Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?

Dat kan zijn, maar het is niet de eerste keer dat ze daar mee afkomt en ik ben al heel vaak ook gewoon het luisterend oor geweest..
Ze is tegen iedereen altijd poeslief maar dan komt ze thuis en begint ze te zagen over vanalles en nog wat.. Als ge voor den 10de keer voor exact dezelfde situatie bij mij komt klagen en dat ik u al 5 keer advies heb gegeven van wat te doen in zo'n situatie en dat ze dat welgeteld 0 keer geprobeerd heeft. Stopt dan met zagen.. Dan is het van niet willen.

Ik heb haar gezegd heb dat ze in het vervolg maar op voorhand moet zeggen dat ze mijn mening niet wil, dan moet ik ook niet echt luisteren.
Ik geef mijn advies om haar te helpen dat ze dat volgende keer niet terug voor heeft, als ik daarvoor dan onder mijn voeten krijg, los het dan zelf op maar val er mij niet mee lastig
Zoals reeds gezegd willen ze soms gewoon ventileren, hier thuis is dat in beide richtingen hetzelfde.
Effe int begin of gaande weg vragen van ventileren of raad vragen lost veel op.
 
Omdat hij tegen de toekomstige schoonpapa even de voorwaarden van het huwelijk zal bepalen. Dat is imo nogal patriarchaal. Dat ze dat onderling maar bepalen en er gewoon voor gaan. Wat nut heeft het om dat met die schoonvader te bespreken? Moet die zijn akkoord geven of zo?

Waar heb ik gezegd dat mijn schoonpa erin moet betrokken worden?

Energie zou moeten gaan naar verbinding tussen beiden en samen naar oplossing zoeken. Nu lees ik vooral dat Cege zelf het heft in handen neemt en nogal wat zaken op een hoop gooit. Dan komt hij hier even vermelden dat hij stoer een 1-op-1 heeft gehad met de familienotaris om de situatie in kaart te brengen. Sorry, maar ik geloof niet dat een notaris zijn beroepsgeheim zal schenden omdat Cege met de vuist op diens bureau tikt.

Ja, de madam is er uiteraard in betrokken, he. Maar die heeft 0 clue dat er mogelijks issues zouden kunnen zijn. Het is niet dat er beroepsgeheim geschonden wordt door samen advies in te winnen.

Zijn situatie is allesbehalve aangenaam en ik begrijp absoluut dat hij zichzelf, partner en kinderen wil beschermen tegen aansprakelijkheid maar zijn aanpak is nogal macho.

- goede communicatie met de partner
- samen deftig juridisch advies inwinnen
- samen een keuze maken die door beiden partners wordt gedragen

De realiteit is natuurlijk dat we in een zero sum game situatie aanbeland zijn waar elke beslissing weinig aangenaam is. Het is niet dat we een beslissing kunnen ne

De madam loswrikken uit die vennootschappen betekent dat een ander de aandelen moet overkopen. De tijdelijke geldkraan toedraaien betekent dat er ergens anders geld gevonden moet worden. Niet meer meespelen met de foefelare betekent dat fiston belastingen en BTW moet betalen etc. Zoals al gezegd is "de familie" van het principe dat de put van de ene gewoon gevuld moet worden door de ander.

Ik denk niet dat de madam bereid is om de familie volledig te laten vallen, de kinderen hun grootouders te ontzeggen, haar andere broer niet meer te zien, haar ouders niet meer te zien. Al zeker niet omdat fiston het altijd uithangt. Dus de oplossingen zijn altijd redelijk halfslachtig.

En meer is er niet aan he!

Nu zit hij hier rond te strooien met termenn als huwelijjksstelsels, samenlevingscontracten, vennootschapsrecht, aandeelhouderschap en bestuursmandaten, ... zonder de exacte modaliteiten ervan na te gaan. Op die basis gaat hij dan veronderstellingen maken. Zo gooit hij enkel olie op het vuur en vergroot zijn angst voor wat zou kunnen gebeuren. Dat hij eerst 's goed analyseert, informeert en dan beslist. Uiteraard in alle openheid en samenspraak met zijn partner (en enkel met zijn partner, laat de rest van die familie daar gewoon buiten).




Consequenties :laugh:

We hebben het hier wel over uw familie hé... Wat voor een wereld hebben we als je alles wat je bespreekt duidelijk moet laten weten wat de consequenties kunnen zijn.

Ik heb gisteren met mijn vrouw overlopen hoe we volgende week inplannen qua kinderen ophalen en regelen, ik zal vanavond nog met haar kort bespreken welke consequenties er zijn als dat niet gevolgd wordt, ben ik straal vergeten (kan nog plezant worden :)).

Ik denk dat je onderschat wat voor figuur het is. Na de vorige farse met het gefoefel met het voorschot van het huis van de ouders (waar hij dat geld wou gebruiken omdat hij een lening gerateerd had), hadden zus en andere broer met fiston afgesproken (voor de 10e keer) dat dat niet meer mocht gebeuren. De ondernemer onderneemt en de gepensioneerden zijn met pensioen en laat je met rust. Dat geld moet niet vermengd raken. Hij ging zijn laatste huis verkopen en de 50k equity aan de kant zetten zodat hij een buffer had voor in geval van farcen. Moeder en vader waren ook akkoord - "er gaat geen frank meer naar hem". 3x familieraad bij ons en gebleit en heel de reutemeteut.

Als teken van goodwill ging hij het geld op een rekening zetten waar zus en andere broer een kijk volmacht op hadden.

3x raden wat er gebeurd is ? 3 mnd later. Geen rekening te bespeuren. Het geld is weg. Rinse and repeat. En de madam heeft 3 mnd lang ELKE week met hem gebeld. En het was altijd 'ik zal het doen'. En dan na 3 maand zei hij gewoon 'ja, blaast mijn zak op'. Hij was hier op bezoek, heeft ze 10 minuten uitgekakt en is het afgebold met de gevleugelde woorden 'de middenklasse vertrappelt de ondernemers'. Om dan de dag nadien een doos met 12 eieren voor de deur te zetten om zich te excuseren.

Het is wel relatief rete irritant als iemand gewoon 200 keer zegt dat hij iets zal doen en het gewoon niet doet. Je moet je inbeelden dat je iets afspreekt met je madam. En ze dat gewoon pertinent niet doet. NOOIT. zonder schaamte. NOOIT. En dan gewoon elke keer opnieuw zegt dat ze het wel zal doen en dan gewoon NIKS van doen. Dan smijt je die gewoon buiten. Maar als je broer je ouders 100x per jaar onder de bus flikkert, wat moet je dan doen ? Het gaat niet om fiston, he. Het gaat om de ouders. All we care about is de ouders.
 
Consequenties :laugh:

We hebben het hier wel over uw familie hé... Wat voor een wereld hebben we als je alles wat je bespreekt duidelijk moet laten weten wat de consequenties kunnen zijn.
Ik denk dat hij toch duidelijk gemaakt heeft dat het gevolg van hier effectief een lijn trekken is dat ze haar deel van de familie niet meer gaan zien.
 
Ik denk dat je onderschat wat voor figuur het is. Na de vorige farse met het gefoefel met het voorschot van het huis van de ouders (waar hij dat geld wou gebruiken omdat hij een lening gerateerd had), hadden zus en andere broer met fiston afgesproken (voor de 10e keer) dat dat niet meer mocht gebeuren. De ondernemer onderneemt en de gepensioneerden zijn met pensioen en laat je met rust. Dat geld moet niet vermengd raken. Hij ging zijn laatste huis verkopen en de 50k equity aan de kant zetten zodat hij een buffer had voor in geval van farcen. Moeder en vader waren ook akkoord - "er gaat geen frank meer naar hem". 3x familieraad bij ons en gebleit en heel de reutemeteut.

Als teken van goodwill ging hij het geld op een rekening zetten waar zus en andere broer een kijk volmacht op hadden.

3x raden wat er gebeurd is ? 3 mnd later. Geen rekening te bespeuren. Het geld is weg. Rinse and repeat. En de madam heeft 3 mnd lang ELKE week met hem gebeld. En het was altijd 'ik zal het doen'. En dan na 3 maand zei hij gewoon 'ja, blaast mijn zak op'. Hij was hier op bezoek, heeft ze 10 minuten uitgekakt en is het afgebold met de gevleugelde woorden 'de middenklasse vertrappelt de ondernemers'. Om dan de dag nadien een doos met 12 eieren voor de deur te zetten om zich te excuseren.

Het is wel relatief rete irritant als iemand gewoon 200 keer zegt dat hij iets zal doen en het gewoon niet doet. Je moet je inbeelden dat je iets afspreekt met je madam. En ze dat gewoon pertinent niet doet. NOOIT. zonder schaamte. NOOIT. En dan gewoon elke keer opnieuw zegt dat ze het wel zal doen en dan gewoon NIKS van doen. Dan smijt je die gewoon buiten. Maar als je broer je ouders 100x per jaar onder de bus flikkert, wat moet je dan doen ? Het gaat niet om fiston, he. Het gaat om de ouders. All we care about is de ouders.
Heb jij in dat verhaal ook je parlé mogen doen? Want het lijkt me, als het toch gaat over de zaken die ze mispeuteren bij jullie thuis en zaken die ze meenemen zonder jullie toestemming, jij daar dan ook iets van mag zeggen, of ligt dat gevoelig bij uw vrouw?

Indien dat je daar al zelf iets van hebt mogen zeggen en ze nog altijd niet luisteren en hun eigen goesting doen met uw woning/spullen, eens kwaad worden naar uw schoonfamilie toe? Misschien dat ze dan de boodschap hebben begrepen?

Zo niet dan neigt dat al naar pestgedrag en zou ik in uw situatie precies gewoon duidelijk maken aan mijn schoonfamilie dat ik ze niet meer hoef te zien (mijn schoonfamilie woont in NL en dus iets gemakkelijker praktisch maar blijft natuurlijk wel een crisis dan voor uw vrouw).

Ik denk dat hij toch duidelijk gemaakt heeft dat het gevolg van hier effectief een lijn trekken is dat ze haar deel van de familie niet meer gaan zien.
Als hij dat idd allemaal al heeft doorgesproken met de schoonfamilie, groot gelijk. Daarvan dacht ik dus dat dat nog niet gebeurd was.
 
Dat kan zijn, maar het is niet de eerste keer dat ze daar mee afkomt en ik ben al heel vaak ook gewoon het luisterend oor geweest..
Ze is tegen iedereen altijd poeslief maar dan komt ze thuis en begint ze te zagen over vanalles en nog wat.. Als ge voor den 10de keer voor exact dezelfde situatie bij mij komt klagen en dat ik u al 5 keer advies heb gegeven van wat te doen in zo'n situatie en dat ze dat welgeteld 0 keer geprobeerd heeft. Stopt dan met zagen.. Dan is het van niet willen.

Ik heb haar gezegd heb dat ze in het vervolg maar op voorhand moet zeggen dat ze mijn mening niet wil, dan moet ik ook niet echt luisteren.
Ik geef mijn advies om haar te helpen dat ze dat volgende keer niet terug voor heeft, als ik daarvoor dan onder mijn voeten krijg, los het dan zelf op maar val er mij niet mee lastig

Da's het punt eh. Ze wil dat ook helemaal niet. Ze wil gewoon thuis komen en bij haar partner wat stoom aflaten.

Ik hoop trouwens dat ge de ironie inziet van het mansplainen aan uw vrouw hoe ze met mansplainers moet omgaan.
 
Zo niet dan neigt dat al naar pestgedrag en zou ik in uw situatie precies gewoon duidelijk maken aan mijn schoonfamilie dat ik ze niet meer hoef te zien (mijn schoonfamilie woont in NL en dus iets gemakkelijker praktisch maar blijft natuurlijk wel een crisis dan voor uw vrouw).


Als hij dat idd allemaal al heeft doorgesproken met de schoonfamilie, groot gelijk. Daarvan dacht ik dus dat dat nog niet gebeurd was.

En wat wordt dat dan? "Waarom mogen wij niet meer naar u komen opa?" "Ah omdat papa niet wilt dat nonkel Fiston zijn bosmaaier leent" "Maar we moeten toch delen? Papa waarom wil jij niet delen?"

etc

Allemaal niet zo simpel :p
 
Da's het punt eh. Ze wil dat ook helemaal niet. Ze wil gewoon thuis komen en bij haar partner wat stoom aflaten.

Ik hoop trouwens dat ge de ironie inziet van het mansplainen aan uw vrouw hoe ze met mansplainers moet omgaan.
Ik snap het wel hoor.. Het gaat mij niet om het stoom aflaten, het gaat er mij om dat ze telkens voor hetzelfde stoom af moet laten, doet er dan toch iets aan? Dat ze dan toch eens tenminste probeert mijn raad op te volgen, dat is niet mansplainen, dat is hare man die haar wil helpen.
Ik weet beter dan haar hoe ge met mannen moet/kunt omgaan, want ik ben er zelf ene..
Wij zijn ook al 20 jaar samen en 10 jaar getrouwd dus ik weet ook wel dat ze soms gewoon wil ventileren.. Maar ik wil ook gewoon soms dat ze stop met elke keer over hetzelfde te zagen.
 
De madam loswrikken uit die vennootschappen betekent dat een ander de aandelen moet overkopen. De tijdelijke geldkraan toedraaien betekent dat er ergens anders geld gevonden moet worden. Niet meer meespelen met de foefelare betekent dat fiston belastingen en BTW moet betalen etc. Zoals al gezegd is "de familie" van het principe dat de put van de ene gewoon gevuld moet worden door de ander

Hier ga je toch te kort door de bocht. Nogmaals:

- Onderzoek in welke vennootschappen je partner is verwikkeld en in welke hoedanigheid. Check op welke eigendomsaktes ze staat enz.
- Schat dan je risico in en onderneem de gepaste actie. Jij gaat ervan uit dat een ander de aandelen moet overkopen. Dat klopt niet, ze kunnen ook geschonken worden. Je partner kan haar aandelen gewoon aan haar broer schenken via een handgift.
- Maar eerst dien je goed te weten of je partner aandeelhouder of bestuurder is. Is ze enkel minderheidsaandeelhouder van een BV dan is haar risico beperkt tot de inbreng. Vermits ze niet weet in welke vennootschappen ze zit zal die inbreng wel redelijk beperkt zijn (maar dat is een aanname natuurlijk) dus is die schenking misschien overbodig. Is ze bestuurder dan kan ze eenzijdig dat mandaat neerleggen. It's that simple hoor.
- De tijdelijke geldkraan? Welke geldkraan? Aandeelhouderschap in een vennootschap betekent toch niet dat je daar elke maand geld in pompt? Je hebt ooit een inbreng gedaan van (ook een aanname) paar 1000 euro en that's it. Sorry maar ik begrijp geen snars van wat je hier zegt.
- Dat hij ergens anders geld zou moeten vinden is toch het minst van je problemen. Gezien je omschrijving van de man zal dat wel lukken dus daar hoef jij toch niet van wakker te liggen. Ik begrijp wel dat je partner door haar familieband daar anders naar kan kijken.
- "niet meer meespelen met de foefelare"... Als jij bewust meespeelt met fiscale fraude dan heb je een veel groter probleem hoor. Waarom schrijf je dit terwijl je een paar posts eerder claimt dat je nul risico wil lopen? Niet meespelen met fiscale fraude is anders echt wel makkelijk hoor. Dat is het gewoon niet doen.
- 'de ene vult de put van de ander' De familie mag van dat principe zijn maar dat maakt jullie zaak toch niet. Als jullie zichzelf afschermen (wat echt wel op jullie initiatief kan en geen goedkeuring vereist van die familie) dan doen jullie dat toch gewoon.
- Probeer voor de rest afstand te nemen en hou de contacten beperkt tot de obligate familiefeestjes zonder je teveel te fixeren op zijn strapatsen.
 
Laatst bewerkt:
Als ik het goed begrijp is er met de schoonfamilie nog geen gesprek geweest? Dat lijkt me nu echt wel nodig....

Met de schoonfamilie zijn er al 20 gesprekken of zo geweest. Het laatste jaar alleen al 10 denk ik.

Alles wordt in familieraad "opgelost", typisch bij ons thuis omdat wij de grootste tafel hebben.... Het probleem is dat de vader (mijn schoonpa) elk probleem van fiston promoveert tot 'familie probleem'. "X heeft 50k nodig, hoe kunnen WE dat oplossen". "X gaat huis ABC verliezen wegens lening die niet betaald kan worden, hoe kunnen WE dat oplossen". "X zijn nieuwe zaak draait 3000 verlies per week, hoe gaan WE dat oplossen". Dat is een beetje zoals een bank in de jaren 2000. Als het goed gaat, plukt hij de vruchten. Als het slecht gaat mag de gemeenschap het oplossen.

Zolang vader zoon niet tegen de muur laat knallen met zijn ondernemerschap, is er geen oplossing. Die gast is al 20y bezig en vader redt hem al 20y.

Ik denk dat ik mijn fair share van bijdrages geleverd heb. In het begin heb ik me nog bezig gehouden met samen na te denken. Maar als je telkens dezelfde patronen ziet terugkomen. En het uiteindelijk neerkomt op fiston die gewoon gratis uit de wind gezet wordt, dan houdt het voor mij snel op. Voor de andere broer ook. Voor de zus ook. Voor de moeder ook. Voor de vader niet. Elke recente discussie ontaardt ook in discussie tussen de vader en de moeder. Die is 70y, die heeft het ook wat gehad met telkens haar spaarrekening leeg te trekken om fiston te redden.

Het heeft geen zin meer om over de financien te palaveren. Dus ik doe ook niet meer mee. Als ze mijn mening vragen, krijgen ze het standaard antwoord 'je weet wat ik ervan vind. De ondernemer onderneemt, de gepensioneerden zijn op pensioen. Hou alles apart'. En een half uur later smijt vader een zak geld richting fiston of tekent hij een borg of staat hij mee op een lening of whatever.



En voor de rest zijn er al afspraken gemaakt ivm huisbetredingen. Het is voor de madam non-negotiable dat ze geen sleutel zouden hebben van ons huis. Ja bon, ik kan daar elke dag over strijden, of me daar bij neerleggen - dat heb ik dus gedaan. Ze komen toch al niet meer onaangekondigd om 10h savonds binnen. En het pikken van gerief, ja dat is frustrerend. Maar ik troost met het gedacht dat ik er minder aan verlies dan omgekeerd. Ik had hier een schroevendraaierdoos met 10 schroevendraaiers. Op een jaar zijn alle schroevendraaiers verdwenen. Als ik dan eens mijn beklag doe van 'zeg, komen jullie hier toevallig soms schroevendraaiers pikken', dan ligt er 2d later een doos met 20 (andere) schroevendraaiers voor de deur. Dat is vooral een 'ik snap het niet' ding. Het leven is toch veel gemakkelijker als je gewoon je eigen materiaal hebt en goed beheert? En als je iets van een ander gebruikt, breng het terug. En hou je brol bij, je moet geen machines in mijn garage dumpen omdat je denkt dat ik ze nodig heb.

In het begin toen ik met de madam was, hebben we (naieve ik, fiston en schoonpa) samen een bosmaaier gekocht. Tot bleek dat ik 3 weken moest zoeken waar die bosmaaier was. Want die ging dan uiteraard ook nog rond naar de buren en neven en whatever. Als ik wil bosmaaieren, dan wil ik bosmaaieren. Dus ik heb mijn eigen bosmaaier gekocht. En eigen hegschaar en kettingzaag en alles. Tot groot jolijt van mijn schoonpa 'rijke mensen, raar. Je moet dat toch niet kopen. WE hebben dat'. Ja, maar dat kost maar 200 euro. VS telkens 3 weken zagen en rondzoeken. Ja bon, ze verdwijnen hier nog altijd af en toe, maar ze weten enkel dat ik een bosmaaier heb en een grasmachine. Al het andere gerief zit ergens proper in een kast weggestoken en daar weten ze (voorlopig) nog niet van.


Dat is vooral een ding uit luiheid. Fiston heeft een magazijn van 200m2 met materiaal. Waarschijnlijk 1000 schroevendraaiers en 10 bosmaaiers. En schoonpa heeft letterlijk een 40ft container in zijn tuin staan met allerlei materiaal in. Maar dat is gewoon 1 rommelnest. Als die iets zoeken en niet onmiddellijk vinden en die passeren hier toevallig, dan komen ze dat hier gewoon meepakken. Best case terugbrengen. Medium case ligt het bij hen klaar zodat we het kunnen meenemen. Worst case belandt het per ongeluk in dat rommelnest.


Maar goed - niet dat dat drama's zijn, maar je zult wel begrijpen dat dergelijke zaken geen frustratie of dingetje zouden mogen zijn. Ik ging er altijd van uit dat je niet ergens binnen gaat en gerief mee pakt en het niet terugbrengt. Ik zou dat niet moeten 100x opbrengen. Want wederom, dat zijn MIJN schroevendraaiers en MIJN LAN tester en MIJN ethernet kabels en MIJN ethernet poortjes en MIJN bidon tweetakt etc. Ik weet die staan en ik wil die gebruiken als ik die nodig heb. Dat zijn niet ONZE schroevendraaiers of ONZE kabels etc. Telkens je hier wil klussen is het een verrassing of je je gerief zult terugvinden of niet. Best case heb je snel door dat er iets verdwenen is. Worst case zit je een half uur te zoeken voor je door hebt dat het verdwenen is.
 
Hier gaan eerder haar vrienden onze relatie kosten, ik ben totaal niet graag bij die mensen (marginaal volk, voel me er niet goed bij) en ze weet dat ook.
Als ik zeg; "ja oke, ga maar alleen, vind dat niet erg om alleen thuis te zijn" is ze kwaad.

Ook krijg ik te horen van: "als het van uw kant is het allemaal oke, en als ik iets voorstel is het ruzie en discussie om te gaan"
Ik heb zoiets van: ik werk fulltime, laat me eens genieten van mijne avond rust (tussen ons)

Gamen doe ik nog amper, mis dat enorm. Maja durf dat niet zeggen
 
En wat wordt dat dan? "Waarom mogen wij niet meer naar u komen opa?" "Ah omdat papa niet wilt dat nonkel Fiston zijn bosmaaier leent" "Maar we moeten toch delen? Papa waarom wil jij niet delen?"

etc

Allemaal niet zo simpel :p
Niemand zegt dat het simpel is hé... Maar dat is nu eenmaal wat een mogelijkheid is als je onmogelijk nog door dezelfde deur kan, dan zorg je ervoor dat dat niet hoeft...

Iemand in uw leven houden puur omdat het familie is maar die ondertussen wel meer drama in pijn in uw leven brengen dan iets anders... Die zou ik persoonlijk niet bijhouden puur zodat de kindjes daar hun band niet mee verliezen. Zelf ook meegemaakt dat ik enkele tantes/nonkels niet meer zag door een ruzie, op zich had ik daar geen last van gezien die in Spanje wonen en ik ze toch maar 1x per jaar zag. Nu niet dat ik daar crisissen aan heb overgehouden.

Met de schoonfamilie zijn er al 20 gesprekken of zo geweest. Het laatste jaar alleen al 10 denk ik.

Alles wordt in familieraad "opgelost", typisch bij ons thuis omdat wij de grootste tafel hebben.... Het probleem is dat de vader (mijn schoonpa) elk probleem van fiston promoveert tot 'familie probleem'. "X heeft 50k nodig, hoe kunnen WE dat oplossen". "X gaat huis ABC verliezen wegens lening die niet betaald kan worden, hoe kunnen WE dat oplossen". "X zijn nieuwe zaak draait 3000 verlies per week, hoe gaan WE dat oplossen". Dat is een beetje zoals een bank in de jaren 2000. Als het goed gaat, plukt hij de vruchten. Als het slecht gaat mag de gemeenschap het oplossen.

Zolang vader zoon niet tegen de muur laat knallen met zijn ondernemerschap, is er geen oplossing. Die gast is al 20y bezig en vader redt hem al 20y.

Ik denk dat ik mijn fair share van bijdrages geleverd heb. In het begin heb ik me nog bezig gehouden met samen na te denken. Maar als je telkens dezelfde patronen ziet terugkomen. En het uiteindelijk neerkomt op fiston die gewoon gratis uit de wind gezet wordt, dan houdt het voor mij snel op. Voor de andere broer ook. Voor de zus ook. Voor de moeder ook. Voor de vader niet. Elke recente discussie ontaardt ook in discussie tussen de vader en de moeder. Die is 70y, die heeft het ook wat gehad met telkens haar spaarrekening leeg te trekken om fiston te redden.

Het heeft geen zin meer om over de financien te palaveren. Dus ik doe ook niet meer mee. Als ze mijn mening vragen, krijgen ze het standaard antwoord 'je weet wat ik ervan vind. De ondernemer onderneemt, de gepensioneerden zijn op pensioen. Hou alles apart'. En een half uur later smijt vader een zak geld richting fiston of tekent hij een borg of staat hij mee op een lening of whatever.



En voor de rest zijn er al afspraken gemaakt ivm huisbetredingen. Het is voor de madam non-negotiable dat ze geen sleutel zouden hebben van ons huis. Ja bon, ik kan daar elke dag over strijden, of me daar bij neerleggen - dat heb ik dus gedaan. Ze komen toch al niet meer onaangekondigd om 10h savonds binnen. En het pikken van gerief, ja dat is frustrerend. Maar ik troost met het gedacht dat ik er minder aan verlies dan omgekeerd. Ik had hier een schroevendraaierdoos met 10 schroevendraaiers. Op een jaar zijn alle schroevendraaiers verdwenen. Als ik dan eens mijn beklag doe van 'zeg, komen jullie hier toevallig soms schroevendraaiers pikken', dan ligt er 2d later een doos met 20 (andere) schroevendraaiers voor de deur. Dat is vooral een 'ik snap het niet' ding. Het leven is toch veel gemakkelijker als je gewoon je eigen materiaal hebt en goed beheert? En als je iets van een ander gebruikt, breng het terug. En hou je brol bij, je moet geen machines in mijn garage dumpen omdat je denkt dat ik ze nodig heb.

In het begin toen ik met de madam was, hebben we (naieve ik, fiston en schoonpa) samen een bosmaaier gekocht. Tot bleek dat ik 3 weken moest zoeken waar die bosmaaier was. Want die ging dan uiteraard ook nog rond naar de buren en neven en whatever. Als ik wil bosmaaieren, dan wil ik bosmaaieren. Dus ik heb mijn eigen bosmaaier gekocht. En eigen hegschaar en kettingzaag en alles. Tot groot jolijt van mijn schoonpa 'rijke mensen, raar. Je moet dat toch niet kopen. WE hebben dat'. Ja, maar dat kost maar 200 euro. VS telkens 3 weken zagen en rondzoeken. Ja bon, ze verdwijnen hier nog altijd af en toe, maar ze weten enkel dat ik een bosmaaier heb en een grasmachine. Al het andere gerief zit ergens proper in een kast weggestoken en daar weten ze (voorlopig) nog niet van.


Dat is vooral een ding uit luiheid. Fiston heeft een magazijn van 200m2 met materiaal. Waarschijnlijk 1000 schroevendraaiers en 10 bosmaaiers. En schoonpa heeft letterlijk een 40ft container in zijn tuin staan met allerlei materiaal in. Maar dat is gewoon 1 rommelnest. Als die iets zoeken en niet onmiddellijk vinden en die passeren hier toevallig, dan komen ze dat hier gewoon meepakken. Best case terugbrengen. Medium case ligt het bij hen klaar zodat we het kunnen meenemen. Worst case belandt het per ongeluk in dat rommelnest.


Maar goed - niet dat dat drama's zijn, maar je zult wel begrijpen dat dergelijke zaken geen frustratie of dingetje zouden mogen zijn. Ik ging er altijd van uit dat je niet ergens binnen gaat en gerief mee pakt en het niet terugbrengt. Ik zou dat niet moeten 100x opbrengen. Want wederom, dat zijn MIJN schroevendraaiers en MIJN LAN tester en MIJN ethernet kabels en MIJN ethernet poortjes en MIJN bidon tweetakt etc. Ik weet die staan en ik wil die gebruiken als ik die nodig heb. Dat zijn niet ONZE schroevendraaiers of ONZE kabels etc. Telkens je hier wil klussen is het een verrassing of je je gerief zult terugvinden of niet. Best case heb je snel door dat er iets verdwenen is. Worst case zit je een half uur te zoeken voor je door hebt dat het verdwenen is.
Mja voor mij zou dat duidelijk zijn en zou ik ze uit mijn leven willen snijden, zoals eerder gezegd, gemakkelijker gedaan dan gezegd en voor uw vrouw zal dat wel een hel zijn...
 
'je weet wat ik ervan vind. De ondernemer onderneemt, de gepensioneerden zijn op pensioen. Hou alles apart'.
Waarom geef je dat als antwoord als je je er niet mee wilt moeien? Je geeft een oordeel. Zeg gewoon: 'ik hou me er liever tussenuit' Meer uitleg ben je hen niet verschuldigd.

Heb de indruk dat jij erin wilt sturen en dat is, als partner van de zus, jou rol toch niet. Laat het gewoon los, als die gepensioneerden hun geld door ramen en muren willen smijten is dat toch hun zaak.

Jij hoeft hen je mening niet te geven over hoe ze de zaken moeten aanpassen. Trek respectvol je grens als het over onaangekondigd bezoek gaat of materiaal lenen zonder te vragen en verder blijf je zen.
 
Hier gaan eerder haar vrienden onze relatie kosten, ik ben totaal niet graag bij die mensen (marginaal volk, voel me er niet goed bij) en ze weet dat ook.
Als ik zeg; "ja oke, ga maar alleen, vind dat niet erg om alleen thuis te zijn" is ze kwaad.

Ook krijg ik te horen van: "als het van uw kant is het allemaal oke, en als ik iets voorstel is het ruzie en discussie om te gaan"
Ik heb zoiets van: ik werk fulltime, laat me eens genieten van mijne avond rust (tussen ons)

Gamen doe ik nog amper, mis dat enorm. Maja durf dat niet zeggen
Snel aan kinderen beginnen, dan heb je een reden om thuis te blijven :unsure: .

Neen, serieus, een relatie is geven en nemen he. Ik kan me voorstellen als je elke week naar die vrienden moet, dat je graag eens afhaakt, maar als dat af en toe is, is dat toch een kleine inspanning in uw relatie lijkt me.
 
Hier ga je toch te kort door de bocht. Nogmaals:

- Onderzoek in welke vennootschappen je partner is verwikkeld en in welke hoedanigheid. Check op welke eigendomsaktes ze staat enz.

Ongoing - maar dat is moeilijk aangezien hier niemand lijkt te weten wat ze tekenen en geen contracten aan hun kant lijkt bij te houden...

- Schat dan je risico in en onderneem de gepaste actie. Jij gaat ervan uit dat een ander de aandelen moet overkopen. Dat klopt niet, ze kunnen ook geschonken worden. Je partner kan haar aandelen gewoon aan haar broer schenken via een handgift.

I know that. Maar dan is het weer gezever 'dat het niet fair' is. Het zijn rare snuiters, he. Anders waren er geen problemen...

Maar goed, al de aandelen zijn weg en ze heeft er nog wat centen voor gekregen.

- Maar eerst dien je goed te weten of je partner aandeelhouder of bestuurder is. Is ze enkel minderheidsaandeelhouder van een BV dan is haar risico beperkt tot de inbreng. Vermits ze niet weet in welke vennootschappen ze zit zal die inbreng wel redelijk beperkt zijn (maar dat is een aanname natuurlijk) dus is die schenking misschien overbodig. Is ze bestuurder dan kan ze eenzijdig dat mandaat neerleggen. It's that simple hoor.

