Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik plan af en toe een verlofdag in op dagen dat de zoon naar school is zodat ik het huis voor mij alleen heb.
Dan kan ik echt genieten van de tijd voor mij alleen. Of dan plan ik een lunch in met vriendinnen of ik zit hele dag te luieren.
Dat heb ik wel af en toe nodig om op te laden.
 
Ik plan af en toe een verlofdag in op dagen dat de zoon naar school is zodat ik het huis voor mij alleen heb.
Dan kan ik echt genieten van de tijd voor mij alleen. Of dan plan ik een lunch in met vriendinnen of ik zit hele dag te luieren.
Dat heb ik wel af en toe nodig om op te laden.
Als ik dat doe geeft mijn vrouw me een to do lijstje. :unsure:
 
Normaal wordt het verlof opgebruikt voor de vakantiedagen van de dochter. Echter, heb ik er dit jaar nog 125 uur opleidingsvakantie bij. Voor de examens eens een dag ingeschoten en een weekje voor mezelf. Ik ga daar eens van genieten.
 
Bij sporten hier het voor mij om dit te doen tijdens mijn middagpauze op het werk ( rondje in het park lopen)

Sporten tijdens de momenten dat de kinderen een hobby aan het doen zijn en ik moet wachten enz...

Gamen is van Playstation/ Pc veranderd naar switch zodat ik dat ook kan doen als ik ergens moet wachten.

Een paar jaar geleden liep ik ook en dat was wel makkelijk qua een goede opbrengst op korte tijd. Maar ondertussen al enkele jaren aan het sukkelen met mijn scheenbenen en kuiten, dus ik zou nu veel tijd moeten spenderen aan fitter worden op andere manieren zodat "gewicht" geen issue meer is om dan vermoedelijk een operatie te ondergaan en na de revalidatie dat lopen weer te kunnen opbouwen.
So basically I'm screwed for at least a few years :D
 
Hier drie kinderen en nog altijd een stil gemis dat het er geen vier zijn. Na een moeilijke start zijn die drie er opeens in een stevig tempo achter elkaar gekomen (een goeie 3 jaar tussen de eerste en de derde). Eerste jaren waren redelijk heftig maar toen had ik een vrij fatalisitsche houding die er zelfs toe leidde dat mijn teneur was " drie kinderen zijn geen cadeau maar reden te meer om er nog een vierde bij te nemen, nu we dan toch bezig zijn". Jaar of drie geleden dan toch maar beslist om er een punt achter te zetten, meer om praktische redenen (kamer, auto, etc..).

Vrouwlief zegt nu wel af en toe dat het misschien tijd is om eens een "knip knip" te overwegen maar ik zie daar toch een beetje tegenop, voorlopig blijf ik dus mijn viriele zelve. Enfin, dat is een andere discussie.

Voorlopig is het ouderschap ook in lijn wat ik van verwacht had. Eindeloze en onbegrensde liefde voor mijn nageslacht. Drie kinderen die, hoewel ze onmiskenbaar broers en zus zijn, een volledig eigen karakter ontwikkelen. Drie te ontdekken karakters, drie keer een andere verhouding met elk van mijn kinderen. Als ik die onderlinge interactie zie (van megaknuffel in het bed tot elkaar los op het hoofd timmeren denk ik soms wel, "zou toch jammer zijn moesten ze hier alleen in het gezin rondlopen", maar ik ben realistisch genoeg dat ik dat gewoon bekijk vanuit mijn eigen referentiekader. Ik doe er dus geen waardeoordeel over, alleen weet ik wel dat ik het niet anders zou willen.

Nu ze ouder zijn val je ook al veel meer terug op je "oude leven", terug tijd en ruimte voor hobby's (al blijf je wel bezig met de hobby's van je kinderen ook) maar hun zelfstandigheid (kleren, wassen, schoenen, huiswerk maken, zichzelf enterainen) maakt veel praktische zorgen minder. In ruil krijg je al het begin van dramatiek van "ruzie tussen vriendinnen" , "puberaal gedrag" en "opjagen in het feit dat ze niet studeren en dat het écht nie vanzelf zal gaan" om dan als weerwoord "boeie" te krijgen.
 
Bij ons geeft de werkgever nu 3 maand betaald verlof aan vaders bij de geboorte (scandinavisch bedrijf ...).
Er is wel een stemmetje in mij dat zegt om dat thuis niet te zeggen bij de volgende en elke dag 'naar het werk' te vertekken :smile:

Zou eigenlijk echt de standaard moeten zijn. Nu wordt de moeder na een maand (sinds 01/2023) voor twee maanden alleen gelaten met de kleine. Ge kunt als partner 's avonds wel wat doen, maar dat is ook de enige tijd voor uw eigen taken, de tijd waarin het ander kind (bij ons) thuiskom, ... En dat een maand na bevallen te zijn en 9 maanden zwangerschap. Toch zeer zwaar voor moeders.
 
Zou eigenlijk echt de standaard moeten zijn. Nu wordt de moeder na een maand (sinds 01/2023) voor twee maanden alleen gelaten met de kleine. Ge kunt als partner 's avonds wel wat doen, maar dat is ook de enige tijd voor uw eigen taken, de tijd waarin het ander kind (bij ons) thuiskom, ... En dat een maand na bevallen te zijn en 9 maanden zwangerschap. Toch zeer zwaar voor moeders.
Mijn dochter in in september '20 geboren, dus de maanden nadien heb ik quasi altijd van thuis gewerkt op een uitzondering na. Dat was wel een heel grote meerwaarde voor mijn vrouw. Als je in ploegen staat in een fabriek, is dat natuurlijk geen optie.
 
Zou eigenlijk echt de standaard moeten zijn. Nu wordt de moeder na een maand (sinds 01/2023) voor twee maanden alleen gelaten met de kleine. Ge kunt als partner 's avonds wel wat doen, maar dat is ook de enige tijd voor uw eigen taken, de tijd waarin het ander kind (bij ons) thuiskom, ... En dat een maand na bevallen te zijn en 9 maanden zwangerschap. Toch zeer zwaar voor moeders.

Goh, ik vond bij ons toch dat ik thuis niet veel te helpen had overdag (zowel bij 1e als bij 2e, waar de eerste dan overdag naar de creche ging en ik dus bracht & afhaalde, en mijn vrouw dus alleen thuis was met de nieuwe). Mijn vrouw was altijd wel direct terug in topvorm na de bevalling. We waren beiden ook nog sub 30 jaar, dus op later leeftijd kan ik me inbeelden dat de vrouw vaker uitgeput is.

Heb zelfs nooit mijn wettelijk vaderschapsverlof uitgedaan tot nu toe (is ook stuk minder betaald na 3 dagen).

Zou niet weten wat ik met dat 3 maand verlof moet doen bij de 3e. Zien dat ik iets voor ons kan doen kwa home improvement of dergelijke.

Mijn vrouw is ook wel altijd minstens 6 maanden thuis geweest (onbetaald), want die 3 maanden voor de vrouw vinden we dan weer veel te kort
 
Wij hadden wat "geluk" met de geboortedatum (eind november) + verplichte collectieve sluit van 2 weken in december dus een lange tijd thuis geweest. Ik voelde mij toch zeer nuttig. Wij waren beide wel kapot (uiteraard ikzelf niks ivgm mijn vriendin) dus was het wel goed om vaak te kunnen bijspringen en flesje geven van afgekolfde melk zodat mijn vriendin langer kon slapen dan 2h30 aan een stuk.

ook bv. koken, hier hadden wij in het begin echt geen courage voor.

los van alles ook gewoon zalig om zoveel mogelijk op te nemen van het kleine baby-gebeuren want het gaat zo snel :)
 
Mijn dochter in in september '20 geboren, dus de maanden nadien heb ik quasi altijd van thuis gewerkt op een uitzondering na. Dat was wel een heel grote meerwaarde voor mijn vrouw. Als je in ploegen staat in een fabriek, is dat natuurlijk geen optie.
Mijn dochter is ongeveer even oud, ik heb die eerste weken geregeld aan mijn PC zitten werken terwijl ze slapend bij mij in de draagdoek zat. Dan kon mijn vriendin een paar uurtjes rusten. Dat maakte inderdaad wel een groot verschil! :clap: (En ik kan vergelijken met mijn zoon, die ouder is).
Idem in het ziekenhuis, wat een verademing dat er (bijna) geen bezoek langs mocht komen. Ik hoop voor toekomstige ouders dat dat toch wat behouden is gebleven.
 
Al 20 kinderdagverblijven gecontacteerd intussen, allemaal wachtlijsten zonder concreet zicht op een plaatsje.
Ik krijg er ontzettend veel stress van. Elke nacht om 4u wakker en niet meer in slaap kunnen vallen. Zoveel stress nu al…
 
Mijn dochter is ongeveer even oud, ik heb die eerste weken geregeld aan mijn PC zitten werken terwijl ze slapend bij mij in de draagdoek zat. Dan kon mijn vriendin een paar uurtjes rusten. Dat maakte inderdaad wel een groot verschil! :clap: (En ik kan vergelijken met mijn zoon, die ouder is).
Idem in het ziekenhuis, wat een verademing dat er (bijna) geen bezoek langs mocht komen. Ik hoop voor toekomstige ouders dat dat toch wat behouden is gebleven.
Idem (januari '21 hier). De periode in het ziekenhuis was véél aangenamer door uitblijven van bezoek. Ook het continu thuiswerken heeft veel voordelen gehad. Ik ben énorm blij dat ik als vader alles van eerste hapjes, kruipjes, stapjes, woordjes, ... heb kunnen meemaken. Toen we aan kinderen begonnen, zag het er nog naar uit dat ik een wat meer stereotype papa ging moeten zijn, maar echt heel blij dat het niet zo is uitgedraaid
 
Goh, ik vond bij ons toch dat ik thuis niet veel te helpen had overdag (zowel bij 1e als bij 2e, waar de eerste dan overdag naar de creche ging en ik dus bracht & afhaalde, en mijn vrouw dus alleen thuis was met de nieuwe). Mijn vrouw was altijd wel direct terug in topvorm na de bevalling. We waren beiden ook nog sub 30 jaar, dus op later leeftijd kan ik me inbeelden dat de vrouw vaker uitgeput is.

Heb zelfs nooit mijn wettelijk vaderschapsverlof uitgedaan tot nu toe (is ook stuk minder betaald na 3 dagen).

Zou niet weten wat ik met dat 3 maand verlof moet doen bij de 3e. Zien dat ik iets voor ons kan doen kwa home improvement of dergelijke.

Mijn vrouw is ook wel altijd minstens 6 maanden thuis geweest (onbetaald), want die 3 maanden voor de vrouw vinden we dan weer veel te kort

Zij is half 30. Maar ze heeft ook anderhalf jaar enorm gesukkeld met een zware hernia en amper slaap tot ze geopereerd werd. En niet veel later was ze al zwanger (ik ben al 43 dus we konden echt geen jaren meer wachten, ook al wisten we dat dat eigenlijk opportuun geweest zou zijn) en haar zwangerschap was ook niet top. Die heeft gewoon 2.5 jaar amper rust gehad...
 
Al 20 kinderdagverblijven gecontacteerd intussen, allemaal wachtlijsten zonder concreet zicht op een plaatsje.
Ik krijg er ontzettend veel stress van. Elke nacht om 4u wakker en niet meer in slaap kunnen vallen. Zoveel stress nu al…

Waar woon je ergens ?

Veel kinderdagverblijven werken met dat ze pas nieuwe inplannen wanneer ze zicht hebben op voorrangsplaatsen. Onze creche gaf bijvoorbeeld pas 6 maanden op voorhand aan of er plaats is. Ook word dit vaak niet echt professioneel gemanaged. Als ze het gevoel hebben dat je het echt nodig hebt gaan ze bijvoorbeeld eerder aan jou geven. Stond op 1 lijst en toen ik een drie maanden later terug belde zei ze 'ah je wilt het echt, ik had toen niet die indruk, ik zal je op de lijst zetten 😑'.

Uiteindelijk die ook gekregen, maar ze lieten het pas weten als onze tweede geboren was. Ik had ondertussen ook wel een heel duur plan B gevonden (toen 35 eur per dag, dus nu waarschijnlijk 40 met de inflatie), die ik dan heb afgezegd (200 eur waarborg, wat dus op minder als een maand is terug verdient :D)

Ons eerste kindje was in 't stad, en daar hadden we 1 dag per week gekregen (ipv voltijds) & hadden ze me het advies gegeven om voor de stedelijke kinderopvang gewoon iedere week is te bellen. Dan kwam je duidelijk in zo een kantoor terecht met gewone administratie werkers en kreeg ik om de paar weken is een dagje bij. Uiteindelijk hadden we tegen dat onze termijn begon alle dagen :p
 
Dochterlief is wakker sinds 4u45, heeft nog wel 1 uurtje geslapen, haar kommetje met patatjes op de grond gesmeten, om dan het eten uit ons bord te kijken en ligt nu al een uur in bed te zagen terwijl ze piepedood is. 🤦🏻‍♀️

Gevolg: 3 knorrepotten in huis.🙃
 
We denken het al maanden, maar volgens mij komen nu echt de tandjes eraan. Rollen doet ze nu ook echt.

Ze wilt ook alles van de grote tafel he. Eten van uw bord, drinken van een gewoon glas. Zo gaat het wel heel snel :unsure: .
 
Terug
Bovenaan