Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Creeping Death]

The Ministry of Time - Kaliane Bradley

De Britse overheid ontdekt de mogelijkheid tot tijdreizen. Er worden een aantal mensen uit het verleden gehaald waarover men vermoedt dat hun extractie uit het verleden geen impact heeft op het heden. Bv mensen die op punt stonden te sterven. Een van de personen is Graham Gore, een Britse marine officier die tijdens een pool expeditie is overleden.
Hij wordt geplaatst bij een bridge, een persoon die dient om de brug te vormen tussen de tijd migrant en het heden. Het boek wordt vanuit dit standpunt geschreven.

De opzet klinkt heel cool. De uitwerking is dat jammer genoeg wat minder.
Het is een entertainend boek maar het springt zoveel kanten aan. De bridge is zelf iemand met Cambodjaanse roots. Er wordt gespeeld met het thema van migratie maar vrij oppervlakkig. De eerste 250-280 pagina's van de 350 is een opbouw die aanvoelt als een liefdesroman. De laatste 80 bladzijden slaagt het verhaal om naar een sci-fi thriller.
Er zijn op voorhand al wat thriller elementen ingeweven maar de stroomversnelling voelt toch te plots en te random aan.

Anyway, geen slecht boek maar m'n verwachtingen lagen te hoog of gewoon verkeerd.

 

[JorisBlack]

Fredrik Backman - A Man Called Ove
Best wel onderhoudend en origineel boek, al was het soms wat bij de haren getrokken.
Verhaal gaat over een oudere man die niks meer om voor te leven heeft en zichzelf van kant wil maken, maar daar telkens niet in slaagt, onder andere omdat de nieuwe buren hem constant lastig vallen.

Barbara Kingsolver - Demon Copperhead
Ben hier heel lang mee bezig geweest. Achteraf gezien vond ik er toch weinig aan, misschien daarom dat het zo traag vooruit ging...
Het is zeker geen slecht boek. Een moderne twist op David Copperfield van Dickens.

 

[Hellsdinner]

Sailing to Sarantium - Guy Gavriel Kay
Kay is ongetwijfeld 1 van mijn favoriete auteurs. Zijn manier van vertellen, zijn beeldspraak en woordkunst spreken me uitermate aan.
Dit historische fictie boek over het Byzantium van Justiniaan I heb ik ook weer met veel plezier gelezen, toch zijn er een aantal puntjes die me stoorden.

Kay introduceert om de haverklap nieuwe karakters om er dan eigenlijk niets meer mee te doen. Veel van zijn karakters (vooral de vrouwelijke) lijken dan ook nog eens kopieën van elkaar. Er waren nog maar een hondertal pagina's te gaan en in plaats van een denderend slot, besloot hij nog maar eens een nieuw karakter te introduceren...
Wat me bij mijn tweede punt brengt. Het voelt gewoon als een half boek aan. Mogelijk doordat het een duology is, misschien dat de uitgever besloot het boek in 2 op te splitsen voor meer inkomsten? I kweet het niet. Ik zal het tweede deel moeten lezen om een duidelijker beeld te krijgen.

Uiteindelijk wel een aanrader als je historische "low fantasy" fictie wilt lezen over Byzantium in de 5e eeuw, de bouw van de Haga Sophia,
paardrennen met quadrigas en mozaïek kunst.

 

[Lame Edna]

Terry Pratchett - Maskerade

Dit heeft jaren stof vergaard op mijn boekenplank want de boeken met de heksen vind ik persoonlijk de minste uit de Discworld-reeks. Ditmaal ben ik echter aangenaam verrast. Er zitten heel geestige stukken in.

 

[Hellsdinner]

Lord of Emperors - Guy Gavriel Kay
Deel 2 nu ook uit. Dit had dus weldegelijk 1 boek moeten zijn.
Waar Sailing to Sarantium al de pionnen klaar zet, toont Lord of Emperors ons het spel.

Deze karakters gaan me nog lang bijblijven. Verwacht je aan geen epische taferelen, maar aan meegesleurd worden in gebeurtenissen zoals de gewone mens meegesleurd werd door de grillen van de adel.

Kay draagt dit boek op aan de poëet W.B. Yeats, die ook de titel van boek 1 geïnspireerd. En eigenlijk zegt deze zijn gedicht "Sailing to Byzantium" alles over deze duologie:

Spoiler: Sailing to Byzantium - W.B. Yeats

Sailing to Byzantium​

By William Butler Yeats
I

That is no country for old men. The young
In one another's arms, birds in the trees,
—Those dying generations—at their song,
The salmon-falls, the mackerel-crowded seas,
Fish, flesh, or fowl, commend all summer long
Whatever is begotten, born, and dies.
Caught in that sensual music all neglect
Monuments of unageing intellect.


II

An aged man is but a paltry thing,
A tattered coat upon a stick, unless
Soul clap its hands and sing, and louder sing
For every tatter in its mortal dress,
Nor is there singing school but studying
Monuments of its own magnificence;
And therefore I have sailed the seas and come
To the holy city of Byzantium.


III

O sages standing in God's holy fire
As in the gold mosaic of a wall,
Come from the holy fire, perne in a gyre,
And be the singing-masters of my soul.
Consume my heart away; sick with desire
And fastened to a dying animal
It knows not what it is; and gather me
Into the artifice of eternity.


IV

Once out of nature I shall never take
My bodily form from any natural thing,
But such a form as Grecian goldsmiths make
Of hammered gold and gold enamelling
To keep a drowsy Emperor awake;
Or set upon a golden bough to sing
To lords and ladies of Byzantium
Of what is past, or passing, or to come.

 

[Général Zantas]

Margaret Weis & Tracy Hickman - War of the Twins (Dragonlance - Legends #2)
3/5
Margaret Weis & Tracy Hickman - Test of the Twins (Dragonlance - Legends #3)
3/5

Trilogie uitgelezen, sowieso een stuk beter dan de Chronicles maar nog altijd niet veel beter dan simpele middelmaat. Ik had toch meer verwacht eigenlijk. Teveel vreemde beslissingen van personages, teveel van de hak op de tak, te chaotisch, en een paar irritante personages zorgen ervoor dat het al bij al wel redelijk interessante plot niet ten volle genietbaar is.
Volgens vele fans zijn de Chronicles en de Legends trilogieen de beste Dragonlance series van Weis & Hickman, dus ik denk wel dat ik het nu voor bekeken hou. Er zijn nog wat sidestories van andere auteurs met goede ratings die ik in de toekomst wel eens een kans zal geven, maar geen idee wanneer. Ik heb uiteindelijk nog zóveel boeken op mijn Kindle die allemaal gelezen willen worden...

 

[Green Mamba]

The Old Man and the Sea (New Windmills KS3)

Traditional Chinese edition of The Old Man and The Sea …

www.goodreads.com

Eens meegenomen uit de bib. Dit was ondanks het een kort boek was, zeer langdradig en me erdoor moeten sleuren.

 

[Aprella]

The Old Man and the Sea (New Windmills KS3)

Traditional Chinese edition of The Old Man and The Sea …

www.goodreads.com

Eens meegenomen uit de bib. Dit was ondanks het een kort boek was, zeer langdradig en me erdoor moeten sleuren.

Ik heb dit op de unief moeten lezen en ik vind dit echt een verschrikkelijk boek

 

[Aprella]

Ik heb enkele dagen geleden A Little Life door Hanya Yanagihara uitgelezen. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik het een goed boek vond of niet.

Om te beginnen is het boek soms zeer langdradig. Zeker naar het einde toe had ik er even genoeg van en ik heb ik de pagina's diagonaal gelezen. Verder is het boek enorm zwaar door het traumatische leven van het hoofdpersonage. Hij heeft zoveel dingen meegemaakt dat het toch een beetje op de rand van overdrijven zit. Ik werd op een bepaald moment zo kwaad op de schrijfster dat ik het boek door de kamer wilde gooien, maar aangezien het op mijn eraeder stond heb ik dat maar niet gedaan.

Wat me wel enorm onrealistisch lijkt in dit verhaal is dat het hoofdpersonage voor iedereen in het boek van groot belang is in hun leven. Alle nevenpersonages waren er altijd voor hem. Ze konden steeds alles laten vallen om hem ter hulp te komen. Ze hadden geen probleem om hun eigen normen, waarde, ambities en tijd op te geven als dit nodig was. Het leven werkt helaas niet zo.

Verder vond ik het boek wel vlot lezen en hoe we langzaam meer en meer te weten kwamen over de personages (oké, voor namelijk het hoofdpersonage) vond ik wel aangenaam. Het bouwde ook een soort van spanning op. Ookal kon je makkelijk zelf de puzzelstukjes bij elkaar passen en vermoeden wat er nu was gebeurd/gaat gebeuren, de onthulling kwam toch steeds hard aan.

Aangezien de personages toch nog vooraan in mijn gedachten zitten, en het boek toch een zekere impact op mij heeft gehad, kan ik enkel besluiten dat dit wel een goed boek was. Maar misschien niet eentje om mee aan het zwembad te gaan liggen.

Lees dit boek alsjeblieft niet als je je mentaal wat minder voelt. Ik vond het enorm moeilijk soms om te lezen en heel triggerend op bepaalde momenten.

 

[Hellsdinner]

Ik heb enkele dagen geleden A Little Life door Hanya Yanagihara uitgelezen. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik het een goed boek vond of niet.

Om te beginnen is het boek soms zeer langdradig. Zeker naar het einde toe had ik er even genoeg van en ik heb ik de pagina's diagonaal gelezen. Verder is het boek enorm zwaar door het traumatische leven van het hoofdpersonage. Hij heeft zoveel dingen meegemaakt dat het toch een beetje op de rand van overdrijven zit. Ik werd op een bepaald moment zo kwaad op de schrijfster dat ik het boek door de kamer wilde gooien, maar aangezien het op mijn eraeder stond heb ik dat maar niet gedaan.

Wat me wel enorm onrealistisch lijkt in dit verhaal is dat het hoofdpersonage voor iedereen in het boek van groot belang is in hun leven. Alle nevenpersonages waren er altijd voor hem. Ze konden steeds alles laten vallen om hem ter hulp te komen. Ze hadden geen probleem om hun eigen normen, waarde, ambities en tijd op te geven als dit nodig was. Het leven werkt helaas niet zo.

Verder vond ik het boek wel vlot lezen en hoe we langzaam meer en meer te weten kwamen over de personages (oké, voor namelijk het hoofdpersonage) vond ik wel aangenaam. Het bouwde ook een soort van spanning op. Ookal kon je makkelijk zelf de puzzelstukjes bij elkaar passen en vermoeden wat er nu was gebeurd/gaat gebeuren, de onthulling kwam toch steeds hard aan.

Aangezien de personages toch nog vooraan in mijn gedachten zitten, en het boek toch een zekere impact op mij heeft gehad, kan ik enkel besluiten dat dit wel een goed boek was. Maar misschien niet eentje om mee aan het zwembad te gaan liggen.

Lees dit boek alsjeblieft niet als je je mentaal wat minder voelt. Ik vond het enorm moeilijk soms om te lezen en heel triggerend op bepaalde momenten.

Heb recent een artikel gelezen dat heel wat kritiek had op het boek als een soort "trauma porn". Zelf nog niet gelezen dus kan er niet over oordelen...
Reddit thread met links naar artikels:

https://www.reddit.com/r/HobbyDrama/s/VtEOJ6u5au

 

[Aprella]

Heb recent een artikel gelezen dat heel wat kritiek had op het boek als een soort "trauma porn". Zelf nog niet gelezen dus kan er niet over oordelen...
Reddit thread met links naar artikels:

https://www.reddit.com/r/HobbyDrama/s/VtEOJ6u5au

Goh. Ik begrijp de kritiek wel. Soms voelt het trauma in het boek wel aan als té veel. Maar we zien dat toch wel vaker in verhalen/kunst dat er wordt overdreven.

 

[MisterV]

Ik heb enkele dagen geleden A Little Life door Hanya Yanagihara uitgelezen. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik het een goed boek vond of niet.

Om te beginnen is het boek soms zeer langdradig. Zeker naar het einde toe had ik er even genoeg van en ik heb ik de pagina's diagonaal gelezen. Verder is het boek enorm zwaar door het traumatische leven van het hoofdpersonage. Hij heeft zoveel dingen meegemaakt dat het toch een beetje op de rand van overdrijven zit. Ik werd op een bepaald moment zo kwaad op de schrijfster dat ik het boek door de kamer wilde gooien, maar aangezien het op mijn eraeder stond heb ik dat maar niet gedaan.

Wat me wel enorm onrealistisch lijkt in dit verhaal is dat het hoofdpersonage voor iedereen in het boek van groot belang is in hun leven. Alle nevenpersonages waren er altijd voor hem. Ze konden steeds alles laten vallen om hem ter hulp te komen. Ze hadden geen probleem om hun eigen normen, waarde, ambities en tijd op te geven als dit nodig was. Het leven werkt helaas niet zo.

Verder vond ik het boek wel vlot lezen en hoe we langzaam meer en meer te weten kwamen over de personages (oké, voor namelijk het hoofdpersonage) vond ik wel aangenaam. Het bouwde ook een soort van spanning op. Ookal kon je makkelijk zelf de puzzelstukjes bij elkaar passen en vermoeden wat er nu was gebeurd/gaat gebeuren, de onthulling kwam toch steeds hard aan.

Aangezien de personages toch nog vooraan in mijn gedachten zitten, en het boek toch een zekere impact op mij heeft gehad, kan ik enkel besluiten dat dit wel een goed boek was. Maar misschien niet eentje om mee aan het zwembad te gaan liggen.

Lees dit boek alsjeblieft niet als je je mentaal wat minder voelt. Ik vond het enorm moeilijk soms om te lezen en heel triggerend op bepaalde momenten.

Zelf was ik er geen fan van en kan de lovende kritieken die het kreeg niet volgen. Heel langdradig, weinig karakterontwikkeling, bordkarton personages. En inderdaad absoluut te vermijden als je met een depressie of andere mentale issues kampt, het zit vol triggers. Leek mij één ellenlange lezing van "traumaporn".

 

[Sond]

Net The Fellowship of the Ring uit via Audible. Andy Serkis doet dat gewoon fantastisch! Als je een audioboek zoekt om mee te beginnen kan ik deze enkel maar aanraden. Vanavond op weg naar huis beginnen aan Pet Semetary, ingesproken door Michael C Hall, ook benieuwd naar.

Op papier bezig met The Expanse 6 en deze kruipt, in tegenstelling tot boek 5, vooruit. Het is alsof er veel te weinig gebeurd. Er worden ook, nog maar eens, wat extra personages geïntroduceerd waardoor het allemaal verwarrend begint te worden. Hierna nog 2 boeken en dan de bundel met novelles en ik ben er door. Maar eer ik aan boek 7 begin ga ik toch terug ff energie moeten tanken met een leuker boek vrees ik.

 

[Hellsdinner]

Under Heaven - Guy Gavriel Kay
Deze keer neemt Kay ons mee naar de Chinese Tang Dynasty in de 8e eeuw.
Wederom een eclectische mix van intrige, politieke spelletjes, een vleugje magie en romantiek zoals Kay het best kan.
De setup en setting vond ik geweldig, echter waren zijn keuzes van point of view in het tweede deel bizar en de ontknopingen in het derde deel ondermaats.

 

[skypulse]

Op een zucht van mijn 35ste verjaardag toch eindelijk eens beginnen lezen.
Op een maand tijd 3 boeken uit, en sta op het punt een 4de uit te lezen.