Dat is allemaal al opgelost

- De tijdelijke geldkraan? Welke geldkraan? Aandeelhouderschap in een vennootschap betekent toch niet dat je daar elke maand geld in pompt? Je hebt ooit een inbreng gedaan van (ook een aanname) paar 1000 euro en that's it. Sorry maar ik begrijp geen snars van wat je hier zegt.

Het is niet enkel die aandelen die gezever zijn. Het is alles met centen.

De geldkraan van de ouders naar fiston. Paar maand geleden stonden de ouders hier aan onze deur te bleiten dat ze 0 euro hadden op de rekening omdat ze fiston zoveelste keer hadden moeten voorschieten en dat ze niet naar de Colruyt konden. Want vorige huis was nog niet verkocht, nieuw huis was fiston aan het bouwen en uiteraard over budget, en dan hadden ze fiston geld moeten geven om dat hij weer een lening gerateerd had. It's that bad... de pensioensparen was al gecasht, alles wat te liquideren was was geliquideerd en ze hadden op hun 67-70 al een nieuwe hypotheek gepakt. Maar het geld was gewoon op. (Nogal voorspelbaar want ik had het ze op voorhand gezegd, maar goed).

Denk je dat de dochter dan geen geld geeft aan de ouders en ze gewoon een maand niet naar de winkel laat gaan ?

Zijn er andere oplossingen. Ja. Wil je je ermee bezig houden ? Niet echt, nee.

- Dat hij ergens anders geld zou moeten vinden is toch het minst van je problemen. Gezien je omschrijving van de man zal dat wel lukken dus daar hoef jij toch niet van wakker te liggen. Ik begrijp wel dat je partner door haar familieband daar anders naar kan kijken.

Zie hierboven. Denk je dat hij nog aan centen raakt bij de banken of investeerders ? Nope.

Case in point. "De bank komt zijn belofte niet na". Ik vraag wat door over het dossier. Blijkt dat hij met 10k inbreng voor een stuk grond van 100k voor zowel de grond wou lenen EN voor het gebouw (400k) er op. De bank was akkoord met 10% inbreng, maar uiteraard enkel voor de grond. Om de 400k voor het gebouw erop te zetten moest hij nog eens 40k ophoesten. Een normale mens zegt 'duh'. Alsof de bank aan een vennootschap met rammelende balans een half miljoen gaat lenen met 10k equity... Daar wou hij dus dan het voorschot op verkoop van het huis van de mammie en pappie voor pakken en was hij ze aan het manipuleren richting 'laat het voorschot op deze rekening storten en niet bij de notaris'. En hij was achter de rug van de ouders al met de koper bezig, he.

Ik ben precies de enige die dat dan doorheeft en ziet. Moet ik dat dan gewoon laten passeren ? Als wij ze just hebben mogen geld geven omdat ze niet naar de colruyt kunnen gaan en fiston zit gewoon te proberen een stuk van de verkoop van het huis van de mammie en de pappie af te pakken.... Moet ik dat gewoon allemaal laten passeren ? KUNNEN WE EVEN ALLEMAAL NORMAAL DOEN EN PROBEREN OM GEEN GELD TE VERMENGEN VAN ELKAAR.

Vorige familiefeest was hij zelfs bij nonkels en tantes aan het schooien voor 10k hier of 20k daar.

Het is uiteindelijk niet mijn probleem. Maar wel rete irritant. En ik ga niet toelaten dat hij mijn schoonouders pluimt voor mijn ogen.


- "niet meer meespelen met de foefelare"... Als jij bewust meespeelt met fiscale fraude dan heb je een veel groter probleem hoor. Waarom schrijf je dit terwijl je een paar posts eerder claimt dat je nul risico wil lopen? Niet meespelen met fiscale fraude is anders echt wel makkelijk hoor. Dat is het gewoon niet doen.

Zo simpel is het niet. Heel de familie - inclusief tantes en nonkels - denkt dat ze 'zijn kortingskaart' gebruiken in de kluswinkel. Dat is geen kortingskaart, he. Dat is zijn professionele kaart om facturen te krijgen zonder BTW naar zijn vennootschap. En dan betalen ze dat cash aan hem terug.

Als ik aan mijn schoonpa zeg 'de kraan is kapot'. En 2d later ligt daar een nieuwe kraan. En je vraagt 'wat kost dat'. En het is '149 euro' en je krijgt nooit een kassaticketje te zien... Ik ben van het principe 'als je foefelt moet het goed zijn', niet voor 10 euro te besparen. Maar ik sta daar blijkbaar alleen in.

Maar het gaat veel verder dan dat. Mijn schoonpa en schoonma hun inboedel is voor de helft gekocht op BTW loze facturen van fiston. Hun telefoons zijn via zijn vennootschappen. Zelfs de Telenet aansluiting bij hen thuis is op een business ding via zijn vennootschap. En het enige dat die denken is 'hihi, korting'. En als ik dan zeg 'dat is niet koosjer', dan krijg ik 2d later 'we hebben het hem gevraagd, en hij zegt van wel'. Je kunt even goed vragen wat een slager vindt van vegetariers.

