Vrijwillig kindvrij

Nou, dat doorslapen de eerste 1-2j is HET issue omtrent "energie genoeg hebben" dus voilà, je zou 'm ook niet hebben, die energie 😝
Wel verwarrend nu, je bent late dertiger én je hebt kleine kinderen? Dan is het toch geen fictieve situatie voor jou?
Of ben je net 36, je jongste 3 waardoor je het idd niet goed kan plaatsen?

Oprechte vraag: hoe vaak draagt de partner ècht de helft? Ik ken geen enkel koppel waar dat zo is :unsure:
Tenzij co-ouderschap 😝
Ik heb nu dus net MEER rust mogelijkheden dan toen ik nog samen was met de papa. Nuja, én continu ziek zijn én slaapproblemen hebben gedurende 2.5j, dat is gelukkig niet het lot van de meeste baby's/peuters in de mate zoals ik het voor de kiezen heb gehad. De doorsnee ouder met het doorsnee kind komt er een pak makkelijker vanaf.

Een dutje, daar ben ik nu het gelukkigst mee 😂
Ik ben vader geworden op mijn 34 en 36ste (vrouw is 3 jaar ouder) maar omdat ik slaap als een rots zijn die 'eerste 2 jaar' nachtproblemen voor mij altijd fictie gebleven :p

Waar de helft in het dragen van een last nu juist ligt, is moeilijk te zeggen. Want ieder mens is daar anders in.

Ik kan bv. heel gemakkelijk overdag bezig zijn met de kinderen of dat combineren met koken of strijken. Dat vergt veel minder energie van mij dan van mijn vrouw omdat ik dat lawaai kan wegfilteren en geen constante nood aan visuele controle heb of directe nabijheid uit angst dat er anders iets ergs zal gebeuren. Ik zal ook wanneer ze iets vragen, sneller antwoorden dat ze dit zelf moeten gaan halen uit de kast terwijl mijn vrouw daar altijd onmiddelijk voor rechtspringt.

Als mijn vrouw overdag op de kinderen let, is ze na 4 uur al bekaf en ik niet. Hooguit werkt het op mijn heupen dat ik de hele dag in huis opgesloten zit. En het is niet dat ik naar alcoholisme neig, maar sterke drank helpt ook wel 's avonds. Mijn zwakte is dan weer dat wanneer mijn ogen om 10-11u toevallen, ze niets meer aan mij heeft. Maar gelukkig heeft ze zelf niet veel slaap nodig (6-7 uur). Niet dat de onderbrekingen haar geen parten spelen natuurlijk.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
@Squidward
Maar dan ben je hoogst waarschijnlijk wel bewust gestopt met anticonceptie?

En van je partner, is die "desinteresse" dan zo gebleven? En kon hij er zich oprecht geen idee van vormen wat "kinderen hebben" inhield?
Of was het gewoon een compleet gebrek aan verbondenheid omdat er nog geen "echt" resultaat was dat bijdraaide eens hij een baby vast kon houden?
Inderdaad, gestopt met de pil. Nu is hij wel een prima papa, het was het ‘abstracte’ wat denk ik wel veel meer voorkomt dan we horen.
Waar ik ben opgegroeid zaten wij in een situatie van ‘3 personen die toevallig samenwonen’ in plaats van vader/moeder/dochter. Ik had een fijne kindertijd en mijn ouders zorgden voor alles maar qua opvoeding… dat heb ik toch grotendeels zelf gedaan. Zolang er geen brand/bloed/dreiging van overzitten inzat, hoorde ik die niet echt. En ik was een heel braaf kind/tiener. Ik deed echt niks en ging nergens.
Nu maak ik mij zorgen dat wij in een beetje dezelfde boot zitten. Wij volgen ons paadje maar - en dat is dan ons aller verscheidenheid aan psychologische problemen - maar we voelen er niet zoveel bij.
 
