Vermiste kleuter Dean dood teruggevonden

[KnightOfCydonia]

Sorry, maar voor mij is het gewoon een karikatuur. Het mag ook een mee-moeder zijn, zeer groots en progressief van jou. Misschien was die moeder wel een voorbeeldige moeder voor ze een depressie kreeg, misschien niet. Misschien had ze beter geen twee kinderen op de wereld gezet. Maakt allemaal weinig uit, en nog eens een preek afsteken over het probleem met alleenstaande moeders in een discussie over een recidivist die een kind heeft vermoord vind ik redelijk wansmakelijk. Daar "unpopular opinion" bijzetten als disclaimer maakt dat niet echt beter.

Alsof "CVP-ideaalbeeld" geen karikatuur is. Jezelf een morele hoogte toe eigenen en doen alsof de schuld enkel en alleen bij de kindermoordenaar ligt is vragen om dit soort problemen opnieuw en opnieuw te krijgen in de toekomst.

Wat hebben alleenstaande moeders u ooit misdaan?
Da's gewoon een mediageniek voorbeeld. Een alleenstaande moeder met kind wekt gewoon wat meer sympathie op dan een alleenstaande man met een kat.

Maar we hebben die discussie al eens gehad denk ik. Er zijn zo veel factoren waardoor vrouwen alleen komen te staan met hun kind(eren).
Van één foute beslissing, over een klootzak van een man tegenkomen tot gewoon in kansarmoede opgroeien en daar niet uit kunnen ontsnappen. Er geld naar gooien is niet altijd de oplossing maar het kan wel helpen.

Even een anecdotisch voorbeeld: mijn schoonmoeder is destijds in de steek gelaten door haar man. Die had een gokprobleem en achter haar rug schulden gemaakt. Zij bleef achter met 3 kinderen en een berg schulden. Het is onder meer door financiële steun dat ze uit die put geraakt is en dat haar 3 kinderen zijn opgegroeid tot 3 "normale" volwassenen.

Anekdotisch? Voldoende voorbeelden van alleenstaande moeders zonder vader in de picture in mijn kennissenkring gezien (gelukkig niet in de nauwe familie) die beter ofwel niet op hun eentje aan kinderen begonnen waren of die er gewoon met partners aan begonnen waren waarbij ze al op voorhand hadden moeten weten dat dit om problemen vragen was, maar dan moet achteraf toch familie, vrienden, de samenleving bijspringen met steun, inclusief er geld tegenaan smijten.

Overigens ik houd in tegenstelling tot sommigen die mij van karikaturen betichten, er geen conservatief beeld op na dat ouders per se moeten samenblijven "omwille van de kinderen", twee gescheiden ouders die in co-ouderschap kinderen opvoeden kan ook helpen. Mensen die door brute pech weduwe/weduwnaar worden verdienen ook alle hulp (schandalig eigenlijk dat zaken als extra steun voor die mensen is afgeschaft na 2019), maar naar vrouwen die helemaal alleen kinderen op de wereld zetten, kijk ik wel degelijk kritisch ja.

Een kind opvoeden is in deze moderne wereld duidelijk geen taak voor één persoon meer, tenzij die héél sterk in haar/zijn schoenen staat.
Niet dat dat vroeger anders geweest zal zijn, maar goed, tegenwoordig kijken we duidelijk meer naar het welzijn van kinderen en maar goed ook.

 

[KnightOfCydonia]

Ik snap wat je wilt zeggen, maar nogmaals : Dit is toch niet haalbaar? Waar trek je de grens? Zoals hierboven ook al benoemd : Gaan we mensen straffen die actief hulp zoeken? Lijkt me zeer averechts te werken.
En nogmaals : Investeer die tijd, moeite, geld, mankracht in waar het effectieve probleem zit : Opvolging van problemen/daders/... niet in het pesten van mensen die reeds in moeilijkheden zitten. Daarmee ook mijn bemerking van "victim-blaming".

Ook nogmaals : Wie zegt dat niet gedaan is wat jij zegt? Hoe ver moet je hier in gaan? Jij lijkt bijna voor te stellen om het huis van de grootouders vol met camera's te hangen en 24/7 te gaan monitoren hoe men er voor zorgt?

Wat dacht je van bij kinderen wiens enige ouder opgenomen wordt in de psychiatrie, gaan controleren of de opvang van die kinderen beschikt over een blanco strafblad? Een eis die we overigens ook stellen bij mensne die werken in de kinderopvang of in het onderwijs.

Camera's hangen in het huis van de grootouders is het toch echt in het belachelijke trekken.

Al ben ik het er wel mee eens dat het kostenefficiënter is om de daders aan te pakken, ik heb er geen probleem mee om mensen als Dave in dit verhaal als ze een tweede kans krijgen, een onverwijderbare knalrode armband om te binden als modern brandmerk, die ze elke maand bij de politie moeten gaan laten controleren of terug de gevangenis in. Mensenrechtenschending? Wel, we zien wat voor gevolgen het huidige beleid voor de mensenrechten van de kleine Dean heeft gehad natuurlijk.

Vriendin van kidnapper Dave De Kock is aangehouden

Het gerecht heeft beslist om R.W., de vriendin van kidnapper Dave De Kock (34), aan te houden. Dat bevestigt haar advocaat Bart De Decker. Waarvan ze in verdenking is gesteld, meldt de advocaat niet. Het Oost-Vlaamse parket doet voorlopig geen mededeling over de vooruitgang van het onderzoek.

www.standaard.be

Als die vriendin de informatie over het gevangenisverleden van Dave wist, maar bewust van de moeder heeft achtergehouden, verdient die wat mij betreft ook een zeer zware straf. Juridisch zal ze met het niet vertellen van de waarheid aan de moeder helaas wel wegkomen, met het achterhouden van informatie ten opzichte van het parket tijdens de opsporing van de man hopelijk niet.

 

[stungunner]

Ik snap wat je wilt zeggen, maar nogmaals : Dit is toch niet haalbaar? Waar trek je de grens? Zoals hierboven ook al benoemd : Gaan we mensen straffen die actief hulp zoeken? Lijkt me zeer averechts te werken.
En nogmaals : Investeer die tijd, moeite, geld, mankracht in waar het effectieve probleem zit : Opvolging van problemen/daders/... niet in het pesten van mensen die reeds in moeilijkheden zitten. Daarmee ook mijn bemerking van "victim-blaming".

Ook nogmaals : Wie zegt dat niet gedaan is wat jij zegt? Hoe ver moet je hier in gaan? Jij lijkt bijna voor te stellen om het huis van de grootouders vol met camera's te hangen en 24/7 te gaan monitoren hoe men er voor zorgt? Je maakt heel veel aannames. Trekt vreemde conclusies, naar mijn mening. En je stelt oplossingen voor die gewoon praktisch niet haalbaar zijn. Er is nu al geld/mankracht tekort voor heel veel zaken.

Zoals ik juist ook bij een laatste live-update hoorde : Geen psychiatrische opvolging voor de dader, want het geld, de middelen zijn er niet voor. Jij stelt voor om groutouders te gaan pesten ipv. daders op te volgen? (Ja, dit is overdreven, neen, dat is niet wat je voorstelt, maar er zijn nu eenmaal keuzes die gemaakt moeten worden. Kijken waar het efficiënt is om iets te doen.)

Zoals ik hierboven al zeg : Investeer er in zodat je WEL de psychiatrische zorg kunt bieden aan een dergelijke dader. Zorg voor een betere opvolging. Het is op die manier dat je zo'n zaken vermijdt.

Maar hoezo is dit straffen? Ik begrijp echt niet hoe je daar bijkomt hoor?

Dit gaat om een alleenstaande vrouw met 2 kinderen die zicht laat opnemen vanwege psychische problemen. Door die opname kan ze in de week niet voor haar kinderen zorgen. Is het dan zoveel gevraagd om na te gaan of de opvang die ze heeft voorzien adequaat is? Ik snap echt de moeilijkheid niet hoor.

Dat is niet pesten, dat is niet straffen, dat is geen victim-blaming (man wat begin ik dat modewoord te haten). Dat zou bij de juiste begeleiding van mensen die hulp vragen en nodig hebben en hun kinderen moeten horen.

En het kan zijn dat het hier zo is gelopen, dat weten we niet. Maar het zou in elk geval wel zo moeten zijn imo.

En die voorbeelden met camera's ed gaan er over en is niet wat ik bedoel, en dat weet je ook.

 

[Lakigigar]

Triest verhaal.

Daarnaast faalt het gerecht in dit verhaal ook keihard. Ik begrijp dat de doodstraf te erg is, en ik begrijp dat de verdediging ook het recht heeft op een advocaat, maar er is iets serieus fout als je voor een moord op een 2-jarig kind na langdurig mishandelen maar 10 jaar krijgt. En dan is het dus maar meer dan normaal dat mensen de straffeloosheid van het systeem op en top moe zijn.

EDIT: Even iets weggelaten omdat ik misschien te snel oordeelde, maar wist de moeder van het verleden van de dader? Dat is me niet duidelijk.

Maximum straf gekregen en uitgezeten. Lijkt me dan toch eerder bij de politiek te zitten (zolang getalmd met tbs, te weinig plaats in psychiatrie, slechte omstandigheden in gevangenissen...)

Maximumstraf voor het verkeerde feit dan.

Maar wat je vervolgens zegt, heb je ook gelijk in.

 

[kay-gell]

Heel triest verhaal, maar zoals sommigen al gezegd hebben, stel ik mij ook zeer vragen bij de ouders en of dat kind ooit wel een normaal leven zou gekend hebben met op zijn minst extreem naïeve ouders. Voor mij zijn ze quasi even schuldig als de dader. Niemand met maar enige aanwezigheid van een dosis gezond verstand doet dat met zijn eigen kinderen.

Dat is toch wel echt heel verregaand hé.
Je hebt toch ook geen enkel idee hoe dat daar allemaal precies in elkaar zat, wat die situatie was, hoe die mensen (al dan niet) begeleid werden?
Dat weet je toch allemaal niet?

Je kan perfect een argument maken dat mensen met psychische problemen of beperkte mentale capaciteiten goed opgevolgd moeten worden.
Ik denk dat iedereen daarmee akkoord is, los van de praktische uitwerking maar je kan hier toch gewoon niet over oordelen met wat we nu weten?

 

[phate_13]

Wat dacht je van bij kinderen wiens enige ouder opgenomen wordt in de psychiatrie, gaan controleren of de opvang van die kinderen beschikt over een blanco strafblad? Een eis die we overigens ook stellen bij mensne die werken in de kinderopvang of in het onderwijs.

Camera's hangen in het huis van de grootouders is het toch echt in het belachelijke trekken.

Maar hoezo is dit straffen? Ik begrijp echt niet hoe je daar bijkomt hoor?

Dit gaat om een alleenstaande vrouw met 2 kinderen die zicht laat opnemen vanwege psychische problemen. Door die opname kan ze in de week niet voor haar kinderen zorgen. Is het dan zoveel gevraagd om na te gaan of de opvang die ze heeft voorzien adequaat is? Ik snap echt de moeilijkheid niet hoor.

Dat is niet pesten, dat is niet straffen, dat is geen victim-blaming (man wat begin ik dat modewoord te haten). Dat zou bij de juiste begeleiding van mensen die hulp vragen en nodig hebben en hun kinderen moeten horen.

En het kan zijn dat het hier zo is gelopen, dat weten we niet. Maar het zou in elk geval wel zo moeten zijn imo.

En die voorbeelden met camera's ed gaan er over en is niet wat ik bedoel, en dat weet je ook.

En wat had een blanco strafblad van de grootouders hier uitgehaald?
En het (wellicht) blanco strafblad van de vriendin?

Dat zou hier niets hebben uitgehaald. Dat zou de uitkomst niet veranderd hebben. Want dan was het gewoon "oké, in orde".
Dus ik ga er vanuit dat je meer verregaande opvolging verwacht. Daarmee het, inderdaad, belachelijke voorbeeld van camera's. Maar daarmee ook mijn vraag, hoe ver ga je hier in?

Je kunt het niet allemaal weten. Zo simpel is het. Toch zeker niet zonder diepgaande, verregaande schennis van privacy, zonder massale inzet van kapitaal en mankracht. Indien dat wel gaat, hoor ik graag "hoe?".

 

[Oldschool_Chemist]

Het zoveelste slachtoffer van een persoon die niet adequaat gestraft wordt omwille van een onbegrijpelijke tendens van iedereen in de maatschappij willen laten meedraaien.