Love Junkie - Robert Plunket (3/5)
Een getrouwde huisvrouw organiseert in de 80's in de suburbs van New York bijeenkomsten van kunstenaars, kunstcritici en dergelijke en maakt via via kennis met een gay pornster. Ze krijgt een ongezonde obsessie, wordt verliefd en begint gratis voor hem te werken en dat brengt haar naar onder andere Fire Island, parenclubs en meer. Hilarische rollercoaster, maar wel had ik geen enkele emotionele binding. Erg leuk geschreven, en scenes die me nog lang zullen bijblijven wegens groteske absurditeit.

Someone who will love you in all your damaged glory - Raphael Bob-Waksberg (5/5)
Een heel erg mooie bundel van korte verhalen over de meest uiteenlopende voorwerpen. Ik heb meerdere malen de tranen moeten laten rollen over mijn wangen. Prachtig geschreven, emotionele wervelwind. 'Move Across the Country', 'The Poem', 'Rufus' zijn écht fantastisch. Tot zover mijn lievelingsboek.

Lapvona - Ottessa Moshfegh (4/5)
Volgt het verhaal van een misvormde zoon van een schapenherder in een Middeleeuws dorpje dat onder het gezag staat van ene Lord Villiam. Enorm aangenaam om te lezen, en zit boordevol absurde, wrede wendingen. Erg duistere humor dat ik heel hard kan apprecieren. Niet voor de zwakke magen onder ons.

 

[Général Zantas]

James A. Michener - Poland

Historische fictie over, hoe kan het ook anders met die titel, Polen. Enkele pivotale momenten uit de Poolse geschiedenis werden eruit geplukt en dan toegelicht. En die Poolse geschiedenis is echt pure waanzin, wat die hebben moeten meemaken over de eeuwen heen.

Zwaartepunt van het boek ligt op de laatste 250 jaar met de partitie van Polen onder Oostenrijk, Pruisen en Rusland. Naderhand de korte onafhankelijkheid en daarna de gruwel van de Nazi's en de Sovjets. Daarvoor ook nog kortere stukjes over de inval van de Tataren 800 jaar geleden, de oorlog tegen de Teutonen 600 jaar geleden en de inval van de Zweden 400 jaar geleden.
Dat laatste verbaasde me nog het meest van allemaal, had daar op voorhand heel weinig kennis van en wat blijkt? De Zweedse destructie van Polen was zwaarder dan de destructie van Polen door de Nazi's. Moeilijk voor te stellen, maar blijkbaar werden in de oorlog met Zweden om en bij de 3 miljoen inwoners van Polen vermoord. In 1650 he. Waanzin.

Bon, de eerste hoofdstukken waren op historisch vlak vrij interessant, maar verhaaltechnisch stelden ze heel weinig voor. Was vooral non-fictie in vertelvorm gegoten met af en toe een (fictief) personage dat eens een zinnetje zei of een actie ondernam. Ik denk niet dat iemand die niet de band heeft met Polen zoals ik, er veel van zou genieten. Daarvoor was het fictieve aspect te klein, en het non-fictieve was ook te geconcentreerd en specifiek.
Gelukkig kwam daar naar het einde toe veel verbetering in en de laatste 50-60% van het boek waren een waardige historische roman die me aan de zetel gekluisterd hielden want, zoals ik al zei, die Poolse geschiedenis was echt pure waanzin.

In het nawoord liet Michener ook weten een paar jaar door Polen gereisd te hebben, zijn manuscript verbeterd te laten hebben door echte historici, en dat ook gebaseerd te hebben op speciaal voor hem geschreven historische werkjes over de relevante periodes. Boek werd geschreven eind jaren 70, en hij had ook enkele interviews met overlevenden uit Auschwitz en andere kampen om zijn boek zo authentiek mogelijk te maken.

Ben zeer sterk onder de indruk geraakt van die man zijn schrijfkunsten en de geschiedenis van Polen in het algemeen. De eerste 40-50% van het boek verliep wel veel te stroef voor een historische roman, dus daarom "maar" een 4/5.

De volgende citaten uit het boek zijn tekenend voor de Poolse geschiedenis:
15e eeuw: "You [Poland] will always require German guidance.”
18e eeuw: “Whenever the people of Poland enjoy a better life than those in Russia, we are in mortal danger. At such times Poland must be held down.”

 

[Elevator]

Eerste boek in een lange reeks. Aangeraden door een collega. Bijna 400 pagina's. 2 boeken in 1 eigenlijk, beiden goed maar zorgt wel voor een dip in het midden. Het is heel ruw, veel expliciet beschreven geweld, het hoofdpersonage is heel goed geschreven, de rest iets minder. Met momenten echt een page-turner, soms wat minder. Maar ik moet wel zeggen dat de auteur heel goed sfeer kan scheppen, zijn beschrijvingen zetten je echt in de omgeving. 3 weken over gedaan, wat toch wel veel is voor een thriller van deze pagina-count.
Toch benieuwd naar deel 2.

 

[Avondland]

Het anagram van de wereld van Herman Portocarero, schitterende korte novelle.

Momenteel Bezonken Rood van Jeroen Brouwers aan het lezen voor een tweede keer dankzij het zeer warme aanbevelen van Dimitri Verhulst in De Standaard en geen seconde spijt van dat ik het boek opnieuw heb opgenomen. Mijn eerste Brouwers en meteen een schot in de roos.

Daarna zéér waarschijnlijk de Cicerotrilogie van Robert Harris (in het Engels, want brontaal) die ik ga meenemen op reis naar Italië.

 

[clercqie]

Ik heb enkele dagen geleden A Little Life door Hanya Yanagihara uitgelezen. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik het een goed boek vond of niet.

Om te beginnen is het boek soms zeer langdradig. Zeker naar het einde toe had ik er even genoeg van en ik heb ik de pagina's diagonaal gelezen. Verder is het boek enorm zwaar door het traumatische leven van het hoofdpersonage. Hij heeft zoveel dingen meegemaakt dat het toch een beetje op de rand van overdrijven zit. Ik werd op een bepaald moment zo kwaad op de schrijfster dat ik het boek door de kamer wilde gooien, maar aangezien het op mijn eraeder stond heb ik dat maar niet gedaan.

Wat me wel enorm onrealistisch lijkt in dit verhaal is dat het hoofdpersonage voor iedereen in het boek van groot belang is in hun leven. Alle nevenpersonages waren er altijd voor hem. Ze konden steeds alles laten vallen om hem ter hulp te komen. Ze hadden geen probleem om hun eigen normen, waarde, ambities en tijd op te geven als dit nodig was. Het leven werkt helaas niet zo.

Verder vond ik het boek wel vlot lezen en hoe we langzaam meer en meer te weten kwamen over de personages (oké, voor namelijk het hoofdpersonage) vond ik wel aangenaam. Het bouwde ook een soort van spanning op. Ookal kon je makkelijk zelf de puzzelstukjes bij elkaar passen en vermoeden wat er nu was gebeurd/gaat gebeuren, de onthulling kwam toch steeds hard aan.

Aangezien de personages toch nog vooraan in mijn gedachten zitten, en het boek toch een zekere impact op mij heeft gehad, kan ik enkel besluiten dat dit wel een goed boek was. Maar misschien niet eentje om mee aan het zwembad te gaan liggen.

Lees dit boek alsjeblieft niet als je je mentaal wat minder voelt. Ik vond het enorm moeilijk soms om te lezen en heel triggerend op bepaalde momenten.

Deze heb ik nog niet gelezen want ik was inderdaad een beetje argwanig door de kritieken die ik online had gevonden. Maar haar eerste boek Notities Uit De Jungle heb ik vorig jaar gelezen en dat blijft me nog altijd bij!

 

[Avondland]

Begonnen in de Cicerotrilogie van Robert Harris (de drie boeken achtereen) en ik ben nu al, in het prille begin, onder de indruk van het detail én de spanningsboog. Dit gaat een hele mooie rit worden.

Ook nog uitgelezen: Tokyo Express van Seicho Matsumoto, een Japanse detective uit de jaren '50.