en dat toevallig grensde aan de tuin van de ouders blijkbaar gewoon voor een appel en ei aan de ouders verkocht. Komt de aap 10y na datum uit de mouw.

Zelfs als je recht in je schoenen staat, het is toch altijd gezever die je liever wil vermijden. Zelfs al komen er rechtzaken of fiscale onderzoeken van, het is altijd tijd en werk en gezever die je niet wil. Er zijn genoeg voorgaande (van voor mijn tijd) waar mijn madam mede-eigenaar was op zijn bouwprojecten (geen idee waarom) en er nadien gezever was met de fiscus ivm BTW en aanpassingen KI... Het is toch altijd bij de 2 eigenaars dat ze langskomen, ook al is het 90/10 of 95/5%

Dus indien "fiston" de brokkenpiloot is die je beschrijft dan kan je ervan uitgaan dat zijn zus niet borg staat voor hem. Anders was het wel al 's prijs geweest in die lange periode.

Het gaat uiteraard niet enkel over borgstellingen. Het gaat over gedeelde eigendomsaktes van stukken grond, eigendommen met bouwovertredingen, facturen binnen de familie, zwarte centen van links naar rechts.

Ik doe er misschien anal over, ik wil gewoon 0 risk. Ik ben clean, ik wil clean blijven. Je hebt het misschien al gemerkt, ik ben de zever in de familie beu. Mijn dagen zijn meer dan genoeg gevuld van smorgens vroeg tot savonds laat met werk en 3 kinderen. Ik heb 0 desire om ondernemer te spelen, 0 desire om in financiele rabbit holes te belanden, 0 desire in farcen.

En de brokkenpiloot is al een paar keer ter elfder ure gered door zijn ouders. Echter zitten ze nu SAMEN in een bouwproject (top idee) waardoor de financiele reserves bij de ouders op zijn en ze zwaar gecorreleerde risico's hebben. Als het nu nog eens zwaar misloopt, wat om de 2-3 y gegarandeerd is, dan zullen de poppen aan het dansen gaan.


- Een voorhuwelijkse borg blijft persoonlijk en kan het huwelijksvermogen (onder wettelijk stelsel) slechts gedeeltelijk raken. En dan enkel als de gemeenschap verrijkt is met eigen goederen van de schuldenaar (of de borgsteller hier) en beperkt tot dat deel.

OK - dat is al goed.

Ik begin eerlijk gezegd wat twijfels te krijgen bij de verhaaltjes die je hier vertelt. Als je erin slaagt om de jaarrekeningen van je schoonbroer zijn vennootschappen uit te pluizen dan zou je toch basis info over een huwelijk (je eigen aanstaande huwelijk dan nog) ook moeten vinden. Misschien moet je eerder daar 's op richten en dat gedoe met je schoonbroer laten voor wat het is.

Je zult begrijpen dat ik voor veel van de verhalen ook maar halve waarheden heb/hoor. Maar ik zie ook wat ik zie. Hij zit af en toe in de rechtbank. Hij zit vaak bij de fiscus. Hij gaat heel de familie rond voor geld. Jan en alleman wordt in die vennootschappen getrokken. Er zijn de bijna maandelijkse verhalen van 'ja, shit, lening geweigerd, rap dit of dat verkopen'. Er is altijd en overal gefoefel, zelfs bij een brievenbus van 200 euro in de Hubo voor nonkel Jan wordt er BTW weggefietst door op 1 of andere vennootschap te kopen en dan in het zwart door te geven.

Een jaarrekening doorsnollen is niet zo moeilijk. Als het 10-15y na elkaar - 10,000, + 5,000, - 20,000, + 4,000 etc is. En ik zie hem en de schoonouders continu stressen ivm geld issues. Dan is het fair to assume dat het niet denderend gaat. Zeker als de banken de laatste paar jaren zo goed als elke lening weigeren. Dat zal niet zijn omdat de situatie rooskleurig is.

Zijn situatie is helemaal niet eenvoudig. Misschien ligt het aan de tone of voice van zijn berichten die mij niet ligt en waardoor ik wat twijfel de juistheid van het verhaal. Ik wil ook helemaal niet beweren dat hij slecht bezig is al lijkt het me wel nuttiger om zijn energie te steken in het beschermen van zijn gezin en niet in het uitpluizen van de situatie van die schoonbroer.

De schoonbroer is enige bron van problemen. Moest die er niet zijn, zou er niet veel beschermd moeten worden. Het is niet dat de familie - behalve aan fiston - geld naar links en rechts wegpist. Mijn schoonouders zijn gewoon 2 saaie leraars op pensioen die hun geld oppotten en het dan om de 6-12mnd wegpissen naar fiston. Hou fiston in de gaten en iederen is gelukkig.

Ik lees hier gewoon zaken waarvan ik vermoed dat ze niet kloppen. Zoiets als naar een notaris bellen om te forceren dat zijn vriendin uit die vennootschappen wordt gehaald. Wat heeft een notaris daar uberhaupt mee te maken? Die dient enkel een notariële akte op te maken voor de overdracht van de aandelen en verder niks. Een bestuursmandaat neerleggen is het eerste wat in dit geval had moeten gebeuren en daar heb je geen notaris voor nodig. En die anekdotische voorbeelden van de schoonbroer die ongevraagd en onaangekondigd zijn huis betreed voor werken uit te voeren.

Zoals gezegd, ik weet het niet. Het enige wat ik kan doen is de notaris vragen voor hulp. Aan fiston of mijn schoonpa of mijn madam moet ik het niet vragen, he. Als dien dan zegt "doe dit en dat" en paar maand later komt er geld toe en staat ze niet meer in die neerleggingen als bestuurder, goal achieved zeker ?

Het is niet dat het simpel is. Ik ken geen hol van vennootschapsrecht. Ik ben geen jurist, geen advocaat, geen notaris. IK heb geen zelfstandigen in de familie. Ik kan enkel afgaan op de weinige betrouwbare figuren in mijn omgeving, mijn notaris. Er is hier tussen jullie zelfs al discussie over borgstellingen etc, dus het is niet zo straightforward. But then again, de details doen er niet toe.

Ik vermoed dat het advies 'zit niet in vennootschappen van een foefelaar als je er niks te zoeken hebt' geen onredelijk advies is ?

Als dat herhaaldelijk gebeurt dan doe je toch een aangifte.

Ja, uiteraard. Dan doe je gewoon aangifte. Dat zal zeker in 1 keer de situatie in de familie permanent oplossen. Dan is de madam aan het bleiten, de schoonouders pissig, fiston pissig, permant ambras in de familie. En een week later doet sjarel het opnieuw.

Je kunt gelijk hebben, maar je moet gelijk krijgen. Naar de politie stappen is de situatie de-escaleren zoals Netanyahu de oorlog de-escaleert. Niet dus.
 
Soms wilt ge gewoon bij uw partner eens kunnen klagen over dingen die in uw dag gebeurd zijn, zonder dat je daar persé advies over wil of iemand die u zegt wat ge allemaal had moeten doen en niet gedaan hebt. Deel van iemands partner zijn, is gewoon ook een luisterend oor bieden, zonder altijd te oordelen.

Maar nog los daarvan, kan ik me wel voorstellen dat als je in een omgeving werkt waar mannen vrouwen op die manier behandelen, het laatste wat ge wilt is dat een man u thuis over die situatie dan ook nog eens gaat vertellen wat ge moet doen.
Dat kan zijn, maar het is niet de eerste keer dat ze daar mee afkomt en ik ben al heel vaak ook gewoon het luisterend oor geweest..
Ze is tegen iedereen altijd poeslief maar dan komt ze thuis en begint ze te zagen over vanalles en nog wat.. Als ge voor den 10de keer voor exact dezelfde situatie bij mij komt klagen en dat ik u al 5 keer advies heb gegeven van wat te doen in zo'n situatie en dat ze dat welgeteld 0 keer geprobeerd heeft. Stopt dan met zagen.. Dan is het van niet willen.

Ik heb haar gezegd heb dat ze in het vervolg maar op voorhand moet zeggen dat ze mijn mening niet wil, dan moet ik ook niet echt luisteren.
Ik geef mijn advies om haar te helpen dat ze dat volgende keer niet terug voor heeft, als ik daarvoor dan onder mijn voeten krijg, los het dan zelf op maar val er mij niet mee lastig
 
Maar ik denk, zo lees ik het toch, dat er al veel gepraat is.

Ze zijn er zelfs als koppel voor naar een therapeut geweest, waaruit bleek dat (kort door de bocht genomen door mij) een verschil van waarden aan de grondslag ligt.

Schoonfamilie: wij zijn 1, wat van ons is, is ook voor iedereen en we helpen mekaar. Wat op zich een zeer mooi iets is, maar waar cege ook de negatieve dingen van ervaart.

Terwijl hijzelf eerder voor zichzelf zorgt en er voor zorgt dat hij alles heeft wat hij nodig heeft zonder afhankelijk te moeten zijn van anderen. Iets dat denk ik veel ouders, ook meegeven aan hun kinderen: zelfstandig kunnen zijn.

En dan komt het op een punt dat praten geen zin heeft, want partijen blijven bij hun eigen standpunt (en hebben beide argumenten waarom hun waarde goed is) en kunt ge beter het laten gebeuren, buiten de punten waar ge uw grens trekt.
Als ik het goed begrijp is er met de schoonfamilie nog geen gesprek geweest? Dat lijkt me nu echt wel nodig....
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan