Rellen en de aanpak ervan

De eerste paragraaf van dit artikel vat de idiote excuses voor mij wat samen.

ONZE OPINIE. Onze oprechte excuses aan wie zich door werkloosheid genoodzaakt zag om te gaan vechten aan de zwemvijver


Eigen verantwoordelijkheid bestaat precies niet meer.

In Brussel was er ooit zo eens een minister die de leeflonen en uitkeringen drastisch wou verhogen zodat er minder neiging was om andere lucratieve bezigheden te zoeken...

Hoe wereldvreemd ben je als je zo een dingen zegt. Juul Kabas zong het al, 't zijn zotten die werken.
 
De eerste paragraaf van dit artikel vat de idiote excuses voor mij wat samen.

ONZE OPINIE. Onze oprechte excuses aan wie zich door werkloosheid genoodzaakt zag om te gaan vechten aan de zwemvijver


Eigen verantwoordelijkheid bestaat precies niet meer.
Geen idee of ik moet lachen of huilen daarmee. Zelfs het stukje dat je quote is om van te kotsen. Werkelijk elk excuus is goed om de eigen verantwoordelijkheid van de baan te schuiven. “Het is niet jouw schuld dat je die iphone steelt jongen, Apple had het maar niet zo duur moeten maken”, ik zal die uitleg eens proberen de komende keer dat ik naar de winkel ga. Eens zien of ze het daarmee eens gaan zijn.

Door slecht opgevoed krapuul steeds vrij te spreken van alle zonden en wijs te maken dat ze er niets aan kunnen doen gaat noch die gasten, noch de maatschappij op lange termijn helpen.
 
Lees mijn post. Ik pleit niemand vrij. Een oorzaak geven is niet hetzelfde als een excuus geven, en zeker niet hetzelfde als vrijpleiten. Ik ben het kotsbeu.
Het is alleen maar een oorzaak als het ook waar is. Anders is het inderdaad maar een excuus.

Aan de publieke opinie te zien is iedereen die 'geen kansen/ job' uitvluchten omdat politici alleen maar punten willen scoren beu gehoord.
 
Hoe kunnen ouders/grootouders verantwoordelijk worden gesteld als ze zelf in (kans) armoede leven. Hetgeen je nu zit is niet veroorzaakt in 1 generatie, maar over veel generaties heen. Vandaar de term generatie-armoede. Hoe kunnen zij perspectief bieden aan hun kinderen als ze zelf vroeger in hun situatie hebben gezeten en ervaren dat ze er niet uit geraken. Welke hoop kunnen zij hun kinderen geven.

Maar ik probeer aan te geven dat er verschillende structuren, oorzaken, leiden tot het gedrag van deze jongeren. Waarvan eigen verantwoordelijkheid en cultuur er zeker een aandeel hebben, maar veel beperkter dan hetgeen hier wordt beweerd.

Hoe is het mijn beide grootouders dan wel gelukt? Mijn oma was de oudste uit een gezin van 13 kinderen. Mijn opa gezin van 5 kinderen. Aan de andere kant langs vader ook grote gezinnen. Verschrikkelijke armoede gekend als ik hun verhalen hoorde. 1 fiets voor heel het gezin. Zo koud binnen dat het water in de winter bevroor. Mijn peter was 12 toen hij zijn vader verloor en is toen zelf het veld beginnen doen om het gezin in leven te houden. Mijn opa is op zijn 14 verhuist van Brugge naar Brussel om als knecht te gaan werken in een slagerij vanwege zijn astma en hij enkel in propere omgevingen kon werken. Harde lange dagen, waar hij vaak niet meer dan 4 uur sliep. Om dan op zijn 18 met al zijn gespaarde BEF een kleine slagerij te kopen. Mijn peter zelfde verhaal. Heeft elke baksteen die in hun huis stond zelf gemaakt met zijn moeder en nonkel.
Als ik dan dingen lees van ouders/grootouders die in armoede leven, tja, ik zeg niet dat het makkelijk is en je zal er altijd hebben die echt ongeluk hebben, maar als je wilt werken dan vind je werk dat genoeg betaalt om eruit te raken en ze moeten het zelf niet zo extreem hebben als mijn groot-ouders. Als je natuurlijk liever 10 kinderen op de wereld zet als je beide werkloos bent en van het sociale vangnet wilt leven is dat u goed recht ( zouden ze mogen afschaffen imo), maar hoe jullie keer op keer elk soort verantwoordelijkheid van die mensen wilt wegnemen en het steken op externe factoren... Ja dan gaan we het nooit oplossen omdat jullie het probleem ook gewoon blijven voeden.

Ik zal maar niet beginnen over de Brugse poort in Gent waar ik nu 2 jaar werk. Hoeveel volk dat er daar geen werk heeft, de taal ook nog steeds amper machtig is en sluikstorten alsof er geen morgen is. Mijn buur komt geregeld bij mij langs om een praatje te maken. 4 kinderen, beide werkloos, spreken zeer gebrekkig Nederlands en hij vindt geen werk. Ik heb zijn CV gevraagd om een s te horen bij ons op school of ze geen arbeider konden gebruiken (hij kon alles zei hij). Meneer heeft geen CV, ging dat samen met de VDAB opmaken en mij bezorgen. We zijn 6 maand verder. Nog steeds geen CV, nog steeds klaagt hij dat hij geen werk vindt en als ik hem dan vraag hoe hij werk zoekt doet hij dat niet en reageert hij enkel op VDAB uitnodigingen. Maar de maatschappij is wel tegen hem en hij is het slachtoffer en niet de schuldige van zijn miserie...
 
Hoe is het mijn beide grootouders dan wel gelukt? Mijn oma was de oudste uit een gezin van 13 kinderen. Mijn opa gezin van 5 kinderen. Aan de andere kant langs vader ook grote gezinnen. Verschrikkelijke armoede gekend als ik hun verhalen hoorde. 1 fiets voor heel het gezin. Zo koud binnen dat het water in de winter bevroor. Mijn peter was 12 toen hij zijn vader verloor en is toen zelf het veld beginnen doen om het gezin in leven te houden. Mijn opa is op zijn 14 verhuist van Brugge naar Brussel om als knecht te gaan werken in een slagerij vanwege zijn astma en hij enkel in propere omgevingen kon werken. Harde lange dagen, waar hij vaak niet meer dan 4 uur sliep. Om dan op zijn 18 met al zijn gespaarde BEF een kleine slagerij te kopen. Mijn peter zelfde verhaal. Heeft elke baksteen die in hun huis stond zelf gemaakt met zijn moeder en nonkel.
Als ik dan dingen lees van ouders/grootouders die in armoede leven, tja, ik zeg niet dat het makkelijk is en je zal er altijd hebben die echt ongeluk hebben, maar als je wilt werken dan vind je werk dat genoeg betaalt om eruit te raken en ze moeten het zelf niet zo extreem hebben als mijn groot-ouders. Als je natuurlijk liever 10 kinderen op de wereld zet als je beide werkloos bent en van het sociale vangnet wilt leven is dat u goed recht ( zouden ze mogen afschaffen imo), maar hoe jullie keer op keer elk soort verantwoordelijkheid van die mensen wilt wegnemen en het steken op externe factoren... Ja dan gaan we het nooit oplossen omdat jullie het probleem ook gewoon blijven voeden.

Ik zal maar niet beginnen over de Brugse poort in Gent waar ik nu 2 jaar werk. Hoeveel volk dat er daar geen werk heeft, de taal ook nog steeds amper machtig is en sluikstorten alsof er geen morgen is. Mijn buur komt geregeld bij mij langs om een praatje te maken. 4 kinderen, beide werkloos, spreken zeer gebrekkig Nederlands en hij vindt geen werk. Ik heb zijn CV gevraagd om een s te horen bij ons op school of ze geen arbeider konden gebruiken (hij kon alles zei hij). Meneer heeft geen CV, ging dat samen met de VDAB opmaken en mij bezorgen. We zijn 6 maand verder. Nog steeds geen CV, nog steeds klaagt hij dat hij geen werk vindt en als ik hem dan vraag hoe hij werk zoekt doet hij dat niet en reageert hij enkel op VDAB uitnodigingen. Maar de maatschappij is wel tegen hem en hij is het slachtoffer en niet de schuldige van zijn miserie...
Het is niet omdat jij 1 persoon kent, die volgens jouw geen moeite doet, dat dit voor iedereen telt.