Inderdaad, gestopt met de pil. Nu is hij wel een prima papa, het was het ‘abstracte’ wat denk ik wel veel meer voorkomt dan we horen.
Waar ik ben opgegroeid zaten wij in een situatie van ‘3 personen die toevallig samenwonen’ in plaats van vader/moeder/dochter. Ik had een fijne kindertijd en mijn ouders zorgden voor alles maar qua opvoeding… dat heb ik toch grotendeels zelf gedaan. Zolang er geen brand/bloed/dreiging van overzitten inzat, hoorde ik die niet echt. En ik was een heel braaf kind/tiener. Ik deed echt niks en ging nergens.
Nu maak ik mij zorgen dat wij in een beetje dezelfde boot zitten. Wij volgen ons paadje maar - en dat is dan ons aller verscheidenheid aan psychologische problemen - maar we voelen er niet zoveel bij.
Lijkt me alles behalve evident, zeker wanneer je nog een goed stel hersenen hebt waarbij je ook nog eens kan analyseren en overanalyseren hierin 😞

Dikke knuffel want ik weet dat het alles behalve evident is én dan komen er nog eens de extra zorgen omtrent ASS er bovenop... :unsure:

Gelukkig duidelijk ook nog veel ruimte voor relativering en humor! 👌
 
Mja, zoiets komt van beide kanten. Wij kunnen moeilijk om met kinderen zoals ik al zei. We houden niet van die drukte. Als die erbij zijn kijken we er niet naar om, praten er niet tegen, ... En dat doen we niet bewust in feite. Het voelt gewoon zo ongemakkelijk.

Anderzijds staan telkens die kinderen in het middelpunt van de belangstelling en gaan alle gesprekken daarover waardoor wij niet kunnen meepraten. Ze spreken dan ook liever af met andere koppels die ook kinderen hebben, doen zaken samen die in het teken van de kinderen staan, ... Ergens logisch maar daar hebben wij niets aan.
Het is toch ook perfect mogelijk dat je met die koppels afspreekt en zij een babysit voor hun kinderen zoeken?
Mijn ouders kenden vroeger ook zo'n DINK koppel tegen Brasschaat en pas op latere leeftijd waren we daar welkom, uit schrik dat we anders haar design meubelen en witte schapenwol tapijt zouden volsmossen.

Luxe vind ik nu wel een slechte motivatie om kinderloos te blijven. Kinderen zijn in mijn ogen geen belemmering maar juist een vorm van luxe die ongewenste stilte doorbreekt. Dat, en het is enige mogelijke compromis met de natuur tot onsterfelijkheid.
Klinkt misschien raar maar omdat ik zoveel van mezelf herken in mijn kinderen, lijkt het zowel een unieke kans om 'je nieuwe ik' zelf op te kunnen voeden als een nostalgische terugkeer naar de familiale situatie waarin je zelf opgevoed bent geweest en die je mist.
 
Ik ben 35 en mijn vriendin 32. Ondertussen bijna 10 jaar samen en getrouwd. Wij zijn 100% zeker dat we geen kinderen willen en hebben daar ook nooit aan getwijfeld. Ik heb al eens geïnformeerd voor een vasectomie maar mijn huisarts zei dat ik waarschijnlijk te jong ben en het feit dat ik nog geen kinderen heb speelt ook mee. Met corona is het er nog niet van gekomen om effectief bij een uroloog te informeren. Moest mijn vriendin per ongeluk zwanger geraken zal het sowieso 100% zeker abortus worden.

We willen namelijk het best mogelijk leven voor onszelf en daar horen absoluut geen kinderen bij. Die zullen alleen maar voor belemmeringen en bijkomende kosten zorgen. Geld dat we liever aan onszelf spenderen.

Denk aan:
  • Meerdere reizen per jaar met verblijf in duurdere hotels (we kiezen vaak adults only uiteraard), meerdere citytripjes naar het buitenland, we reizen vaak buiten het hoogseizoen, ...
  • Dure/luxe producten (vriendin heeft bijvoorbeeld iets met designer handtassen en heeft een hele verzameling)
  • Een vrijstaand huis van een bovengemiddelde prijs met zwembad. We hebben twee badkamers, twee dressings, master bedroom, logeerkamer en een bureau. Geen nood aan kinderkamers.
  • Rust: kunnen uitslapen iedere dag van het weekend en in de verlofperiode / een hele zondag niks doen en Netflix kijken als we daar zin in hebben, geen jengelende etters rond ons, een normale nachtrust
  • Geen geloop naar de opvang, naar de sportclub, brengen en halen van school, ...
  • Gewoon gaan en staan waar en wanneer we willen
  • ...

Ik denk dat sommige van bovenstaande zaken niet mogelijk waren geweest als we kinderen hadden. We hebben beide namelijk geen topjob met een gigantisch loon (beide ambtenaar). Om 17u zijn we echter thuis en doen we wat we willen.

Bijna al onze vriendschappen zijn verwaterd sinds er bij de andere koppels kinderen zijn. We hebben daar natuurlijk wel een groot aandeel zelf in. Als wij afspraken ergerden we ons soms zodanig als hun kinderen mee waren dat het op de lange duur niet meer hoefde voor ons. We kunnen er echt moeilijk mee om. Omgaan met kinderen voelt heel awkward. We kennen nog één ander bewust kinderloos koppel en dat klikt super goed. We gaan vaak samen op reis e.d. zonder het gedoe van kinderen. We willen graag nieuwe vriendschappen met andere bewust kinderloze koppels en een gelijkaardige levensstijl maar het wil voor ons precies niet lukken om die mensen te vinden. :(

Anyway, dit dus: https://nl.wikipedia.org/wiki/Dink. We zouden ons beide geen ander leven kunnen voorstellen. :)
Klinkt bekend. (buiten het zwembad :D)
Vooral het voordeel van de reizen is wel leuk. Skivakantie... boeken we een weekje op voorhand 'als' er voldoende sneeuw ligt. Uiteraard buiten seizoen.
Zomervakantie zit ik wel wat geblokkeerd met het bouwverlof. Als we weggaan is het meestal ook wel minstens 4 sterren hotel en laatste restaurant dat ik gedaan heb kwamen beide obers af, knikten eens naar elkaar om tot op de milisceconde de plateaus simultaan op tafel te zetten :rofl:

Ik veronderstel met kinderen dat je zo iets minder doet. Veel kans dat je kwelende koters hebt die geen 5 minuten stil kunnen zitten.
Andere bevriende koppels met kinderen zien we wel vaak nog.
 
Goh ja… Voor ons was het ‘het mag maar het moet niet’ en nu hebben we er twee. Allebei op het spectrum dus dat kraakt wel een beetje door de dromen die je had toen je die kleine eerst vastnam (ik ben hier gewoon eerlijk).

Mijn zwangerschappen waren niet leuk. Ik was wel graag in verwachting - ondanks misselijkheid - maar mijn partner trok er zich in wezen weinig van aan. Nooit eens hand op de buik, nooit echt vragen gesteld. Ik ben zelfs een keer gevallen op ijs aan 7 maanden, geen reactie. Dat is iets dat ik hem wel kwalijk neem. En dat is met de jaren ook niet minder geworden. Ik heb het op zich een plaats gegeven maar het blijft een pijnlijk punt voor mij.

Ging het leven simpeler zijn zonder? Ongetwijfeld. Het is een anker op positieve en negatieve manieren.

Aangezien je tegenwoordig wat langer kan nadenken voor je lichaam te makkelijk njet zou zeggen, neem je tijd. En als je merendeel van je leven denkt ‘no thanks’ dan lijkt mij dat het pad om te volgen.

Mocht je het overnieuw doen, zou je dan dezelfde keuze(s) maken? Qua kinderen en je partner.
Tijdens de zwangerschap voel je je als vrouw al zo kwetsbaar en zielig (tenminste dat had ik soms :() en net dan wil je dat je partner je eens stevig vasthoudt en zegt dat alles goed komt en al helemáál als je zoals in jouw geval je valt of iets anders meemaakt.
Je wilt toch ook die alle eerste keertjes delen met hem?
Begrijp niet dat het hem niets boeit, zelfs niet een heel klein beetje?
God eyyy :(
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Mocht je het overnieuw doen, zou je dan dezelfde keuze(s) maken? Qua kinderen en je partner.
Tijdens de zwangerschap voel je je als vrouw al zo kwetsbaar en zielig (tenminste dat had ik soms :() en net dan wil je dat je partner je eens stevig vasthoudt en zegt dat alles goed komt en al helemáál als je zoals in jouw geval je valt of iets anders meemaakt.
Je wilt toch ook die alle eerste keertjes delen met hem?
Begrijp niet dat het hem niets boeit, zelfs niet een heel klein beetje?
God eyyy :(
Mocht ik mijzelf kennen zoals ik mij nu ken? Nee. Maar ik heb wel hele leuke kinderen en een partner die heel goed bij mij past. Ik heb enorm veel sjans en ik ben vrij zeker dat mocht ik het opnieuw doen en de andere keuze maken (geen kinderen maar ook gewoon geen partner) ik het niet zo ok zou hebben als nu.
 
Anyway, dit dus: https://nl.wikipedia.org/wiki/Dink. We zouden ons beide geen ander leven kunnen voorstellen. :)
Uiteraard jouw goed recht om dat te doen hè. Maar voel je je soms dan niet een beetje schuldig dat je anderen laat opdraaien voor het financiëren/opbouwen/opvoeden van de volgende generatie die uiteindelijk ook jouw pensioen gaan betalen?

Zou je het onfair vinden wanneer jullie loon wat harder zou afgeroomd worden om dit enigzins te compenseren? Maw, is het vooral de financiële component die je aanspreekt in die DINK, of eerder de "vrijheid"?
 
Uiteraard jouw goed recht om dat te doen hè. Maar voel je je soms dan niet een beetje schuldig dat je anderen laat opdraaien voor het financiëren/opbouwen/opvoeden van de volgende generatie die uiteindelijk ook jouw pensioen gaan betalen?
Dat vind ik een bizarre redenering want nu betaalt hij ook mee aan het kindergeld dat wordt uitgekeerd, de scholen, de gesubsidieerde kinderopvang, de jeugdhuizen, kind en gezin,... Zonder ervan te "profiteren" toch?
 
Dat vind ik een bizarre redenering want nu betaalt hij ook mee aan het kindergeld dat wordt uitgekeerd, de scholen, de gesubsidieerde kinderopvang, de jeugdhuizen, kind en gezin,... Zonder ervan te "profiteren" toch?
Tja, ik betaal ook voor een hoop zaken waarvan ik niet "geniet". En het is nu niet alsof die zaken die je opnoemt kinderen hebben zelfbedruipend maken hè. Dus er is wel degelijk een financiële component die ouders uit eigen zak betalen. Hoe groot die is, is natuurlijk niet zo eenvoudig te becijferen, want er zijn een hele hoop parameters in het spel. Vroeger zeiden ze altijd "een huis per kind", wellicht klopt dat wel niet meer in de huidige huizenmarkt ;)
 
Sorry aan iedereen dat ik het woord kinderloze maffia gebruikte, blijkbaar zeer kwetsend, excuus. Toch nog even een duit in het zakje doen om een twijfelende milf in spe onrechtstreeks zwanger te krijgen.

Het boek waarin de term DINK volgens Wikipedia wordt aangehaald, Death Of The West door Pat Buchanan, zegt: "In the long run, the self-indulgence of DINKS may prove more fateful for the German people than the Third Reich." DINKS zijn dus nog erger dan nazi's: onze welvaart werd niet opgebouwd met sjakosjen kopen en het er eens lekker van nemen, maar eens dat we daar nu zijn is de verleiding groot om er in te blijven steken, heb je nooit een schaduwkant ondervonden aan dat hedonisme ? Door heel de 21e eeuw non-stop prikkels te ervaren lijken veel mensen te leven van kick tot kick en zingeving weg te lachen, een groot gedeelte ouders ziet de opvoeding van hun kind niet als een last of hindernis maar deel van een uitdagend levensparcours.
 
Sorry aan iedereen dat ik het woord kinderloze maffia gebruikte, blijkbaar zeer kwetsend, excuus. Toch nog even een duit in het zakje doen om een twijfelende milf in spe onrechtstreeks zwanger te krijgen.

Het boek waarin de term DINK volgens Wikipedia wordt aangehaald, Death Of The West door Pat Buchanan, zegt: "In the long run, the self-indulgence of DINKS may prove more fateful for the German people than the Third Reich." DINKS zijn dus nog erger dan nazi's: onze welvaart werd niet opgebouwd met sjakosjen kopen en het er eens lekker van nemen, maar eens dat we daar nu zijn is de verleiding groot om er in te blijven steken, heb je nooit een schaduwkant ondervonden aan dat hedonisme ? Door heel de 21e eeuw non-stop prikkels te ervaren lijken veel mensen te leven van kick tot kick en zingeving weg te lachen, een groot gedeelte ouders ziet de opvoeding van hun kind niet als een last of hindernis maar deel van een uitdagend levensparcours.

Is er een bepaald iets wat je snuift voor je posts als de deze plaatst?
Asking for a friend, nl een twijfelende milf.
 
Wtf. 35 jaar is toch nog niet zo oud dat alles begint achteruit te gaan. Ik ben tweede helft 30'er en veeg 20-jarige snotbellen bijeen op de bokstraining. Fysiek voel ik mij nog steeds in de fleur van mijn leven.
De gemiddelde 30'-40'er zal toch nog voldoende energie hebben voor kinderen zeker? :p

Op uw 35ste nog aan baby's beginnen je moet het willen. Goed dat het voor jouw zo gelukt is maar ik zou het nooit of te nimmer doen. Het is als vent bovendien gemakkelijk klappen maar voor een vrouw op 35 of op 25 baren dat is een wereld van verschil voor het lichaam.
 
Sorry aan iedereen dat ik het woord kinderloze maffia gebruikte, blijkbaar zeer kwetsend, excuus. Toch nog even een duit in het zakje doen om een twijfelende milf in spe onrechtstreeks zwanger te krijgen.

Het boek waarin de term DINK volgens Wikipedia wordt aangehaald, Death Of The West door Pat Buchanan, zegt: "In the long run, the self-indulgence of DINKS may prove more fateful for the German people than the Third Reich." DINKS zijn dus nog erger dan nazi's: onze welvaart werd niet opgebouwd met sjakosjen kopen en het er eens lekker van nemen, maar eens dat we daar nu zijn is de verleiding groot om er in te blijven steken, heb je nooit een schaduwkant ondervonden aan dat hedonisme ? Door heel de 21e eeuw non-stop prikkels te ervaren lijken veel mensen te leven van kick tot kick en zingeving weg te lachen, een groot gedeelte ouders ziet de opvoeding van hun kind niet als een last of hindernis maar deel van een uitdagend levensparcours.
Als het in een boek staat moet het wel waar zijn natuurlijk. Duitsland is duidelijk de slechte kant aan het opgaan met zijn welvaart en economie.

Je weet toch dat het merendeel van de mensen nog altijd kinderen heeft?
 
Wij hebben wel 2 kinderen maar ik ben nog maar 33 en volgende week staat mijn vasectomie gepland. Ik denk dus dat dat geen probleem mag zijn.
Hier op 36j gedaan. M'n vrouw moest wel haar goedkeuring geven en de dokter vroeg wel of ik heel zeker was want dat ik in een volgende relatie misschien nog wel ki deren zou willen.
Een tip: blijkbaar kunt ge dat ook onder narcose laten doen. Die spuiten in m'n ballen deden geen deugd.
 
Hier op 36j gedaan. M'n vrouw moest wel haar goedkeuring geven en de dokter vroeg wel of ik heel zeker was want dat ik in een volgende relatie misschien nog wel ki deren zou willen.
Een tip: blijkbaar kunt ge dat ook onder narcose laten doen. Die spuiten in m'n ballen deden geen deugd.
Staat onder narcose gepland, die urologe zei dat 80 procent dat onder lokale laat doen maar ik heb geen zin in die spuiten te voelen en kan mij mentaal er ni over zetten dat ze daar bezig zijn terwijl ik wakker ben :unsure:.
 
Staat onder narcose gepland, die urologe zei dat 80 procent dat onder lokale laat doen maar ik heb geen zin in die spuiten te voelen en kan mij mentaal er ni over zetten dat ze daar bezig zijn terwijl ik wakker ben :unsure:.
Het enige toffe daaraan was dat ik eens meegemaakt heb dat er 4 vrouwen aan m'n zwanworst zaten. Maar moest ik het opnieuw doen mogen ze me platspuiten.
 
Als het in een boek staat moet het wel waar zijn natuurlijk. Duitsland is duidelijk de slechte kant aan het opgaan met zijn welvaart en economie.

Je weet toch dat het merendeel van de mensen nog altijd kinderen heeft?
Bij Westerse mensen altijd maar minder blijkbaar. Er staat niet dat minder kinderen leidt tot minder welvaart, in tegendeel.
 
Bij Westerse mensen altijd maar minder blijkbaar. Er staat niet dat minder kinderen leidt tot minder welvaart, in tegendeel.
Dus laten we maar stoppen met kinderen te maken zodat we ons geld kunnen opsouperen aan andere zaken? Wat gebeurd er als wij die allemaal geen kinderen meer maken er niet meer zijn? Gedaan met de welvaart?
 
Terug
Bovenaan