Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Mr Mercedes - Stephen King
Leuk tussendoortje, detective verhaal a la Stephen King.
Is trouwens een trilogie met Finders Keepers en End of Watch als vervolg. Ben nu in End of Watch bezig :woohoo:

Leviathan Falls uitgelezen, het laatste deel van The Expanse. Geweldige serie. Veel gevarieerde personages, een main cast die niet verveelt en een centraal mysterie dat zich boek na boek ontwikkelt. Ook de lokale politieke conflicten tussen Mars, Earth, The Belt, Laconia en verschillende corporations zijn gewoon erg goed en plausibel geschreven. In plaats van Starfield had ik liever een RPG in deze setting gehad.
 
Finders Keepers - Stephen King
Het eerste deel vond ik zeer spannend en goed, maar vanaf dat Hodges in het verhaal terugkomt vond ik het eigenlijk wat minder, hij loopt er ook meer bij als toeschouwer dan iets anders.
 
Ubik - Philip K. Dick

Een classic die ik al vaak was tegengekomen maar nu pas gelezen heb. Ik vond 'm niet slecht maar het gaat hier toch wat te sterk de supernatural richting uit. De personages waren niet de meest interessante. Story pikt ook pas echt op ergens in de helft vind ik.
Wanneer Joe door begint te hebben dat het hijzelf is dat 'gestorven' is ipv Runciter
Al de sci-fi elementen voelen jammer genoeg gedateerd aan. Begrijpelijk voor een boek uit 1969 :unsure:, maar dat moet je wat opzij kunnen zetten.
 
Laatst bewerkt:
Memoirs of Hadrian - Marguerite Yourcenar

Ik heb het wel voor romans waarin de auteur in het hoofd van een historisch personage kruipt. De vergelijking met de Claudius boeken van Robert Graves is nooit ver weg als we het over gefictionaliseerde mijmeringen van Romeinse keizers hebben, maar deze roman is toch heel anders qua toon en uitvoering. Het is minder op sensatie gericht dan de boeken van Graves (het is op dat vlak natuurlijk moeilijk wedijveren met de waanzin van Tiberius en Caligula in I, Claudius), maar juist omdat de focus bijna puur op Hadrianus komt te liggen, krijg je een veel persoonlijkere en intiemere verslaggeving van zijn leven als burger en keizer.

Yourcenar slaagt erin om te doen wat velen anderen niet konden: Hadrianus' muur neerhalen en zo een blik gunnen op wat er zich intern zou hebben kunnen afgespeeld (want het blijft natuurlijk een eigen invulling op basis van geschiedkundige bronnen en overlevering).

Ik wist niet dat deze auteur half Belgisch is, en niet dat dat verder zo belangrijk is, maar dat was toch een leuke bijkomende verrassing.
 
Memoirs of Hadrian - Marguerite Yourcenar

Ik heb het wel voor romans waarin de auteur in het hoofd van een historisch personage kruipt. De vergelijking met de Claudius boeken van Robert Graves is nooit ver weg als we het over gefictionaliseerde mijmeringen van Romeinse keizers hebben, maar deze roman is toch heel anders qua toon en uitvoering. Het is minder op sensatie gericht dan de boeken van Graves (het is op dat vlak natuurlijk moeilijk wedijveren met de waanzin van Tiberius en Caligula in I, Claudius), maar juist omdat de focus bijna puur op Hadrianus komt te liggen, krijg je een veel persoonlijkere en intiemere verslaggeving van zijn leven als burger en keizer.

Yourcenar slaagt erin om te doen wat velen anderen niet konden: Hadrianus' muur neerhalen en zo een blik gunnen op wat er zich intern zou hebben kunnen afgespeeld (want het blijft natuurlijk een eigen invulling op basis van geschiedkundige bronnen en overlevering).

Ik wist niet dat deze auteur half Belgisch is, en niet dat dat verder zo belangrijk is, maar dat was toch een leuke bijkomende verrassing.
Al eerder iets van Yourcenar gelezen? Die heeft een prachtig oeuvre. L'oeuvre au noir (Zeno of Bruges of The Abyss / Het Hermetisch Zwart) is ook de moeite waard om te lezen en speelt zich af in dit land. Dat is wellicht mijn favoriet. Ze heeft ook enkele familiegeschiedenissen geschreven over haar eigen familie, dit zijn ook indrukwekkend.
 
