Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Again, Rachel - Marian Keyes
Vervolg op Rachel’s Holiday van dik 20 jaar terug. Ik herkende toen erg veel van mijzelf in Rachel Walsh en nu we alle twee 20 jaar ouder zijn… nog steeds. Qua mentale issues en pillen gebruik zijn we quasi identiek en dat gegoten in chick-lit waar ik in élk ander geval van schruwel was een hele dag heerlijk doorlezen en dan om 2u ‘s nachts even een schitterende huilbui wegens confronterend.

Het is geen hoogstaande literatuur en ik voel mij zwaar onder-intellectueel in vergelijking met wat ik hier allemaal zie passeren. But, goddammit, it felt good.

Ben blij dat je dat hier post.
Voel ik me wat normaler want ik lees de laatste tijd ook wel wat boeken die eerder op het forum van de libelle thuishoren dan hier.
😁
Iedereen en iedere review is meer dan welkom hier hoor. :)
 
Ben halverwege:
Anthony Palaia - Relatief ongeschonden

Nieuwsgierig gemaakt door de WTTAA-podcast van Alex Agnew.
Het is met momenten redelijk grafisch maar zit vol met goede zwarte humor.
 
Jodi Picoult - 19 minuten
Het verhaal gaat over een jongen die op een dag naar school gaat en in 19 minuten een ware ravage aanricht en enkele van zijn medestudenten dood schiet.
Het verhaal is opgedeeld in een stuk vertelt vanuit de jongen zelf, zijn mama en een vriendin van hem.
Het thema is pesten en hoe ver iemand gedreven kan worden wanneer die doodongelukkig is.
 
Aan het einde van de woeste rit 1794 van Niklas Natt och Dag. Onthutsend, stinkend beeld van het fraaie Stockholm. Zeer raak geschreven whodunnit in een boeiende historische setting. Als je wat meer wil weten van de Zweedse kolonie Saint-Barthélemy in de Caraïben waar slaven werden verhandeld in erbarmelijke omstandigheden is dat ook een aanrader. Ik vind deze nog een tikkeltje beter dan 1793.
 
Aan het einde van de woeste rit 1794 van Niklas Natt och Dag. Onthutsend, stinkend beeld van het fraaie Stockholm. Zeer raak geschreven whodunnit in een boeiende historische setting. Als je wat meer wil weten van de Zweedse kolonie Saint-Barthélemy in de Caraïben waar slaven werden verhandeld in erbarmelijke omstandigheden is dat ook een aanrader. Ik vind deze nog een tikkeltje beter dan 1793.
Ik was helemaal vergeten dat het vervolg al uit was. Ben het boek gisteren maar ineens gaan halen in de bib.
Heb jij 1793 nog recent gelezen of denk je dat een herlezing de moeite waard is om "mee" te zijn met het verhaal? Ik heb 1793 zelf gelezen ergens in 2019.
 
Ik was helemaal vergeten dat het vervolg al uit was. Ben het boek gisteren maar ineens gaan halen in de bib.
Heb jij 1793 nog recent gelezen of denk je dat een herlezing de moeite waard is om "mee" te zijn met het verhaal? Ik heb 1793 zelf gelezen ergens in 2019.
Ik heb die een aantal jaar geleden gelezen en weet er niet zoveel meer van, maar hoewel dezelfde personages aanwezig zijn is dit een losstaan verhaal. Dus een herlezing is niet noodzakelijk, al is het wel nuttig om meer voorgeschiedenis te weten.
 
Aan het einde van de woeste rit 1794 van Niklas Natt och Dag. Onthutsend, stinkend beeld van het fraaie Stockholm. Zeer raak geschreven whodunnit in een boeiende historische setting. Als je wat meer wil weten van de Zweedse kolonie Saint-Barthélemy in de Caraïben waar slaven werden verhandeld in erbarmelijke omstandigheden is dat ook een aanrader. Ik vind deze nog een tikkeltje beter dan 1793.

Hmmm, die twee vliegen op mijn lijst!
 
A Heart So White - Javiar Marías

Marías weeft een modern narratief rond de centrale Macbethiaanse thema's van schuld en wat het betekent om die schuld om te zetten in woorden.

De eerste 100 pagina's zijn weergaloos, met een indrukwekkende opeenvolging van de ene filmische scène na de andere. Daarna zakt het compleet in elkaar. Marías kan je gemakkelijk herkennen aan al zijn digressies en herhalingen, en doorgaans wordt hij juist gelauwerd omwille van die stilistische kwaliteiten, maar naar het einde toe draaide hij zo lang rondjes dat het wel leek alsof dit boek eerst in serie-vorm in een tijdschrift moest zijn verschenen en de lezer telkens moest worden herinnerd aan wat er 7 pagina's daarvoor was gebeurd. Zeker de laatste hoofdstukken bevatten gewoon volledige paragrafen die woord voor woord uit het eerste deel van het boek worden geciteerd, met als enige doel eensoort gekunstelde openbaring en "de cirkel is rond"-gevoel te forceren.

Dit is een van de zeldzame keren dat ik het gevoel heb dat een boek beter zou werken als film. Een regisseur als Hitchcock achter Rear Window zou de perfecte kandidaat zijn om die prachtige scènes uit het eerste deel volledig eer aan te doen.
 
The Brothers Karamazov - Fyodor Dostoevsky

Tja, wat een prachtboek. Weinig anders over te zeggen, +800 pagina's geboeid gelezen op enkele kleinere stukjes na.
Hoe de karakters zijn uitgewerkt, de plot, hoe alles op het einde in de rechtszaak terugkomt en opnieuw een geheel schetst van alles wat gebeurd is én de Russische rechtspraak op dat moment.
Hoe Alyosha een volgeling is van zijn voorbeeld om uiteindelijk zelf als zijn grote voorbeeld te worden. De rol van God, de duivel, goed en kwaad,...
Ik kan nog wel even doorgaan.
Eigenlijk té veel om allemaal volledig te verstaan na één keer lezen. Dus ik versta wel waarom sommigen hier hem zo vaak gelezen hebben.

De hoofdstukken waar de gesprekken met Jezus en de Duivel plaatsvinden staken er voor mij echt wel bovenuit en echt het meest van genoten.
 
Misschien moet ik mij daar ook maar eens aan wagen. Uiteindelijk nog nooit een boek van Russische bodem gelezen.
@Avondland of heb je eventueel een ander, toegankelijker werk (aantal bladzijden is niet noodzakelijk een probleem, maar het moet vlot zijn) van Dostoevsky dat je mij kan aanraden?

Het is niet dringend want ik ben nog steeds aan het ploeteren in Midnight's Children en dat zal nog wel even duren ook, maar we komen er wel.
 
Misschien moet ik mij daar ook maar eens aan wagen. Uiteindelijk nog nooit een boek van Russische bodem gelezen.
@Avondland of heb je eventueel een ander, toegankelijker werk (aantal bladzijden is niet noodzakelijk een probleem, maar het moet vlot zijn) van Dostoevsky dat je mij kan aanraden?

Het is niet dringend want ik ben nog steeds aan het ploeteren in Midnight's Children en dat zal nog wel even duren ook, maar we komen er wel.
Witte nachten of De Dubbelganger zijn fijne binnenkomers. Niet te dik en een mooie introductie!
 
Misschien moet ik mij daar ook maar eens aan wagen. Uiteindelijk nog nooit een boek van Russische bodem gelezen.
@Avondland of heb je eventueel een ander, toegankelijker werk (aantal bladzijden is niet noodzakelijk een probleem, maar het moet vlot zijn) van Dostoevsky dat je mij kan aanraden?

Het is niet dringend want ik ben nog steeds aan het ploeteren in Midnight's Children en dat zal nog wel even duren ook, maar we komen er wel.
Qua leesbaar werk van Russische bodem, is War & Peace van Tolstoi ook wel een aanrader.
 
Kingmaker, Kingbreaker - Karen Miller

Dit is een duologie bestaande The Innocent Mage en The Awakened Mage.
Dit verhaal was zeer traag. Er waren soms enkele hoofdstukken waar eigenlijk niets in gebeurde dat betrekking had tot het plot. Toch vond ik het niet saai om te lezen. Het geeft juist tijd om de personages te leren kennen. Ik denk als er enkel gefocust werd op het plot en minder op het leven van de personages, het einde minder impactvol had geweest. Dit is zeker niet iets dat voor alle fans van het genre is weggelegd.
Zoals de titel al doet vermoeden heeft magie een prominente rol in het verhaal en ik lees echt graag boeken waar dit het geval is. Ik kan fantasy verhalen waarderen waar de magie maar een kleine rol in speelt of helemaal niet, maar toch lees ik het liefste boeken met veel magie en/of draken of andere magische wezens.

Ik had de prequel van deze duologie al gelezen A Blight of Mages en deze heeft toch voor de nodige achtergrond informatie gezorgd. Hoewel deze boeken opzich gelezen kunnen worden, raad ik toch aan om eerst de prequel te lezen. Het helpt om de wereld waarin dit verhaal zich afspeelt beter te begrijpen.

 
Mijn vorige post is al een tijdje geleden (5 februari, waarin ik Way of Kings had gekeken) wel sindsdien ben ik verder gegaan met Sanderson...
Words of Radiance - Brandon Sanderson (reread)

Edgedancer - Brandon Sanderson (reread)

Oathbringer - Brandon Sanderson (reread)

Dawnshard - Brandon Sanderson

Niet zoveel over te zeggen, ben hier echt snel door gegaan omdat ik niet kon wachten om eindelijk aan Rythm of War te beginnen.

Rythm of War - Brandon Sanderson
Wauw, echt wauw. Liet me helemaal terug verliefd worden op Sanderson. Ik was al vergeten hoe het voelde om een Stormlight Archive boek voor de eerste keer te lezen en Rythm of War did not disappoint. Er waren wat mindere momenten, en het feit dat het boek zich vooral in Urithuru afspeelde deed het wat trager en benauwder voelen, maar er zat zoveel gevoel in dit boek. Het verkennen van ptsd, multiple personality disorder en andere mentale bekommernissen gaat Sanderson ook een stuk beter af merk ik in vergelijking met zijn voorbije boeken (alhoewel ik me kan inbeelden dat het voor sommige mensen iets te diep er op in gaat). En dan is er in het laatste deel een moment waar ik mijn tranen niet kon tegenhouden, prachtig gewoonweg. Ik ben Rythm of War nu wel de hemel in aan het prijzen maar volgens mij is het wel een boek dat de meningen kan verdelen, misschien dat ik na een reread wel wat kritischer ben.

Mistborn: The Final Empire - Brandon Sanderson (reread)

Mistborn: Well of Ascension - Brandon Sanderson (reread)

Mistborn: Hero of Ages - Brandon Sanderson (reread)

Mistborn #2 (Wax & Wayne): Alloy of Law - Brandon Sanderson (reread)
 
Terug
Bovenaan