Ik post mijn loon:...

  • Graag! Heb dit gedaan!

    Stemmen: 214 46,3%
  • Niet, heb het idee dat mijn loon te laag is om te posten

    Stemmen: 101 21,9%
  • Liever niet, ik sta op mijn privacy

    Stemmen: 147 31,8%

  • Totaal aantal stemmers
    462
Ik verschiet er echt van hoeveel mensen zich blijkbaar laten kennen door hun leidinggevenden en zaken doen die niet in een contract staan. Als ge goed uw job doet en in uw contract niks staat of tijdens de sollicitatie niks vermeld is over dat je zonder compensatie extra moet presteren, pak je het imo helemaal verkeerd aan als je dat toch doet. Ik kan mij amper inbeelden dat ge (mits vast contract) buitengegooid kunt worden als ge uw job goed doet en alles wat in uw contract staat, respecteert.

Kijk, als ge bv. als ingenieur in elektriciteit gaat werken, kunt ge uiteraard buiten de uren gebeld worden als er plots een panne voorvalt. Als ge in een job zit met deadlines, dan snap ik dat ge af en toe eens moet overwerken om die te halen. Als er echter in uw contract staat dat ge hier uren recup voor krijgt, dan zijt ge gewoon in uw recht als ge die opneemt. Als ge verder uw job goed doet, hebben de mensen boven u geen been om op te staan als ze u willen buitengooien. Of zie ik het nu te simpel?
Het is niet omdat ze geen gelijk hebben dat ze niet moeilijk kunnen doen. Als ze jou ontslaan, dan kan je inderdaad nog een vergoeding afdwingen, maar je bent wel nog steeds de job kwijt waaraan je gehecht was.

Je moet voor jezelf uitmaken of jouw salaris die extra inspanningen die niet in jouw contract staan waard zijn
 
1. PERSONALIA
Leeftijd: 26
Opleiding: master HW
Aantal jaar aan het werk (wat/hoelang) : 2
Alleenstaand/getrouwd/wettelijk samenwonend: samenwonend
Aantal kinderen ten laste: /

2. ARBEIDSOVEREENKOMST
Arbeider/bediende/ambtenaar: bediende
Werkgever/Industrie waar je in werkt (bvb paritair comité?): 200 (big4)
Huidige functie: senior auditor
Anciënniteit: 2 jaar
Officiële aantal uren tewerkstelling: 39
Echt aantal uren werk (zonder verplaatsing): 39 (zomer) - 60 (winter)

3. LOONVOORWAARDEN (vermeld enkel wat van toepassing is)
Maand salaris (bruto): 2.600
Maand salaris (netto incl. nettovergoedingen): 2.200
Nettovergoedingen: 400 (gemiddeld)
13e maand (volledig/gedeeltelijk): volledig
BedrijfsGSM/laptop: beide
Maaltijdcheques: nee
Ecocheques: ja (250)
Groepsverzekering (deel werkgever%): ja, geen idee hoeveel
Hospitalisatieverzekering: ja
Andere voordelen (bonus, 14e maand...): Bonus, tbv ongeveer 1.500 netto per jaar

4. MOBILITEIT
Plaats waar je werkzaam bent: Antwerpen
Afstand woon/werk in km's: varieert
Afstand woon/werk in tijd: varieert
Eigen auto nodig voor het werk: ja
Verplaatsingsvergoedingen: 0
Bedrijfswagen of -fiets (VAA & Budget, Tankkaart?): auto + tankkaart

5. WERKOMSTANDIGHEDEN
Aantal wettelijke vakantiedagen: 27
Vakantiedagen (arbeidsduurvermindering): 6
Vakantiedagen (andere extra):
Vrijheid om verlof te nemen:
oktober - april: zeer moeilijk
Rest van het jaar geen probleem
Ploegarbeid (? shiften)/dagwerk:
Glijdende werkuren: in theorie wel
Stress (bvb oproepbaar door werkgever)?: met momenten
Hoe vaak overuren te presteren: dagelijks in busy period
Mogelijkheid tot het volgen van opleidingen: na overleg
Telewerk (buiten corona-periode): ja ( 2 dagen per week)
Verantwoordelijkheid over personeel: op projecten in zeker mate wel

Bij deze nog eens een big 4 loon. Op 9lives stonden er al veel maar op BG nog geen dacht ik.
 
Ik verschiet er echt van hoeveel mensen zich blijkbaar laten kennen door hun leidinggevenden en zaken doen die niet in een contract staan. Als ge goed uw job doet en in uw contract niks staat of tijdens de sollicitatie niks vermeld is over dat je zonder compensatie extra moet presteren, pak je het imo helemaal verkeerd aan als je dat toch doet. Ik kan mij amper inbeelden dat ge (mits vast contract) buitengegooid kunt worden als ge uw job goed doet en alles wat in uw contract staat, respecteert.

Kijk, als ge bv. als ingenieur in elektriciteit gaat werken, kunt ge uiteraard buiten de uren gebeld worden als er plots een panne voorvalt. Als ge in een job zit met deadlines, dan snap ik dat ge af en toe eens moet overwerken om die te halen. Als er echter in uw contract staat dat ge hier uren recup voor krijgt, dan zijt ge gewoon in uw recht als ge die opneemt. Als ge verder uw job goed doet, hebben de mensen boven u geen been om op te staan als ze u willen buitengooien. Of zie ik het nu te simpel?

Maar als iedereen in de organisatie zich laat doen en je laat dat zelf niet gebeuren dan heb je het absoluut vlaggen hoor. Men hoeft nl. geen been te hebben om op te staan binnen sommige organisaties, juridisch gezien is dat ook niet nodig in België wat een groot deel v.h. probleem is. Vandaar ik gewag maakte van de cultuur, die bepaalt heel erg veel.
Ik had die gang van zaken al aangekaart bij HR (overheidsdienst hé) die me liet weten dat men dat soort klachten heel vaak hoort over leidinggevende X, maar niemand iets officieel durft zeggen.
Dat laatste detail kreeg ik pas te horen toen ik vertrok met de bijkomende boodschap 'ja nu klacht neerleggen heeft toch geen zin'. Waar ben je dan mee bezig?

Het loopt vaak heel anders dan mensen/organisaties of zelfs contracten doen uitschijnen. Zoals derpaloo stelde komt het uiteindelijk vaak neer op 'je hebt wel gelijk en een schadevergoeding (na x jaar arbeidsrechtbank) maar je job ben je ook kwijt'.
 
Maar als iedereen in de organisatie zich laat doen en je laat dat zelf niet gebeuren dan heb je het absoluut vlaggen hoor. Men hoeft nl. geen been te hebben om op te staan binnen sommige organisaties, juridisch gezien is dat ook niet nodig in België wat een groot deel v.h. probleem is. Vandaar ik gewag maakte van de cultuur, die bepaalt heel erg veel.
Ik had die gang van zaken al aangekaart bij HR (overheidsdienst hé) die me liet weten dat men dat soort klachten heel vaak hoort over leidinggevende X, maar niemand iets officieel durft zeggen.
Dat laatste detail kreeg ik pas te horen toen ik vertrok met de bijkomende boodschap 'ja nu klacht neerleggen heeft toch geen zin'. Waar ben je dan mee bezig?

Het loopt vaak heel anders dan mensen/organisaties of zelfs contracten doen uitschijnen. Zoals derpaloo stelde komt het uiteindelijk vaak neer op 'je hebt wel gelijk en een schadevergoeding (na x jaar arbeidsrechtbank) maar je job ben je ook kwijt'.
De moment dat het zo ver komt dat je uw WG voor de rechter moet slepen in zake een onrechtmatig ontslag, is het even zeer zo ver gekomen dat je daar niet meer wilt zijn.
De enige reden dat je naar de rechter zal stappen zal dan voor een of andere schadevergoeding zijn, duuuuuus ... enkel voor 't geld, maar niet om daar te 'mogen blijven'.
Want let's be fair ... hoe lang ga je daar nog blijven rond lopen nadat je uw WG voor de rechter gedaagd hebt?

Dus zelfs al heb je gelijk, je zal altijd opnieuw moeten gaan zoeken achter werk.

Sommigen willen dit voorkomen natuurlijk door gewoon de cultuur te volgen. Als het u dan vaak tegen steekt & je krijgt veel van die situaties dat je voelt dat men profiteert van u ... dan zou ik eerder gewoon zelf de stap zetten om nieuw werk te zoeken & eens gevonden dan opzeg geven.
Den boel op de spits drijven ... jah ... gaat nooit tot een positief resultaat komen waar beide partijen content mee zijn.

Een goed gesprek aangaan als eerste stap is de beste keuze natuurlijk, maar als het is zoals je aanhaalt (nl. it is what it is) ... jah ... dan is het tijd om conclusies te trekken & beslissingen te nemen.
 
Even in deze thread zetten omdat ik er geen nieuwe voor wil aanmaken.

Ik zit met een probleem, waar ik denk ik al het antwoord op weet maar graag jullie mening even hoor.

De situatie:
Ben al 12 jaar werknemer bij dezelfde kmo. Opzich content van en een mooie evolutie ondergaan zowel inhoudelijk, verantwoordelijkheid en loon.
Ben nu leidinggevende met bruto van 3600 euro (netto door overuren tussen de 2500 en 3000 euro), wagen, gsm,...
Maar mijn rechtstreekse collega's hebben 4800 en 5000 bruto en nemen veel minder verantwoordelijkheid op op verschillende vlakken. Hetzelfde loon krijg ik niet. En dit steekt mij al enkele jaren ferm tegen, een deftige reden hebben de zaakvoerders niet.

De sfeer op het werk is de laatste paar jaar goed achteruit aan het gaan door het grote verloop, geen opleiding, zaakvoerders die niet capabel zijn (klein familiebedrijf welk te snel te groot geworden is)
Paar keer aangekaart bij de zaakvoerders, niks met gedaan.

Ik zoek ander werk en heb mooi voorstellen beet maar ga toch nog is naar de zaakvoerders (werk doe ik nog graag en daar werken heeft ook zo zijn voordelen) enerzijds voor de sfeer te verbeteren en anderzijds om te zeggen dat ik ander voorstel heb en loonsverhoging wil of weg ben.

Ze houden mij 3 weken aant lijntje met hun uitwerking van een opslag en uiteindelijk krijg ik een belachelijke reden waarom ze mij geen opslag geven.

Nu makkelijk, ik neem ontslag en ga naar het ander, maar hier is het probleem dat mijn interesse in de nieuwe job er niet meer is.

Dus samenvatting: gaan 'dreigen' ne nee gekregen maar wil de nieuwe job niet meer doen.

Wat doe ik, daar blijven en mijn waardigheid verliezen, gezichtsverlies incasseren en daar wachten tot het mij terug tegensteekt.

Toch ontslag geven en in de 13 weken opzeg op zoek gaan naar iets anders (niet makkelijk in mijn sector) met risico dat ik niets vind dat mijn volledige interesse is en ook niet dezelfde voordelen heeft.

Bijkomende info: Ben bezig met zelfstandig te gaan maar dit duurt in mijn sector makkelijk 1 a 2 jaar.
 
Even in deze thread zetten omdat ik er geen nieuwe voor wil aanmaken.

Ik zit met een probleem, waar ik denk ik al het antwoord op weet maar graag jullie mening even hoor.

De situatie:
Ben al 12 jaar werknemer bij dezelfde kmo. Opzich content van en een mooie evolutie ondergaan zowel inhoudelijk, verantwoordelijkheid en loon.
Ben nu leidinggevende met bruto van 3600 euro (netto door overuren tussen de 2500 en 3000 euro), wagen, gsm,...
Maar mijn rechtstreekse collega's hebben 4800 en 5000 bruto en nemen veel minder verantwoordelijkheid op op verschillende vlakken. Hetzelfde loon krijg ik niet. En dit steekt mij al enkele jaren ferm tegen, een deftige reden hebben de zaakvoerders niet.

De sfeer op het werk is de laatste paar jaar goed achteruit aan het gaan door het grote verloop, geen opleiding, zaakvoerders die niet capabel zijn (klein familiebedrijf welk te snel te groot geworden is)
Paar keer aangekaart bij de zaakvoerders, niks met gedaan.

Ik zoek ander werk en heb mooi voorstellen beet maar ga toch nog is naar de zaakvoerders (werk doe ik nog graag en daar werken heeft ook zo zijn voordelen) enerzijds voor de sfeer te verbeteren en anderzijds om te zeggen dat ik ander voorstel heb en loonsverhoging wil of weg ben.

Ze houden mij 3 weken aant lijntje met hun uitwerking van een opslag en uiteindelijk krijg ik een belachelijke reden waarom ze mij geen opslag geven.

Nu makkelijk, ik neem ontslag en ga naar het ander, maar hier is het probleem dat mijn interesse in de nieuwe job er niet meer is.

Dus samenvatting: gaan 'dreigen' ne nee gekregen maar wil de nieuwe job niet meer doen.

Wat doe ik, daar blijven en mijn waardigheid verliezen, gezichtsverlies incasseren en daar wachten tot het mij terug tegensteekt.

Toch ontslag geven en in de 13 weken opzeg op zoek gaan naar iets anders (niet makkelijk in mijn sector) met risico dat ik niets vind dat mijn volledige interesse is en ook niet dezelfde voordelen heeft.

Bijkomende info: Ben bezig met zelfstandig te gaan maar dit duurt in mijn sector makkelijk 1 a 2 jaar.
Zonder er iets van te zeggen beginnen te zoeken naar iets anders. Als je dan een voorstel hebt (voor iets wat je ook effectief u ziet doen) leg je dit voor aan uw huidige werkgevers. En dan ligt de bal in hun kamp om daar iets mee te doen of u te laten gaan.
 
Zonder er iets van te zeggen beginnen te zoeken naar iets anders. Als je dan een voorstel hebt (voor iets wat je ook effectief u ziet doen) leg je dit voor aan uw huidige werkgevers. En dan ligt de bal in hun kamp om daar iets mee te doen of u te laten gaan.
Dat is nu eigenlijk wat ik gedaan heb, zij willen niet geven wat ik vraag dus laten me gaan.
Maar mijn probleem is dat mijn interesse in het nieuwe weg is en de zoektocht dus opnieuw zou beginnen.

Maar hier dan nog blijven kan mijn ego precies niet aan...
 
Dat is nu eigenlijk wat ik gedaan heb, zij willen niet geven wat ik vraag dus laten me gaan.
Maar mijn probleem is dat mijn interesse in het nieuwe weg is en de zoektocht dus opnieuw zou beginnen.

Maar hier dan nog blijven kan mijn ego precies niet aan...
Je moet beslissen wat jij belangrijker vind :

1) het werk wat je nu doet en de verdere zoektocht naar iets anders voor voorlopig 1 - 2 j met de stap naar zelfstandige in het achterhoofd.
2) Het huidige werk opzeggen en op uw tanden bijten voor het nieuwe werk tegen een betere verloning voor 1 - 2 j om dan de stap te zetten naar zelfstandige.

Persoonlijk zou ik het tweede doen indien ik zeker was dat de stap voor zelfstandige echt de richting is die ik wil uitgaan en de toekomst redelijk zorgeloos is (dus dat je niet met uw hangende pootjes uiteindelijk terug moet gaan naar uw eerste werkgever omdat je uw diensten niet verkocht krijgt). Ik zou het feit dat je iets nieuws doet dan zodanig bekijken als zijnde een nieuwe ervaring die interessant is in uw toekomst als zelfstandige.

Vooral omdat ik het persoonlijk nog moeilijker zou hebben met het feit dat je voor die volgende 2 jaar als je niet springt de pispaal van de zaakvoerders kunt worden of zult zijn. Ze beklagen zich dit misschien dan wel na de volgende 2j. Maar ik doe dan liever iets anders en bijt op mijn tanden. En focus dan voor die 2 jaar op de zaken die dan wel interessant zullen of kunnen zijn. In alles is wel iets positiefs te zien. Hoe klein het ook mag zijn. Dat is dan gewoon hetgeen waaraan ik mij zou optrekken naast het betere loon en het feit dat ik toch niet gewaardeerd werd op job 1 omdat men mij die verhoging in verloning niet waard acht.

Maar uiteindelijk ben jij degene die er mee moet overweg kunnen. En die met de genomen beslissing moet kunnen leven.
Voor hetzelfde ga je gewoon op automatische piloot voor de volgende 1 à 2 jaar uw werk doen, en enkel het hoogst noodzakelijke wat overeenkomt met uw functie. De rest, dat lost iemand anders maar op.
Maar je moet dan wel zien ofdat uw stap naar zelfstandige het van belang is dat je uw huidige ding supergoed doet om op die manier uw netwerk niet te schaden.
 
Even in deze thread zetten omdat ik er geen nieuwe voor wil aanmaken.

Ik zit met een probleem, waar ik denk ik al het antwoord op weet maar graag jullie mening even hoor.

De situatie:
Ben al 12 jaar werknemer bij dezelfde kmo. Opzich content van en een mooie evolutie ondergaan zowel inhoudelijk, verantwoordelijkheid en loon.
Ben nu leidinggevende met bruto van 3600 euro (netto door overuren tussen de 2500 en 3000 euro), wagen, gsm,...
Maar mijn rechtstreekse collega's hebben 4800 en 5000 bruto en nemen veel minder verantwoordelijkheid op op verschillende vlakken. Hetzelfde loon krijg ik niet. En dit steekt mij al enkele jaren ferm tegen, een deftige reden hebben de zaakvoerders niet.

De sfeer op het werk is de laatste paar jaar goed achteruit aan het gaan door het grote verloop, geen opleiding, zaakvoerders die niet capabel zijn (klein familiebedrijf welk te snel te groot geworden is)
Paar keer aangekaart bij de zaakvoerders, niks met gedaan.

Ik zoek ander werk en heb mooi voorstellen beet maar ga toch nog is naar de zaakvoerders (werk doe ik nog graag en daar werken heeft ook zo zijn voordelen) enerzijds voor de sfeer te verbeteren en anderzijds om te zeggen dat ik ander voorstel heb en loonsverhoging wil of weg ben.

Ze houden mij 3 weken aant lijntje met hun uitwerking van een opslag en uiteindelijk krijg ik een belachelijke reden waarom ze mij geen opslag geven.

Nu makkelijk, ik neem ontslag en ga naar het ander, maar hier is het probleem dat mijn interesse in de nieuwe job er niet meer is.

Dus samenvatting: gaan 'dreigen' ne nee gekregen maar wil de nieuwe job niet meer doen.

Wat doe ik, daar blijven en mijn waardigheid verliezen, gezichtsverlies incasseren en daar wachten tot het mij terug tegensteekt.

Toch ontslag geven en in de 13 weken opzeg op zoek gaan naar iets anders (niet makkelijk in mijn sector) met risico dat ik niets vind dat mijn volledige interesse is en ook niet dezelfde voordelen heeft.

Bijkomende info: Ben bezig met zelfstandig te gaan maar dit duurt in mijn sector makkelijk 1 a 2 jaar.
Ik blijf van mening dat eens je het ultimatum stelt bij uw WG, dat je ook moet willen doorzetten. Anders doe je het beter niet, want de sfeer nadien zal nooit meer zijn wat het was/moet zijn (zeker als ze gewoonweg NIETS doen, zoals bv. een compromis zoeken tussen het nieuwe offer & uw huidige om u toch te houden).

Alsook weten ze op dat moment ook wel 'welk vlees ze in de kuip hebben' om 't cru te stellen.
Met andere woorden, als je dan terug krabbelt weten ze dat ze over u kunnen lopen & dat je toch niet bereid bent er iets op te zeggen.

Persoonlijk zou ik dus ook altijd met een concreet voorstel af komen, zodat je ook kan doorzetten uiteraard.
Maar 't feit dat je nu ineens niet veel interesse meer hebt in de job waarmee je ging schermen bij je huidige patron ... jah ... dat is iets dat je natuurlijk moest bepalen vooraleer je daarmee de strijd aan ging bij je huidige WG.

Anyway ... persoonlijk zou ik dan zeggen dat je, in jouw geval althans, voor het nieuwe offer moet gaan. Het nieuwe offer weigeren + opzeg geven EN @random opnieuw gaan zoeken, zonder enige garantie op iets te vinden, laat staan aan gelijke/betere loonsvoorwaarden, zou ik nooit durven.
En bij de WG blijven nadat ik met opzeg gedreigd heb ... zou ik toch ook maar niet comfortabel vinden.

Al zou ik nooit het proces opgestart zijn zolang ik niet persoonlijk 100% overtuigd was dat ik bereid was te vertrekken.
Nuja ... je kan de nieuwe job starten & na een jaar of 3 uw zelfstandige activiteiten op poot zetten e. 't Is niet dat je daar voor eeuwig vast hangt.
 
Dat klopt, op het Departement Onderwijs (Vlaamse Overheid) waar ik zat was de werkdruk erg hoog. Gaan lunchen voor 13u op een woensdag deed je best niet, je kon zomaar teruggeroepen worden indien de minister op een half uur een antwoord nodig had voor een parlementaire vraag (we zagen die wel komen aan de hand van de krantenkoppen die ochtend). Opgebeld worden op vrijdagavond of zondagmiddag was geen uitzondering, in theorie kreeg je daar dan wel uren voor maar in de praktijk was die opnemen not done.

Er zijn dan weer andere Departementen binnen diezelfde Vlaamse Overheid die een veel rustiger ritme hebben, onderwijs is natuurlijk een sociaal (en zodoende gevoelig) thema, maar veel hangt dus af van de interne tradities. 'De overheid' bestaat al lang niet meer.

Wat betreft de uitvoerende diensten, ja en nee, men tracht op meer en meer manieren de productiviteit te meten voor sommige functies waardoor je (net zoals binnen een privésector) X aantal dossiers of calls moet maken per dag. Vroeger zullen er waarschijnlijk diensten bestaan hebben die 'goed in het vlees' zaten wat betreft personeelsbezetting, maar sinds de afslankingen die men heeft doorgevoerd 10j geleden is er hier en daar een personeelskrimp van 40% voelbaar. Hoe je het ook draait of keert, dat is een enorme hap uit het personeel waarbij de werkdruk bij momenten soms erg hoog is, zeker omdat je niet aan een minister kunt zeggen 'sorry, het zal voor volgende week zijn' (ttz, persoonlijk vind ik wel dat je dat kunt zeggen, maar management binnen overheidsdiensten denkt daar blijkbaar anders over ;-) ).
Verhalen die ik hoor van ministerie van department onderwijs zijn nochtans veel rustiger

En is dat niet het kabinet dat moet antwoorden voor de minister?
 
Dan vraag ik me toch af van wie je die hoort :-D zowel mijn afdeling als de afdeling waar ik vaak mee samenwerkte had het heel druk. Het is natuurlijk wel héél erg afhankelijk van welk dossier je hebt, als toevallig al jouw dossiers die legislatuur minder interessant zijn dan kan het wel wat rustiger worden. Met Corona was dat uiteraard voor niemand het geval.

Het kabinet keurt de antwoorden van de administratie, die de antwoorden schrijft in naam v.d. minister, goed en past deze soms beperkt aan. Deze moeten dan voor een bepaald uur aan het kabinet bezorgd worden > zij doen de screening (aka: doen we de minister niks zeggen dat hem in zijn gat kan bijten) > minister leest af wat de administratie opschreef.

Klopt @ Boeve, die zit aan de andere kant van de tafel.
 
Ik zou mijn ontslag geven en gewoon opkrassen. Af en toe eens polsen of informeren hoe het daarna, ermee gaat. Er is dan een reëele kans dat alles in het honderd loopt, omdat jij er niet meer bent en de rest het niet goed doet.

Dan kan je nog altijd -als ze u op uw bloten knieën komen smeken om terug te komen- ineens hoge eisen stellen en zeggen: OK 5000 balletjes en we kunnen erover praten. Zeggen ze dan: Wablief zoveel? Neen dan! Dan zeg je gewoon: 'OK!'

En als ze u niet terug wensen of toch niet meer nodig hebben en alles loopt er vlotjes? Ja dan waart ge toch niet zo nuttig en was het zo erg niet om op te stappen hé.

NU nog terugkrabbelen en toch blijven, is een zwaktebod. Je gaat dan echt nooit nog serieus genomen worden.

Opmerking: Ja ik ken er verschillende die hun ontslag geven om dan een jaar of zo later dat hoge salarisoffer toch nog te krijgen, waarbij ze dan terug zijn overgestapt naar hun oorspronkelijke firma. Dat gebeurt weldegelijk.
 
Dan vraag ik me toch af van wie je die hoort :-D zowel mijn afdeling als de afdeling waar ik vaak mee samenwerkte had het heel druk. Het is natuurlijk wel héél erg afhankelijk van welk dossier je hebt, als toevallig al jouw dossiers die legislatuur minder interessant zijn dan kan het wel wat rustiger worden. Met Corona was dat uiteraard voor niemand het geval.

Het kabinet keurt de antwoorden van de administratie, die de antwoorden schrijft in naam v.d. minister, goed en past deze soms beperkt aan. Deze moeten dan voor een bepaald uur aan het kabinet bezorgd worden > zij doen de screening (aka: doen we de minister niks zeggen dat hem in zijn gat kan bijten) > minister leest af wat de administratie opschreef.

Klopt @ Boeve, die zit aan de andere kant van de tafel.
Je hebt ook mensen die 4u doen over iets dat 10min duurt en die het dus 'druk druk druk' hebben ;)
 
Je hebt ook mensen die 4u doen over iets dat 10min duurt en die het dus 'druk druk druk' hebben ;)
Gisteren heb ik zo ook een half uur gebabbeld met iemand die hulp vroeg om een mail te formuleren over 'een aanvraag van een klant die we moeten afblokken omdat het uitwerken ervan te veel tijd kost'.

Het verwerken van die aanvraag zou geen uur duren. :unsure: Gelukkig heeft die collega ons tijd uitgespaard!
 
Je hebt ook mensen die 4u doen over iets dat 10min duurt en die het dus 'druk druk druk' hebben ;)
De collega of baas waarmee ik goed kan opschieten en die goed zijn/haar best doet of die het vriendelijk vraagt .., die krijgt het afgewerkt produkt binnen de 10 min op zijn/haar bureau of in zijn/haar mail ..

De bullebak van ne manager, die dreigt met deadlines en eist dat ik binnen de 10 min klaar ben, die kan 4 uur wachten op zijn/haar resultaten.

Dat lukt niet altijd, want soms is die bullebak te belangrijk binnen de firma en kom ik er niet mee weg .. maar als ik de kans heb dit te flikken en die mens ne kloot af te draaien, zijt gerust: Dan doe ik dat gewoon.

Ik ben ne vriendelijk kerel en ik doe mijn job goed. Maar je moet niet met een geweer schieten op mij als dit onterecht is, daar kan ik echt niet tegen.
 
Laatst bewerkt:
Je hebt ook mensen die 4u doen over iets dat 10min duurt en die het dus 'druk druk druk' hebben ;)
Zo zijn er veel. De laatste tijd nemen ik en enkele andere beteren van het team meer projecten op en ik denk dat diegenen die het altijd 'druk druk druk' hebben ook beginnen doorhebben dat het eerder aan hen ligt.

Mijn manager bij de klant zei er wel iets over tijdens ons laatste overleg. Zo van: "Amai, je bent hier nu slechts een half jaar en je doet zoveel projecten in parallel en het gaat je precies vlot af. Er zijn er anderen binnen het team die er al langer zijn met minder projecten en waar het minder efficiënt verloopt. En daarnaast kan je al vlot over alles meepraten en je mening geven en vaak heb je nog gelijk ook.".

En ik loop dan nog niet eens op de toppen van mijn tenen. Ik ervaar het als een gezonde workload. Ik zou er best nog wat bij kunnen nemen.

Er is gewoon soms een duidelijk verschil in kwaliteit. Het team waarvan ik nu deel uitmaak is 15 man groot. 5 ervan zijn goed (multitasken, ervaring, kennis, efficiënt), 5 matig maar op zich wel degelijk en 5 die achterop hinken.
Op zich geen slechte collega's, maar alles gaat trager, maken soms herhaaldelijk dezelfde foutjes, hebben het moeilijk om zich in moeilijkere meetings staande te houden. Ze krijgen dan ook de makkelijkere projectjes waar eventuele foutjes minder impact hebben. Maar het zijn wel diegenen die op onze teammeetings altijd zeggen dat hun workload hoog ligt :sarcastic:
 
De situatie:
Ben al 12 jaar werknemer bij dezelfde kmo.

Bijkomende info: Ben bezig met zelfstandig te gaan maar dit duurt in mijn sector makkelijk 1 a 2 jaar.
De visie van de zaakvoerders is eenvoudig als er een groot verloop is en dit niet gezien wordt als een probleem. Waarom zou je iemand meer betalen als er mogelijk een andere voor dat loon ook komt werken?

Maar ik begrijp helemaal niet dat als je zelfstandige wilt worden, je niet gewoon naar een ander bedrijf gaat? Is dat niet een extra leerschool, aangezien je nu slechts kennis hebt van één bedrijf?
 
Terug
Bovenaan