Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
De boeken van januari:

Lee Child (with Andrew Child) - The Sentinel (Jack Reacher #25)
Dit zou nog zijn geschreven is samenwerking met de twee broers, terwijl de volgenden enkel door Andrew werden geschreven. Maar zoals een eerder commentaar op dit forum opmerkte, er begint sleet op te komen. Better Off Dead is het beste van het trio, alhoewel alle drie nog heel vlot lezen, zijn het ook geen boeken doe ik niet kon wegleggen.

Stephen Fry - Heroes: Mortals and Monsters, Quests and Adventures (Great Mythology #2)

Fry kan toch wel goed schrijven. De meeste verhalen kende ik al van een vroeger uitgegeven werk, maar dit blijft toch uitstekend leesvertier.

Lee Child (with Andrew Child) - Better Off Dead (Jack Reacher #26)
Lee Child (with Andrew Child) - No Plan B (Jack Reacher #27)
 
Stephen Fry - Mythos

Fry zijn take op de Griekse mythologie. Van het scheppen van de wereld tot een hele hoop bekende en minder bekende mythes van het Oude Griekenland. Op Audible beluisterd, waar hij zelf het boek voorleest. Aangezien Fry de handleiding van een microgolfoven interessant kan doen klinken is dat wel een plus.
 
Drive Your Plow Over the Bones of the Dead - Olga Tokarczuk

Qua sfeerschepping is deze roman met al haar beschrijvingen van sneeuwlandschappen beeldig, maar puur narratief is dit veel meer een traditionele roman in vergelijking met Tokarczuks meesterwerk Flights. Plotgewijs zitten er niet genoeg interessante elementen in om memorabel te zijn binnen het detectivegenre, en ook de talige speelsheid miste ik hier wel in. De boeiendste elementen waren voor mij de kruimeltjes die ze achterlaat waarmee je kan ontrafelen dat het hoofdpersonage in haar acties niet alleen door haar empathie voor dieren en dierlijk leed gedreven wordt, maar onderliggend ook vooral haar moeder en grootmoeder mist. Ze had die diepere pijnsteekjes gerust meer mogen verweven in het verhaal.
Heb deze Tokarczuk ook net uit!

Ze maken reclame op de achterflap voor een 'detectiveverhaal', maar uiteindelijk is dat wat overroepen. En de ontknoping vind ik zoals vaak maar mwoa. Nu goed, Tokarczuk behandelt in de rest van de tekst zoveel meer thema's natuurlijk. Het globale thema 'de hoogmoedige mens VS dier en natuur' vond ik dan wel misschien een beetje teveel voor de bühne spreken? Of ja, ik vermoed dat het doelpubliek van dit soort boeken wel al lang mee is met dit soort boodschappen.

Ik vond dit boek wel leuk geschreven, ze heeft een heel aangename stijl. Maar dan lees ik de bespreking van @coldplayke of @Nahrtent en denk ik dat deze Rijd Je Ploeg... nog niet geheel representatief is voor de taalkunsten van deze Nobelprijswinnares. Toch nog eens een ander werk van haar op mijn leeslijstje zetten
 
Laatst bewerkt:
Robert Louis Stevenson - Catriona (David Balfour #2)

Het was even een heel lastige periode zonder veel mogelijkheden om te lezen, maar hopelijk ben ik weer vertrokken. Op de laatste paar dagen dit vervolg gelezen op Kidnapped. Geschreven in 1893, terwijl de auteur op Samoa verbleef voor zijn gezondheid. Leuk wist-je-datje voor de volgende Trivia.

Het boek zelf was een beetje bizar opgedeeld, 2/3 was een interessant juridisch steekspel en 1/3 was echt heel slappe, saaie romance op zijn Victoriaans. Dus heel plechtig, afstandelijk, en preuts. Oersaai.
Het juridisch steekspel was zeer interessant, maar natuurlijk erg traag en vrij gecompliceerd. Vooral omdat er weer veel Schots gesproken werd. Zo kwam ik er pas 50 pagina's later achter dat de ter dood veroordeelde James en de vader van de love-interest, ook James genaamd, twee verschillende personages waren, en het dus compleet normaal was dat die laatste James nog voorkwam in het boek.

Ik geef het een 3,5/5 en rond het af naar 3 sterren. Die romance was er echt teveel aan.
 
Tolstoj - De dood van Ivan Iljitsj

Paar weken terug had ik Vaders en Zonen achter de kiezen en toen had ik me voorgenomen om nog wat andere Russen te verkennen. Bij deze mijn eerste Tolstoj! Klein beginnen, met een novelle van nog geen 100 pagina's. Maar wat een beklijvend stukje tekst!

Ook echt straf hoe dit zo'n 150 jaar geleden is geschreven maar hoe vele observaties over het leven van onze beste Ivan gewoon zo zouden kunnen gelden voor de moderne Belg. De rat race was toen al een ding. Zo zie je maar dat de mens en zijn karakter onveranderlijk zijn.
 
Tolstoj - De dood van Ivan Iljitsj

Paar weken terug had ik Vaders en Zonen achter de kiezen en toen had ik me voorgenomen om nog wat andere Russen te verkennen. Bij deze mijn eerste Tolstoj! Klein beginnen, met een novelle van nog geen 100 pagina's. Maar wat een beklijvend stukje tekst!

Ook echt straf hoe dit zo'n 150 jaar geleden is geschreven maar hoe vele observaties over het leven van onze beste Ivan gewoon zo zouden kunnen gelden voor de moderne Belg. De rat race was toen al een ding. Zo zie je maar dat de mens en zijn karakter onveranderlijk zijn.
Straffe klassieker van Tolstoj hé. Mooie entree ook in zijn oeuvre, al zijn Anna Karenina en Oorlog & Vrede echt wel fenomenale boeken die leven echt verrijken.
 
Lezen jullie deze in het Nederlands of Engels? Ik zie dat er verschillende vertalingen zijn uitgebracht, welke verkiezen jullie?
 
Lezen jullie deze in het Nederlands of Engels? Ik zie dat er verschillende vertalingen zijn uitgebracht, welke verkiezen jullie?
Voor Anna Karenina is de Nederlandse vertaling van Hans Boland echt enorm vlot en die zou ik alleszins blindelings aanraden. Met oudere vertalingen is er een kans dat je gaat moeten ploeteren om bij te blijven.
 
Voor Anna Karenina is de Nederlandse vertaling van Hans Boland echt enorm vlot en die zou ik alleszins blindelings aanraden. Met oudere vertalingen is er een kans dat je gaat moeten ploeteren om bij te blijven.
Ik heb een oudere vertaling en hoewel ik dat vlot vond lezen, moet ik die nieuwe vertaling toch ook eens proberen. Heb het boek ca. 14 jaar geleden gelezen denk ik. Zelfde geldt ook voor een Dr. Faustus van Thomas Mann of De Idioot van Dostojevski die ik al heb gelezen. Oudere vertaling, dus dat las niet altijd even vlot. Een nieuwe vertaling zal wel bijdragen aan een positieve leeservaring.
 
The Fellowship of the Ring - J R R Tolkien, voorgelezen door Andy Serkis

Het was jaren geleden dat ik deze nog eens had gelezen en Andy Serkis is echt een zeer fijne verteller. Alleen jammer dat hij echt wel traag gaat 😅. Ik luister mijn boeken meestal op 1.5x of 2x speed en lees de tekst vaak mee. 2x voelde bij hem aan als de gewone standaard snelheid.
Serkis zijn Bombadil echt fantastisch!

Tolkien blijft toch echt een meester in sfeer en de rijke geschiedenis van zijn wereld maakt de wereld net een personage, meer dan enkel maar een backdrop.

Ik denk alles dat er valt te vertellen over dit meesterwerk al wel vertel is geweest ☺️
 
The Fellowship of the Ring - J R R Tolkien, voorgelezen door Andy Serkis

Het was jaren geleden dat ik deze nog eens had gelezen en Andy Serkis is echt een zeer fijne verteller. Alleen jammer dat hij echt wel traag gaat 😅. Ik luister mijn boeken meestal op 1.5x of 2x speed en lees de tekst vaak mee. 2x voelde bij hem aan als de gewone standaard snelheid.
Serkis zijn Bombadil echt fantastisch!

Tolkien blijft toch echt een meester in sfeer en de rijke geschiedenis van zijn wereld maakt de wereld net een personage, meer dan enkel maar een backdrop.

Ik denk alles dat er valt te vertellen over dit meesterwerk al wel vertel is geweest ☺️
Ik heb het al twee of drie keer gelezen en het blijft telkens fenomenaal. Fantasy is niet mijn genre maar dit is wel van zeer hoog literair niveau.

Een audioboek heb ik nog nooit geprobeerd, ik denk dat ik sneller afgeleid ben en daardoor minder mee ben in het verhaal dan door het op een klassieke manier te lezen.
 
Een audioboek heb ik nog nooit geprobeerd, ik denk dat ik sneller afgeleid ben en daardoor minder mee ben in het verhaal dan door het op een klassieke manier te lezen.

Ik vind het echt leuk. Ik ben de laatste tijd snel heel moe (waarschijnlijk een beetje een winterdip) en als ik dan gewoon lees wordt heel snel slaperig. Als ik een audioboek opzet terwijl ik mee lees, heb ik daar minder last van 😅.

Bovendien kan ik dan ook luisteren terwijl ik het huishouden doen in de fitness.
 
Ik vind het echt leuk. Ik ben de laatste tijd snel heel moe (waarschijnlijk een beetje een winterdip) en als ik dan gewoon lees wordt heel snel slaperig. Als ik een audioboek opzet terwijl ik mee lees, heb ik daar minder last van 😅.

Bovendien kan ik dan ook luisteren terwijl ik het huishouden doen in de fitness.
Het werkt inderdaad voor veel mensen, dus goed dat het bestaat. Ik heb het zelf nog niet geprobeerd, maar buiten De Bourgondiërs heb ik nog geen andere podcast langdurig kunnen beluisteren omdat ik veel minder in focus was dan bij een boek. Laat staan een audioboek.
 
Gustave Flaubert - Madame Bovary ***1/2

Ik ga het wat korter houden deze keer.

Madame Bovary is een mooie roman en een tijdloos verhaal over een noodlottige zoektocht naar het ware geluk: het ligt voor het grijpen, maar glipt toch door de vingers. Over naïviteit ook, en heus niet enkel van het personage waaraan het boek zijn titel ontleent. Tegelijk is het ook een roman die enigszins subtiel maar vrij genadeloos de hogere middenklasse fileert, en hun schijnbare onmogelijkheid om tevreden te zijn met alles wat goed gaat in het leven. In dat opzicht zou je het als verplichte kost kunnen bestempelen voor de gemiddelde BG-er. Bovenal is het een mes in de rug van de romantiek.

Het boek heeft een best hoog maar ietwat grillig tempo. Vaak wat gezapig kabbelend, dan weer gejaagd. Het is nergens storend, maar het viel me wel op dat ook mijn eigen leestempo erdoor beïnvloed werd. Ik las het boek aanvankelijk veel te traag naar mijn eigen zin, maar het laatste deel heb ik dan weer als vanouds verslonden op bijna onbetamelijke wijze. Flaubert schrijft oerdegelijk, zonder te betoveren. Hij combineert stijl met psychologisch inzicht en weet de franjes prima te doseren.

Een genot om te lezen dus, maar net als Emma Bovary zelf kan ik inmiddels te moeilijk genoegen nemen met de respectabele degelijkheid om er meteen een topscore aan toe te kennen.
 
Laatst bewerkt:
Gustave Flaubert - Madame Bovary ***1/2

Ik ga het wat korter houden deze keer.

Madame Bovary is een mooie roman en een tijdloos verhaal over een noodlottige zoektocht naar het ware geluk: het ligt voor het grijpen, maar glipt toch door de vingers. Over naïviteit ook, en heus niet enkel van het personage waaraan het boek zijn titel ontleent. Tegelijk is het ook een roman die enigszins subtiel maar vrij genadeloos de hogere middenklasse fileert, en hun schijnbare onmogelijkheid om tevreden te zijn met alles wat goed gaat in het leven. In dat opzicht zou je het als verplichte kost kunnen bestempelen voor de gemiddelde BG-er. Bovenal is het een mes in de rug van de romantiek.

Het boek heeft een best hoog maar ietwat grillig tempo. Vaak wat gezapig kabbelend, dan weer gejaagd. Het is nergens storend, maar het viel me wel op dat ook mijn eigen leestempo erdoor beïnvloed werd. Ik las het boek aanvankelijk veel te traag naar mijn eigen zin, maar het laatste deel heb ik dan weer als vanouds verslonden op bijna onbetamelijke wijze. Flaubert schrijft oerdegelijk, zonder te betoveren. Hij combineert stijl met psychologisch inzicht en weet de franjes prima te doseren.

Een genot om te lezen dus, maar net als Emma Bovary zelf kan ik inmiddels te moeilijk genoegen nemen met de respectabele degelijkheid om er meteen een topscore aan toe te kennen.
Ik vond het een indrukwekkend boek dat, zoals je stelt, oerdegelijk geschreven is en vandaag nog erg aangenaam leest. Zou hem graag in de brontaal willen lezen, stilistisch zou het francofielen blijkbaar doen klaarkomen.
 
Toni Morrison - The Bluest Eye

De vier boeken die ik nu van Morrison gelezen heb, tonen aan dat ze doorheen haar oeuvre de zwarte cultuur een stem en zelfs taal geeft. The Bluest Eye is haar debuut en is het bewijs dat ze dit al van in het begin met succes deed, hoewel ik vind dat ze haar vertrouwde thema's in latere werken aangescherpt heeft. The Bluest Eye was aangrijpend maar mist wat van de punch van haar andere boeken. Misschien door het perspectief van dit boek, waarbij het centrale personage en de ontberingen die ze ondergaat gezien worden door de ogen van omstaanders. Of misschien ontbreekt een soort verrassingseffect dat ik wel nog had bij haar andere boeken.


Stephen King - The Stand

Ik sta er nog steeds versteld van hoe snel ik de boeken van King kan uitlezen. Het is een kunst om vlot leesbaar te kunnen schrijven zonder dat het te simplistisch is en hij weet scènes zo op te bouwen dat je zin hebt om toch nog een paar bladzijden of een hoofdstukje extra te lezen. Ik heb dus elk boek van de man tot nu toe met plezier gelezen maar op Misery na gaat "good, not great" op.

Dat is ook de samenvatting van The Stand. Ik vond het begin erg sterk, het uitgangspunt met het supervirus dat de wereldbevolking decimeert en hoe de overlevenden de eerste periode door komen. Misschien ligt het er aan dat ik de latere editie gelezen heb die meer dan 150 bladzijden langer is maar na het eerste derde zakt het tempo ineen. Ik verloor een beetje interesse in de karakterschetsen van de vele personages en wou dat er liever wat meer vaart zat achter het onderliggend verhaal, ook al vond ik dat een simpele, beetje corny krachtmeting tussen goed en kwaad met wat bovennatuurlijke trekjes. Naar het einde toe rusht King naar een climax die me niet helemaal wist te overtuigen, waarna het boek nog een beetje verder uitdooft. Misschien dat de originele versie van The Stand, met eventueel beter redigeren van deze erg grote roman, toch beter was geweest.
 
Robert Louis Stevenson - Treasure Island

De GOAT/OG onder de zeerover romans. Shiver me timbers, matey!
Beetje meer YA-georienteerd zou ik zeggen, alles is nogal vrij rechtlijnig zonder echt veel diepgang. Maar quasi elke piraten trope die je de laatste 50 jaar in Hollywood hebt gezien, kom je in dit boek tegen.

Leuke avonturenroman, zonder meer. 4/5
 
Stefan Zweig - Schaaknovelle

Vorige week bij het opruimen van mijn oude kamer in het ouderlijk huis de oude schaakset teruggevonden en meegenomen naar het huidige huis (alles moest weg). Zoonlief was heel geïnteresseerd en is nu al de hele week in de ban van het schaken (Stel u daar trouwens niet teveel bij voor, zowel ik als nu hij weten vooral hoe de stukken bewegen maar verder niets qua strategie).

In elk geval was het dus een voorteken om bij het laatste bib-bezoek dit niemendalletje van 80pagina's in de Uitgelezen sectie van de Krook te vinden.

Maar wat nog begint als een leuk reisverhaal van iemand op scheepsreis naar Argentinië, met een paar potjes schaken die voor vertier zorgen, evolueert via een toevallige ontmoeting aan boord naar een relaas van de letterlijk gekmakende verhoorpraktijken van de nazi's in de vroege jaren '40. Well that escalated quickly...

In ieder geval heel sterk geschreven, met op een heel beperkte ruimte behoorlijk veel kluif om in te bijten.
 
Terug
Bovenaan