Maar ik wil wel graag dieper op ingaan. Mag ik aannemen dat je buurman niet in België is geboren? Je zegt dat hij heel gebrekkig Nederlands spreekt, maar je kan hem toch verstaan. Kan je hem niet helpen met het opmaken van een CV, kan nu toch geen moeite zijn?

Als we in plaats van mensen af te schrijven als lui of niet willen, eens zouden helpen. Misschien dat ze dan wel aan het werk geraken.
 
Het is niet omdat jij 1 persoon kent, die volgens jouw geen moeite doet, dat dit voor iedereen telt.

Maar ik wil wel graag dieper op ingaan. Mag ik aannemen dat je buurman niet in België is geboren? Je zegt dat hij heel gebrekkig Nederlands spreekt, maar je kan hem toch verstaan. Kan je hem niet helpen met het opmaken van een CV, kan nu toch geen moeite zijn?

Als we in plaats van mensen af te schrijven als lui of niet willen, eens zouden helpen. Misschien dat ze dan wel aan het werk geraken.
Hij biedt toch hulp aan met het CV. Het is nu toch echt niet zoveel gevraagd dat de persoon in kwestie zelf eerst een poging waagt. Hoe gaat hij het anders ooit leren. Wat jij zegt is al niet meer helpen maar op de wenken bedoenen.
 
Het is niet omdat jij 1 persoon kent, die volgens jouw geen moeite doet, dat dit voor iedereen telt.

Maar ik wil wel graag dieper op ingaan. Mag ik aannemen dat je buurman niet in België is geboren? Je zegt dat hij heel gebrekkig Nederlands spreekt, maar je kan hem toch verstaan. Kan je hem niet helpen met het opmaken van een CV, kan nu toch geen moeite zijn?

Als we in plaats van mensen af te schrijven als lui of niet willen, eens zouden helpen. Misschien dat ze dan wel aan het werk geraken.
Dat doen ze dus al 40 jaar maar blijkt niet echt te werken. Er zijn allochtonen die moeite doen en willen werken maar wees realistisch en geef gewoon toe dat er veel meer zijn ( zeker bij de jongere generatie ) die het gewoon vertikken en willen meeprofiteren van het gefaalde systeem. Zoals in Flikken BXL meerdere keren naar voren kwam willen de "jongeren" slapend rijk worden en zien ze criminelen in de wijk die met geld lopen te flashen als voorbeeld. Het verschil tussen het allochtoon gezin die pita bars uitbaatte samen met hun kinderen en het crapuul op de straat was daar een mooi voorbeeld van. Allemaal klein ( arm begonnen ) maar terwijl de ene door hard werken, de taal te leren en hun kinderen goed op te voeden ondertussen waren uitgegroeid tot succesvolle ondernemers ( die zelf niet meer in Brussel woonden want teveel uitschot ) liep de andere op straat te klagen dat het allemaal de schuld was van racisme, de politie en de maatschappij en dit gebruikte als excuus voor hun criminele daden.
Die buurman weet perfect wat hem te doen staat maar veegt er zijn kl*ten aan want ze liggen er toch iedere maand.
 
Hoe kunnen ouders/grootouders verantwoordelijk worden gesteld als ze zelf in (kans) armoede leven. Hetgeen je nu zit is niet veroorzaakt in 1 generatie, maar over veel generaties heen. Vandaar de term generatie-armoede. Hoe kunnen zij perspectief bieden aan hun kinderen als ze zelf vroeger in hun situatie hebben gezeten en ervaren dat ze er niet uit geraken. Welke hoop kunnen zij hun kinderen geven.

Maar ik probeer aan te geven dat er verschillende structuren, oorzaken, leiden tot het gedrag van deze jongeren. Waarvan eigen verantwoordelijkheid en cultuur er zeker een aandeel hebben, maar veel beperkter dan hetgeen hier wordt beweerd.
Legio voorbeelden van gastarbeiders in armoede die het wel gelukt is om iets op te bouwen zonder hun eigen stad te vernielen.

Dat doen ze dus al 40 jaar maar blijkt niet echt te werken. Er zijn allochtonen die moeite doen en willen werken maar wees realistisch en geef gewoon toe dat er veel meer zijn ( zeker bij de jongere generatie ) die het gewoon vertikken en willen meeprofiteren van het gefaalde systeem. Zoals in Flikken BXL meerdere keren naar voren kwam willen de "jongeren" slapend rijk worden en zien ze criminelen in de wijk die met geld lopen te flashen als voorbeeld. Het verschil tussen het allochtoon gezin die pita bars uitbaatte samen met hun kinderen en het crapuul op de straat was daar een mooi voorbeeld van. Allemaal klein ( arm begonnen ) maar terwijl de ene door hard werken, de taal te leren en hun kinderen goed op te voeden ondertussen waren uitgegroeid tot succesvolle ondernemers ( die zelf niet meer in Brussel woonden want teveel uitschot ) liep de andere op straat te klagen dat het allemaal de schuld was van racisme, de politie en de maatschappij en dit gebruikte als excuus voor hun criminele daden.
Die buurman weet perfect wat hem te doen staat maar veegt er zijn kl*ten aan want ze liggen er toch iedere maand.
Waarom werken als de papa en mama een uitkering en kindergeld krijgen. Waarom studeren als er meer te verdienen valt met drugs, prostitutie en mensenhandel? Ik denk dat velen vergeten dat ze het hier oneindig beter hebben dan in hun thuisland. Alles in de schoot geworpen krijgen heeft nog nooit iemand gemotiveerd. België is het land van de kansen. Er is een kleine groep die er misbruik van maakt. Er is ook een politieke incentive om dat te cultiveren in plaats van dat hard aan te pakken.

Degressieve uitkeringen, gevangenen uitzetten naar het moederland, intrekken kindergeld, beperking van stemrechten bij recidivisme. Zit eens wat achter die mensen hun gat en een deftige opvoeding volgt vanzelf wel. Als ze dat ondanks alles niet kunnen moeten die kinderen uiteindelijk maar geplaatst worden want dat is kinderverwaarlozing.
 
Laatst bewerkt:
Zaken zoals hieronder zijn hier in Limburg onder een kleine groep Turken schering en inslag. Voor ze Nederlands hebben geleerd weten ze al beter dan ons hoe het sociale systeem in elkaar zit. Pittig detail: De personen die een onterechte vergoeding kregen uitbetaald zullen niet terechtstaan.

Zo werkt het "ingenieus systeem" van sociale fraude dat ons 18 miljoen euro per jaar kost
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20170324_02797416

Invalide maar aan het werk in het buitenland: voor vier miljoen euro fraude
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20190412_04320795

Grootste zaak ooit: 257 'zieken' kregen onterecht 13 miljoen euro uitbetaald
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20200124_04819533

Sociale woning in Limburg én Turkse villa? Fraude wordt eindelijk aangepakt
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20210322_95305190

Niets tegen Turken voor alle duidelijkheid. De meeste werken en jaar na jaar zie ik hier de integratie wel verbeteren. Het punt is gewoon dat er naast goede vangnetten nog veel te veel misbruik is door rotte appels. In grootsteden loopt dat de spuigaten uit blijkbaar.
 
Laatst bewerkt:
Bon, dus ik ga nu als West-Vlaming moeten reserveren om met mijn vrienden in Gent, onofficiële hoofdstad van WVL, in de Blaarmeersen te mogen, als ik al de chance heb dat er nog plaats is voor mij in hun quotum van 20% niet-Oost-Vlamingen. Ongetwijfeld zijn het mensen als ik die het probleem zijn, sterke regel :rofl:

Ik pak vaak de trein, het valt mij op dat het ook altijd jonge Noord-Afrikanen zijn die bewust zwartrijden en als ze dan gecontroleerd worden nog wat verder de conducteur uitdagen. Wat heeft een prijsstijging of een quotum zoals in de Blaarmeersen voor zin? Dat zijn niet de mensen die betalen voor hun ticket, of die niet meer gaan komen als ze een berichtje bij hun reservatie (lol) krijgen dat het volzet is...

Dat hele idee van kansarmoede gaat er bij mij ook niet in, het kan wel zijn dat je geen ticket kan betalen, maar als dat zo is, waarom dan de conducteur uitdagen en escaleren in plaats van gewoon uitstappen wanneer je dat gevraagd wordt. Of in geval van de Blaarmeersen, wat is de link tussen kansarmoede en in een openbaar domein mensen aanvallen. Ik snap het niet.

Ik zie dat zodanig vaak, en ik voelde mij altijd zo'n enorme lafaard, als er weeral zo'n conflict is op de trein, en heel de wagon ziet het maar iedereen doet alsof hij/zij het niet ziet. En dan achteraf rationaliseren, "het is mijn probleem niet", "het is de job van de conducteur", om gewoon jezelf in de spiegel te kunnen blijven zien. Een paar weken geleden gebeurde het weer, iedereen doet alsof er niets aan de hand is maar ik kon het niet meer zien, ik ben tussengekomen en ik ga dat blijven doen, anders kan je niet leven met jezelf. Tien seconden dapperheid, zoals mac-bc ook zei. En als je dan op je gezicht wordt geslagen, so be it, maar je stond tenminste niet aan de zijlijn.
 
Laatst bewerkt:
Bon, dus ik ga nu als West-Vlaming moeten reserveren om met mijn vrienden in Gent, onofficiële hoofdstad van WVL, in de Blaarmeersen te mogen, als ik al de chance heb dat er nog plaats is voor mij in hun quotum van 20% niet-Oost-Vlamingen. Ongetwijfeld zijn het mensen als ik die het probleem zijn, sterke regel :rofl:

Ik pak vaak de trein, het valt mij op dat het ook altijd jonge Noord-Afrikanen zijn die bewust zwartrijden en als ze dan gecontroleerd worden nog wat verder de conducteur uitdagen. Wat heeft een prijsstijging of een quotum zoals in de Blaarmeersen voor zin? Dat zijn niet de mensen die betalen voor hun ticket, of die niet meer gaan komen als ze een berichtje bij hun reservatie (lol) krijgen dat het volzet is...

Dat hele idee van kansarmoede gaat er bij mij ook niet in, het kan wel zijn dat je geen ticket kan betalen, maar als dat zo is, waarom dan de conducteur uitdagen en escaleren in plaats van gewoon uitstappen wanneer je dat gevraagd wordt. Of in geval van de Blaarmeersen, wat is de link tussen kansarmoede en in een openbaar domein mensen aanvallen. Ik snap het niet.

Ik zie dat zodanig vaak, en ik voelde mij altijd zo'n enorme lafaard, als er weeral zo'n conflict is op de trein, en heel de wagon ziet het maar iedereen doet alsof hij/zij het niet ziet. En dan achteraf rationaliseren, "het is mijn probleem niet", "het is de job van de conducteur", om gewoon jezelf in de spiegel te kunnen blijven zien. Een paar weken geleden gebeurde het weer, iedereen doet alsof er niets aan de hand is maar ik kon het niet meer zien, ik ben tussengekomen en ik ga dat blijven doen, anders kan je niet leven met jezelf. Tien seconden dapperheid, zoals mac-bc ook zei. En als je dan op je gezicht wordt geslagen, so be it, maar je stond tenminste niet aan de zijlijn.
Respect dat je dat durft maar dat is toch geen oplossing? Ik lees in onderstaand artikel: rake klappen, pepperspray, matrak, handboeien, ambulance.

Zware agressie in station Leuven: Limburgs treinpersoneel gewond
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20200220_04857433

Hoe gaat een modale Belg zich dan verdedigen als het Securail al niet lukt? Wij zijn minstens drie generaties conflictvermijdend opgevoed. Als DVL met zijn maatjes voor zulke situaties gaat trainen in het buitenland staat het halve land in rep en roer.

Succes en toitoi om dat wekelijks, maandelijks te blijven volhouden. Ik hoop dat onze vrouwen en kinderen even dankbaar zijn moesten we in het ziekenhuis liggen en werkonbekwaam zijn. De aansprakelijkheid en schadevergoeding schrijf ik alvast op onze buik. Heel nobel, weinig realistisch.
 
Ja goed, ik ben niet getrouwd en ik heb geen kinderen, dus in dat opzicht is het risico misschien kleiner. Maar het is niet dat ik daarom wel graag een mes in mijn ribben wil he, mijn ouders en mijn vriendin zien mij ook graag :p

Maar ja ik denk dat we inderdaad allemaal conflictvermijdend zijn opgevoed. Ik alleszins. Maar steeds conflict uit de weg gaan lost niets op. Voor je zelfbeeld alleen al is dat desastreus. Of toch alleszins voor het mijne. Het is zoals gepest worden en er niets aan doen. Het gevoel van slachtoffer-zijn maakt u kapot.

En ja, die mannen kunnen misschien kickboks of zijn met meer. Wat valt daaraan te doen? Het is omdat ze het kunnen dat ze weten/denken dat ze je fysiek aankunnen en daarom ook zo'n wangedrag stellen, waarom zouden ze schrik hebben? Het enige dat je zelf kan doen is zelf naar de fitness gaan en proberen fysiek sterker te worden. Je moet daarom geen machoman zijn, dat ben ik ook helemaal niet. Maar het is goed voor je zelfvertrouwen. Gewoon ergens in je achterhoofd wetende dat je tenminste niet HELEMAAL weerloos bent zorgt ervoor dat je minder schrik hebt. Maar ja, je gaat altijd schrik hebben, dat valt nooit te elimineren, maar dat is dan het idee van even dapper zijn... Ik ben ook geen held he maar je moet toch iets doen? En als andere mensen zien dat je iets doet, ga je misschien anderen inspireren, of tonen dat je helemaal niet automatisch het maar moet ondergaan, dat je tenminste zelf kunt tonen dat het niet normaal is, en zo worden diegenen die iets doen ook gesteund.

Ik weet wel, dit allemaal zeggen op het internet is gemakkelijk. Maar het concept van "dapperheid" bv. is iets dat ons nooit aangeleerd wordt. Of toch mij alleszins niet.

Edit: ik ben een tijdje geleden beginnen lezen in de Havamal, da's een collectie Noorse gedichten ergens voor de 13e eeuw die advies gaf aan de mensen van toen. Een soort wijsheidscollectie. Dit is gedicht 16:

“A coward thinks he will ever live,

If warfare he avoids;

But old age will give him no peace,

Though spears may spare him.”

Misschien nogal drastisch, maar dat resoneerde wel en is misschien ook wel relevant voor deze thread.
 
Laatst bewerkt:
Het grote probleem is de mob-mentaliteit. Ze zijn met veel, en ze dekken elkaar. Alleen of met twee stellen ze niets voor. Het minste dat er iets voorvalt staan ze er direct met 30/40 man rond, en dan kun je niets. Anderzijds, ik heb zo ooit eens aan de Schijnpoort in Antwerpen (ook niet echt de place to be), vlakbij de nieuwe campus van 't Stuivenberg eens een vader met een uitgestreken gezicht de passagier van een brommertje zien lichten en in een pretpakketje zien opvouwen (Jiu Jitsu: the art of involuntary yoga / folding clothes with the person still in it) nadat die met twee een hele tijd zijn dochter, die naast hem aan het wandelen was, aan het uitschelden waren voor hoer, slet,... De bestuurder van het brommertje reed toch ook snelsnel door, zijn kameraad achterlatend. Dat zit gewoon in die mensen/wijken in.
 
Ja goed, ik ben niet getrouwd en ik heb geen kinderen, dus in dat opzicht is het risico misschien kleiner. Maar het is niet dat ik daarom wel graag een mes in mijn ribben wil he, mijn ouders en mijn vriendin zien mij ook graag :p

Maar ja ik denk dat we inderdaad allemaal conflictvermijdend zijn opgevoed. Ik alleszins. Maar steeds conflict uit de weg gaan lost niets op. Voor je zelfbeeld alleen al is dat desastreus. Of toch alleszins voor het mijne. Het is zoals gepest worden en er niets aan doen. Het gevoel van slachtoffer-zijn maakt u kapot.

En ja, die mannen kunnen misschien kickboks of zijn met meer. Wat valt daaraan te doen? Het is omdat ze het kunnen dat ze weten/denken dat ze je fysiek aankunnen en daarom ook zo'n wangedrag stellen, waarom zouden ze schrik hebben? Het enige dat je zelf kan doen is zelf naar de fitness gaan en proberen fysiek sterker te worden. Je moet daarom geen machoman zijn, dat ben ik ook helemaal niet. Maar het is goed voor je zelfvertrouwen. Gewoon ergens in je achterhoofd wetende dat je tenminste niet HELEMAAL weerloos bent zorgt ervoor dat je minder schrik hebt. Maar ja, je gaat altijd schrik hebben, dat valt nooit te elimineren, maar dat is dan het idee van even dapper zijn... Ik ben ook geen held he maar je moet toch iets doen? En als andere mensen zien dat je iets doet, ga je misschien anderen inspireren, of tonen dat je helemaal niet automatisch het maar moet ondergaan, dat je tenminste zelf kunt tonen dat het niet normaal is, en zo worden diegenen die iets doen ook gesteund.

Ik weet wel, dit allemaal zeggen op het internet is gemakkelijk. Maar het concept van "dapperheid" bv. is iets dat ons nooit aangeleerd wordt. Of toch mij alleszins niet.

Edit: ik ben een tijdje geleden beginnen lezen in de Havamal, da's een collectie Noorse gedichten ergens voor de 13e eeuw die advies gaf aan de mensen van toen. Een soort wijsheidscollectie. Dit is gedicht 16:

“A coward thinks he will ever live,

If warfare he avoids;

But old age will give him no peace,

Though spears may spare him.”

Misschien nogal drastisch, maar dat resoneerde wel en is misschien ook wel relevant voor deze thread.
Enerzijds volg ik ergens wel dat we als geweldsloze, conflictvermijdende bevolking een vogel voor de kat zijn wanneer we worden geconfronteerd met mensen waar geweld (of toch ermee dreigen) iets alledaags is. Ik denk ook vaak bij sommige van die typische voorvalletjes, zoals een conducteur bedreigen, dat de "brave" burger in de meerderheid is en we te passief zijn.

Anderzijds zijn er maatschappijen waar iedereen meer op zijn strepen staat en klaar is om die met geweld te verdedigen, en ik denk niet dat het daar nu beter leven is. Mijn broer is bv. zo iemand met een kort lontje die (vroeger?) al eens bij een vechtpartij betrokken was. Ik moest hem van mijn vrouw op het hart drukken om in Mexico kalm te zijn, aangezien zo'n zaken daar al snel escaleren.
 
Anderzijds zijn er maatschappijen waar iedereen meer op zijn strepen staat en klaar is om die met geweld te verdedigen, en ik denk niet dat het daar nu beter leven is. Mijn broer is bv. zo iemand met een kort lontje die (vroeger?) al eens bij een vechtpartij betrokken was. Ik moest hem van mijn vrouw op het hart drukken om in Mexico kalm te zijn, aangezien zo'n zaken daar al snel escaleren.
Goh, loop in Oost-Europa door de straten, gelijk welk uur van de dag of nacht en je bent er veilig. Daar heerst nog een cultuur van crimineeltjes aanpakken. Ik ben daar nu al in zoveel landen geweest, in zoveel steden, ook de 'achterwijken', je hebt daar niets te vrezen. In het westen ben ik ook in veel steden en landen en wijken geweest, maar ook vele momenten gehad waar ik klaar stond om iets erg te doen ter verdediging, dat het je in Oost-Europa gewoon niet.
Dat er daar ook criminaliteit is, ga ik niet ontkennen, maar als doorsnee burger ben je daar veilig. Hier is het veiligheidsgevoel in de metro of bepaalde buurten volledig weg door ie laksheid die hier heerst, en het feit dat men de zaken uit de weg gaat. Geen samenhorigheidsgevoel meer onder de bevolking, terwijl dat net het sterke punt is van die allochtone criminelen waar het hier over gaat.
 
Maar het zou helemaal ook niet de bedoeling moeten zijn dat "brave burgers" in zo'n situaties in de bres springen.
Mr. Fingers heeft gelijk wanneer het aankomt op "mob mentality", ze zijn al vaak snel met veel om elkaar in te dekken. Je loopt een enorm risico zelfs al ben je zelf een struise kerel/man.

Wij hebben als samenleving echter de macht om geweld te gebruiken uit handen gegeven aan de politie en de rechtstaat en hoewel de politie nog wel zijn werk probeert te doen, krijgt die helaas te weinig middelen. Dan lees je zaken als dat er maar één spoorwegpolitie team is voor heel Limburg en een stuk van Vlaams-Brabant erbij. De rechtstaat al helemaal een trieste grap, ook deels door te weinig middelen, maar ook door rechters met eerder linkse visies - "stop islamisering" is haatspraak - en voor wie dit soort problemen een ver van hun bed show is, cynisch gesteld: de gemiddelde rechter zal waarschijnlijk niet met de trein pendelen en sneller een privézwembad hebben voor zijn of haar kinderen.