Al eerder iets van Yourcenar gelezen? Die heeft een prachtig oeuvre. L'oeuvre au noir (Zeno of Bruges of The Abyss / Het Hermetisch Zwart) is ook de moeite waard om te lezen en speelt zich af in dit land. Dat is wellicht mijn favoriet. Ze heeft ook enkele familiegeschiedenissen geschreven over haar eigen familie, dit zijn ook indrukwekkend.
Dit was het eerste dat ik van haar las (en ook weer via jouw tip hier :P). Ik zal de rest ook bekijken, bedankt!
 
End of Watch - Stephen King (Bill Hodges #3)
Laatste boek uit de Bill Hodges Trilogy.
Vind het moeilijk te beoordelen. Zoals zo vaak bij King is de opbouw wel goed maar valt het naar het einde wat ineen.
 
Career of Evil - Robert Galbraith (Rowling)
Het derde boek in de reeks. Een aantal maanden geleden ben ik er in begonnen, maar de afgelopen dagen nam ik de draad weer op. En vandaag las ik het laatste stuk (ongeveer één vijfde).
Ik vind wat moeilijk om veel nieuwe personages te volgen. Het meest interessant vind ik de evolutie van de dynamiek tussen Strike en Robin. Op dit punt in de reeks voelen ze voor mij als twee levensechte personages aan (uitgezonderd een paar kleine elementen in hun achtergronden).
Dit boek heeft ook een paar parallellen met Prisoner of Azkaban (maar die zijn wellicht niet direct duidelijk voor de meeste lezers).
Het symbolische en ambivalente einde zindert na.

Ik ben een aantal maanden geleden ook begonnen aan Het Hermetische Zwart. Bovenstaande comments geven me zin om te herbeginnen. Of toch eerst verder de Strike serie afwerken?
 
The Dragon Reborn - Robert Jordan

Ik ben nu echt helemaal overtuigd van de reeks. Dit is zeker het beste deel tot nu toe voor mij.
Ik ben zo verkocht aan de hele wereld, dat het mij eigenlijk niet stoort dat er gedurende 500 bladzijden gewoon wat over-en-weer gereisd wordt :crazy:.

Behalve Nynaeve dan. Blijf van die stomme vlecht af!
 
Had nog eens goesting in wat klassiekere fantasy en ben dan maar aan een auteur begonnen die al heel lang op mijn to read list stond...

A Wizard of Earthsea - Ursula K Le Guin (Earthsea Cycle #1)
Een prachtig geschreven boek. Le Guin's stijl had me al snel betoverd.
Voor een boek van 1968 leest het nog heel vlot (mede omdat het eerder voor tieners geschreven is). Ook voelt zelfs voor iemand die al gigantisch veel fantasy heeft gelezen de wereld nog nieuw en origineel aan.

We staan tegenwoordig niet meer versteld van een hoofdkarakter met een niet blanke huidskleur maar ik vind het wel knap dat Le Guin dit reeds in 1968 gewoon deed.
 
The Alloy of Law - Brandon Sanderson
Een beetje zoals een mindless action movie, niet slecht maar kan niet tippen aan The Stormlight Archive. Ik voel geen enorme drang om de trilogie uit te lezen, personages waren redelijk plat.

Jonathan Strange and Mr. Norrell - Susanna Clarke
Hier was ik al twee maal in begonnen, jaren geleden, maar telkens na ongeveer 30 pagina's gestrand. Ik snap waarom, het boek meandert heel erg in het begin (daarna ook nog, soms), het pastiche-Engels is moeilijk om in te komen, de voetnoten voelen wat vreemd aan. Maar het meanderen stoort uiteindelijk niet, samen met het faux-19de eeuwse Engels charmeert het wel, het neemt zijn tijd om dingen te vertellen. Ik ben blij dat ik het heb gelezen, plot kon me ook bekoren alhoewel ik het einde wat meer afgerond had verwacht.

Toevallig dat recent ook Piranesi is gekozen voor de boekenclub hier, ik ben wel benieuwd naar haar volgende boek, ik zal me - te laat, maar goed - ook aan het eerste boek van de BG boekenclub wagen :).
 
The Tombs of Atuan (Earthsea Cycle #2) -Ursula K. Le Guin
Tweede boek van Le Guin in Earthsea en heb van deze nog meer genoten dan van de eerste.
Een ander soort verhaal, maar wederom prachtig geschreven imo.
Indoctrinatie, cults, angst, vrijheid (zowel de voor en nadelen van vrijheid), de kracht van samenwerken en een vrouwelijke protagonist die niet zomaar een badass amazonian warrior of een princess die gered moet worden is (geschreven in 1970!). Ik hou ook van Le Guin's nawoord, de blik die zij heeft/had op fantasy is heel fascinerend.

“Freedom is a heavy load, a great and strange burden for the spirit to undertake. It is not easy. It is not a gift given, but a choice made, and the choice may be a hard one. The road goes upward towards the light; but the laden traveler may never reach the end of it.”
― Ursula K. LeGuin, The Tombs of Atuan
 
Jonathan Strange and Mr. Norrell - Susanna Clarke
Hier was ik al twee maal in begonnen, jaren geleden, maar telkens na ongeveer 30 pagina's gestrand. Ik snap waarom, het boek meandert heel erg in het begin (daarna ook nog, soms), het pastiche-Engels is moeilijk om in te komen, de voetnoten voelen wat vreemd aan. Maar het meanderen stoort uiteindelijk niet, samen met het faux-19de eeuwse Engels charmeert het wel, het neemt zijn tijd om dingen te vertellen. Ik ben blij dat ik het heb gelezen, plot kon me ook bekoren alhoewel ik het einde wat meer afgerond had verwacht.

Ik heb dit afgelopen zomer gelezen. Voor mij is het de favoriet van het jaar. Dit is echt een boek dat ik me om de zoveel tijd op het gemak wel eens zie lezen. Maar inderdaad, misschien niet altijd het makkelijkste boek, het heeft echt wel zijn eigen stijl.

T2 Trainspotting & Dead Men's Trousers - Irvine Welsh

Ik heb overlaatst T2 Trainspotting op tv gezien, de opvolger van de eerste film Trainspotting. Ik kwam deze boeken toevallig in de bibliotheek tegen en heb ze toen meegenomen met het gedacht ze eens te proberen.
T2 Trainspotting heeft ook wel als titel Porno. Het speelt zich ongeveer 10 jaar na de gebeurtenissen van Trainspotting af. In dit boek draait de verhaallijn om het maken van een pornofilm. Het boek wordt uit de standpunten van verschillende personages verteld. Dit boek kon me minder bekoren. De verhaallijn sprak me minder aan, en Simon kwam nogal vaak aan het woord in dit boek. Het probleem... die hoofdstukken vanuit zijn standpunt vond ik tegelijkertijd saai als heel ergerlijk.
Dead Men's Trousers speelt zich nog eens 10, 15 jaren later af. Ze zijn nu op middelbare leeftijd. De gebeurtenissen in dit boek spraken me veel meer aan. De personages kwamen ook veel matuurder over. Dit boek lag me daarom beter, denk ik.
 
Blood Meridian - Cormac McCarthy

Ik ben met verstomming geslagen dat ik hier de eerste keer niet door was geraakt, want wat een fenomenaal boek. De eerse keer had ik veel moeite met de overvloed aan gore en geweld, terwijl ik nu juist bijna niet kon stoppen met lezen.

Het speelt zich af in de jaren 1850, op de grens tussen Texas en Mexico. Denk dus maar aan een niet-aflatende resem massamoorden op native Americans en je komt al een eind ver om je in te beelden in wat voor desolate sfeer deze roman baadt. McCarthy brengt die verdorvenheid in ieder van zijn boeken, maar nergens wordt geweld en oorlog tot een religie verheven als in dit boek.

En dan het contrast van al die rauwheid tegen zijn pure poëtische beschrijvingen... wat een meesterlijk schrijver. :love:

In the afternoon he rode through the McKenzie crossing of the Clear Fork of the Brazos River and he and the horse walked side by side down the twilight toward the town where in the long red dusk and in the darkness the random aggregate of the lamps formed slowly a false shore of hospice cradled on the low plain before them.
 
Blood Meridian - Cormac McCarthy

Ik ben met verstomming geslagen dat ik hier de eerste keer niet door was geraakt, want wat een fenomenaal boek. De eerse keer had ik veel moeite met de overvloed aan gore en geweld, terwijl ik nu juist bijna niet kon stoppen met lezen.

Het speelt zich af in de jaren 1850, op de grens tussen Texas en Mexico. Denk dus maar aan een niet-aflatende resem massamoorden op native Americans en je komt al een eind ver om je in te beelden in wat voor desolate sfeer deze roman baadt. McCarthy brengt die verdorvenheid in ieder van zijn boeken, maar nergens wordt geweld en oorlog tot een religie verheven als in dit boek.

En dan het contrast van al die rauwheid tegen zijn pure poëtische beschrijvingen... wat een meesterlijk schrijver. :love:
And they are dancing, the board floor slamming under the jackboots and the fiddlers grinning hideously over their canted pieces. Towering over them all is the judge and he is naked dancing, his small feet lively and quick and now in doubletime and bowing to the ladies, huge and pale and hairless, like an enormous infant. He never sleeps, he says. He says he’ll never die. He bows to the fiddlers and sashays backwards and throws back his head and laughs deep in his throat and he is a great favorite, the judge. He wafts his hat and the lunar dome of his skull passes palely under the lamps and he swings about and takes possession of one of the fiddles and he pirouettes and makes a pass, two passes, dancing and fiddling at once. His feet are light and nimble. He never sleeps. He says that he will never die. He dances in light and in shadow and he is a great favorite. He never sleeps, the judge. He is dancing, dancing. He says that he will never die.
 
And they are dancing, the board floor slamming under the jackboots and the fiddlers grinning hideously over their canted pieces. Towering over them all is the judge and he is naked dancing, his small feet lively and quick and now in doubletime and bowing to the ladies, huge and pale and hairless, like an enormous infant. He never sleeps, he says. He says he’ll never die. He bows to the fiddlers and sashays backwards and throws back his head and laughs deep in his throat and he is a great favorite, the judge. He wafts his hat and the lunar dome of his skull passes palely under the lamps and he swings about and takes possession of one of the fiddles and he pirouettes and makes a pass, two passes, dancing and fiddling at once. His feet are light and nimble. He never sleeps. He says that he will never die. He dances in light and in shadow and he is a great favorite. He never sleeps, the judge. He is dancing, dancing. He says that he will never die.
Die hele dynamiek tussen the judge en the kid is zeer goed gedaan... De laatste 75 bladzijden kon ik echt niet meer stoppen. :p
 
The Farthest Shore - Ursula K Le Guin (Earthsea Cycle #3)
Derde deel van de Earthsea Cycle. Le Guin verweeft hier onderwerpen als drugverslaving, angst voor de dood, de menselijke zoektocht naar de meaning of life, bohemianism en de hel tot een mooi geheel.
Enige minpuntje is dat het einde/zijplot wat abrupt is en weinig uitgediept.

Maar man, wat kan ze wel mooi schrijven.
“When I was young, I had to choose between the life of being and the life of doing. And I leapt at the latter like a trout to a fly. But each deed you do, each act, binds you to itself and to its consequences, and makes you act again and yet again. Then very seldom do you come upon a space, a time like this, between act and act, when you may stop and simply be. Or wonder who, after all, you are.”
― Ursula K. Le Guin, The Farthest Shore
 
The One - John Mares

Boeiend concept met leuke ideeën maar de uitwerking sloeg tegen. Het gaat er over dat je via je DNA je perfecte partner kan vinden. Iemand die, genetisch gezien, je levenspartner is. Het verhaal volgt verschillende perspectieven en vertelt verschillende verhalen rond het concept.
De uitwerking van de personages viel wat tegen alsook de meeste van hun verhalen. Het gebruik van een belachelijk deus ex machina om voor een bepaald personage een soort van happy ending te creëren heeft me echt kwaad gemaakt.

Eerst boek in weken dat ik heb kunnen lezen en het is nog zwak ook. Heel zonde. Totaal geen aanrader. Zeer vreemd dat dit boek een hoge rating heeft op Storygraph
 
Terug
Bovenaan