Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Eerste schooldag van de jongste zit er op.
Goed begeleid door broer en zus binnen gegaan vanochtend. Even wat traantjes na het vertrek van mama en papa maar de rest vd dag heel flink geweest en goed gespeeld volgens de juf.

Toch weer een serieuze stap, alle drie op school.
 
Ligt het nu aan mij of gaan sommige ouders een beetje TE ver?
Krijg ik vandaag een uitnodiging van een klasgenootje om naar een speelparadijsje te gaan maar liefst 25km verderop. Het zijn 5-6 jarige, ik ga echt geen uur rijden (heen en terug samen) om een overprikkeld kind eraan over te houden dat waarschijnlijk nergens op zal gedurfd hebben wegen te druk/te veel grote kinderen. 🙈
Mijn zoon rijd elke dag 1uur naar school. 🙈
 
En ik twijfel er geen seconde aan dat ik niet de enigste ben die hoopt dat z'n kind er toch wel nog als een kind uit zal blijven zien als ze nog zo jong zijn...
Dat besef begint me de laatste tijd véél vaker te treffen, met weemoed tot gevolg: het gaat allemaal snel en je kan de klok niet terugdraaien. Dat is een dubbel gevoel, want je kijkt wel uit naar wat er nog gaat komen en toch is het jammer dat het verleden onherroepelijk gedaan is. Het enige wat je kan hopen is dat je dat verleden kan koesteren.

En zelf word ik er ook niet jonger op en dat gaat ook op voor mijn ouders. Die zijn nog maar halverwege de zestig, dus die hebben nog wel wat mooie jaren tegemoet maar toch ...
 
Gisteren naar onze #1 school geweest. Na het bezoek enkel nog maar meer bevestiging dat we onze dochter echt zo graag naar daar willen sturen.

En dan hoor je dat er maar 8 plaatsjes vrij zijn :( kans sowieso klein dat je uw #1 krijgt maar dit vergroot de kansen uiteraard niet
 
Dat besef begint me de laatste tijd véél vaker te treffen, met weemoed tot gevolg: het gaat allemaal snel en je kan de klok niet terugdraaien. Dat is een dubbel gevoel, want je kijkt wel uit naar wat er nog gaat komen en toch is het jammer dat het verleden onherroepelijk gedaan is. Het enige wat je kan hopen is dat je dat verleden kan koesteren.

En zelf word ik er ook niet jonger op en dat gaat ook op voor mijn ouders. Die zijn nog maar halverwege de zestig, dus die hebben nog wel wat mooie jaren tegemoet maar toch ...
We worden allemaal ouder en de tijd raast voorbij. Het valt allemaal des te meer op eens je zo'n klein grut thuis hebt lopen waarvoor je ook nog eens elke maand nieuwe kleertjes mag kopen.

Is dat erg? Nee. Wel vermakelijk om te zien en we proberen het kleine spook dan ook eenzelfde of betere jeugd te geven dan we zelf hadden in een steeds aangepast landschap.
 
Juffrouw wil hier maar 1 dutje meer doen - Ze is wel al wakker van 5u45 en dat ene dutje haalt de 2u niet. Gelukkig is ze nog vrij vrolijk, maar als je haar dan 'stoort' in iets wat ze niet mag doen, is het circus.
 
Joepie.... Waterpokken uitgebroken bij de dochter en het beleid van de school hierin is thuisblijven tot ze uitgedroogd zijn. Een beetje extra vakantie voor haar fus.
 
Juffrouw wil hier maar 1 dutje meer doen - Ze is wel al wakker van 5u45 en dat ene dutje haalt de 2u niet. Gelukkig is ze nog vrij vrolijk, maar als je haar dan 'stoort' in iets wat ze niet mag doen, is het circus.
Hier ook eindelijk de switch gemaakt naar één dutje (in de crèche gaat het al een tijdje maar thuis niet genoeg afleiding zeker)? Maar ook hier slaapt ze smiddags dan +-2uur, niet meer. Én de laatste weken ook al wakker rond 05:00-05:30 :sleep:


Sinds dit weekend durft ze heel vaak haar handjes los laten en alleen rechtstaan 🥰 plots komt dan wel het besef en zegt ze "oei oei" en gaat ze langzaam naar beneden squatten 😅
 
Hier ook eindelijk de switch gemaakt naar één dutje (in de crèche gaat het al een tijdje maar thuis niet genoeg afleiding zeker)? Maar ook hier slaapt ze smiddags dan +-2uur, niet meer. Én de laatste weken ook al wakker rond 05:00-05:30 :sleep:


Sinds dit weekend durft ze heel vaak haar handjes los laten en alleen rechtstaan 🥰 plots komt dan wel het besef en zegt ze "oei oei" en gaat ze langzaam naar beneden squatten 😅
Als ze dan nog gecontroleerd kan squatten, dan zal het wel niet lang duren voor ze er echt mee weg is.
 
Ja ze zit dan echt zeer stabiel/stevig in die positie :) wat gaat het snel 🥲 ik begin meer en meer het gevoel van @Avondland te snappen. Enthousiast voor de volgende fases maar ook triest dat het allemaal voorbij vliegt
Het gaat vanaf nu alleen nog maar véél sneller lijken te gaan. 0-1 jaar groeien ze fysiek heel snel. Maar de stap van 1 naar 2 jaar zit enorm in "vaardigheden" en dat valt imo nog veel harder op. Het verschil tussen onze dochter op 1 jaar ("hulpeloos" rechtstaan aan zetel, niet meer zeggen dan mama/papa...) tov nu (hele liedjes meezingen, tellen, kleuren, ...) is echt gigantisch
 
Voor mij ook vooral vanaf ze naar school gaan, alles schiet precies als een raket voorbij. Die schooljaren lijken niets voor te stellen in tijd. Het trieste aan alles is echt het gevoel dat mij soms overvalt dat het nooit meer terugkomt. 1j tot 4j is echt zo'n gouden leeftijd. Soms heb ik echt spijt dat ik niet meer tijd met mijn kinderen kan doorbrengen en ik zie ze al zoveel, wij stellen daar alles voor in het werk om zoveel mogelijk bij hun te zijn. Ik zal dan ook nooit ouders begrijpen die hun kinderen heel weinig zien. Werk is imo maar een excuus voor velen. Volgens mij heb je daar later zoveel spijt van.
 
Laatst bewerkt:
Onze generatie heeft wel een gigantisch voordeel tov van vroeger. Dat zijn de honderden filmpjes die je maakt. Zelf doe k het zelden maar mijn vrouw is daar wel actief mee bezig en nu is het wel leuk om daar met zijn allen eens door te gaan. Zo hebben we de eerste buikrol van mijn dochter op film, gevolgd door een geweldige scheet van een seconde of 3, hilariteit aan tafel (veel heb je soms niet nodig) wanneer haar broers nu die filmpjes zien.

dat is dus de enige tip die ik kan meegeven. Filmpjes maken en ietwat ordentelijk archiveren en dat is een bron van "waar is de tijd" momenten.
 
Onze generatie heeft wel een gigantisch voordeel tov van vroeger. Dat zijn de honderden filmpjes die je maakt. Zelf doe k het zelden maar mijn vrouw is daar wel actief mee bezig en nu is het wel leuk om daar met zijn allen eens door te gaan. Zo hebben we de eerste buikrol van mijn dochter op film, gevolgd door een geweldige scheet van een seconde of 3, hilariteit aan tafel (veel heb je soms niet nodig) wanneer haar broers nu die filmpjes zien.

dat is dus de enige tip die ik kan meegeven. Filmpjes maken en ietwat ordentelijk archiveren en dat is een bron van "waar is de tijd" momenten.
Ja, toevallig gisteren eens een oude foto-album bovengehaald... Dat is eigenlijk letterlijk
"foto's eerste verjaardag"
"pasen"
"kerstmis"
"foto's tweede verjaardag"
"pasen"
"kerstmis"

Camera's werden eigenlijk alleen bij feesten bovengehaald waardoor er van alle andere dingen niks over blijft... Dat is nu wel helemaal anders.
 
Onze generatie heeft wel een gigantisch voordeel tov van vroeger. Dat zijn de honderden filmpjes die je maakt. Zelf doe k het zelden maar mijn vrouw is daar wel actief mee bezig en nu is het wel leuk om daar met zijn allen eens door te gaan. Zo hebben we de eerste buikrol van mijn dochter op film, gevolgd door een geweldige scheet van een seconde of 3, hilariteit aan tafel (veel heb je soms niet nodig) wanneer haar broers nu die filmpjes zien.

dat is dus de enige tip die ik kan meegeven. Filmpjes maken en ietwat ordentelijk archiveren en dat is een bron van "waar is de tijd" momenten.
Beetje dubbel. Deed dat op het begin ook wel vaker maar dan maak je het moment ook gewoon niet bewust mee vind ik. Dan denk je maar heel de tijd of het er wel allemaal tegoei opstaat. Ik doe dat dus eigelek veel minder, en zeker niet bij “eerste’s”.
 
Terug
Bovenaan