Vermiste kleuter Dean dood teruggevonden

Wat ik me wel afvraag, waar was kind 2 op dat moment? Dat was ook nog een jong kindje hé? Waarom kon Dean niet bij die oppas terecht? :(

Man, ik trek me dit zo hard aan hé
 
Ik kan me er niet van ontdoen dat de vorige verdediging deels in zijn opzet geslaagd is om de eerste moord te kwalificeren naar "kindermishandeling met dood tot gevolg" terwijl hij hoogstwss gewoon een psychopathische kindermoordenaar is.

Uiteraard buikgevoel.
 
Zonder de details te kennen: maar ergens kan ik daar wel begrip voor opbrengen. Je soms héél veel geduld nodig met kinderen en soms kun je dat niet opbrengen. Bij mij gaat dat nooit verder dan vloeken maar ik kan ergens nog wel begrijpen dat de stoppen doorslaan en je iets doet waar je spijt van krijgt. Er is echt wel een reden waarom veel ziekenhuizen huilbaby's meteen opnemen: zodat de ouders even ontlast worden; ervaring leert dat vermoeide ouders sneller door slaan.

Ik wil die kerel hier ook niet verdedigen, ik ken de zaak niet. Maar ik wil maar aanhalen dat ge hard moet oppassen met zo'n uitspraken als: "die hadden ze toen al voor altijd moeten wegsteken".
Ik heb ook 2 heel actieve kinderen, zelfde leeftijd als in deze zaak trouwens (4 en 7), en ik verlies ook soms mijn geduld met hen. En dat uit zich dan verbaal.

Maar als je zodanig je geduld verliest dat het kind aan verwondingen sterft, dan ben je gestoord en hoor je niet in de maatschappij. Dus stoppen doorslaan in die zin is echt niet te tolereren of begrip voor op te brengen.

En het ultieme bewijs daarvoor is er nu ook in deze jammerlijke zaak.
 
Zonder de details te kennen: maar ergens kan ik daar wel begrip voor opbrengen. Je soms héél veel geduld nodig met kinderen en soms kun je dat niet opbrengen. Bij mij gaat dat nooit verder dan vloeken maar ik kan ergens nog wel begrijpen dat de stoppen doorslaan en je iets doet waar je spijt van krijgt. Er is echt wel een reden waarom veel ziekenhuizen huilbaby's meteen opnemen: zodat de ouders even ontlast worden; ervaring leert dat vermoeide ouders sneller door slaan.

Ik wil die kerel hier ook niet verdedigen, ik ken de zaak niet. Maar ik wil maar aanhalen dat ge hard moet oppassen met zo'n uitspraken als: "die hadden ze toen al voor altijd moeten wegsteken".

De feiten:


De gruwel neemt een aanvang op 18 juni 2008, wanneer moeder Sandra bij haar thuiskomst Miguel aantreft met een bebloed gezicht.

"Ik ben met Miguel op de arm onwel geworden en gevallen", meldt De Kock. Een dag later valt het kind door toedoen van De Kock van de trap. Tot helemaal beneden. Miguel heeft een gescheurde lip en bloed aan het oor, maar een dokter komt er niet aan te pas.

Later die dag krijgt het kind klappen op het hoofd met een stofzuigerstang. (Per ongeluk, zegt De Kock). Hij gooit het kind daarop van ver in zijn bedje. De peuter belandt met zijn gezichtje tegen de stijlen van het bed. Op 23 juni laat De Kock Miguel met het hoofd op de grond vallen. Twee dagen later gooit hij de peuter met zijn hoofd tegen het bad.

Miguel krijgt stuiptrekkingen en bijt zijn tong tussen zijn tanden stuk. Hij wordt naar het ziekenhuis gevoerd, waar hij op 2 juli sterft. Hij leed bij aankomst aan een hersenvliesbloeding. De wetsdokter stelt vast dat Miguel een paar uur voordat hij naar de kliniek werd gebracht, nog zwaar werd mishandeld. Maar moeder en vriend weten van niets.

Dat is niet iets van éénmalig stoppen die doorslaan, dat gaat over dagenlang (wie weet weken/maanden?) terreur op een weerloos kind van 2 jaar.
Ik kan er op geen enkele manier aan uit waarom zo iemand die herhaaldelijk een kind mishandelt de kans krijgt om opnieuw een kind te vermoorden.
 
Ik heb ook 2 heel actieve kinderen, zelfde leeftijd als in deze zaak trouwens (4 en 7), en ik verlies ook soms mijn geduld met hen. En dat uit zich dan verbaal.

Maar als je zodanig je geduld verliest dat het kind aan verwondingen sterft, dan ben je gestoord en hoor je niet in de maatschappij. Dus stoppen doorslaan in die zin is echt niet te tolereren of begrip voor op te brengen.

En het ultieme bewijs daarvoor is er nu ook in deze jammerlijke zaak.
Ja, jij & ik houden het bij woorden. Iedereen is anders.
En het kan een stom ongeluk zijn ook hé: die kleine in een reflex duwen en voor ge het weet maakt die een verkeerde val.

Nu ja, dit figuur blijkt wel van een bepaald kaliber te zijn nu ik @kay-gell zijn post heb gelezen.
 
De feiten:




Dat is niet iets van éénmalig stoppen die doorslaan, dat gaat over dagenlang (wie weet weken/maanden?) terreur op een weerloos kind van 2 jaar.
Ik kan er op geen enkele manier aan uit waarom zo iemand die herhaaldelijk een kind mishandelt de kans krijgt om opnieuw een kind te vermoorden.

Het staat in het artikel, 4 weken nadat hij bij haar is ingetrokken. Dus die gast heeft op 4 weken tijd de dood van een kind op zijn geweten. De dood van een kind van een vrouw die hij kende via chatten en bij wij hij plots voor de deur stond en is gebleven.

Dat is een psychopaat, niet meer niet minder, en zou nooit meer in de maatschappij op een normale manier, zonder ook maar enige voorwaarde, hebben mogen rondlopen.
 
Misschien moet de samenleving eens de focus anders leggen en stoppen met proberen van een crimineel een beter mens te maken (in bepaalde cases uiteraard)

Dat is idd de kernvraag, ja, kunnen beslissen in welke gevallen je iemand kan begeleiden naar een 2e kans, en in welke gevallen het zinloos is.

Wat daar ook bij komt kijken, is dat je als maatschappij ook wel een kost (letterlijk) betaalt voor iemand die levenslang in de gevangenis zit. Dus je zou er baat bij hebben, als maatschappij, om mensen te herintegreren.

Er zijn alvast geen eenvoudige antwoorden in dat debat.
 
Ik heb zelf een dochter van 16 maanden en ik kan me amper inbeelden hoe je zo'n wezen geweld kan aandoen. Het buikgevoel zegt: nekschot geven, want zijn tweede kans heeft hij verspeeld. Het is moeilijk in te beelden dat die man nog jarenlang op de kap van de maatschappij zijn dagen mag uitzitten tussen vier muren. Veel contact zal hij niet kunnen maken in de gevangenis, want kinderbeulen en -verkrachters zullen daar weinig genade krijgen. Ik geloof absoluut in herintegratie als noodzakelijk onderdeel van een gevangenisstraf, maar dat zie ik bij deze man niet in.
 