Paar maand geleden waren ze zonnepanelen aan het installeren bij hen thuis - uiteraard via fiston. Een of andere louche aannemer die zonnepanelen naar boven aan het duwen was via een stelling. Niks van beveiliging op dat dak. Mijn madam passeert daar en trekt een foto in de whatsapp en zegt 'ziet er mij beetje bricollage en onveilig uit' (eufemisme van de dag). En dan krijg je als antwoord 'we hebben het fiston gevraagd en hij zegt van niet'. Ja, OK dan... Ik zie een mens 10m hoog zonder beveiliging op een scheef dak een zonnepaneel naar boven sleuren. Ik denk dat 99% dat niet OK vindt. Het huis ernaast zijn ze ook bezig en zijn er randbeschermers en hebben ze een koordje rond zich...

En ja, dat is allemaal mijn of mijn madam haar probleem niet. Tot er iets gebeurt. Wie gaat er dan de bonen fretten ? Fiston of de ouders ? De madam heeft enkel het beste met haar ouders voor he.

Ze heeft hier 10-15-20x al bleitend haar vader zitten smeken om niet meer op die bouwwerven mee te helpen. Dien is 70y. Zonder helm in de gietende regen betongewelven van links naar rechts sleuren. Zaterdagen om 7h smorgens. Zondagen. Dagen van 12h. Brakke ladders, brakke stellingen. Allemaal gefoefel en gevaarlijke toestanden. Paar maand geleden fiston zijn voet verbrijzeld. Putrel losgekomen en op zijn voet gevallen. Geen probleem. Fiston op de werf in een stoel met zijn poot in de plaaster en de schoonpa 9-5 klussen in zijn plek. Voor wie of wat, Joost mag het weten. "De lening loopt he, de werf moet op tijd af zijn". Uiteraard geen deftige verzekeringen en al want dat kost 2 frank.


- 'de ene vult de put van de ander' De familie mag van dat principe zijn maar dat maakt jullie zaak toch niet. Als jullie zichzelf afschermen (wat echt wel op jullie initiatief kan en geen goedkeuring vereist van die familie) dan doen jullie dat toch gewoon.

Ja, maar de ouders gaan we niet in de afgrond laten knallen.

We komen goed overeen met de schoonouders, los van fiston zijn fratsen. De kinderen vinden ze leuk. Zij vinden de kinderen leuk.

Moest fiston er niet zijn, was alles perfect.

- Probeer voor de rest afstand te nemen en hou de contacten beperkt tot de obligate familiefeestjes zonder je teveel te fixeren op zijn strapatsen.

Dat doen we al. Maar om de 2mnd zitten de ouders in de shit door hem. Moeten we dat gewoon laten gebeuren ?
 
Heb de indruk dat jij erin wilt sturen en dat is, als partner van de zus, jou rol toch niet. Laat het gewoon los, als die gepensioneerden hun geld door ramen en muren willen smijten is dat toch hun zaak.

In theorie wel. En waar komen ze aankloppen denk je als ze in de shit zitten ?

En wat moet ik zeggen tegen de madam 'los het zelf op, het is jouw familie' ? Cookie points scoren.
 
Ik ga het simpel houden:

Ja, jij moet dat zomaar laten passeren. Het zijn volwassen mensen en daar ben jij niet verantwoordelijk voor. Je hebt het geprobeerd maar het heeft niet gepakt. Als ik je stijl hier zie dan zou het ook daaraan kunnen liggen maar ik weet natuurlijk niet of je tegenover de ouders hetzelfde belerende en zelfvoldane toontje gebruikt.

Misschien heeft je boodschap meer impact als je een meer verbindende toon gebruikt ipv een veroordelende toon. Komt de boodschap dan nog niet aan dan laat je het gewoon los.
En wat moet ik zeggen tegen de madam 'los het zelf op, het is jouw familie' ? Cookie points scoren.
Wat je moet zeggen is: "terecht dat je je er zorgen over maakt maar ik denk niet dat ik daar iets aan kan doen".

Dat doen we al. Maar om de 2mnd zitten de ouders in de shit door hem. Moeten we dat gewoon laten gebeuren ?
Nogmaals, je hebt het geprobeerd en dat is voldoende. Op een bepaald moment moet je lossen. Hun problemen zijn niet die van jou.
 
Maar het gaat veel verder dan dat. Mijn schoonpa en schoonma hun inboedel is voor de helft gekocht op BTW loze facturen van fiston. Hun telefoons zijn via zijn vennootschappen. Zelfs de Telenet aansluiting bij hen thuis is op een business ding via zijn vennootschap. En het enige dat die denken is 'hihi, korting'. En als ik dan zeg 'dat is niet koosjer', dan krijg ik 2d later 'we hebben het hem gevraagd, en hij zegt van wel'. Je kunt even goed vragen wat een slager vindt van vegetariers.
Daar hoef jij je toch niet druk over te maken.
 
@ThomasMore - ik ga het hier bij laten.

De oplossing die jij voorstelt ligt niet in mijn solution space. Ik ga niet overal mijn handen vanaf trekken en mijn madam alleen laten proberen de fiasco's bij de ouders te vermijden.

1) Ik ga mijn madam niet onder de bus flikkeren en het allemaal zelf laten oplossen. Ik ga ze proberen te helpen waar ik kan. "terecht dat je je er zorgen over maakt maar ik denk niet dat ik daar iets aan kan doen" staat niet in mijn woordenboek
2) Ik ga mijn schoonouders niet uit mijn leven wegknippen
3) Ik ga mijn kinderen hun vake en moeke niet wegpakken
4) En bij extension. Ik weet dat de madam diep ongelukkig wordt als haar ouders in de shit zitten, dus als ik dat kan vermijden, zal ik dat doen.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan