Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Eens in kortverhalen vliegen. Net het bloederige en erotische Patriotism van Yukio Mishima gelezen. Kort maar krachtig en bedwelmend proza. En die bundel kortverhalen van Ingeborg Bachmann eens vastnemen. En vandaag is White Nights van Dostojevski toegekomen.

Ganz geil.
 
Blij dat ge er u mee vermaakt, Olyslaegers is een verdomd goede schrijver als ge zijn stijl kunt smaken. 'Wil' is nog altijd mijn persoonlijke favoriet, ook daar voelde de sfeer authentiek aan en kon je het Antwerpen van die tijd bijna proeven. Al is dat als West-Vlaming vreemd om te zeggen waarschijnlijk. :unsure:
Vorige week 'Wil' uitgelezen en vond 'm ook echt goed.
 
Blake Crouch - Recursion

Mindblowing actie sci-fi van de bovenste plank, en tegelijkertijd een begeesterende reflectie over de relatie tussen tijd en het menselijke geheugen. Iets verklappen over het plot (of de personages) zou teveel spoilen, maar van betekenis is dat het een echte page turner betreft - van een auteur waar ik in de toekomst sowieso meer van wil lezen.
 
Wuthering Heights van de zus Emily Brontë vond ik iets meer genietbaar, maar dan vooral omdat dat boek bij momenten onbedoeld hilarisch was.
Ik ben 10% ver geraakt in die boek, dan de handdoek in de ring geworpen.
Echt niet mijn steil/smaak.

Blake Crouch - Recursion

Mindblowing actie sci-fi van de bovenste plank, en tegelijkertijd een begeesterende reflectie over de relatie tussen tijd en het menselijke geheugen. Iets verklappen over het plot (of de personages) zou teveel spoilen, maar van betekenis is dat het een echte page turner betreft - van een auteur waar ik in de toekomst sowieso meer van wil lezen.
Ik heb 2 boeken van Crouch gelezen (na geweldige reviews op Amazon): Abandon & Dark Matter.
Ik snap het enthousiasme op Amazon niet rond die boeken, vooral "Black Matter" deed me denken aan een Suske & Wiske avontuur waar de teletijdmachine in de woonkamer staat. Dat was SF op kinderniveau. Over Recursion kan ik me niet uitspreken.
 
Blake Crouch - Recursion

Mindblowing actie sci-fi van de bovenste plank, en tegelijkertijd een begeesterende reflectie over de relatie tussen tijd en het menselijke geheugen. Iets verklappen over het plot (of de personages) zou teveel spoilen, maar van betekenis is dat het een echte page turner betreft - van een auteur waar ik in de toekomst sowieso meer van wil lezen.
Die vond ik ook heel goed!
 
White Nights van Dostojevski. Verdorie, dat was goed zeg! Een heel andere Dostojevski dan de grote klassiekers waar je wekenlang op zit te zwoegen. Een melancholisch kleinood over eenzaamheid en liefde en zwerven. Héél mooi en een beetje hartzeer nu het gedaan is. In feite een mooie introductie en springplank voor zijn latere werk.

Nu wellicht een herlezing van Onderworpen van Michel Houllebecq.
 
Ik heb juist Klara and the Sun gelezen van Kazuo Ishiguro. Nog nooit iets van die pwet gelezen, maar stond bij de aanraders van de lokale boekenwinkel en de auteur heeft de nobelprijs voor de literatuur heeft gewonnen in 2017. Ik hou wel van een dystopisch boek links en rechts en ik had nog nooit iets van de auteur gelezen maar ik was uiteindelijk best teleurgesteld. Het is heel goed geschreven, gemakkelijk te volgen, en ik vond het wel tof dat de dystopie niet 'in your face' was maar dat ge het zelf een beetje moest gaan zoeken (in de stijl van Brave New World misschien), maar verder is er geen spannende conclusie aan het boek en dooft het vanzelf een beetje uit zonder eigenlijk echt ergens naar een spannende plek te zijn geweest.

Ik ga nu Het Amusement lezen van Brecht Evens, iets totaal anders.

Vorige week 'Wil' uitgelezen en vond 'm ook echt goed.

Ik heb hier ook alles van Olyslaegers staan. Mijn vroegere buurman, een fijne mens en een goede schrijver. Wil is ook mijn favoriet. Wildevrouw kon ik minder smaken.
 
Laatst bewerkt:
Iemand de boeken van Volker Kutscher al gelezen waarop de Duitse serie Babylon Berlin is gebaseerd? Volgens mij zijn ze in het Engels integraal verkrijgbaar, in het Nederlands maar deels. En mijn Duits is niet goed genoeg.
 
Conn Iggulden - Empire of Silver (Conqueror #4)

De Khan is dood, leve de Khan! Na een bloederige 30 jaren heeft Genghis het loodje gelegd en komen zijn zoons op de voorgrond. Uiteraard gaat dit niet zonder slag of stoot, het zijn krijgers en als ze niet krijgen wat ze willen (in dit geval het opperbevel) dan gaan ze vechten. Wat mij betrof, won de minst interessante zoon en helaas werd een groot deel van het boek aan hem en zijn omgeving besteed. Dat is het eerste minpunt.
De rest van het boek volgden we Tsubodai, zonder twijfel het grootste militaire genie van de Mongolen in de boeken, op zijn tocht naar Europa en zijn onderwerping van de Russen, de Hongaren en de Polen. Ook enkele kleinzonen van Genghis worden stelselmatig aan de lezer blootgesteld om de oudgedienden te vervangen. Op Tsubodai na lezen we bijna niets meer over de vorige generaals en ook de resterende broers van Genghis krijgen nog maar weinig aandacht en sterven vrij snel. Al zijn ze in dit boek ook al de 60 gepasseerd natuurlijk. Dat is mijn tweede minpunt aan het boek, de tijdsprongen zijn niet altijd even duidelijk en soms denk je dat het personage dat je volgt nog maar 20 jaar oud is, maar eigenlijk is hij reeds de 30 gepasseerd. Of je denkt dat hij nog maar 35-40 jaar oud is, maar blijkbaar is hij reeds de 60 voorbij. Die onduidelijkheid zorgt af en toe voor verwarring. Je krijgt wederom het gevoel (net als in sommige vorige boeken) dat er teveel in een te kort boek gepropt wordt en dat het op sommige vlakken misschien beter geweest was om langere boeken te schrijven of gewoon meer boeken te schrijven.

Op naar het laatste boek!
 
The Committed - Viet Thanh Nguyen
Viet Thanh Nguyen betoverde mij met zijn fantastische The Sympathizer. Mij betoveren deed hij niet met het vervolg The Committed. Op zich is het een logisch vervolg, maar simpelweg is het gewoon niet zo goed als het eerste boek. Het is zeker nog goed geschreven en het heeft een passend en spannend einde.

Ik ben mij door The Sympathizer aan het worstelen, maar ik denk echt dat ik ga stoppen. Nog niet eens halverwege, en het verhaal interesseert me om een of andere reden totaal niet. Geen connectie met het hoofdpersonage. Af en toe een origineel inzicht in iets, maar bon... :unsure:
(qua stijl is het bij momenten ook wel echt top, maar niet vaak genoeg om mij erbij te houden)

Ik heb deel 2 van The Three-Body Problem echter ook net opgegeven voordat ik halverwege zat (wegens 'van de hak op de tak' en bijlange niet zo intrigerend als deel 1), dus ik weet niet of er misschien gewoon iets met mij scheelt 😅 Ik doe dat normaal gezien echt zelden...
 
Conn Iggulden - Conqueror (Conqueror #5)

Het laatste boek uit de serie over de Mongoolse Horde. CI blijft hetzelfde recept toepassen als bij zijn vier voorgaande delen, en met succes. Wederom een boek dat niet verveelt. Een hoop militaire actie, een hoop politiek gemanouvreer en wat backstabbing. Lekker toch.
Weliswaar met een blijvend minpuntje dat ik ook al opmerkte na boek 4, omdat CI soms personen toevoegt tot 1 of zelfs gewoon niet vermeldt omdat het gemakkelijker is voor het verhaal om niet weer een zoon of kleinzoon van Genghis te introduceren, komt de leeftijd van de personages niet altijd correct over. In het vorige boek waren Batu en enkele andere prinsen maar rond de 20-25 jaar, maar in dit boek hebben sommigen reeds kleinkinderen. Af en toe verwarrend.

Al bij al een geweldige serie, niet zozeer omdat CI zo'n goeie schrijver is (al doet hij het zeker niet slecht) maar omdat het verhaal van de Mongoolse Horde zo overweldigend indrukwekkend is. Gruwelijk en weerzinwekkend vaak (zo'n 30 miljoen mensen zouden gestorven zijn in de eeuw van de Mongoolse Horde), maar indrukwekkend.
Conn Iggulden sluit dit werk af met de correcte statement: "This story began with a single, starving family, hunted and alone on the plans of Mongolia, and it ends with Kublai Khan ruling an empire larger than that of Alexander the Great or Julius Caesar. Over just three generations, that is simply the greatest rags-to-riches tale in human history."
 
Ik ben 10% ver geraakt in die boek, dan de handdoek in de ring geworpen.
Echt niet mijn steil/smaak
Dankzij de Brontës heb ik wel een aantal verwensingen aan mijn vaste arsenaal toegevoegd.

Damned - thou saucy witch!!!!!!!

Nog een favoriet van mij: "you broth-maker!" in Karamazov. 👌
 
Laatst bewerkt:
Net Black Squadron (audioboek) uit. Aanrader voor wie een boon heeft voor militaire fictie :)

 
The Fifth Season (The Broken Earth #1) by N.K. Jemisin
Meh, ik ben er niet helemaal mee weg. Was best wel leuk om te lezen met momenten maar ik vond het nogal chaotisch. Hopelijk zijn de volgende boeken beter. 3/5.
 
The Stand - King

Na Duma Key in de zomer dacht ik een 'actuele' klassieker van King te lezen. Hij ligt nu al maanden op 70% op de salontafel (OK, geboorte van dochter zit daar deels mee voor tussen), ik heb eergisteren opgegeven, de verdere synopsis gelezen, en 'm in de kast gezet. Het begin leest fantastisch - voor iemand die van post-apocalyptische verhalen houdt - maar zodra ze in Boulder aankomen en de verslagen van het samenstellen van raden, politieke gebeurtenissen, ... beginnen kon het me steeds minder boeien.

Na wat rondkijken in de boekenkast gekozen voor een herlezing van Hogfather van Terry Pratchett. Fantastische boeken :).
 
The Stand - King

Na Duma Key in de zomer dacht ik een 'actuele' klassieker van King te lezen. Hij ligt nu al maanden op 70% op de salontafel (OK, geboorte van dochter zit daar deels mee voor tussen), ik heb eergisteren opgegeven, de verdere synopsis gelezen, en 'm in de kast gezet. Het begin leest fantastisch - voor iemand die van post-apocalyptische verhalen houdt - maar zodra ze in Boulder aankomen en de verslagen van het samenstellen van raden, politieke gebeurtenissen, ... beginnen kon het me steeds minder boeien.

Na wat rondkijken in de boekenkast gekozen voor een herlezing van Hogfather van Terry Pratchett. Fantastische boeken :).
Het begin is inderdaad héél goed, een prachtige mozaïek aan petites histoires waarin je het verval van de samenleving kan lezen. Zodra ze in Boulder aankomen vind ik het ook wel boeien: hoe bouw je terug op na zo'n vrije val? Wat me minder boeide was de bovennatuurlijke tegenstander en haast Bijbelse strijd tussen twee gemeenschappen. Ik vond die enorm vlot lezen, maar dat is nu eenmaal King: een rasechte verhalenverteller.
 
Het begin is inderdaad héél goed, een prachtige mozaïek aan petites histoires waarin je het verval van de samenleving kan lezen. Zodra ze in Boulder aankomen vind ik het ook wel boeien: hoe bouw je terug op na zo'n vrije val? Wat me minder boeide was de bovennatuurlijke tegenstander en haast Bijbelse strijd tussen twee gemeenschappen. Ik vond die enorm vlot lezen, maar dat is nu eenmaal King: een rasechte verhalenverteller.
Ja, ik merk wel dat het bovennatuurlijke me vaak meer stoort dan dat het bijdraagt in de boeken van King. Dat was idem in Duma Key.
 
Travis M Riddle - Flesh Eater (Houndstooth #1)

Schrijver kwam op Reddit zijn self-published boeken aanprijzen en ze stonden aan 1 euro per stuk op Amazon dus heb ik ze maar aangeschaft omdat de beschrijving wel interessant leek.

Origineel is het zeker, een soort van licht geindustrialiseerde wereld bevolkt door vermenselijkte dieren met een vos in de hoofdrol, met gangstersyndicaten en spinnenraces (ipv paardenraces). Helaas was er wat mij betreft veel meer mogelijk en het uiteindelijke resultaat is lichtjes teleurstellend.
De auteur stampt zijn boek tsjokvol met pogingen tot humor dat de gefaalde pogingen te storend werken, maar niet zo storend als de personages die het desondanks toch grappig vinden en met alles lachen en gniffelen en hikken en gieren. De gangstersyndicaten zijn super light versies, misschien gewoon een zero versie, met bazen die dubbel betalen als iemand gewoond raakt, die op restaurant gaan met het voetvolk en trakteren, en daarbovenop iemand met een felbegeerd item gewoon laten gaan. Dan ben je geen gangsterbaas, dan ben je gewoon een project manager die vriendelijk doet met het personeel. Er wordt ook veel te veel over voedsel geschreven, precies Yelp ofzo. Elke maaltijd die gegeten wordt, wordt minitieus beschreven tot de kleinste ingredienten toe.
Het meest ergerlijke was dat zeker 30% van het boek gevuld was met romance en een koppel dat elkaar leert kennen, een paar keer op date gaat en gevoelens voor mekaar ontwikkelt. Eerder iets voor een stationsroman dan voor een Fantasy-boek.

Bon, er zaten gelukkig wel een aantal actiescenes in die spannend en aangenaam om volgen waren die me hoop geven. Langs de andere kant, de manier waarop het plot evolueerde op het einde van het boek was dan weer minder spannend en beetje cliche.
Als ik het tweede boek nog niet gekocht zou hebben, zou ik het ook niet doen. Ik heb het nu echter reeds, dus zal ik het een kans geven. Wie weet verbetert de auteur zijn schrijfstijl en manier van vertellen. #fingerscrossed
 
Terug
Bovenaan