Dat is de realiteit van elke business. Als topvrouw ga je daarmee aan de slag, al dan niet door de krijtlijnen terug op tafel te leggen bij je bestuur. Dat doe je niet door een potje te gaan klagen in de media. En al dat niet haal je dan bakzeil bij je bestuur, en is ook dat dan weer iets waar je mee aan de slag gaat.
Aan de slag gaan kan dan ook betekenen om het bestuur buiten spel te zetten en de aandeelhouders in te lichten van het beroerde bestuur.
En dan kan je de media hiervoor perfect gebruiken.
Al geef ik grif toe dat dit niet iets is wat je defacto moet doen. Maar als die topvrouw al meerdere keren aan de slag is gegaan met de krijtlijnen en tot de constatatie komt dat het niet gaat, dat er iets moet veranderen aan de krijtlijnen. En als het bestuur dan sturig gewoon zegt van doe wat je beloofd hebt. DOEN DOEN DOEN... en voor de rest niets.
Dan lijkt mij dat, zoals ik al gezegd heb perfect aanvaardbaar.
Al vind ik het echt niet plezant en is dit voor mij iets dat nog altijd eerder intern moet besproken en uitgeklaard worden.
Tuurlijk; en daar zijn de juiste kanalen en methodes voor. In de krant wat gaan klagen, hoort daar niet bij, zelfs niet als je nul op request hebt gekregen.
Het is aan die topvrouw om de juiste acties uit te zetten, de juiste plannen te maken en de juiste inschattingen te maken over wat wel/niet mogelijk is; dat is haar job, dat is niet de job van Peeters.
Over het eerste zijn wij het dus oneens. Wat niet wil zeggen dat als ik nul op request krijg dat ik daarvoor dan direct naar de media moet stappen. Maar het MOET voor mij dan wel kunnen. Om zo de druk op de minister om dit deftig te herevalueren (desnoods in de schoot van de regering) te verhogen. Dat hoort daar nu eenmaal bij.
Over het tweede zijn we het eens. Maar het is wel de job en verantwoordelijkheid van Peeters om die inschattingen naar waarde te evalueren. En als dit dan niet gebeurd dan is voor mij het eerste van toepassing.
Het is de topvoruw die in deze via de pers gaat.
Als ik morgen een collega heb die mij onder de bus gooit. Dan ga ik daar nog niet op antwoorden in de pers van dat die zijn bakkes moet houden en gewoon doen wat ik zeg. Dan zeg ik gewoon geen commentaar en behandel ik dat volgens de juiste wijze, namelijk intern.
Uiteraard, Peeters heeft een portie politieke profilering die ze daarbovenop moet gooien, zeker als onderdeel van een partij die op sterven na dood is, maar dat doet niets af aan de essentie van wat ze daar zegt.
Tuurlijk doet dat alles af aan wat ze daar zegt. Dit laat duidelijk weten dat als ze ZO al reageert in dit geval, nu het zo in de kijker staat. Dat ik het mij niet kan inbeelden dat haar reactie intern op enige andere manier is. Al kan ik evengoed mis zijn, maar dat vooroordeel koppel ik er wel aan.
Dat is deel van hoe een bedrijf loopt. Het is niet omdat je iets vraagt, dat je het noodzakelijk krijgt. Een topvrouw hoort daar mee om te kunnen gaan (en moet desnoods maar haar conclusies trekken). Een potje moddervechten in de media straalt in deze enkel en alleen slecht op haar af, en op haar directie-comité, niet op de overheid.
Dit straalt slecht af op de minister EN op dat management.
Voor mij is een echte topvrouw of echte topmanager iemand die aan de slag gaat en met oplossingen komt. Maar als het bestuur die oplossingen weigert te evalueren of te volgen en gewoon zegt van doe gewoon hetgeen we in 2018 of whatever hebben afgesproken, ik heb u al geld genoeg geven, en ik wijk geen milimeter af van wat er toen gezegd is geweest. Dan is VOOR MIJ. Opnieuw, voor MIJ, een dergelijke actie perfect aanvaardbaar.
Niet iets dat ik graag zie gebeuren. Maar wel iets waarmee ik kan leven.
Voor mij is een topmanager dan niet iemand die zegt ok ik voer dat uit. Die weet dat het toch niet lukt en wacht op haar ontslag bij de volgende evaluatie waar dan geconstateerd wordt dat hetgeen gevraagd werd niet gedaan werd.
Want je kan nog veel keer zeggen, ga ermee aan de slag. Dat wil daarmee niet zeggen dat je de objectieven op die manier gaat halen natuurlijk. En voor mij als bevolking is dat dan wanbeleid. En zoals gezegd dat mag voor MIJ dan ook perfect in de media komen.
Maar zoals gezegd, de minister moet dan wel de mogelijkheid hebben gehad op meerdere momenten om met de zaken waar die topvrouw mee aan de slag gegaan is te evalueren en haar beslissing te nemen.
Waar ik toch wel vanuit ga om eerlijk te zijn.
Voor de rest iemand die even kan lezen wat hier instaat of dat het de gewone foei privatisatie is?
De Lijn mag voor de Vlaamse regering niets kosten. Al is de ecologische kost daarvan groot en jaagt het de reizigers weg. Topvrouw Ann Schoubs ontwaart een geheime politieke agenda: tram en bus privatiseren. Twee politieke fetisjen motiveren die agenda.
www.standaard.be
