Wat betekent het loonakkoord (0% + 750 EUR premie) nu eigenlijk voor iemand die eigenlijk onder het marktgemiddelde zit?
Door omstandigheden zit ik momenteel aan een loon dat zeker 700,- EUR bruto onder mijn marktwaarde (= concrete aanbiedingen van andere werkgevers) zit. Enerzijds omdat mijn werkgever een zeer mooi voordeel (alle overuren uitbetaald) heeft afgeschaft, anderzijds omdat de winstparticipatie die altijd verkocht werd als deel van het loon momenteel zeer laag uitvalt. Ja, een deel daarvan is mijn eigen naïviteit, maar bon. Vanaf nu is't voor mij ook simpel: bruto of het fucking telt niet.
Mijn baas geeft toe dat ze echt wel onder het marktgemiddelde zitten en dat ze moeite hebben om nieuwe profielen aan te werven omdat de salarissen zonder de winstparticipatie gewoon niet aantrekkelijk zijn. "HR werkt eraan".
Ik werk er graag, doe m'n job graag, hou van de samenwerking met de collega's. Maar stilaan bereik ik een kantelpunt — stilaan begint de kloof gewoon groot te worden, en begint het echt wel een serieuze impact te hebben op wat ik kan bereiken in m'n leven (vastgoed kopen, kosten betalen, vrije tijd).
Vooraleer ik de onderhandelingen aanvat, wil ik nu wel weten hoe dat zit met het loonakkoord. Mijn werkgever kan mij dus gewoon geen opslag geven? Ook al willen ze de situatie recht trekken. Of zit die loonnormering nog wat complexer in elkaar?
Wat zijn de alternatieven? Gewoon jobhoppen? Dat kan toch niet de bedoeling zijn van de loonmatiging dat die werknemers van werkgever wisselen als enige mogelijkheid geeft om een rechtvaardiger loon te verkrijgen?
Door omstandigheden zit ik momenteel aan een loon dat zeker 700,- EUR bruto onder mijn marktwaarde (= concrete aanbiedingen van andere werkgevers) zit. Enerzijds omdat mijn werkgever een zeer mooi voordeel (alle overuren uitbetaald) heeft afgeschaft, anderzijds omdat de winstparticipatie die altijd verkocht werd als deel van het loon momenteel zeer laag uitvalt. Ja, een deel daarvan is mijn eigen naïviteit, maar bon. Vanaf nu is't voor mij ook simpel: bruto of het fucking telt niet.
Mijn baas geeft toe dat ze echt wel onder het marktgemiddelde zitten en dat ze moeite hebben om nieuwe profielen aan te werven omdat de salarissen zonder de winstparticipatie gewoon niet aantrekkelijk zijn. "HR werkt eraan".
Ik werk er graag, doe m'n job graag, hou van de samenwerking met de collega's. Maar stilaan bereik ik een kantelpunt — stilaan begint de kloof gewoon groot te worden, en begint het echt wel een serieuze impact te hebben op wat ik kan bereiken in m'n leven (vastgoed kopen, kosten betalen, vrije tijd).
Vooraleer ik de onderhandelingen aanvat, wil ik nu wel weten hoe dat zit met het loonakkoord. Mijn werkgever kan mij dus gewoon geen opslag geven? Ook al willen ze de situatie recht trekken. Of zit die loonnormering nog wat complexer in elkaar?
Wat zijn de alternatieven? Gewoon jobhoppen? Dat kan toch niet de bedoeling zijn van de loonmatiging dat die werknemers van werkgever wisselen als enige mogelijkheid geeft om een rechtvaardiger loon te verkrijgen?