Dat is ook weer gewone internet-klap hé. Werk eens een realistisch voorstel uit over welke misdrijven en onder welke verzwarende omstandigheden je net de doodstraf of effectieve levenslange oplsuiting verdient?
Waarom denk je dat dit zo onmogelijk is?
Wederom, dit is gwn een ideologische keuze, niets meer.
Dus jij weet al hoe dit nu gaat lopen? Als dit uitdraait op moord, niet onredelijk lijkt me, met zijn vorige veroordeling, zal het wel wat anders lopen denk ik.
Ik weet het niet. Maar de historiek in België pleit in mijn voordeel :)
 
Om op een klein stukje van bovenstaande in te pikken :

Waarom wordt er precies gedaan alsof de kinderen sowieso bij de moeder hadden moeten worden weggehaald omdat de kinderen nu sinds een tweetal maanden vooral bij de grootouders verblijven. Mensen die de kinderen enorm goed kennen. Zeker zonder te weten hoe lang dit nog "nodig" zou zijn, maar zelfs als je dat zou weten, wat is er mis aan? Er zijn toch heel wat kinderen die door omstandigheden door grootouders/tantes/nonkels/... worden grootgebracht? Maar zeker op een moment wanneer niet duidelijk is hoe lang dit zal duren, waarom zou er hier dan direct moeten worden ingegrepen?

Moeten we anders ook kinderen alloceren van ouders die hun kinderen 10 dagen meegeven op chirokamp aan "wildvreemden"?
Hoe vaak blijven er wel niet kinderen slapen bij vriendjes van op school? Moeten we hier ook steeds controle langs sturen om te controleren of dit wel "volgens de regels" gebeurt? Want an sich is dit niet veel meer dan dat, als dat maar éénmaal in de week bij de vriendin was.

Ik snap echt niet hoe zoiets als realistisch kan beschouwd worden, hoe zoiets vanuit privacy wetgeving uberhaupt mogelijk zou zijn om dit in die mate te gaan opvolgen.

Dan is het veel belangrijker om al die tijd en moeite te gaan steken in de personen die "een probleem stellen voor de maatschappij", zoals de dader. Zoals de dader bij Julie van Espen. En wellicht nog een heel aantal. Laten we hier tijd en moeite insteken. Ik heb nog een vage herinnering van de "background story" van de dader van Julie van Espen, en niet om iets goed te praten, maar dan zie je duidelijk van waar het komt, en laten we dat soort zaken vooral aanpakken. Laten we ons meer richten op de "oorzaken", de "root causes", dan op symptoom-behandeling, dan gaan we een heel stuk verder komen.

En ja, jammer genoeg gaan we nooit alles kunnen zien en vermijden, maar laat ons dit zoveel mogelijk op voorhand trachten te doen, en zo weinig mogelijk achteraf. (Niet om te zeggen dat er nu achteraf niets moet gebeuren he, integendeel.)
 
Het staat in het artikel, 4 weken nadat hij bij haar is ingetrokken. Dus die gast heeft op 4 weken tijd de dood van een kind op zijn geweten. De dood van een kind van een vrouw die hij kende via chatten en bij wij hij plots voor de deur stond en is gebleven.

Dat is een psychopaat, niet meer niet minder, en zou nooit meer in de maatschappij op een normale manier, zonder ook maar enige voorwaarde, hebben mogen rondlopen.

Ja het blijft raar he, ik dacht dat ze deze ochtend ook iets zeiden over een drugsverleden.
Want die man heeft ook 3 jaar lang (van zijn vrijlating in 2018 tot nu) voor zover we weten geen feiten meer gepleegd, dus ALS er opvolging was na zijn vrijlating, dan dacht men misschien na 3 jaar dat hij zijn 2e kans wel gegrepen had, en toch opnieuw kon functioneren in de maatschappij.

Maar bon, ook gewoon compleet gestoord, want die heeft niet eens geprobeerd om een alibi op te zetten ofzo. M.a.w. die had geen helder denkpatroon meer (in de zin van iemand die misschien 'kickt' op dit soort gruwel, maar nog helder genoeg is om niet gepakt te willen worden). Nee, gewoon dat kind meenemen, overduidelijk dat hij degene is die dat gedaan heeft, en dan kindermoord plegen (waarbij ik eigenlijk echt gewoon niet wil weten op welke manier, ik word er nu al een beetje misselijk van).
 
Idealiter zou ik liefst het volgende protocol toegepast zien (buiten beschouwing gelaten als het praktisch haalbaar is) :
Eerste delict: Maximale strafbepaling gebaseerd op gepleegde feiten & strafwetboek. Vermindering straf enkel mogelijk in overleg met (& goedkeuring van) slachtoffer. Zowel rechter/jury en slachtoffer moeten overtuigd zijn van mogelijk schuldbesef & strafvermindering toestaan.
Doelstelling straf: opnieuw deelname aan de maatschappij finaal.
Einde straf (& begeleiding) enkel indien positieve evaluatie door toegewijde experts in functie van potentieel gevaar voor maatschappij.

Bij recidive: Verzwarende strafbepaling wegens recidive. Straf in functie van beschermen van maatschappij & potentieel meer slachtoffers. Herintegratie in maatschappij geen doelstelling meer op zich.

Wat het dan moet kosten... tjah, dat mag geen issue zijn als we dat vergelijken tov potentieel verlies van mensenlevens.

Disclaimer: dit gaat uiteraard over zware feiten, niet over winkeldiefstal.
En is wat op het zijspoor van dit topic
 
Om op een klein stukje van bovenstaande in te pikken :

Waarom wordt er precies gedaan alsof de kinderen sowieso bij de moeder hadden moeten worden weggehaald omdat de kinderen nu sinds een tweetal maanden vooral bij de grootouders verblijven. Mensen die de kinderen enorm goed kennen. Zeker zonder te weten hoe lang dit nog "nodig" zou zijn, maar zelfs als je dat zou weten, wat is er mis aan? Er zijn toch heel wat kinderen die door omstandigheden door grootouders/tantes/nonkels/... worden grootgebracht? Maar zeker op een moment wanneer niet duidelijk is hoe lang dit zal duren, waarom zou er hier dan direct moeten worden ingegrepen?

Moeten we anders ook kinderen alloceren van ouders die hun kinderen 10 dagen meegeven op chirokamp aan "wildvreemden"?
Hoe vaak blijven er wel niet kinderen slapen bij vriendjes van op school? Moeten we hier ook steeds controle langs sturen om te controleren of dit wel "volgens de regels" gebeurt? Want an sich is dit niet veel meer dan dat, als dat maar éénmaal in de week bij de vriendin was.

Ik snap echt niet hoe zoiets als realistisch kan beschouwd worden, hoe zoiets vanuit privacy wetgeving uberhaupt mogelijk zou zijn om dit in die mate te gaan opvolgen.
Omdat dit niet gewoon gaat om mensen die hun kinderen gewoon een periode bij de grootouders laten, maar om een heel zwaar depressief persoon, van wie misschien mag worden verondersteld dat ze niet steeds een heldere of goede keuze kan maken? En dan heb ik het niet over "de kinderen plaatsen of wegnemen bij de moeder", maar wel over opvolging of de kinderen werkelijk in goede handen zijn.

Al die voorbeelden zoals nu door jou ook gegeven (chirokamp, bij vriendjes slapen) zijn echt nietszeggend en er niet toe doende, want toch echt niet te vergelijken met een vrouw met zware psychische problemen. Dat snap je toch ook?

Ze is zodanig depressief dat ze 5 dagen per week moet worden opgenomen en enkel in het weekend naar huis mag, is een simpele "mijn moeder zal voor de kinderen zorgen" dan voor de medische begeleiders voldoende? Of moeten die toch de reflex maken dat het hier om een persoon gaat die dergelijk zware begeleiding nodig heeft en dus mss ook begeleiding kan gebruiken op andere gebieden? Want het is toch duidelijk gebleken dat ze niet de juiste keuze heeft gemaakt, ondanks er mss toch bepaalde signalen waren. Die slechte en zeer ongelukkige keuze kan ook sterk beïnvloed zijn geweest door haar mentale toestand.
 
 
Mevrouw is haar kind verloren aan een psychopaat en bepaalde BG'ers gaan victim blamen ... ook altijd dezelfde sujetten die dezelfde zever komen typen. De enigste schuldige in dit verhaal is die klootzak die een kleuter vermoord en eventueel die vriendin van hem als ze effectief zaken zou verzwegen hebben.
 
Omdat dit niet gewoon gaat om mensen die hun kinderen gewoon een periode bij de grootouders laten, maar om een heel zwaar depressief persoon, van wie misschien mag worden verondersteld dat ze niet steeds een heldere of goede keuze kan maken? En dan heb ik het niet over "de kinderen plaatsen of wegnemen bij de moeder", maar wel over opvolging of de kinderen werkelijk in goede handen zijn.

Al die voorbeelden zoals nu door jou ook gegeven (chirokamp, bij vriendjes slapen) zijn echt nietszeggend en er niet toe doende, want toch echt niet te vergelijken met een vrouw met zware psychische problemen. Dat snap je toch ook?

Ze is zodanig depressief dat ze 5 dagen per week moet worden opgenomen en enkel in het weekend naar huis mag, is een simpele "mijn moeder zal voor de kinderen zorgen" dan voor de medische begeleiders voldoende? Of moeten die toch de reflex maken dat het hier om een persoon gaat die dergelijk zware begeleiding nodig heeft en dus mss ook begeleiding kan gebruiken op andere gebieden? Want het is toch duidelijk gebleken dat ze niet de juiste keuze heeft gemaakt, ondanks er mss toch bepaalde signalen waren. Die slechte en zeer ongelukkige keuze kan ook sterk beïnvloed zijn geweest door haar mentale toestand.

Mja er is ook wel een punt te maken dat depressie iets is wat veel mensen overkomt en ook te boven komen. En dat een depressie ook niet wil zeggen dat je daarom onbekwaam bent om een kind op te voeden.
Dus het is zeker wel belangrijk dat de moeder dat kind toch, in de mate van het mogelijke, kan mee opvoeden. Zeker gezien het dus perfect tijdelijk kan zijn.
Waar is overigens de vader in heel dat verhaal? Want last time I checked, moet je met 2 zijn om een kind te maken.

En of de medische begeleiders dat voldoende achtten dat ze bij haar grootouders bleef weten we ook niet.
Ik denk dat het alleszins een érg moeilijke opdracht is om zulke situaties in te schatten als hulpverlener.

Waar ik wel zeker van ben is dat die mensen, net als de moeder en grootouders al de beste bedoelingen hebben met dat kind itt de dader.
 
Laatst bewerkt:
Mevrouw is haar kind verloren aan een psychopaat en bepaalde BG'ers gaan victim blamen ... ook altijd dezelfde sujetten die dezelfde zever komen typen. De enigste schuldige in dit verhaal is die klootzak die een kleuter vermoord en eventueel die vriendin van hem als ze effectief zaken zou verzwegen hebben.
Ik word er ook niet tegoei van als ik zie hoe sommigen hier redeneren, als het enige troost kan zijn.

Het zou zo maar eens kunnen dat @Tha_nOn gelijk heeft en dat het daar thuis is gebeurd.
 
Omdat dit niet gewoon gaat om mensen die hun kinderen gewoon een periode bij de grootouders laten, maar om een heel zwaar depressief persoon, van wie misschien mag worden verondersteld dat ze niet steeds een heldere of goede keuze kan maken? En dan heb ik het niet over "de kinderen plaatsen of wegnemen bij de moeder", maar wel over opvolging of de kinderen werkelijk in goede handen zijn.

Al die voorbeelden zoals nu door jou ook gegeven (chirokamp, bij vriendjes slapen) zijn echt nietszeggend en er niet toe doende, want toch echt niet te vergelijken met een vrouw met zware psychische problemen. Dat snap je toch ook?

Ze is zodanig depressief dat ze 5 dagen per week moet worden opgenomen en enkel in het weekend naar huis mag, is een simpele "mijn moeder zal voor de kinderen zorgen" dan voor de medische begeleiders voldoende? Of moeten die toch de reflex maken dat het hier om een persoon gaat die dergelijk zware begeleiding nodig heeft en dus mss ook begeleiding kan gebruiken op andere gebieden? Want het is toch duidelijk gebleken dat ze niet de juiste keuze heeft gemaakt, ondanks er mss toch bepaalde signalen waren. Die slechte en zeer ongelukkige keuze kan ook sterk beïnvloed zijn geweest door haar mentale toestand.
Nu gooi je zelf toch gewoon twee dingen door elkaar?

1. Zijn de andere personen waarbij de kinderen toevertrouwd worden bekwaam/te vertrouwen.
2. Is de moeder zelf bekwaam om voor de kinderen te zorgen.

Jij zegt 2 is niet het geval, dus 1 is ook niet goed. Die redenering slaat toch nergens op?

We kunnen er vanuit gaan dat punt 2 voor een stuk ook bij de behandeling wel besproken zal worden. Ik vind het absurd om te doen alsof men hier nul opvolging zou naar geven. Waarom is het volgens u vreemd om kinderen bij de grootouders te laten voor het grootste deel van de tijd? Hoe kom je hier zelfs bij dat dit als iets "verdacht" moet beschouwd worden? Waarom is bij vriendjes slapen geen relevante vergelijking? Dat is exact wat hier het geval is? Je gebruikt de mensen die je kent als opvangnet. Zoals eender welke persoon zou doen. Misschien moet de nationale veiligheid zich volgens jouw ook bezig houden met babysitters te screenen als we toch bezig zijn?

En dan ook weer "ondanks dat er mss bepaalde signalen waren", ah, zoals? Heel veel absurde, van de pot gerukte, aannames, om toch maar aan victimblaming te kunnen doen. Dat vind ik er van.

Edit: Ja, mss wat feller verwoord dan bedoelt, maar ik snap echt niet van waar deze strenge kijk op zaken komt. Dit valt toch echt niet te doen. Jij zegt dat het niet te vergelijken valt, terwijl het ENKEL niet te vergelijken valt omdat er ACHTERAF zo'n dergelijke negatieve gevolgen van gekomen zijn. Als je dit in ALLE situaties waarbij kinderen tijdelijk elders moeten ondergebracht moeten worden moet gaan doen, dat is gewoon absoluut niet haalbaar of wenselijk.
 
Laatst bewerkt:
Nu gooi je zelf toch gewoon twee dingen door elkaar?

1. Zijn de andere personen waarbij de kinderen toevertrouwd worden bekwaam/te vertrouwen.
2. Is de moeder zelf bekwaam om voor de kinderen te zorgen.

Jij zegt 2 is niet het geval, dus 1 is ook niet goed. Die redenering slaat toch nergens op?

Die 2 gaan toch samen? Wanneer je zou beoordelen dat iemand vanwege haar psychische toestand niet meer bekwaam is om voor haar kinderen te zorgen (vanwege haar toestand of door opname, zoals hier alvast het geval) dan is het toch ook logisch imo dat je bij de opvang die deze persoon zelf heeft voorzien gaat nagaan of deze adequaat is? Want die persoon met dergelijke psychische problemen kan bij die opvankeuze mss ook een inschattingsfout maken.

En dat is zelfs helemaal los van de jammerlijke uitkomst van deze zaak hé, want die persoon kan de kinderen perfect bij de grootmoeder onderbrengen in de veronderstelling dat ze in goede handen zijn, en die grootmoeder kan dat met hart en ziel en de beste bedoelingen voor de kinderen ook aanvaarden en doen, maar kan gerust vanwege de leeftijd en eventueel alleen voor te staan er zelf onderdoor gaan na enige tijd, zonder haar dochter daarmee te willen belasten. Dus in het belang van alle partijen, zowel moeder, kinderen als de opvang, vind ik wel dat daar betere controle op zou moeten zijn ja.

Je kan alleen maar naar oplossingen zoeken om dergelijke drama's in te toekomst te vermijden. En ja, dat begint uiteraard bij de dader, maar meer of betere opvang van de kinderen van mensen met zware psychische problemen of controle daarop had hier mss ook dit drama kunnen vermijden.
 
Laatst bewerkt:
Die 2 gaan toch samen? Wanneer je zou beoordelen dat iemand vanwege haar psychische toestand niet meer bekwaam is om voor haar kinderen te zorgen (vanwege haar toestand of door opname, zoals hier alvast het geval) dan is het toch ook logisch imo dat je bij de opvang die deze persoon zelf heeft voorzien gaat nagaan of deze adequaat is? Want die persoon met dergelijke psychische problemen kan bij die opvankeuze mss ook een inschattingsfout maken.

En dat is zelfs helemaal los van de jammerlijke uitkomst van deze zaak hé, want die persoon kan de kinderen perfect bij de grootmoeder onderbrengen in de veronderstelling dat ze in goede handen zijn, en die grootmoeder kan dat met hart en ziel en de beste bedoelingen voor de kinderen ook aanvaarden en doen, maar kan gerust vanwege de leeftijd en er eventueel alleen voorstaan zelf onderdoor gaan na enige tijd, zonder haar dochter daarmee te willen belasten. Dus in het belang van alle partijen, zowel moeder, kinderen als de opvang, vind ik wel dat daar betere controle op zou moeten zijn ja.

Je kan alleen maar naar oplossingen zoeken om dergelijke drama's in te toekomst te vermijden. En ja, dat begint uiteraard bij de dader, maar meer of betere opvang van de kinderen of controle daarop van de kinderen van mensen met zware psychische problemen had hier mss ook dit drama kunnen vermijden.
Ik snap wat je wilt zeggen, maar nogmaals : Dit is toch niet haalbaar? Waar trek je de grens? Zoals hierboven ook al benoemd : Gaan we mensen straffen die actief hulp zoeken? Lijkt me zeer averechts te werken.
En nogmaals : Investeer die tijd, moeite, geld, mankracht in waar het effectieve probleem zit : Opvolging van problemen/daders/... niet in het pesten van mensen die reeds in moeilijkheden zitten. Daarmee ook mijn bemerking van "victim-blaming".

Ook nogmaals : Wie zegt dat niet gedaan is wat jij zegt? Hoe ver moet je hier in gaan? Jij lijkt bijna voor te stellen om het huis van de grootouders vol met camera's te hangen en 24/7 te gaan monitoren hoe men er voor zorgt? Je maakt heel veel aannames. Trekt vreemde conclusies, naar mijn mening. En je stelt oplossingen voor die gewoon praktisch niet haalbaar zijn. Er is nu al geld/mankracht tekort voor heel veel zaken.

Zoals ik juist ook bij een laatste live-update hoorde : Geen psychiatrische opvolging voor de dader, want het geld, de middelen zijn er niet voor. Jij stelt voor om groutouders te gaan pesten ipv. daders op te volgen? (Ja, dit is overdreven, neen, dat is niet wat je voorstelt, maar er zijn nu eenmaal keuzes die gemaakt moeten worden. Kijken waar het efficiënt is om iets te doen.)

Zoals ik hierboven al zeg : Investeer er in zodat je WEL de psychiatrische zorg kunt bieden aan een dergelijke dader. Zorg voor een betere opvolging. Het is op die manier dat je zo'n zaken vermijdt.
 
Terug
Bovenaan