Een persoon als DDK is niet meer of minder dan een kanker in deze maatschappij, wiens potentiële meerwaarde niet hoger komt dan marginaal. Kortom, het sop is de kolen niet waard om hier ook maar enige moeite in te steken. Als ik zijn nieuwe misdaad buiten beschouwing laat, zou ik nog twijfelen of hij met zijn verdere bestaan nog maar in de buurt kan komen van zijn veroorzaakte schade (deels) te vergoeden. Voor de vader van zijn eerste slachtoffer zal niets in de buurt komen van een vergoeding, al kan de wetenschap dat DDK nooit meer vrij zal zijn misschien een lichte soelaas bieden.

Achttienduizend euro. Een schadevergoeding (quod non) omdat deze vader de rest van zijn leven mag treuren omdat hij zijn zoon heeft moeten begraven. Heeft dat hele proces mogen aanschouwen welke terreur en mishandeling zijn zoon in zijn laatste dagen heeft mogen ondergaan. Heeft hij al daadwerkelijk iets van dit bedrag gezien behalve €10/maand op aanraden van de advocaat? Ik vermoed van niet... Dat is de overheid die spuwt in het gezicht van brave burgers.

Lichte misdadigers kunnen we rehabiliteren, maar sommige mensen verdienen enkel hard labeur waarmee zij de geleden schade daadwerkelijk vergoeden.
Anderen kunnen we beter ophangen.
Sommigen verdienen zelfs geen trapje om af te springen...

 

[Lakigigar]

Dat is toch wel echt heel verregaand hé.
Je hebt toch ook geen enkel idee hoe dat daar allemaal precies in elkaar zat, wat die situatie was, hoe die mensen (al dan niet) begeleid werden?
Dat weet je toch allemaal niet?

Je kan perfect een argument maken dat mensen met psychische problemen of beperkte mentale capaciteiten goed opgevolgd moeten worden.
Ik denk dat iedereen daarmee akkoord is, los van de praktische uitwerking maar je kan hier toch gewoon niet over oordelen met wat we nu weten?

Dat klopt, daarom dat ik de post editte en de vraag stelde. Ik was afgegaan op de post van Carrion.

 

[Lakigigar]

Tijdens mijn behandeling leerde ik de vriendin van Dave kennen en nadien ook Dave zelf.

-> vriendin van Dave tijdens de behandeling leren kennen?

Eerste dat ze je zeggen in de psychiatrie is om geen relaties te starten in een psychiatrie, en niemand te vertrouwen etc. en dat is effectief zo. Je kan wel vriendschappelijk en beleefd doen. Maar het zijn mensen die op dat moment meestal niet stabiel zijn met psychische klachten. Om dan je kind achter te laten bij een wildvreemde dat je hebt leren kennen via zijn vriendin in de psychiatrie. Zo komt het over...

Los of je zijn gerechtelijk verleden kent of niet, dat doe je toch niet.

Dat van dat ze 2 kinderen heeft is wellicht omdat ze die kinderen bij 2 verschillende mannen heeft. Waarschijnlijk ontfermt man 1 (of familie van man 1) zich over het ene kind. Andere kind was waarschijnlijk wat problematischer, want het lijkt niet dat er sprake is van een vader die nog iets te maken wou hebben met die persoon (of nog leeft), wat bvb. kan zijn door de psychische klachten, etc.

Sowieso zelfs al had de Dave die goede bedoelingen, enzovoort, dan nog was dat nooit een stabiele situatie voor een kind, dat steeds naar iemand anders ging en dus niet weet bij wie hij/zij verblijft en wanneer, en voortdurend van thuissituatie veranderen. Dat gaat niet voor een kind. Een kind moet structuur hebben en een thuis die hij herkent, en als dat niet gaat dan moet er daar een andere oplossing voor gezocht worden. Want dat is sowieso ook niet goed voor het opgroeien van een kind, rond onder meer het leren hechten aan een persoon (te snel hechten, of juist niet hechten).

 

[stungunner]

En wat had een blanco strafblad van de grootouders hier uitgehaald?
En het (wellicht) blanco strafblad van de vriendin?

Dat zou hier niets hebben uitgehaald. Dat zou de uitkomst niet veranderd hebben. Want dan was het gewoon "oké, in orde".
Dus ik ga er vanuit dat je meer verregaande opvolging verwacht. Daarmee het, inderdaad, belachelijke voorbeeld van camera's. Maar daarmee ook mijn vraag, hoe ver ga je hier in?

Je kunt het niet allemaal weten. Zo simpel is het. Toch zeker niet zonder diepgaande, verregaande schennis van privacy, zonder massale inzet van kapitaal en mankracht. Indien dat wel gaat, hoor ik graag "hoe?".

En het strafblad van de dader vergeet je dan maar even? Als ze bij haar opname had aangegeven dat de kinderen worden opgevangen door haar grootmoeder en 1 dag in de week door de dader, dan had 1 iemand van kind en gezin op vraag van haar medische begeleiders 1x bij de grootmoeder kunnen gaan om de leefomstandigheden en toestand van de grootmoeder na te gaan én de namen even door de check te gooien ifv mogelijke feiten. Simpel, echt niet veel werk, maar kan in het kader van het welzijn van alle partijen en vooral van de kinderen een immense invloed hebben.

 

[beryl]

Maar hoezo is dit straffen? Ik begrijp echt niet hoe je daar bijkomt hoor?

Dit gaat om een alleenstaande vrouw met 2 kinderen die zicht laat opnemen vanwege psychische problemen. Door die opname kan ze in de week niet voor haar kinderen zorgen. Is het dan zoveel gevraagd om na te gaan of de opvang die ze heeft voorzien adequaat is? Ik snap echt de moeilijkheid niet hoor.

Dat is niet pesten, dat is niet straffen, dat is geen victim-blaming (man wat begin ik dat modewoord te haten). Dat zou bij de juiste begeleiding van mensen die hulp vragen en nodig hebben en hun kinderen moeten horen.

En het kan zijn dat het hier zo is gelopen, dat weten we niet. Maar het zou in elk geval wel zo moeten zijn imo.

En die voorbeelden met camera's ed gaan er over en is niet wat ik bedoel, en dat weet je ook.

Maar wat is precies de redenering die daar achter zit? Iemand die depressief is heeft waarschijnlijk instabiele vrienden/familie die misschien niet adequaat genoeg zijn om een kind op te vangen? Of gaan we ook zo'n onderzoek doen als een ouder na een verkeersongeval even de kinderen bij familie/vrienden onderbrengt? En als een ouder het te druk heeft op het werk?

Had die vrouw te kennen gegeven dat ze geen weg kon met haar kinderen zou er wel achter een oplossing gezocht geweest zijn, maar als de kinderen bij familie/vrienden terecht kunnen lijkt het me toch logisch dat het daar stopt, er is toch niet echt sprake van een hoger risico hier dan in andere situaties?

 

[KnightOfCydonia]

Dat is toch wel echt heel verregaand hé.
Je hebt toch ook geen enkel idee hoe dat daar allemaal precies in elkaar zat, wat die situatie was, hoe die mensen (al dan niet) begeleid werden?
Dat weet je toch allemaal niet?

Je kan perfect een argument maken dat mensen met psychische problemen of beperkte mentale capaciteiten goed opgevolgd moeten worden.
Ik denk dat iedereen daarmee akkoord is, los van de praktische uitwerking maar je kan hier toch gewoon niet over oordelen met wat we nu weten?

Ik bepleitte in wezen ook niets anders dan opvolging hoor. Quid pro quo: als je als alleenstaande ouder al héél wat steun krijgt, moet je wat extra controle ten bate van het welzijn van die kinderen ook maar slikken.

En wat had een blanco strafblad van de grootouders hier uitgehaald?
En het (wellicht) blanco strafblad van de vriendin?

Dat zou hier niets hebben uitgehaald. Dat zou de uitkomst niet veranderd hebben. Want dan was het gewoon "oké, in orde".
Dus ik ga er vanuit dat je meer verregaande opvolging verwacht. Daarmee het, inderdaad, belachelijke voorbeeld van camera's. Maar daarmee ook mijn vraag, hoe ver ga je hier in?

Je kunt het niet allemaal weten. Zo simpel is het. Toch zeker niet zonder diepgaande, verregaande schennis van privacy, zonder massale inzet van kapitaal en mankracht. Indien dat wel gaat, hoor ik graag "hoe?".

Het strafblad van de dader vergeten we even. Privacy van dergelijke daders kan me ook geen hol schelen.

Als ik in omgekeerde richting jouw logica tot in het absurde doortrek kan je ook dan maar het vragen van een strafblad van mensen die met jongeren werken afschaffen, want ja, privacy, onbegonnen werk, we hangen toch ook geen camera in elke kleuterklas, nietwaar?

 

[phate_13]

En het strafblad van de dader vergeet je dan maar even? Als ze bij haar opname had aangegeven dat de kinderen worden opgevangen door haar grootmoeder en 1 dag in de week door de dader, dan had 1 iemand van kind en gezin op vraag van haar medische begeleiders 1x bij de grootmoeder kunnen gaan om de leefomstandigheden en toestand van de grootmoeder na te gaan én de namen even door de check te gooien ifv mogelijke feiten. Simpel, echt niet veel werk, maar kan in het kader van het welzijn van alle partijen en vooral van de kinderen een immense invloed hebben.

Ik heb het mogelijks ergens gemist, maar het was vooral bij de vriendin dat ze verbleven, de dader was de nieuwe vriend hiervan. Daarmee de vragen : Waar trek je de grens?

En wederom : Achteraf heel makkelijk gezegd. Captain Hindsight is een hele grote help natuurlijk. Het zou handig zijn als deze zich op voorhand zou aanmelden om te komen helpen.

 

[Lakigigar]

Het doet me quasi denken aan mijn jeugd, heel dat gedoe.

 

[KnightOfCydonia]

Maar wat is precies de redenering die daar achter zit? Iemand die depressief is heeft waarschijnlijk instabiele vrienden/familie die misschien niet adequaat genoeg zijn om een kind op te vangen? Of gaan we ook zo'n onderzoek doen als een ouder na een verkeersongeval even de kinderen bij familie/vrienden onderbrengt? En als een ouder het te druk heeft op het werk?

Wat dacht je van iemand die depressief is maakt moeilijker de juiste keuzes om kinderopvang te voorzien en heeft hulp nodig?
Of een alleenstaande ouder die opgenomen moet worden in de psychiatrie kan wel wat hulp gebruiken? Want dit lijkt mij verder te gaan dan een gewone depressie waarvoor je af en toe bij de psycholoog langsgaat.

Ik heb het mogelijks ergens gemist, maar het was vooral bij de vriendin dat ze verbleven, de dader was de nieuwe vriend hiervan. Daarmee de vragen : Waar trek je de grens?

En wederom : Achteraf heel makkelijk gezegd. Captain Hindsight is een hele grote help natuurlijk. Het zou handig zijn als deze zich op voorhand zou aanmelden om te komen helpen.

Achteraf gemakkelijk gezegd inderdaad, daar ben ik het mee eens. Waar ik het niet mee eens ben is dat we dan hier maar niets uit moeten leren en ons hierbij neerleggen.

Discussies over zaken als strafmaat voor kindermoordenaars, recidivisten, maar ook in dit geval kinderbescherming worden zo maar al te gemakkelijk de kop ingeduwd natuurlijk.

 

[phate_13]

Ik bepleitte in wezen ook niets anders dan opvolging hoor. Quid pro quo: als je als alleenstaande ouder al héél wat steun krijgt, moet je wat extra controle ten bate van het welzijn van die kinderen ook maar slikken.

Als er nu eens geld/mankracht voor zou zijn...

Het strafblad van de dader vergeten we even. Privacy van dergelijke daders kan me ook geen hol schelen.

Als ik in omgekeerde richting jouw logica tot in het absurde doortrek kan je ook dan maar het vragen van een strafblad van mensen die met jongeren werken afschaffen, want ja, privacy, onbegonnen werk, we hangen toch ook geen camera in elke kleuterklas, nietwaar?

Ik zeg vooral : Allemaal veel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hier wordt gedaan alsof men niet al massa's middelen tekort komt om juist zo'n dingen te doen. Om mensen op te volgen, om mensen te ondersteunen, om...

Het wordt hier allemaal afgedaan als "poepsimpel, men had gewoon ff X moeten doen". Ik zeg : De realiteit is anders. En de prioriteit zou anders moeten zijn.

 

[blacky]

Ik voel een topic ‘De doodstraf in België’ aankomen.

Iemand doden voelt voor mij niet correct aan. Dat is quasi geen straf te noemen. Op die manier is er 0,0 straffen aan.

Een soort van super isolatie, waarbij gebalanceerd wordt op de grens van de mensenrechten. Noem het de moderne vergeetput.

Ik voel een topic ‘De doodstraf in België’ aankomen.

Iemand doden voelt voor mij niet correct aan. Dat is quasi geen straf te noemen. Op die manier is er 0,0 straffen aan.

Een soort van super isolatie, waarbij gebalanceerd wordt op de grens van de mensenrechten. Noem het de moderne vergeetput.

Heeft niets met straffen te maken. Einde bestaan.
Een gevaar voor de maatschappij en geen enkele meerwaarde..

 

[phate_13]

Wat dacht je van iemand die depressief is maakt moeilijker de juiste keuzes om kinderopvang te voorzien en heeft hulp nodig?
Of een alleenstaande ouder die opgenomen moet worden in de psychiatrie kan wel wat hulp gebruiken? Want dit lijkt mij verder te gaan dan een gewone depressie waarvoor je af en toe bij de psycholoog langsgaat.



Achteraf gemakkelijk gezegd inderdaad, daar ben ik het mee eens. Waar ik het niet mee eens ben is dat we dan hier maar niets uit moeten leren en ons hierbij neerleggen.

Discussies over zaken als strafmaat voor kindermoordenaars, recidivisten, maar ook in dit geval kinderbescherming worden zo maar al te gemakkelijk de kop ingeduwd natuurlijk.

Hier ga ik dan wel weer volledig mee akkoord. Er moet zeker heel wat meer aan gedaan worden. Maar zie post hierboven : Is vooral iets wat vanuit de politiek moet komen.

Veel vragen en emoties na drama met Dean, forensische psychiaters: "Raakt ons diep, maar herval is deel van realiteit" | VRT NWS Nieuws

Het schokkende nieuws rond de 4-jarige Dean roept veel vragen en emoties op. Zeker nu blijkt dat de man die verdacht wordt van de ontvoering van de kleuter, al een zwaar gerechtelijk verleden heeft. Hadden we kunnen voorkomen dat hij zou vervallen? En worden daders te weinig begeleid en...

www.vrt.be

En ja, niet enkel gedetineerden, ook mensen die niet in de gevangenis zitten mogen gerust heel wat meer hulp krijgen op sommige vlakken. Vooral psychisch, en vooral als er kinderen mee gemoeid zijn.

 

[Lakigigar]

Wat dacht je van iemand die depressief is maakt moeilijker de juiste keuzes om kinderopvang te voorzien en heeft hulp nodig?

Dat klopt zeker, maar ligt het dan ook niet de mensen daarrond (want ze had hulp) om dat advies te geven. Misschien loopt het daar ook fout. Dan is dat niet de moeder diens fout, maar ik heb het gevoel dat inderdaad dat soort begeleiding of dat soort hulp niet gegeven wordt in die sector (psychiatrische sector).

En ja, niet enkel gedetineerden, ook mensen die niet in de gevangenis zitten mogen gerust heel wat meer hulp krijgen op sommige vlakken. Vooral psychisch, en vooral als er kinderen mee gemoeid zijn.

Dit ja, en dat is nu te weinig. Er is al zeker veel aan de alarmbel getrokken, ook voor mensen die bijvoorbeeld geen gevaar voor anderen zijn (misschien wel voor hun zelf).

 

[beryl]

Wat dacht je van iemand die depressief is maakt moeilijker de juiste keuzes om kinderopvang te voorzien en heeft hulp nodig?
Of een alleenstaande ouder die opgenomen moet worden in de psychiatrie kan wel wat hulp gebruiken? Want dit lijkt mij verder te gaan dan een gewone depressie waarvoor je af en toe bij de psycholoog langsgaat.

Ik veronderstel dat er wel eens zal gevraagd geweest zijn wat er met de kinderen gebeurt en als je dan het antwoord krijgt dat die voornamelijk bij de ouders zitten en soms eens bij vrienden dan denk ik dat dat een heel geruststellend antwoord is, dat is hoe iedere rationele persoon die de mogelijkheid heeft het zou doen.

Het is ook vrij moeilijk om hier echt slechte beslissingen in te nemen denk ik, niet dat we het zo zouden doen maar je kan in principe je kind laten opvangen door een random vreemde die je op straat tegenkomt en dat zal zo goed als nooit slecht eindigen.