Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

[Valyra]

Neen.
Komt hier niet voor wegens geen vrienden van het andere geslacht. Of toch geen vrienden die "goed genoeg bevriend" zijn om iets mee te gaan eten/drinken op regelmatige basis. Ik zou mijn vrouwelijke vrienden meer kennissen noemen.
Heb er ook geen nood aan eerlijk gezegd maar ik zou het ook niet vreemd vinden moest dit nu wel zo zijn.
Ik zou het zelf ook niet leuk vinden moest dit verboden zijn.

 

[Marsu]

Ik controleer niet wat mijn vriendin doet eerlijk gezegd.

Wel had ze eens een diner in de agenda had staan met een collega van haar die een notoire rokkenjager/overspelpleger is/was en dat kon mij eigenlijk ook niet veel schelen. Ik ben niet achterlijk en ik weet heus wel dat die kerel ergens op een kruimeltje foef hoopt, maar ik weet ook heel zeker dat mijn vriendin daar niet op in zou gaan. En bovendien had die persoon het niet letterlijk gezegd of duidelijk uitgedrukt. Uiteindelijk heeft ze zelf beslist om het niet te doen omdat ze zich er niet goed bij voelde.

Zo lang je jong en aantrekkelijk bent zal je geïnteresseerde partijen tegenkomen en andere mensen die zijn aangetrokken tot jou dus je moet daar wel mee om kunnen gaan imo. Als ik geen reden heb om te twijfelen aan haar motieven zal ik nooit tegensputteren. Bij de juiste omstandigheden zal ik wel wat jaloers worden misschien. Maar ik sta er wel op dat ik zulke dingen niet 'tegen houd', onder andere omdat ik niet uitsluit dat ik zelf ook iemand leer kennen waar ik goed mee om kan en die toevallig van het andere geslacht is.

Ikzelf heb niet meteen vriendinnen waarmee ik zou willen afspreken, enkel vrouwen waarmee ik tevens een familieband heb dus dat is ook zonder risico.

Ik denk wel dat veel mensen bewust of onbewust zulke vriendschappen vermijden vanwege het gezever dat er van kan komen. Jaloezie, giftige opmerkingen, passief agressief reageren enzovoort... Daar zal niemand blij van worden. Of men doet het om riskante situaties te vermijden. De utopie van elkaar helemaal vrij laten, niets in de weg leggen en nooit jaloers worden is mooi in theorie. Maar het is echt wel niet gemakkelijk. Ik hoor dat ook zelden van mensen met een lange en sterke relatie. Er zijn zeker uitzonderingen, maar het blijven echt wel uitzonderingen. Soms kom je iemand tegen die het waard is en daar offer je wat voor op. Liefst zonder jezelf te verliezen natuurlijk.

Dus neen wij spreken niet af met anderen, maar ik zie er ook geen graten in. Als ze mij wilt bedriegen doet ze dat wel op afspraakjes waar ik niets van weet.

 

[glashelder]

@Five-seveN Ik ben bi en mijn partner ook. Wat nu?

 

[Lothiriel]

@Five-seveN Ik ben bi en mijn partner ook. Wat nu?

Geen vrienden voor jou dus vrees ik!

 

[glashelder]

Geen vrienden voor jou dus vrees ik!

Gelukkig hadden we Five-Seven's absurde theorie voorzien en doen we gewoon van open relatie

 

[Kas de Kalebas]

Mijn vriendin is absurd sociaal en heeft enorm veel vrienden die ze regelmatig ziet, ook één op één. Haar beste mannelijke vriend is wel gay, dus ik weet niet of dat echt meetelt.

 

[Deleted member 95]

Brace for impact zou ik zeggen. Vanaf dat mensen in relaties zitten en kinderen krijgen verandert er veel.

Lijkt me een prima reden om niet aan relaties of kinderen te beginnen dan.
Ik ben toch wel wat verbaasd over de poll en de reacties, zo bekrompen zeg. Er is een wereld daarbuiten.

 

[Ararauna]

De mijne had onlangs afgesproken met een paar collega’s maar op 1 vrouw na had iedereen afgezegd door corona etc. Dan heeft hij uiteindelijk ook zelf geannuleerd omdat hij dat wat vreemd vond zo, ik had daar nochtans geen bezwaren tegen.
“Nee” gestemd omdat het niet voorkomt maar van mij zou het gerust mogen.

 

[Pieterjan94]

@Five-seveN Ik ben bi en mijn partner ook. Wat nu?

Allemaal goed en wel, maar zet je de kat bij de melk??????

 

[nestorius]

Allemaal goed en wel, maar zet je de kat bij de melk??????

Naar wat ik gehoord heb zou @glashelder wel eens een kat durven melken

 

[Five-seveN]

Lijkt me een prima reden om niet aan relaties of kinderen te beginnen dan.
Ik ben toch wel wat verbaasd over de poll en de reacties, zo bekrompen zeg. Er is een wereld daarbuiten.

Er is ook een wereld buiten student zijn en afspraakjes maken met vrouwen.

 

[brandon]

Lijkt me een prima reden om niet aan relaties of kinderen te beginnen dan.
Ik ben toch wel wat verbaasd over de poll en de reacties, zo bekrompen zeg. Er is een wereld daarbuiten.

Puur de vraagstelling. Zoals vele "Nee"-stemmers hier al hebben aangegeven, zouden ze wél "Ja" antwoorden op de vraag "Mág uw vaste partner regelmatig een tete-a-tete afspraakje met iemand van het andere geslacht doen?"

 

[Deleted member 95]

Puur de vraagstelling. Zoals vele "Nee"-stemmers hier al hebben aangegeven, zouden ze wél "Ja" antwoorden op de vraag "Mág uw vaste partner regelmatig een tete-a-tete afspraakje met iemand van het andere geslacht doen?"

Ik vind het vrij bizar dat zo veel mensen blijkbaar geen hechte vriendschappen hebben met mensen van het "voorkeursgeslacht", die zichzelf bewust of onbewust gaan opsluiten binnen de cocon van hun relatie of gezin. Ik hoop zelf nooit in de positie te belanden dat een relatie of een kind hebben betekent dat je jezelf verliest.

 

[Sylverscythe]

Ik vind het vrij bizar dat zo veel mensen blijkbaar geen hechte vriendschappen hebben met mensen van het "voorkeursgeslacht", die zichzelf bewust of onbewust gaan opsluiten binnen de cocon van hun relatie of gezin. Ik hoop zelf nooit in de positie te belanden dat een relatie of een kind hebben betekent dat je jezelf verliest.

Veel mensen bouwen (veelal onbewust) hun vriendschappen af eenmaal ze gesetteld zijn met kinderen. Ergens is dat ook niet onlogisch: kinderen nemen gewoon veel tijd in, en je krijgt dan kennissen die "ouder zijn van X" denk ik.

De combinatie van pandemie en kinderen heeft bij veel vrienden toch voor minder sociaal contact buiten het gezin gezorgd, dat merk ik aangezien ik een van de kinderlozen was. Nu dat ook voor ons gaat veranderen zal het niet beteren.

Maar ik denk dat echte vriendschappen wel periodes met minder contact overleven. Als je natuurlijk enige moeite doet. Er zijn ook genoeg mensen die eenmaal ouder dan geïsoleerd raken eenmaal de partner niet meer in beeld is. Dat wil ik zelf wel vermijden.

 

[greiver]

Ik heb ja gestemd, al is dat van haar kant wel al even geleden.
Toen we pas samen waren (12 jaar geleden), sprak ze soms nog af met 2 exen. Met 1 ervan kwam ik zelf wel overeen, dat was wel ok. Die andere kwam me wat te handtastelijk over, dus die lag me niet. Ik heb het nooit verboden, maar het maakte me niet vrolijk. Uiteindelijk zien we die eerste ex nog wel geregeld als koppel. Die andere, de handtastelijke, hoort ze niet meer.

Ikzelf ging met een vriendin geregeld naar een discotheek. Soms ook met anderen, soms met haar alleen. Dat is voor mijn vriendin nooit een probleem geweest. Het hielp wel dat ik en die vriendin mekaar al langer kenden, en dat mijn vriendin ook wel al wist wie die vriendin was. Ondertussen is dat gewoon een goeie gemeenschappelijke vriendin geworden.

Sinds relatief kort ben ik goed bevriend geraakt met een mama wiens zoontje dezelfde hobby heeft als de mijne. Blijkbaar kwamen onze kinderen goed overeen, en zo zijn wij ook aan de babbel geraakt aan de sportclub. Wij hebben ook al eens s middags afgesproken om samen een panos'ke te doen (thuiswerk en dichtbij mekaar wonen, dan is dat leuker dan thuis alleen uw boterhammen opeten he).

 

[Mr.Anderson]

Ik vind het vrij bizar dat zo veel mensen blijkbaar geen hechte vriendschappen hebben met mensen van het "voorkeursgeslacht", die zichzelf bewust of onbewust gaan opsluiten binnen de cocon van hun relatie of gezin. Ik hoop zelf nooit in de positie te belanden dat een relatie of een kind hebben betekent dat je jezelf verliest.

Ik steek met veel plezier meer energie en tijd in de relatie met m'n vrouw en kinderen. In mijn cocon zoals je het noemt. Verlies ik daardoor mezelf? In tegendeel, ik ben er als persoon net nog meer door gegroeid.

Ik heb altijd veel vrienden en vriendinnen gehad maar uiteindelijk verwatert dat allemaal wel met ouder worden wegens drukte met kinderen, werk, hobby's, bouwen, kortom andere prioriteiten. Natuurlijk spreek ik af en toe nog eens af met vrienden of ne hoop kameraden op café.

Nood aan een goede vriendin heb ik totaal niet. Zoals ik eerder zei is m'n vrouw in dat opzicht mijn beste vriendin. Als ik vriendinnen zie is dat meestal de vrouw van een maat waarmee we dan afspreken.

 

[iamhollywood]

Ik steek met veel plezier meer energie en tijd in de relatie met m'n vrouw en kinderen. In mijn cocon zoals je het noemt. Verlies ik daardoor mezelf? In tegendeel, ik ben er als persoon net nog meer door gegroeid.

Ik heb altijd veel vrienden en vriendinnen gehad maar uiteindelijk verwatert dat allemaal wel met ouder worden wegens drukte met kinderen, werk, hobby's, bouwen, kortom andere prioriteiten. Natuurlijk spreek ik af en toe nog eens af met vrienden of ne hoop kameraden op café.

Nood aan een goede vriendin heb ik totaal niet. Zoals ik eerder zei is m'n vrouw in dat opzicht mijn beste vriendin. Als ik vriendinnen zie is dat meestal de vrouw van een maat waarmee we dan afspreken.

Ik kan heel goed begrijpen dat je met kinderen nog minder tijd hebt. Wij hebben geen kinderen en het is elke week al een lopen en doen om alles rond werk(zelfstandige)/huis(houden)/bouw nieuwe woonst/continue bijscholing/hobby's te combineren, wij denken vaak hoe we dat met kinderen in godsnaam gaan georganiseerd krijgen. Zeker omdat we in onze directe omgeving continu geconfronteerd worden met voorbeelden van jonge kindjes. En het is zeker niet dat wij niets meer met vrienden doen, louter meer planning. Bijvoorbeeld voorbije weekend zijn we zaterdagmorgen gaan brunchen bij vrienden en de volledige dag blijven plakken tot na middernacht, anderen hadden ons zondagavond meegevraagd voor de film, dat hebben we gepast wetende dat er wat dringend werk in het huis was en ik gisterenavond tot 22u avondschool had, we hebben op een later tijdstip het uitje naar de film gepland. Als single hadden we waarschijnlijk gans het weekend buitenshuis gespendeerd, louter omdat de drang om niet alleen te zijn vaak groter is.

 

[pablohoney]

Ik vind het vrij bizar dat zo veel mensen blijkbaar geen hechte vriendschappen hebben met mensen van het "voorkeursgeslacht", die zichzelf bewust of onbewust gaan opsluiten binnen de cocon van hun relatie of gezin. Ik hoop zelf nooit in de positie te belanden dat een relatie of een kind hebben betekent dat je jezelf verliest.

Maar omdat mensen geen one on one afspraak hebben met iemand van het andere geslacht sluit toch niet uit dat die geen hechte relatie hebben met iemand van het andere geslacht?

Ik heb ook nog een paar goeie vriendinnen, maar zie die dan meestal in groep of met mijn/haar partner bij. Helemaal niet bewust ofzo, dat gebeurt gewoon sporadisch. Zelfde bij mijn vriendin trouwens.

Ook mensen die gewoon meer met hun gezin bezig zijn ´verwijten´ dat ze zichzelf verliezen vind ik redelijk kort door de bocht.

 

[Deleted member 3056]

Ik vind het vrij bizar dat zo veel mensen blijkbaar geen hechte vriendschappen hebben met mensen van het "voorkeursgeslacht", die zichzelf bewust of onbewust gaan opsluiten binnen de cocon van hun relatie of gezin. Ik hoop zelf nooit in de positie te belanden dat een relatie of een kind hebben betekent dat je jezelf verliest.

En mensen die in zo'n cocon zitten die in hun partner hun soulmate hebben gevonden, hun vriend(in) voor het leven en die dus totaal geen behoefte hebben aan (veel) contacten buiten die cocon zullen het dan weer bizar vinden dat mensen hun bizar vinden.
Gelukkig zijn we allemaal anders en maar goed ook.
Gelukkig zijn er ook begripvolle mensen die de gevoelens van hun partner respecteren en zichzelf niet als 'bezit' beschouwen van hun partner als die een beetje gezonde jaloezie vertoont.

Besides om jezelf te verliezen heb je heus geen partner of kind nodig hoor.

 

[Deleted member 658]

Nee geantwoord omdat ik dat gewoon niet zou tolereren.

Ja, man vrouw kunnen perfect vrienden zijn, maar ik zet de kat niet bij de melk en duld geen zooi.
Op sommige gebieden is een jaren 50 mindset gewoon veel makkelijker.

Hier hetzelfde en mijn partner zou dat van mij trouwens ook niet tolereren.

Kwestie van respect naar elkaar toe. Als je samen bent, kies je voor elkaar en tweewekelijks of maandelijks met ander afspreken past dan niet meer in dat plaatje.
Dat komt bij mij toch wat te hard over als 'de opties openhouden'. Ik ben te nemen of te laten, geen optie.

Zeker als er dan ook nog eens kinderen zijn, met een heel huishouden, etc ... dan liggen de prioriteiten toch bij het gezin. Ik heb geen flauw idee wat ik dan bij een tete a tete met het andere geslacht te zoeken zou hebben (of waar ik die tijd zou halen).

De 3 koppels die ik ken waarbij een van de partners dat wel nog deed zijn alle 3 geeindigd in scheefpoeperij. Daarna 2 daarvan in scheiding met co-ouderschap en de laatste met een buitenechtelijk kind. De vrouw gaat jaarlijks een weekje op vakantie naar Spanje ofzo, zogezegd alleen, maar hij weet maar al te goed dat dit samen met haar minaar afgesproken is. Pijnlijk.