Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
My Dark Vanessa - Kate Elizabeth Russell

Dit boek gaat over een tienermeisje dat een 'relatie' krijgt met haar 20 jaar oudere leerkracht. Het boek wisselt tussen het verleden en het heden, waarbij ze in het heden te horen krijgt dat die leerkracht beschuldigd wordt van seksueel misbruik. Hierdoor kijkt ze terug naar haar verleden en haar contacten met die man, die ze op dat moment nog beschouwt als haar eerste grote liefde.

Een bijzonder boek, maar ook zeker een belangrijk boek in onze hedendaagse maatschappij waar misbruik en grooming een belangrijke thema blijft. Het omschrijft echt héél sterk hoe trauma jarenlang een invloed heeft op een persoon.

Door het thema zeker niet voor iedereen een aanrader. Er zijn absoluut de nodige trigger warnings. Het boek heeft me dan ook stil achtergelaten. Ik heb enkele dagen geen boek meer vastgehad om dit te kunnen verwerken.
 
The Other Wind - Ursula K Le Guin (Earthsea cycle #6)
Een passend einde voor Le Guin's Earthsea boeken.
The Other Wind mixed het high fantasy van de eerste 3 boeken mooi met het fantasy - realism van de andere 2.
Le Guin's schrijfstijl vind ik zo mooi, simpel, duidelijk maar met een diepte verscholen in de woorden die me altijd zal bijblijven.

Ik hou van de karakters die ik heb leren kennen in deze wondere wereld, een wereld waar ik een beetje op verliefd ben geworden.
Het zou geen probleem zijn geweest voor mij om nog 6 verhalen uit Earthsea te lezen, om toch geen afscheid te moeten nemen van de eilanden en karakters uit Le Guin's werk.

“I think," Tehanu said in her soft, strange voice, "that when I die, I can breathe back the breath that made me live. I can give back to the world all that I didn't do. All that I might have been and couldn't be. All the choices I didn't make. All the things I lost and spent and wasted. I can give them back to the world. To the lives that haven't been lived yet. That will be my gift back to the world that gave me the life I did live, the love I loved, the breath I breathed.”
― Ursula K. Le Guin, The Other Wind
 
Ik moet nog één kortverhaal lezen in Glorie en Heerlijkheid van Erwin Mortier en dan is die uit. Ik lees dat niet zo vaak, kortverhalen, maar hier zaten ongelofelijk mooie pareltjes bij. De mooiste was diegene die uit mijn comfortzone lag, die ga ik zeker nog eens herlezen want in dat lyrische ligt toch wel de sterkte van Mortier vind ik.

Het laatste kortverhaal is een langere novelle, maar mijn interesse om Wil van Jeroen Olyslaegers nog eens vast te nemen was te sterk. Het is slechts mijn tweede herlezing van dat werk, maar dit is toch wel straf geschreven. Beter dan zijn eerdere werk Wij en Winst. Het ligt ook wel aan het onderwerp: net zoals de meeste mannen bijna dagelijks denken aan het Romeinse Rijk, denk ik quasi dagelijks aan de Tweede Wereldoorlog. :unsure: Het uitgangspunt is dan ook fascinerend: wat had jij gedaan in die situatie? Naar schatting 10% van de Vlamingen is in de collaboratie gestapt en 5% in het verzet. Het overgrote merendeel "stond erbij en keek ernaar".
 
Laatst bewerkt:
Bernard Cornwell - The Flame Bearer (The Last Kingdom #10)
Bernard Cornwell - War of the Wolf (The Last Kingdom #11)


Afgelopen weken deze twee werkjes over Uthred gelezen. Hij heeft eindelijk Bebbanburg weer veroverd, hehe, had ie enkel maar 10 boeken en gigantisch veel plot armour voor nodig. De format begint zijn wow-factor wat te verliezen, er zijn maar zoveel vikingen die je de kop kan inslagen en zoveel priesters die je kan beledigen, eer het wat afgezaagd begint te worden natuurlijk. De boeken blijven wel vermakelijk, maar de serie heeft een einde nodig. Nog maar twee boeken te gaan, ik ben benieuwd.
 
Die Blendung - Elias Canetti

Op papier had dit een schot in de roos moeten zijn: een teruggetrokken boekenfanaat verliest steeds meer zijn grip op de realiteit nadat hij door zijn nieuwe vrouw in zijn dagdagelijkse routines verstoord wordt. Ik kon er wel wat raakvlakken in bespeuren. :unsure:

Gezien het boek in de jaren 1930 in Duitsland ontstond, mag het niet verbazen dat dit als aanklacht op het totalitaire denken bedoeld was. Personages zijn steeds gedreven door een alles overheersende passie en kunnen geen empathie of menselijkheid naar anderen toe opbrengen. Er is ook wel wat te doen geweest rond vermeende misogynie in de roman, en ook ik vind de fel negatieve weergave van vrouwen niet echt een geslaagd onderdeel van de parodie. Al bij al vond ik het idee achter het boek interessant, maar ik blijf een beetje met hetzelfde onovertuigde gevoel achter dat ik ook bij veel van Kafkas werk heb. Ik denk dat dergelijke groteske literatuur zonder nuancering gewoon minder mijn ding is.
 
Blood Meridian - Cormac McCarthy

Ik ben in goed gezelschap in deze thread, zag ik de afgelopen pagina's :). Wat een mooi boek. Letterlijk adembenemende zinnen ook, om zelf een mentale rustpauze in te lassen merkte ik dat ik af en toe een denkbeeldige komma moest plaatsen. De man heeft elke berg (en hij beschrijft er véél) op een andere manier beschreven - ik had geen idee dat het mogelijk was. Ik lees dat zijn latere boeken simpelere zinnen en beschrijvingen gebruiken, ik herinner me dat inderdaad vaag uit The Road, binnenkort ga ik in All the Pretty Horses beginnen en de proef op de som stellen. Wat coldplayke schreef valt ook op, hoe poëtisch brutaal en zinloos geweld wordt neergeschreven, dat contrast is fascinerend.
 
The Great Passage - Shion Miura

Eén van de boeken die werden aangeraden toen ik eens zocht naar boeken die een warme Studio Ghibli-vibe hadden. We volgen in de eerste plaats Mitsuya Majime, die op een uitgeverij in de verkoopafdeling werkt, maar een talent blijkt te hebben voor het begrijpen en definiëren van woorden, wat hem de ultieme pion maakt voor het departement dat zich bezighoudt met de creatie van een nieuw woordenboek.

Eigenlijk is de basis heel interessant: Hoe maak je een woordenboek? Eigenlijk is dat iets waar ik nog nooit erg bij heb stilgestaan en is het best een originele basis voor een roman. Welke woorden kies je en welke laat je eruit, hoe kom je tot een correcte allesomvattende definitie van een woord, en hoe komt het dat elk ander woordenboek een heel andere definitie kan hebben van een woord? Met mijn verre droom om ooit Japans te leren, kreeg ik hier al een kleine introductie-cursus telkens er wat dieper werd ingegaan op wat een zeker woord allemaal kan betekenen en welke referenties eraan verbonden zijn.

Ook leuk vond ik de tijdssprong halverwege het verhaal, waarin de jonge Majime plots in de veertig is en nog altijd (nu als baas) werkt aan het woordenboek, met ook de introductie van een nieuw hoofdpersonage. Het blaast een beetje nodige extra wind het kabbelende verhaal in.

Een favoriet boek zal het niet worden. Daarvoor was het vaak iets te eenvoudig en waren de vertelstijl en de romantiek wat te young adult, maar al bij al was het een fijne snelle lees. Ik had destijds nog een Ghibli-achtig boek gekocht, Sweet Bean Paste van Dorian Sukegawa, en dat vond ik toch nog beter. Misschien herlees ik die binnenkort nog eens.
 
The Great Passage - Shion Miura

Eén van de boeken die werden aangeraden toen ik eens zocht naar boeken die een warme Studio Ghibli-vibe hadden. We volgen in de eerste plaats Mitsuya Majime, die op een uitgeverij in de verkoopafdeling werkt, maar een talent blijkt te hebben voor het begrijpen en definiëren van woorden, wat hem de ultieme pion maakt voor het departement dat zich bezighoudt met de creatie van een nieuw woordenboek.

Eigenlijk is de basis heel interessant: Hoe maak je een woordenboek? Eigenlijk is dat iets waar ik nog nooit erg bij heb stilgestaan en is het best een originele basis voor een roman. Welke woorden kies je en welke laat je eruit, hoe kom je tot een correcte allesomvattende definitie van een woord, en hoe komt het dat elk ander woordenboek een heel andere definitie kan hebben van een woord? Met mijn verre droom om ooit Japans te leren, kreeg ik hier al een kleine introductie-cursus telkens er wat dieper werd ingegaan op wat een zeker woord allemaal kan betekenen en welke referenties eraan verbonden zijn.

Ook leuk vond ik de tijdssprong halverwege het verhaal, waarin de jonge Majime plots in de veertig is en nog altijd (nu als baas) werkt aan het woordenboek, met ook de introductie van een nieuw hoofdpersonage. Het blaast een beetje nodige extra wind het kabbelende verhaal in.

Een favoriet boek zal het niet worden. Daarvoor was het vaak iets te eenvoudig en waren de vertelstijl en de romantiek wat te young adult, maar al bij al was het een fijne snelle lees. Ik had destijds nog een Ghibli-achtig boek gekocht, Sweet Bean Paste van Dorian Sukegawa, en dat vond ik toch nog beter. Misschien herlees ik die binnenkort nog eens.
"Een warme Studio Ghibli-vibe", dat spreekt me ook wel aan. Die Sweet Bean Paste zet ik alvast in mijn boekverlanglijstje op bol.com.
 
Even geleden dat ik hier gepost heb!

War of the Worlds - H.G. Wells
Goed boek, fascinerend verhaal (door de meesten gekend van de recentere film).
Schrijfstijl verrassend doenbaar gezien het boek meer dan een eeuw oud is.

A Little Life - Hanya Yanagihara
Op aanraden van iemand. Pfff... Langs de ene kant een zeer origineel en pakkend verhaal.
Maar ik vond het helemaal niks. Ongelofelijk langdradige en banale schrijfstijl, bijgevolg een veel te lang boek, waarin ik naar het einde toe soms pagina's diagonaal heb doorgelezen.
Het verhaal is ook zo miserabel dat het volledig onrealistisch wordt. Alsof de schrijfster telkens dacht: hoe kan ik dit nóg meer deprimerend maken. Het hoofdpersonage is een soort ultiem slachtoffer van het leven.
Niet mijn ding dus...
 
Bag of Bones - Stephen King
Dacht snel even een King lezen tussendoor, maar hier heb ik me toch aan mispakt, was een stuk zwaarder dan ik had verwacht.
Gigantisch spannend en met momenten echt angstaanjagend. Jammer dat Mike Noonan zeker nooit tot mijn lievelings King protagonisten zal behoren. Meandert met momenten ook wat teveel vond ik. Maar de momenten dat het klikte, las het als een trein.

Deed me wel wat denken aan Duma Key, maar Duma Key lag me nog iets meer.
 
Laatst bewerkt:
Legends and Lattes - Travis Baldree
Aangenaam tussendoortje.
Leuke fantasy slice of life waar ik wel van heb genoten.

Lezen als: je van D&D houdt, vrouwelijke entrepreneurs :unsure:, open staat voor een low stakes verhaal, fan bent van cozy fantasy.
 
Tomorrow, and Tomorrow, and Tomorrow - Gabrielle Zevin

Boek over een jongen en meisje die elkaar leren kennen in een ziekenhuis en daar samen een vriendschap vormen door samen te gamen. Die vriendschap houdt echter geen stand. Maar jaren later komen ze elkaar terug tegen en besluiten ze samen een game te maken.
Samen met de huisgenoot van de jongen brengen ze hun eerste game uit en starten ze hun eigen bedrijf.

Zeer goed boek. Heel goeie personages, waar je sterk mee mee voelt. Had me meteen te pakken en op een dikke week uitgelezen.
 
Halverwege de nieuwste van Tommy Wieringa, Nirwana.

Kan in de eindeloze rij van collaboratieromans worden gezet, maar het boek is wel veel meer dan dat alleen. Het is ook een intergenerationeel drama, waarin het allesverterende vuur dat de mensheid almaar aanjaagt, als rode leidraad heeft. Leest heel vlot, komt niet prekerig over.

Hierna misschien De Nix van Nathan Hill. Om een of andere reden heb ik de vertaling gekocht en dat doe ik zéér zelden bij Engelstalige werken (en zeker bij fictie), maar ik verwacht er iets à la Max, Mischa & het Tet-offensief van die me heel erg beviel.
 
Ik heb geprobeerd om Wool (Silo #1) van Hugh Howey te lezen. Het boek stond al jaren op mijn lijstje om te lezen. Helaas sloeg het dik tegen. Concept was boeiend maar de schrijfstijl was helemaal mijn ding niet. Er waren ook stukken expositie die echt super saai waren. De personages voelde ook aan als slaven van het plot met weinig diepgang. Ik ben ongeveer halverwege geraakt voor ik het heb opgegeven.
 
Ik heb geprobeerd om Wool (Silo #1) van Hugh Howey te lezen. Het boek stond al jaren op mijn lijstje om te lezen. Helaas sloeg het dik tegen. Concept was boeiend maar de schrijfstijl was helemaal mijn ding niet. Er waren ook stukken expositie die echt super saai waren. De personages voelde ook aan als slaven van het plot met weinig diepgang. Ik ben ongeveer halverwege geraakt voor ik het heb opgegeven.
Ik vond die net super, wel al >10 jaar geleden dat ik die las. Wel vooral plot-driven idd.
 
Nnedi Okorafor - Who Fears Death

Amai, amai. Bijna 2 weken gedaan over een boekje van amper 400 pagina's. Nochtans een interessant concept, maar helaas toch maar vrij middelmatig uitgewerkt. De schrijfstijl lag me niet en de dialogen waren echt pover en vrij kinderachtig. De structuur en pacing waren ook niet wat het zou moeten zijn, en het einde werd eigenlijk op een pagina of twee afgehaspeld. Dit terwijl conflicten tussen de personages een hoofdstuk ervoor veel meer aandacht kregen. Beetje jammer.

Gaat dus over een jongedame die het product is van een verkrachting van haar moeder door een slechte krijgsheer en die toverkrachten krijgt van bij haar geboorte. Ze groeit op als iemand die quasi uitgestoten wordt van haar samenleving, maar er sterker uitkomt en die die krijgsheer (die ook een tovenaar blijkt te zijn die de regio wil veroveren) wil elimineren en de wereld wil verbeteren. Speelt zich af in een postapocalyptisch Afrika.

Bon, kan toch enkele vakjes afvinken wat diversiteit betreft in mijn leeslijst.
Hiermee heb ik overigens alle drie mijn nominaties van de Boekenclub eerder dit jaar gelezen. Piranesi bleek uiteindelijk de beste keuze, The Lions of Al-Rassan een verdienstelijke tweede met veel positieven en dan dit boek dat toch vooral tegengevallen is.
 
Ik vond die net super, wel al >10 jaar geleden dat ik die las. Wel vooral plot-driven idd.

Ja, ik blijk de uitzondering te zijn 😅. Ik wou eigenlijk wel weten wat er gebeurde maar ik had zo weinig zin om te lezen toen ik in dat boek bezig was. Ik vond het wel jammer dat het mijn ding niet was..
 
Ik heb geprobeerd om Wool (Silo #1) van Hugh Howey te lezen. Het boek stond al jaren op mijn lijstje om te lezen. Helaas sloeg het dik tegen. Concept was boeiend maar de schrijfstijl was helemaal mijn ding niet. Er waren ook stukken expositie die echt super saai waren. De personages voelde ook aan als slaven van het plot met weinig diepgang. Ik ben ongeveer halverwege geraakt voor ik het heb opgegeven.

Als je het concept boeiend vond, kan ik je wel aanraden om de tv serie te bekijken. Die is echt heel goed gedaan en de personages zijn wat beter uitgewerkt.

Ik vond het eerste boek echt geweldig jaren geleden, maar ook vooral om het hele idee en niet zozeer de diepgang. Het verhaal wordt naar het derde boek toe echter steeds slechter, naar mijn mening.
 
All Systems Red - Martha Wells (Murderbot Diaries #1)
Ik denk dat ik de hype voor dit boek echt niet begrijp.
4.16 op goodreads uit bijna 200 000 ratings, verschillende prijzen zoals Nebula award, goodreads choice award, ...

Ik vond het vrij saai en had 0 gevoel voor eender welk karakter. Met momenten zit er echt wel meer in, maar het is ook zo snel voorbij...
Nee dit was het niet voor mij.
 
Nu de nieuwste van Michael Pye: Antwerpen. De gloriejaren. Perfecte compagnon bij de laatste van Jeroen Olyslaegers. De eerste pagina's prikkelen mijn verbeelding al zeer sterk, dus dit gaat een mooie lezing worden. Wie geschiedenis oninteressant vindt heeft gewoon geen verbeelding, denk ik dan.

Dikke bump, maar wat vond je hier uiteindelijk van?

Ik stond op het punt deze te kopen in de winkel, maar online review deden me twijfelen... Do or don't?
 
Terug
Bovenaan