Met baby's of kinderen op vliegreis of op restaurant

Mag ik vragen wat de reden is om hier zo voorzichtig mee om te gaan? Uiteraard als je sowieso niet graag op restaurant gaat dan lijkt me dat geen prioriteit. Maar je kan toch perfect met kinderen uit eten gaan?

Als ze baby zijn dan liggen ze vaak in de wieg, of ben je ermee wat bezig. Na een 8-tal maanden amuseren die zich met een korst brood gedurende een uur.
Zijn ze wat groter (1,5) dan vergt dat inderdaad wat creativiteit. Maar vanaf 2,5 dan lukt het al om wat kleuter-gezelschapspelletjes te spelen samen en vanaf dan wordt het alleen maar meer interactief met heel het gezin.

Het enige praktische dat ik zie is rekening houden met slaaptijden. Maar verder is dat imo gewoon een erg fijn gezinsuitje. :)
Veeel hangt toch af van de persoonlijkheid van uw kind, dus nogal moeilijk te veralgemenen. Als ik kijk naar mijn zoon: Zeer energiek manneke die ik wel even kan entertainen op een stoel, maar langer dan 20 minuten zonder eten en die begint te schuiven op zijn stoel, wilt rondlopen, spelen,... Gaan eten bij bv. Bavet is wel oké omdat je na 10 minuten een hoofdgerecht hebt, maar gaan eten waar we 45 minuten moeten wachten op ons eten is voor ons toch niet echt ontspannend te noemen.

Tegenwoordig wel veel leuke plekken voor kinderen (mijn madam vindt dat precies vlot op Instagram) waar je iets kan eten/drinken en waar een grote speelhoek is. De afgelopen vakanties vaak in NL gezeten en daar is dat nog veel gangbaarder dan bij ons. Op die manier is het inderdaad wel heel fijn uit eten.
 
Mag ik vragen wat de reden is om hier zo voorzichtig mee om te gaan? Uiteraard als je sowieso niet graag op restaurant gaat dan lijkt me dat geen prioriteit. Maar je kan toch perfect met kinderen uit eten gaan?

Als ze baby zijn dan liggen ze vaak in de wieg, of ben je ermee wat bezig. Na een 8-tal maanden amuseren die zich met een korst brood gedurende een uur.
Zijn ze wat groter (1,5) dan vergt dat inderdaad wat creativiteit. Maar vanaf 2,5 dan lukt het al om wat kleuter-gezelschapspelletjes te spelen samen en vanaf dan wordt het alleen maar meer interactief met heel het gezin.

Het enige praktische dat ik zie is rekening houden met slaaptijden. Maar verder is dat imo gewoon een erg fijn gezinsuitje. :)
Restaurant zal ik wel eerder proberen dan een (verre) vliegtuigreis met mijn zoon voor alle duidelijkheid.

Maar momenteel, mwa, opnieuw eigenlijk zowat dezelfde punten, ik zie het nut voor mijn zoon zelf niet echt, gaat daar weinig van meekrijgen buiten misschien de lampen of versiering op het restaurant, eventueel een paar onbekende stemmen of mensen maar verder. Als hij daar honger krijgt gaat hij daar liggen zeuren (wat doodnormaal is uiteraard daar niet van), een kakapamper kan je in de wc daar gaan verversen maar dan mis je ook weer een deel van de avond, kans op overprikkeling als je er enige tijd blijft is aanwezig, ... .

Dan zou ik hem veel liever een paar uur naar één of meerdere van de grootouders laten gaan, grootouders happy, zoon naar mijn idee gegarandeerd een stuk meer happy, ouders kunnen meer onstpannen eten en je hoeft andere mensen hun diner ook niet te storen met een zeurende of wenende baby. Natuurlijk wij hebben het geluk dat er nog vier grootouders overschieten, ze allevier vlakbij wonen (mijn ouders zijn gescheiden, vriendin haar ouders niet) er maar één wat fysieke problemen heeft en ze alle vier zonder problemen willen babysitten. Peters (hij heeft twee peters, geen meter) idem, zelfs tantes etc zijn er voldoende die niet liever zouden doen dan hem af en toe bijhouden, een luxe, dat besef ik.

Voor de duidelijkheid/zekerheid maar even meegeven, ik en mijn partner zijn echt wel met onze zoon bezig, het is niet dat die niks te zien krijgt of geen ervaringen mag opdoen, naar de kerstmarkt zijn wij bijvoorbeeld wel geweest, en daar kreeg hij ook honger en dan zijn wij gewoon in een café gaan vragen of zijn flesje even in de microgolfoven mocht, flesje daar gegeven, consumptie genomen en terug verder. Maar daar heeft volgens mij nauwelijks iemand last van gehad, zoon ook niet. Wij gaan deze zomer ook een twee weken naar Nederland met hem etc. Is al is meegeweest naar een tennistornooi op de eigen club, daar wisten we ook dat hij perfect in de kleedkamers een nieuwe pamper kon krijgen etc.

Maar nee, een restaurant, ik zou dat de eerste paar jaar niet per se nodig vinden om hem daar mee naartoe te nemen. Een beetje overdrijving om een punt te maken maar stel, er is plek voor 50 mensen in het restaurant, van die 50 zijn er 36 die hun kind of kinderen meenemen en die zeuren bijna allemaal om de beurt omdat ze moe zijn, honger hebben, een vuile pamper hebben, ... . Zou jij het restaurant bezoek nog even hard kunnen appreciëren? Ik alvast niet. En dat staat los van het feit dat ik mijn zoon onwaarschijnlijk graag zie, dat is nu al mijn belangrijkste persoon van de hele wereld, met voorsprong. Met andermans kinderen heb ik ook nul problemen, maar ik vind niet dat dit wil zeggen dat je je kinderen "zomaar" overal mee naartoe hoeft te nemen.
 
Een beetje overdrijving om een punt te maken maar stel, er is plek voor 50 mensen in het restaurant, van die 50 zijn er 36 die hun kind of kinderen meenemen en die zeuren bijna allemaal om de beurt omdat ze moe zijn, honger hebben, een vuile pamper hebben, ... . Zou jij het restaurant bezoek nog even hard kunnen appreciëren? Ik alvast niet.
Neen, maar dat zou ik ook hebben bij luidruchtige hollanders, zatte Britten, zagende mensen,... Het is echter niet realistisch om te veronderstellen dat dat plots een (grote) meerderheid van het cliënteel gaat zijn. Bovendien zijn er ook types restaurant he. Als ik straks naar een brasserie ga verwacht ik daar enkele kinderen, als ik straks naar The Jane ga uiteraard niet. Mensen zijn ook bereid te aanvaarden dat hun keuze met gevolgen (positief en negatief) komt.

Ouder worden heeft mij toch enorm geleerd om niet te veel na te denken over wat anderen al dan niet leuk zouden vinden. Wil jij met je kind op restaurant en gedraagt die zich zoals een kind van die leeftijd zich hoort te gedragen? Dan zou ik het gewoon doen. Heb je er zelf schrik voor/geen zin in is dat uiteraard een andere zaak. Mogelijks gaan er mensen zich ergeren als hij/zij dan even begint te wenen, maar daarvoor kan je jezelf toch niet opsluiten? Tegenwoordig zaagt iedereen over alles.
 
Veeel hangt toch af van de persoonlijkheid van uw kind, dus nogal moeilijk te veralgemenen. Als ik kijk naar mijn zoon: Zeer energiek manneke die ik wel even kan entertainen op een stoel, maar langer dan 20 minuten zonder eten en die begint te schuiven op zijn stoel, wilt rondlopen, spelen,... Gaan eten bij bv. Bavet is wel oké omdat je na 10 minuten een hoofdgerecht hebt, maar gaan eten waar we 45 minuten moeten wachten op ons eten is voor ons toch niet echt ontspannend te noemen.

Tegenwoordig wel veel leuke plekken voor kinderen (mijn madam vindt dat precies vlot op Instagram) waar je iets kan eten/drinken en waar een grote speelhoek is. De afgelopen vakanties vaak in NL gezeten en daar is dat nog veel gangbaarder dan bij ons. Op die manier is het inderdaad wel heel fijn uit eten.
Helemaal mee eens. Ieder ouder kent zijn kind en moet daar op inspelen. Ik heb vooral moeite met de oorsprong van dit topic. Namelijk of kinderen of baby's in het algemeen thuishoren in een restaurant of vliegtuig. En uiteraard kan een braaf kind ook eens vervelend zijn, maar een volwassen iemand kan ook vervelend zijn op een vlucht, vanwege dronken zijn ofzo. Ik heb op al die vluchten en restaurant-bezoeken geen noemenswaardig voorval gehad waarbij ik me enorm heb gestoord aan kinderen of baby's. Dus ik vind het behoorlijk verzuurd dat kinderen of baby's niet in een vliegtuig of restaurant mogen zitten.
 
Helemaal mee eens. Ieder ouder kent zijn kind en moet daar op inspelen. Ik heb vooral moeite met de oorsprong van dit topic. Namelijk of kinderen of baby's in het algemeen thuishoren in een restaurant of vliegtuig. En uiteraard kan een braaf kind ook eens vervelend zijn, maar een volwassen iemand kan ook vervelend zijn op een vlucht, vanwege dronken zijn ofzo. Ik heb op al die vluchten en restaurant-bezoeken geen noemenswaardig voorval gehad waarbij ik me enorm heb gestoord aan kinderen of baby's. Dus ik vind het behoorlijk verzuurd dat kinderen of baby's niet in een vliegtuig of restaurant mogen zitten.
En als buitenstaander moet je vooral beseffen dat het voor niemand zo irritant/zwaar is, als voor de ouders zelf. Dus in plaats van u daarin op te jagen zou ik nog eerder proberen om die ouder te helpen of vragen of je iets kan doen. Voor de rest vliegt de meerderheid toch met noise-cancelling headphones, qua overlast valt dat allemaal toch mee.

En overlast is zelfs verkeerde woordkeuze, dat zijn nu eenmaal kinderen die moeten opgroeien en ontdekken. Geen enkele ouder kan voorspellen hoe een kind gaat reageren op een vliegtuig he.
 
Neen, maar dat zou ik ook hebben bij luidruchtige hollanders, zatte Britten, zagende mensen,... Het is echter niet realistisch om te veronderstellen dat dat plots een (grote) meerderheid van het cliënteel gaat zijn. Bovendien zijn er ook types restaurant he. Als ik straks naar een brasserie ga verwacht ik daar enkele kinderen, als ik straks naar The Jane ga uiteraard niet. Mensen zijn ook bereid te aanvaarden dat hun keuze met gevolgen (positief en negatief) komt.

Ouder worden heeft mij toch enorm geleerd om niet te veel na te denken over wat anderen al dan niet leuk zouden vinden. Wil jij met je kind op restaurant en gedraagt die zich zoals een kind van die leeftijd zich hoort te gedragen? Dan zou ik het gewoon doen. Heb je er zelf schrik voor/geen zin in is dat uiteraard een andere zaak. Mogelijks gaan er mensen zich ergeren als hij/zij dan even begint te wenen, maar daarvoor kan je jezelf toch niet opsluiten? Tegenwoordig zaagt iedereen over alles.
Als die hollanders, britten, ... echt overlast veroorzaken en je zit in een deftig restaurant (en zelfs "goedkope brasserie") dan mag ik hopen dat die effectief buiten gezet worden, of je vraagt aan het personeel om die mensen aan te spreken, of je doet het zelf, of... . Een krijsende baby kan je moeilijk gaan vermanen omdat die krijst, dat is als bezoeker van de eetgelegenheid helaas ondergaan. Het hoeft, naar mijn mening, ook niet de grote meerderheid te zijn om een restaurantbezoek onaangenaam te maken, één krijsende huilbaby aan de tafel naast jou en ja sorry ik kan er ook niet aan doen, maar mijn restaurantervaring is een stuk minder aangenaam. Dat geldt vanzelfsprekend ook voor bv één strontzat koppel dat vlak naast mij zit, maar daar zal ik altijd iets van zeggen tegen hen of tegen het personeel als die dat zelf niet oplossen. Dat dat soort mensen niet het merendeel gaat zijn, zal zeker kloppen, ik vermeldde mijn voorbeeld in mijn vorige post dan ook maar om proberen aan te duiden, één krijsend kind, dat moet kunnen, twee ook nog, maar tien dan ineens niet meer voor veel mensen neem ik aan? Wat geeft de laatst binnengekomen ouders dan minder recht om hun krijsend kind mee te nemen op restaurant?

Dat er verschil is in restaurants is vanzelfsprekend correct, dat ik in de McDonalds een nest kinderen tegenkom die wat aan het roepen, spelen, ... zijn, geen probleem mee. Maar vanaf je naar iets gaat dat op een restaurant begint te trekken, dan hoeven diezelfde kinderen daar of niet te zijn of zich te voegen naar wat er daar van hen "verwacht" wordt. Iets anders is, voor mij persoonlijk, storend.

Dus ja ik doe het op zich niet per se omwille van "wat zullen de mensen denken", eerder omdat ik het zelf niet fijn zou vinden om met andermans krijsende baby/kind geconfronteerd te worden op restaurant.

Misschien nog een kleine aanvulling, als jij er nagenoeg zeker van bent dat je kind zich kan gedragen op restaurant, neem vooral je kind of kinderen mee he. Ik ga ook niet wachten tot mijn zoon pakweg 16 is vooraleer die is mee op restaurant gaat, maar nu, in de baby fase, en ik vermoed ook de eerste jaren daarop volgend, lijkt me dat niet het beste plan, of ik moet geluk hebben dat ik echt met een heel kalme/brave ga zitten binnen pakweg een jaar of twee.
 
Als die hollanders, britten, ... echt overlast veroorzaken en je zit in een deftig restaurant (en zelfs "goedkope brasserie") dan mag ik hopen dat die effectief buiten gezet worden, of je vraagt aan het personeel om die mensen aan te spreken, of je doet het zelf, of... . Een krijsende baby kan je moeilijk gaan vermanen omdat die krijst, dat is als bezoeker van de eetgelegenheid helaas ondergaan. Het hoeft, naar mijn mening, ook niet de grote meerderheid te zijn om een restaurantbezoek onaangenaam te maken, één krijsende huilbaby aan de tafel naast jou en ja sorry ik kan er ook niet aan doen, maar mijn restaurantervaring is een stuk minder aangenaam. Dat geldt vanzelfsprekend ook voor bv één strontzat koppel dat vlak naast mij zit, maar daar zal ik altijd iets van zeggen tegen hen of tegen het personeel als die dat zelf niet oplossen. Dat dat soort mensen niet het merendeel gaat zijn, zal zeker kloppen, ik vermeldde mijn voorbeeld in mijn vorige post dan ook maar om proberen aan te duiden, één krijsend kind, dat moet kunnen, twee ook nog, maar tien dan ineens niet meer? Wat geeft de laatst binnengekomen ouders dan minder recht om hun krijsend kind mee te nemen op restaurant?
Ik kan zeker begrip opbrengen voor het feit dat het een restaurantervaring daardoor minder aangenaam maakt hoor. Ik denk dat niemand graag de tafel naast een krijsend kind zit voor alle duidelijkheid. Alleen stel ik mij de vraag: hoe vaak komt zoiets nu effectief voor? Ik kan mij de laatste 10 jaar geen enkel etentje herinneren waar een kind onophoudelijk zat te krijsen gedurende het volledige bezoek, dat is toch al heel uitzonderlijk?

Dus een restaurant met tien krijsende kinderen, dan denk ik vooral dat ge slecht gekozen hebt, of aan het ballenbad van de IKEA aan het eten zijt. Maar als ik even mijn laatste restaurantbezoek bekijk met onze zoon: Ja die heeft soms even geweend en dan gaven we hem iets anders. Na een half bord spaghetti was die klaar en laat die dat horen. Geeft zoiets overlast aan de mensen naast ons? Misschien wel. Ga ik daarvoor thuis blijven? Absoluut niet. Moet je je als ouder opsluiten omdat de tafel naast u verzuurd kan reageren?

Wij zijn bv. recent gaan eten met onze zaalvoetbalploeg. Een goeie brasserie met uitgebreide bierkaart, en wij vooral een tafel van 15 mannen. Daar wordt luidruchtig gepraat en wellicht hebben wij de restaurantervaring van anderen een beetje minder aangenaam gemaakt. Zou je ons daarop aanspreken? Niemand was aan het roepen, maar een grote groep maakt nu éénmaal wel wat meer geluid dan een tafel van 2... Moeten we in de toekomst dan bij iemand thuis gaan eten of hoe moet ik dat juist zien?
 
Ik ga wekelijks op restaurant en nog nooit overlast gehad van een baby dat krijst. Ook op een vliegtuig nog nooit last gehad, heb meer last van het geluid van de vliegtuigmotoren maar daar gebruik ik mijn NC headphones om weg te filteren.
 
Ik kan zeker begrip opbrengen voor het feit dat het een restaurantervaring daardoor minder aangenaam maakt hoor. Ik denk dat niemand graag de tafel naast een krijsend kind zit voor alle duidelijkheid. Alleen stel ik mij de vraag: hoe vaak komt zoiets nu effectief voor? Ik kan mij de laatste 10 jaar geen enkel etentje herinneren waar een kind onophoudelijk zat te krijsen gedurende het volledige bezoek, dat is toch al heel uitzonderlijk?

Vaker dan je denkt, zou ik durven beweren.
Vorig weekend nog in een concept restaurant gaan eten, dat is een ervaring van toch 2 à 3 uur. Er zaten 2 jonge kinderen aan de tafel naast ons, leeftijd moeilijk in te schatten maar zeker jonger dan 10. Die hebben zo goed als de hele tijd dat die familie daar zat zitten ruziemaken, mekaar kloppen geven, roepen, bleiten, om het kwartier van hun stoel/naar het toilet.
De mama had het wel door dat de mensen rondom zich eraan stoorden, en zei af en toe wel eens zoiets van "zit nu eens stil", maar dat was goed voor 5 minuten.
Ik heb dat vroeger als ouder zelf ook meegemaakt, en toen heb ik tegen mijn kinderen gezegd, zolang dat jullie je niet kunnen gedragen op een grote mensen-restaurant, gaan jullie niet mee. Er zijn genoeg restaurants met speelhoek waar ze zich wel kunnen uitleven.
 
De meeste mensen gaan ook gewoon niet op restaurant wanneer ze een moeilijk kind hebben. Toen de dochter in een iets moeilijkere periode zat, gingen wij ook niet even iets eten wanneer we in de stad waren. Puur omdat je er dan zelf geen plezier aan beleeft. Daarom komt het nauwelijks voor.
 
Ik kan zeker begrip opbrengen voor het feit dat het een restaurantervaring daardoor minder aangenaam maakt hoor. Ik denk dat niemand graag de tafel naast een krijsend kind zit voor alle duidelijkheid. Alleen stel ik mij de vraag: hoe vaak komt zoiets nu effectief voor? Ik kan mij de laatste 10 jaar geen enkel etentje herinneren waar een kind onophoudelijk zat te krijsen gedurende het volledige bezoek, dat is toch al heel uitzonderlijk?

Dus een restaurant met tien krijsende kinderen, dan denk ik vooral dat ge slecht gekozen hebt, of aan het ballenbad van de IKEA aan het eten zijt. Maar als ik even mijn laatste restaurantbezoek bekijk met onze zoon: Ja die heeft soms even geweend en dan gaven we hem iets anders. Na een half bord spaghetti was die klaar en laat die dat horen. Geeft zoiets overlast aan de mensen naast ons? Misschien wel. Ga ik daarvoor thuis blijven? Absoluut niet. Moet je je als ouder opsluiten omdat de tafel naast u verzuurd kan reageren?

Wij zijn bv. recent gaan eten met onze zaalvoetbalploeg. Een goeie brasserie met uitgebreide bierkaart, en wij vooral een tafel van 15 mannen. Daar wordt luidruchtig gepraat en wellicht hebben wij de restaurantervaring van anderen een beetje minder aangenaam gemaakt. Zou je ons daarop aanspreken? Niemand was aan het roepen, maar een grote groep maakt nu éénmaal wel wat meer geluid dan een tafel van 2... Moeten we in de toekomst dan bij iemand thuis gaan eten of hoe moet ik dat juist zien?
Zeker, ik heb nog niet zo gek vaak zo'n dingen meegemaakt (in een vliegtuig wel al te veel naar mijn goesting, op restaurant zelden). Tien krijsende kinderen dan ga je inderdaad meer richting ikea moeten gaan, en zelfs dan misschien. Dat was op zich ook het punt niet. Naar mijn mening, is of kan, één krijsend kind even storend zijn als tien stuks, één zou dan precies volgens het merendeel van de mensen, moeten kunnen, anders ben je verzuurd. Als je het over tien zou hebben, dan denk ik dat de meningen al wat zouden veranderen. Voor mij persoonlijk is tussen beide situaties echter niet zo gek veel verschil.

Als ouder moet je je zeker niet opsluiten, in tegendeel zou ik zeggen, maar of dat wil zeggen dat je kind of kinderen overal mee naartoe moeten, dat is dan weer iets anders, vind ik.

Over je voorbeeld, geen idee, dat hangt van situatie tot situatie af, hoe luidruchtig is luidruchtig, van mij mag je met bij wijze van spreken heel het dorp samen gaan eten, en dat er dan is wat meer geluid is dan een romantisch koppeltje dat naast je zit dat is vrij normaal. Als ik het "erover" zou gevonden hebben zou ik wel is, desnoods met een kwinkslag, iets gezegd hebben, hangt echt van de situatie af.

Hangt er dus ook een beetje vanaf of jullie bij iemand thuis "moeten" gaan eten of niet, wil je er met de voetbalmakkers een braspartij van maken waarin iedereen door elkaar lalt zonder dat ze zelf verstaan wie wat zegt, ja dan is een restaurant niet de ideale plek, vind ik (en lijkt me dat zelfs plezanter bij iemand thuis, den helft betaalt het eten, den helft den drank en de organisator betaalt niks, of op de zaalvoetbal zelf of ...). Wil je gewoon gezellig tafelen met de makkers op restaurant, dan vermoed ik niet dat ik mij daaraan zou gestoord hebben nee. T hoeft ook geen stijve, muisstille bedoening te zijn een restaurant. Een volstrekt complete stilte ga je in een brasserie en de meeste restaurants niet vinden, en mag je, akkoord, ook niet verwachten. Dan blijf je zelf waarschijnlijk beter thuis en laat je een betere traiteur ofzo iets leveren.

Achja, het is uiteindelijk wat het is he, wil je je kinderen meenemen, vooral doen natuurlijk, er kan daar weinig of niks aan "gedaan worden" want je hebt het volste recht om ze mee te nemen. Ik zie het mezelf de eerste jaren niet doen, maar ieder zijn standpunt hierin.
 
Het is eigenlijk een beetje hetzelfde voor mij als bij vliegtuigreizen: mensen hebben voor zichzelf uitgemaakt dat een perfect toegestane activiteit gaat en ze dit gaan proberen. Misschien wordt dat een complete ramp, en dan gaat er niemand zo hard afzien als die ouders, en misschien valt dat perfect mee en is er amper last voor andere mensen bij. Kinderen kennende, verandert dat dan nog eens elke week en volgens de stand van de planeten ofzo :unsure:

Ik vind het perfect ok dat ouders zo'n dingen "riskeren" (want het enige risico is ergernis), net zoals ik het perfect ok is dat ze dit niet doen, en thuisblijven of hun kind bij familie of een babysit laten gaan. Maar de keuze laten hoort wel een beetje bij individuele vrijheid voor mij, wetende dat er ook idioten rondlopen die het niet zo geweldig aanpakken. Een beetje zoals we met alles omgaan in de maatschappij eigenlijk. Ik vind het wat eigen aan de tijdsgeest dan men zich zo hard kan storen aan kleine kinderen tot op het punt dat die nergens meer zouden mogen komen. Het is een geweldige dooddoener, maar iedereen is kind geweest, en we gaan onze kinderen ook nog serieus nodig hebben in deze maatschappij, dus enige tolerantie vind ik daar nu wel op zijn plaats.
 
Terug
Bovenaan