Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Aprella]

The Woman in Cabin 10 - Ruth Ware

Toffe thriller met een super leuke setting: een luxueuze jacht met een beperkt aantal passagiers. De protagonist denkt iets verdacht te hebben opgemerkt dat in de cabin naast die van haar is gebeurd maar niemand weet van iets.

Het boek leest super snel, is heel vermakelijk en heeft ook een goede representatie van paniek stoornis. Wat me wel stoorde was dat er regelmatig toch wat dingen herhaald werden. Zeker in een boek van nog geen 400 pagina's met maar één perspectief is dit echt niet nodig.

Dit is mijn tweede Ruth Ware boek en dit is zeker een schrijfster waar ik nog wel boeken van wil lezen.

 

[Lav]

Ik had al even Fahrenheit 451 uitgelezen maar niets over geschreven, niet omdat ik het niet goed vond, in tegendeel, maar weet soms niet wat ik nuttig kan bijdragen aan een conversatie met zo'n klassieker.
Maar bij deze voor wie het nog niet gelezen heeft, laat u niet ontmoedigen door al te denken van te weten waar het over gaat, het boek is terecht een klassieker en leest erg vlot en blijft toch nog verrassend!

Ik had het boek veel afstandelijker verwacht dat het uiteindelijk was, vooral omdat het net in veel lijsten van de grote sci-fi klassiekers voorkomt, maar was vaak in de ban van de schrijfwijze. Het gaat dus zeker niet alleen om het plot (hoewel die ook op zich al erg lovenswaardig is als klassieker) maar gewoon een algemene interessante leeservaring

 

[Hellsdinner]

Good Omens (The Nice and Accurate Prophecies of Agnes Nutter, Witch) - Terry Pratchett & Neil Gaiman
Genieten, had hem lang geleden (nog voor ik ooit van Pratchett en Gaiman gehoord had) al eens gelezen en de serie ook gezien, maar toch nog heel hard van genoten.

Pratchett en Gaiman zijn echt een top team. Normaal wanneer ik een boek lees dat geschreven is door 2 auteurs merk ik heel duidelijk op welke auteur welk deel geschreven heeft, maar in Good Omens blenden Gaiman en Pratchett's stijl zo perfect samen dat ik geen idee had wie wat schreef.

Geweldig.

 

[Avondland]

De Nix van Nathan Hill vordert aardig. 700 pagina's en soms wat overdadig maar niet in die mate dat het moeizaam leest. Een blik op verschillende generaties - 1968 - 1988 - 2011 - in de VS. Doet me wat denken aan Max, Mischa & het Tet-offensief.

 

[coldplayke]

Americanah - Chimamanda Ngozi Adichie

Deze was maar zo-zo. Niet slecht, niet goed, eentje die me niet lang zal bij blijven. De stukken die zich in de Verenigde Staten afspeelden waren nog wel oké, misschien een beetje repetitief, maar op sommige vlakken toch nog steeds verhelderend voor iemand als ik die niet iedere dag te maken heeft met (subtiele) discriminatie. Het hele liefdesverhaal dat errond werd gesponnen was puberaal en had er van mij gewoon mogen worden uitgeschreven.

 

[Aprella]

The Bone Shard Daughter (The Drowning Empire #1) - Andrea Stewart

Dit is echt een super leuk boek. Ik ga niet veel over het verhaal vertellen want ik vond het heel leuk dat ik eigenlijk totaal niets wist waarover het ging toen ik begon te lezen.

Het is een fantasy met verschillende perspectieven, een schattig dier als metgezel en unieke en boeiende magie (met een vleugje Frankenstein). De personages zijn leuk en voelen niet als poppetjes die het plot ondergaan, maar ook echt keuzes maken. Hier en daar vind ik dat bepaalde keuzes wel snel zijn gemaakt, of dat de motivatie niet zo sterk is, maar dit doet eigenlijk niet af aan het verhaal. De personages zijn ook diverse zonder dat die diversiteit het belangrijkste aan dat personage is.
Het verhaal zelf heeft genoeg complexiteit om mij geïnteresseerd te houden en ervoor te zorgen dat ik zelf ga puzzelen, zonder dat het te ingewikkeld wordt.

Waar ik in het begin wel moeite mee had waren dat er twee eerste persoon perspectieven waren en enkele in derde persoon. Na enkele hoofdstukken stoorde dit mij echt niet meer. Je merkt ergens wel dat het de eerste roman van de schrijfster is, maar het is zeker de moeite waard om te lezen. Dus als je van aziatisch geïnspireerde fantasy houdt met sterke personages, unieke magie en een vleugje Frankenstein, kan ik dit zeker aanraden.

 

[Général Zantas]

Bernard Cornwell - Sword of Kings (The Saxon Stories #12)
Bernard Cornwell - War Lord (The Saxon Stories #13)

Voila, de serie uitgelezen. Ik heb het al eerder gezegd, maar het was een schande dat ik deze lang links heb laten liggen. Wat een fantastische serie. Zeker de eerste helft, de tweede helft van de reeks wordt een beetje eentonig omdat het telkens hetzelfde scenario volgt. Beetje afwisseling had wel leuk geweest, misschien wat andere PoV's introduceren ofzo.

Het niveau van de laatste twee vond ik wel terug de hoogte inschieten vergeleken met de voorgangers, de gebeurtenissen waren weer wat interessanter. De politiek van Englaland beviel me toch meer dan interne Deense/Noorse twisten die eigenlijk altijd hetzelfde zijn gewoon met andere namen. En het volgende boek heb je dan weer plots een of andere super warlord waar je tot dat boek nooit van gehoord had.
Het enige wat me wat tegenviel aan de laatste twee boeken was het feit dat Uthred en Finnan reeds zo oud zijn maar toch eigenlijk als 35-40 jarige blijven vechten. No way dat in 930 een 70-jarige in een shield wall gaat vechten en meerdere tegenstanders op basis van zowel kracht als snelheid verslaat. Was m.i. geloofwaardiger geweest om die laatste boeken vanuit Uthred de Jongere's perspectief te schrijven.

Voor de rest good old Cornwell & Uthred. Rauwe humor, geweldige sfeer, sterke oorlogsbeschrijvingen.

 

[Avondland]

Stilaan het einde aan het bereiken van De Nix van Nathan Hill. Dikke klepper en toch iets teveel bladvulling naar mijn zin. Er zijn verhaallijnen die maar rommelig zijn afgewerkt en in the grand scheme of things weinig meerwaarde boden. Leest wel aardig vlot.

De Karamazovs zijn volgende maand ergens aan de beurt, maar ik moet nog eens nadenken welke boeken ik ervoor nog ga lezen.

 

[Kid_C]

De Nix van Nathan Hill vordert aardig. 700 pagina's en soms wat overdadig maar niet in die mate dat het moeizaam leest. Een blik op verschillende generaties - 1968 - 1988 - 2011 - in de VS. Doet me wat denken aan Max, Mischa & het Tet-offensief.

Recent ook uitgelezen, goed boek en ik zou hem zeker aanraden maar voor mij kwam deze toch niet aan het niveau van 'Max, Mischa'.

Alles komt op het einde wel heel mooi samen en de laatste pagina's vond ik erg sterk.

 

[C11]

The Shadow Rising - Robert Jordan

Even een klein leesdipje tijdens dit boek, maar dat lag vooral aan andere omstandigheden dan het boek zelf. Hoewel het boek zelf ook niet echt mijn favoriet is tot nu toe. Ik heb de indruk dat de wereld en het verhaal zich pas écht begint te openen tijdens dit boek en er wordt best wel veel informatie gegeven. Het (te lange) middelste gedeelte voelde voor mij daarom vrij traag aan en dat komt ook vooral omdat ik helemaal niets heb met de Aiel. Ze boeien me echt totaal niet.
Perrin's verhaal en het slot waren echter enorme hoogtepunten, waardoor ik er op het einde van de rit toch weer van genoten heb. Er zijn weer enkele uurtjes slaap verloren gegaan omdat ik niet tot vandaag wou wachten .

Ik hoop dat Mat in de volgende boeken toch wat meer aandacht krijgt. Om de één of andere reden heb ik veel interesse in zijn verhaal, maar het lijkt maar niet op gang te komen.
Ik hoop ook dat de Forsaken eindelijk wat duidelijker in beeld komen. Ik snap echt niets van hen. Ze maken zo'n belangrijk deel uit van het geheel, maar er wordt zo enorm weinig over hen verteld.

 

[C11]

Lie With Me - Philippe Besson

Een kort, maar mooi boek. Het gaat over twee jongens die elkaars eerste liefde zijn in de jaren '80. Een beetje een Franse versie van Brokeback Mountain.

Zeker geen origineel verhaal dus. Ik heb het zelf al in verschillende varianten gelezen. Ik vind het echter heel knap dat een schrijver in slechts 150 bladzijden diepe kwetsbare emoties zoals liefde, geluk, verdriet en schaamte kan uitwerken.
Zeker een aanrader als je nog nooit een variant van dit verhaal hebt gelezen en je het eens wil proberen.

 

[Kid_C]

Project Hail Mary - Andy Weir

Hier ben ik vrij hard doorgevlogen. Ik wil niet teveel zeggen over het verhaal want een deel van de fun vond ik hoe alles zich ontplooide. Knappe sci-fi.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

Fire and Blood - George RR Martin

Vond het boek ok. Soms echt langdradig en vooral lastig om personages uit elkaar te houden met al die namen. Aemon, Aegon, Aemond, Daemon,... ne Jos of ne Kevin af en toe had het simpeler gemaakt. Sommige delen waren echt heel boeiend om te lezen maar dat kan niet van elke vorst gezegd worden.

 

[Avondland]

Project Hail Mary - Andy Weir

Hier ben ik vrij hard doorgevlogen. Ik wil niet teveel zeggen over het verhaal want een deel van de fun vond ik hoe alles zich ontplooide. Knappe sci-fi.

Dat was echt een plezant boek om te lezen, als er mensen zijn die gelijkaardige tips hebben hoor ik het graag.

Gisteren De dood van Ivan Iljitsj van Tolstoj uitgelezen, een prachtig kleinood over het lijdensproces van een ambtenaar en dan meteen begonnen in Small Gods van Terry Pratchett, dat ik wel kan smaken.

 

[Hellsdinner]

Dat was echt een plezant boek om te lezen, als er mensen zijn die gelijkaardige tips hebben hoor ik het graag.

Ze zeggen dat Murderbot Diaries van Martha Wells erop lijken maar ik vond het 1ste boek uit die serie nogal mager.
Die link tussen science en humor vind ik dat enkel Andy Weir echt goed doet (behalve in Artemis, die vond ik bagger).

Neil Gaiman voor het humor gedeelte, Cixin Liu voor het science gedeelte?

 

[Lav]

Children of Dune. Niet slecht maar het kan me niet meer zo meeslepen als het eerste Dune boek dus ik denk dat ik de reeks hier ga stopzetten

 

[MisterV]

Children of Dune. Niet slecht maar het kan me niet meer zo meeslepen als het eerste Dune boek dus ik denk dat ik de reeks hier ga stopzetten

Het is heel lang geleden dat ik de Dune reeks las maar ik herinner mij wel dat hoe verder de boekenreeks ging hoe geschifter de verhaallijn werd. Deel 1 is nog het klassieke "onderdrukte volk versus de onderdrukker + the one komt ze redden"-verhaal maar daarna wordt het bij momenten compleet geschift tot het punt dat het moeilijk is om u nog in te leven.

Hyperion bijvoorbeeld is bij momenten ook geschift maar wel behapbaarder.

 

[Hellsdinner]

Yumi and the Nightmare Painter - Brandon Sanderson (Secret Project #3)
BrandoSando doet het weer.
Mijn favoriet van de Secret Projects so far.
Had wat tijd nodig om me in te leven in het karakter van "Painter" maar naar het einde toe bleek hij juist een van de meest "menselijke" karakters die ik Sanderson al heb zien schrijven.
Het verhaal zit ook goed in een alhoewel ik niet altijd fan ben van de verteller die hij gebruikt in dit boek en in Tress of the Emerald Sea.
De illustraties vond ik een eel leuke toevoeging en ook prachtig om te zien.

Hij haalt inspiratie op voor dit boek uit Final Fantasy X, de anime/manga Hikaru No Go en de film Your Name -> als deze uw ding zijn, boek zeker eens checken.

 

[Conradus]

Children of Dune. Niet slecht maar het kan me niet meer zo meeslepen als het eerste Dune boek dus ik denk dat ik de reeks hier ga stopzetten

Ik zou eerlijk gezegd deel IV nog een kans geven, dat is een van mijn favorieten. De latere delen kan je dan skippen, maar het is wel al heel anders dan het eerste boek.

Eigenlijk is 1 en 2 echt een zalige constructie en deconstructie van het klassieke heldenverhaal.

 

[Lav]

Het is heel lang geleden dat ik de Dune reeks las maar ik herinner mij wel dat hoe verder de boekenreeks ging hoe geschifter de verhaallijn werd. Deel 1 is nog het klassieke "onderdrukte volk versus de onderdrukker + the one komt ze redden"-verhaal maar daarna wordt het bij momenten compleet geschift tot het punt dat het moeilijk is om u nog in te leven.

Hyperion bijvoorbeeld is bij momenten ook geschift maar wel behapbaarder.

Hah, kben toevallig gisteren aan Hyperion begonnen