In het voorbeeld van die zwartrijders zou er gewoon veel sneller een team van Securail, spoorwegpolitie of lokale politie in een volgend station klaar moeten staan om dat schorem van de trein te halen. Idem bij die overlast in zwembaden. Het is triest om vast te stellen dat in bepaalde Brusselse wijken de politie standaard mee moet uitrukken om diensten als ambulance of brandweer te beschermen, maar dan kan men ook maar middelen vrijmaken om een zwembad te beschermen?

En qua sanctiebeleid? Tja, laten we wel wezen: volgens Benjamin Dalle ligt het eraan dat ze geen job hebben, wel dan hebben ze in dit land waarschijnlijk wél één of andere uitkering (iets wat ik overigens in andere omstandigheden positief vind voor mensen die bijgedragen hebben aan het systeem). Neem die gewoon meteen deels af. GAS-boete geven die als die niet meteen betaald wordt, ingehouden wordt van de volgende OCMW-uitkering of kindergeld zonder limiet. Eén gemeenschappelijke zwarte lijst voor elk dergelijke openbaar zwembad, en breken ze toch in? Gelijkstellen aan inbraak en in de jeugdinstelling/gevangenis.
 

Fijn, als je zo uw dagje uit moet ondergaan.


En ja, iedereen weet intussen dat "de fluwelen handschoen" niet werkt, nooit gewerkt heeft, en nooit zal werken. Dan is het maar een panzerfaust.
 
Tja, deze arme jongeren zullen waarschijnlijk doordat ze geen job hebben, ook niet de middelen hebben gehad om het mainstream nieuws te volgen of de Twitter-feeds van politici van Groen/VLD met hun straffe "Oost-Vlamingen Eerst!" maatregelen.

Hoe moet je dan reageren als je ter plaatse komt en er wordt je de toegang geweigerd om een reden waar je niets vanaf wist? Geweldloos? Dan heb je voor niets een treinticket gekocht...
 
Het is niet omdat jij 1 persoon kent, die volgens jouw geen moeite doet, dat dit voor iedereen telt.

Maar ik wil wel graag dieper op ingaan. Mag ik aannemen dat je buurman niet in België is geboren? Je zegt dat hij heel gebrekkig Nederlands spreekt, maar je kan hem toch verstaan. Kan je hem niet helpen met het opmaken van een CV, kan nu toch geen moeite zijn?

Als we in plaats van mensen af te schrijven als lui of niet willen, eens zouden helpen. Misschien dat ze dan wel aan het werk geraken.
Ik weet niet of het veel zin heeft met u verder in discussie te gaan. U probeert langs elke mogelijke weg bepaalde mensen te blijven verdedigen. G
Persoon woont hier van 2008 dus 13 jaar. Ik ben broerman als in buurman, dus ja ik versta hem net, maar na 13 jaar verwacht ik toch net iets meer conversatieniveau dan het weer en Corona is vals.

Misschien moet ik ook even tussen mijn nu al super drukke agenda van een full-time job en een heel huis renoveren en afbetalen met meneer meegaan op zijn gesprek zelf. Ik kan mss met hem naar elk interview meegaan, hem er naartoe rijden want hij heeft geen auto meer en als we dan toch alles doen kan ik mss ook de vacatures voor hem opzoeken??? Want mijn belastingsgeld gaat al een deel naar hem en als ik zie welke goeie zaken hij voor onze gemeenschap doet krijg ik enorm veel goesting om nog meer te doen voor zo een mensen.

Misschien ben ik het wel dat lui is. U hebt mijn ogen geopend. Hoe durf ik hem potentieel werk aanbieden en het enige dat we verlangen is een CV, maar misschien is dat inderdaad ook wel teveel van ons gevraagd. Hij heeft ten slotte maar 6 maanden tijd gehad en meerdere gesprekken met de VDAB gehad die, dacht ik, toch bijstaan in dat soort zaken... met ons belastingsgeld niet???

Gelukkig zijn er mensen zoals u die ons het licht doen zien en het beetje verantwoordelijkheid dat ze nog hebben voor hun daden ook gewoon in onze schoenen steken want het zijn uiteraard slachtoffers en slachtoffers kunnen nu eenmaal niks mis doen.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan