Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

  • Ja, en mijn partner gaat uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 98 38,4%
  • Ja, maar mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 72 28,2%
  • Nee, en mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 51 20,0%
  • Nee, maar mijn partner gaat toch uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 2 0,8%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou mogen

    Stemmen: 31 12,2%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou niet mogen

    Stemmen: 1 0,4%

  • Totaal aantal stemmers
    255
Maar is de crux van zijn redenering uiteindelijk niet gewoon dat hij zijn vrouw niet vertrouwt? Dus dan is wat zij zegt als reden om af te spreken toch al niks waard?

'Hij wilt niet dat ik afspreek met iemand om te babbelen.. ok dan spreken we af om padel te gaan doen'.
Nja vertrouw jij u vrouw niet omdat je ze niet laat sex hebben met andere mannen?

Ben je bang dat ze niet terug zal komen, en een relatie starten met de andere man?

Ale ik wil maar zeggen… voor hem is dat emotioneel bedrog.

Dus dat is zijn grens. Het is al fout voor hem.
Als u vrouw sex heeft met een ander. Dan is het vertrouwen al geschonden snap je? Dat is het bedrog.

Bij hem is dat bedrog die emotionele band met een andere man. Hij is niet bang voor wat gaat komen. Het is al gebeurd
 
In een kleedkamer van bvb de tennisclub kan er ook 1 op 1 (letterlijk :shutup:) "geklust" worden. Just sayin´ ( :shutup:)
Plus, bij sporten wek je beiden nog eens endorfines op, wat je letterlijk beter en gelukzaliger doet voelen. En bij het zwemmen dan ook ng eens grotendeels ontbloot. Eigenlijk zelfs gevaarlijker dan gewoon afspreken om iets te drinken.
 
Bij hem is dat bedrog die emotionele band met een andere man. Hij is niet bang voor wat gaat komen. Het is al gebeurd
Als je dat doortrekt dan moet je eisen dat op een mooie dag je vriendin/vrouw stopt om met al haar mannelijke vrienden van vroeger om te gaan, want vriendschap, wat is dat buiten een emotionele band? Lijkt me net voor die reden dat de meeste mensen de grens voor bedrog nu wel op aantoonbare acties leggen zoals kussen of seks.
 
Maar is de crux van zijn redenering uiteindelijk niet gewoon dat hij zijn vrouw niet vertrouwt? Dus dan is wat zij zegt als reden om af te spreken toch al niks waard?

'Hij wilt niet dat ik afspreek met iemand om te babbelen.. ok dan spreken we af om padel te gaan doen'.
Of misschien voelt het eerder aan als een 'emotioneel bedrog' dan een 'fysiek bedrog'?

Je man/vrouw hoeft niet 1-op-1 af te spreken met iemand om fysiek te bedriegen. Dat kan evengoed op het werk gebeuren in een achterkamertje, na een avondje stappen in groep, of hij/zij kan er over liegen, ...

Als je man/vrouw de behoefte heeft om regelmatig 1-op-1 af te spreken met iemand van het andere geslacht, snap ik ergens nog wel de vraag vanwaar die behoefte er is. Wederom, als die vriendschap al lang aanwezig is (al van voor de relatie bijvoorbeeld) dan is dat weer een ander verhaal.

En als het gaat om samen sporten, samen naar een concert, ... dan is de gemeenschappelijke interesse/hobby nog de drijfveer, maar als het puur is om samen op restaurant/café/thuis urenlange gesprekken te gaan voeren, dan kan ik er wel inkomen dat dit een ander gevoel geeft.
 
Dit topic lezen = trippen voor mij. Ik wist echt niet dat er zo veel mensen nog op die manier een relatie beleven.
 
Je kan het bekrompen vinden dat uw vrouw geen prive-gesprekken/“niet romantische dates” mag hebben met mannen, is uw recht om zoiets bekrompen en een jaren 50 mentaliteit te vinden. Is ook gemakkelijk om die mening te hebben als uw vrouw toch geen behoefte heeft aan zulke contacten.

Maar accepteer je dan ook dat anderen het misschien bekrompen van u kunnen vinden dat uw vriendin geen seks mag hebben met andere mensen dan met u?

Emotionele privé relaties opbouwen met het andere geslacht is OK maar fysieke niet? Misschien dat men binnen 50 jaar ook alweer terugkijkt op die “periode waarin je alleen maar seks mocht hebben er uw vaste partner”.

Intussen swingen de plus gezinnen en alleenstaande moeders de pan uit.
Waarmee je opnieuw een zeer gekleurd en beladen statement doet natuurlijk. Wat is "de pan uitswingen"? Wat is hiervan de oorzaak? Jij lijkt te insinueren dat dit komt doordat mensen elkaar meer vrijheid geven in een relatie, maar dat gaat voorbij aan al de andere maatschappelijke factoren die veranderd zijn sinds pakweg de jaren '50.
 
Als je dat doortrekt dan moet je eisen dat op een mooie dag je vriendin/vrouw stopt om met al haar mannelijke vrienden van vroeger om te gaan, want vriendschap, wat is dat buiten een emotionele band? Lijkt me net voor die reden dat de meeste mensen de grens voor bedrog nu wel op aantoonbare acties leggen zoals kussen of seks.
Tuurlijk en voor sommige mensen is die sex zelf ook weer ok. Je hebt er van alles.

En inderdaad definieer ‘emotionele band’
Dat weet ik niet hoe hij daarover denkt. Maar zo interpreteer ik het gwn en ik wou dat wat duidden omdat ik het gevoel had dat er wat naast elkaar werd gepraat.

Velen leken te denken dat hij bang was om wat kon voortvloeien terwijl ik gwn eerder denk dat daar de grens ligt voor hem.

Zelf zie ik niet iedere vriendschap als een emotionele band. Als ik eerlijk ben zijn de meeste zelf vrij oppervlakkig bij mij. Verwatert nogal snel na een nieuwe job ofzo. En het handjevol goeie vrienden zijn bij ons nu van hetzelfde geslacht.

Dus ik heb dik sjans blijkbaar, want ik moet toegeven dat er toch ook wel zaken zijn die me jaloers zouden maken.
 
Nja maar dat is ook wel persoonlijk hè.

Er zullen swingers zijn die vinden wat jij ‘niet mogen’ noemt ook iets is dat mensen kan beklemmen.

Dat zijn keuzes die je als koppel samen maakt hè.
Bij elke relatie zijn er grenzen hè en is er ‘mag niet’
Nee, eigenlijk is er helemaal geen "mag niet" waarbij ik zou bepalen dat mijn vrouw iets niet mag doen.
Bij mij zal er niks verkeerds gebeuren, en ik vertrouw erop dat dat bij mijn vrouw ook niet zal gebeuren. En dan nog ga ik haar niks verbieden: Zelfs als zij op een ander wil, kan ik dat toch niet tegenhouden. En al helemaal niet door te zeggen dat ze niet meer met bepaalde mensen mag spreken.

En dat zou ik ook niet willen: Als ze dan echt liever zou vreemdgaan, en ze bijna tegen haar zin blijft omdat ze moet luisteren en niet weg mag, is dat ook niet bepaald mijn droomrelatie? Dus waarom zou ik haar iets verbieden als een kindje?

(...)

Intussen swingen de plus gezinnen en alleenstaande moeders de pan uit.
Dus je zou liever wel een vrouw hebben die tegen haar zin blijft, in plaats van scheidt en een plusgezin gaat vormen of een alleenstaande moeder wordt? Dat is toch helemaal niet het ideaal?
 
Jullie gaan voorbij aan het feit dat als je veel tijd doorbrengt met een persoon van het andere geslacht (of hetzelfde geslacht of eender welk geslacht, whatever floats your boat) dat dit een grote kans heeft om meer dan vriendschappelijke gevoelens op te wekken bij één van de twee.
Zie de zovele relaties/overspel die ontstaan op het werk, de zovele acteurs/actrices die een relatie starten met een medehoofdrolspeler, ...

Daar bewust een rem op zetten, privé-afspraakjes niet ok vinden, is een beslissing die je als koppel neemt.
Als mijn vrouw of ik daar niet content meer mee zijn, kunnen we onze relatie ook beëindigen en andere oorden opzoeken.

Mij valt het wel op dat er hier redelijk wat posten met heftige opinies, maar langs de andere kant geen probleem hebben met overspel (of overspel anders definiëren) en zelfs anderen die nog nooit een langdurige relatie gehad hebben. :)
 
Als ik deze thread lees, heb ik het echt te doen met bepaalde mensen en hun relaties. Uiteindelijk draait het om 1 ding, en dat is vertrouwen..? En zoals @Loser zegt

En dan nog ga ik haar niks verbieden: Zelfs als zij op een ander wil, kan ik dat toch niet tegenhouden. En al helemaal niet door te zeggen dat ze niet meer met bepaalde mensen mag spreken.
 
Nee, eigenlijk is er helemaal geen "mag niet" waarbij ik zou bepalen dat mijn vrouw iets niet mag doen.
Bij mij zal er niks verkeerds gebeuren, en ik vertrouw erop dat dat bij mijn vrouw ook niet zal gebeuren. En dan nog ga ik haar niks verbieden: Zelfs als zij op een ander wil, kan ik dat toch niet tegenhouden. En al helemaal niet door te zeggen dat ze niet meer met bepaalde mensen mag spreken.

En dat zou ik ook niet willen: Als ze dan echt liever zou vreemdgaan, en ze bijna tegen haar zin blijft omdat ze moet luisteren en niet weg mag, is dat ook niet bepaald mijn droomrelatie? Dus waarom zou ik haar iets verbieden als een kindje?


Dus je zou liever wel een vrouw hebben die tegen haar zin blijft, in plaats van scheidt en een plusgezin gaat vormen of een alleenstaande moeder wordt? Dat is toch helemaal niet het ideaal?

Nja maar dat vind ik flauw.

Nu maak je er een karikatuur van.
Net zoals u vrouw op een ander mag en kan is dat bij mij en moonblade ook zo.
We hebben ze niet fysiek aan een ketting gehangen hoor en de kuisheidsgordel is al 2 jaar defect…

Maar beiden gaan gevolgen hebben zijnde: einde relatie

Nu doe je precies of iedereen die hier wat meer conservatief in staat ook als een schoolmeestertje staat te verbieden…

Ik praat gwn met mijn vriendin en we hebben samen onze grenzen afgesproken.
Het is niet van toestemming vragen maar gwn weten wat kan en niet kan.

Net zoals bij u alleen liggen de grenzen anders.
 
Hoe jij naar een vaste vriend kijkt waarmee je op regelmatige basis op "niet-romantische" date gaat is niet het enige dat hier telt. Er zijn er hier nog minstens 2 andere betrokken partijen die daar ook ieder hun eigen gevoelens over zullen hebben en die ze al dan niet eerlijk uiten.

Het kan mij eigenlijk ook niet schelen of daar uit dat risico dan uiteindelijk iets amoureus van komt of niet, voor mij valt dat hoe dan ook onder emotioneel bedrog. Als een relatie waardevol is, moet je daar ook opofferingen voor kunnen maken. Als mijn partner zou afkomen dat ze dat niet kan opgeven en nood heeft aan een tweede man in haar leven om privé gesprekken te kunnen voeren die ze niet met mij kan voeren, dan hou ik de eer aan mezelf en kan ze haar kleren van de straat rapen. Dat is geen wifey material.

Klinkt hard, maar ik ga geen eten betalen voor een koekoeksjong.

Over het algemeen ben ik geen veeleisend persoon (cara pils :love2:) maar voor een partner leg ik de lat wel hoog. Geen tempation island-achtige toestanden ten huize M°°nblade.
Dus als uw partner op de ene dag een pint gaat pakken met een vriendin is dat allemaal oké, maar als een pint gaat pakken met een mannelijke vriend op een andere dag is het ineens emotioneel bedrog?
 
Jullie gaan voorbij aan het feit dat als je veel tijd doorbrengt met een persoon van het andere geslacht (of hetzelfde geslacht of eender welk geslacht, whatever floats your boat) dat dit een grote kans heeft om meer dan vriendschappelijke gevoelens op te wekken bij één van de twee.
Zie de zovele relaties/overspel die ontstaan op het werk, de zovele acteurs/actrices die een relatie starten met een medehoofdrolspeler, ...

Daar bewust een rem op zetten, privé-afspraakjes niet ok vinden, is een beslissing die je als koppel neemt.
Als mijn vrouw of ik daar niet content meer mee zijn, kunnen we onze relatie ook beëindigen en andere oorden opzoeken.

Mij valt het wel op dat er hier redelijk wat posten met heftige opinies, maar langs de andere kant geen probleem hebben met overspel (of overspel anders definiëren) en zelfs anderen die nog nooit een langdurige relatie gehad hebben. :)
Ik heb wel een probleem met overspel, ik heb namelijk wel met mijn madam afgesproken dat ge niet met een ander muilt laat staan er mee vogelt. Dat is zeg maar ons 'contract' maar voor de rest doet ze gewoon waar ze zin in heeft hoor. Ik denk dat wij allebei wel in staat zijn om in te schatten wat wel en niet goed aanvoelt binnen onze relatie.

Ik wil zelf ook gewoon standvastigheid en een relatie die idealiter voor eeuwig duurt maar wel met iemand die volledig uit vrije wil er voor kiest om bij mij te zijn ongeacht wie ze onderweg tegenkomt en wat voor activiteiten ze samen doen. (buiten muilen, vingeren aan het buskot, aan elkaars tenen likken - enfin dat soort dingen).
 
Mij valt het wel op dat er hier redelijk wat posten met heftige opinies, maar langs de andere kant geen probleem hebben met overspel (of overspel anders definiëren) en zelfs anderen die nog nooit een langdurige relatie gehad hebben. :)
Euhm wie heeft hier geen probleem met overspel, en wie heeft nog nooit een langdurige relatie gehad?

Daarbuiten mogen die mensen ook gewoon een mening hebben, maar ik vraag me vooral af over hoeveel mensen we volgens jou zo spreken dat dit "opvalt"?
 
Ja daarom sporten zou ik toch ook raar vinden. 1 op 1
Mijn reactie was gericht naar Moonblade die het niet oké vindt dat zijn vriendin uit eten gaat maar er geen punt van maakt dat ze afspreekt om te gaan sporten.
Kijk, hoe je het draait of keert, als je partner buiten de deur wilt eten dan zal hij/zij dat doen.
One way or the other...
Iets verbieden haalt geen ene moer uit.
Wat je man/vrouw voelt heb je niet in de hand en het enige wat je kan doen is aangeven dat je het niet prettig vindt dat hij/zij 1 op 1 gaat eten, sporten, vliegen of whatever en dan is het aan je partner om te zien wat hij/zij doet met die mededeling.


Zoals in ons geval, ik heb tegen mijn man, door dingen die in het verleden plaats hebben gevonden, gezegd dat ik dat niet zo leuk vind (moest hij dat ooit overwegen) en hij houdt er rekening mee.
Wilt hij toch voor zijn plezier zo'n afspraakjes maken dan kan en ga ik hem dat niet verbieden.
 
Euhm wie heeft hier geen probleem met overspel, en wie heeft nog nooit een langdurige relatie gehad?

Daarbuiten mogen die mensen ook gewoon een mening hebben, maar ik vraag me vooral af over hoeveel mensen we volgens jou zo spreken dat dit "opvalt"?
Minstens 2 die een open relatie hebben en minstens 2 die nog nooit een langdurige relatie hebben gehad die naam waardig.
Kan die nu moeilijk bij naam gaan opnoemen... :tongue:

Ik heb wel een probleem met overspel, ik heb namelijk wel met mijn madam afgesproken dat ge niet met een ander muilt laat staan er mee vogelt. Dat is zeg maar ons 'contract' maar voor de rest doet ze gewoon waar ze zin in heeft hoor. Ik denk dat wij allebei wel in staat zijn om in te schatten wat wel en niet goed aanvoelt binnen onze relatie.

Ik wil zelf ook gewoon standvastigheid en een relatie die idealiter voor eeuwig duurt maar wel met iemand die volledig uit vrije wil er voor kiest om bij mij te zijn ongeacht wie ze onderweg tegenkomt en wat voor activiteiten ze samen doen. (buiten muilen, vingeren aan het buskot, aan elkaars tenen likken - enfin dat soort dingen).
Bij ons gelden die afspraken ook, alleen komt er bij ons ook bij dat regelmatige privé-afspraken met iemand van het andere geslacht not done zijn.
Die afspraak is er in onderling overleg gekomen en uit vrije wil, we zouden ons daar beide niet comfortabel bij voelen.

Zoals reeds gezegd: vaak tijd 1 op 1 doorbrengen met iemand van het andere geslacht verhoogt de kans op meer dan vriendschappelijke gevoelens bij één van de twee. Die tijd beperken beperkt ook de kans dat er meer dan vriendschappelijke gevoelens kunnen ontstaan voor iemand anders.
 
Als ik de thread lees krijg ik de indruk dat sommigen heel veel uitleg klaar hebben, maar naar alle waarschijnlijkheid geen vrouw of gezin hebben.

Bij mij is het simpel hoor. M'n vrouw heeft al afgesproken om iets te gaan eten/drinken met een oude schoolvriend die ze 1 keer per jaar of om de 2 jaar ziet. Geen probleem mee.

Komt ze morgen af dat ze vrijdagavond iets wil gaan eten met een 'nieuwe vriend' die ze via het werk o.i.d. heeft leren kennen, dan gaat er een alarm belletje af.

Reden: de fase in ons leven is enorm druk. Kinderen, verbouwen, werk. We hebben nauwelijks tijd voor onszelf, laat staan voor elkaar. Beiden proberen we 1x om de 2 maanden de kinderen weg te doen om een datenight te houden (lees: op restaurant te gaan). Als er dan plots prioriteit wordt gegeven aan een etentje met een nieuwe mannelijke vriend, dan zou me dat tegen de borst stoten, ja.

En die nuance mis ik hier in de thread waardoor ik bij sommigen twijfel of ze effectief in een relatie/gezin zitten. Makkelijk dan om met jaren 50 te gooien en uzelf modern te noemen.
 
Mijn reactie was gericht naar Moonblade die het niet oké vindt dat zijn vriendin uit eten gaat maar er geen punt van maakt dat ze afspreekt om te gaan sporten.
Kijk, hoe je het draait of keert, als je partner buiten de deur wilt eten dan zal hij/zij dat doen.
One way or the other...
Iets verbieden haalt geen ene moer uit.
Wat je man/vrouw voelt heb je niet in de hand en het enige wat je kan doen is aangeven dat je het niet prettig vindt dat hij/zij 1 op 1 gaat eten, sporten, vliegen of whatever en dan is het aan je partner om te zien wat hij/zij doet met die mededeling.


Zoals in ons geval, ik heb tegen mijn man, door dingen die in het verleden plaats hebben gevonden, gezegd dat ik dat niet zo leuk vind (moest hij dat ooit overwegen) en hij houdt er rekening mee.
Wilt hij toch voor zijn plezier zo'n afspraakjes maken dan kan en ga ik hem dat niet verbieden.
Maar iedere grens die je stelt en die kan leiden tot einde relatie is toch een vorm van verbieden?

Welke kracht denken jullie dat moonblade heeft? The voice van Dune? Zijn stem is wet.

Ik bedoel maar, het is heus niet anders hoor.
De grens is volledig anders. Maar het verbieden op zich is toch the same?

Dat hele ‘ik verbied niets’…. Das is toch BS
Zelf swingers hebben regels.
Maar iedere relatie heeft grenzen die kunnen leiden tot het einde.
 
Nja maar dat vind ik flauw.

Nu maak je er een karikatuur van.
Net zoals u vrouw op een ander mag en kan is dat bij mij en moonblade ook zo.
We hebben ze niet fysiek aan een ketting gehangen hoor en de kuisheidsgordel is al 2 jaar defect…

Maar beiden gaan gevolgen hebben zijnde: einde relatie

Nu doe je precies of iedereen die hier wat meer conservatief in staat ook als een schoolmeestertje staat te verbieden…

Ik praat gwn met mijn vriendin en we hebben samen onze grenzen afgesproken.
Het is niet van toestemming vragen maar gwn weten wat kan en niet kan.

Net zoals bij u alleen liggen de grenzen anders.
Maar dat zijn grenzen die ik heb, en ik weet welke grenzen zij heeft. Trouwens, je koppelt eraan dat die niet conservatief zouden zijn bij mij, maar ik heb geen open relatie, hè. Je weet niet waar die grenzen liggen?

Maar dat gaat over mijn grenzen. Geen grenzen die ik ga opleggen aan haar. Da's toch redelijk essentieel :D Allee, waar ik het over heb zijn mijn grenzen, en daarmee doe ik wat ik wil. Wat hier gezegd wordt, is alleen wat de ànder mag en niet mag, en moet laten (opofferingen maken).
 
Een onnozele poll met nog onnozelere opties en kromme verduidelijkingen.
Ik zie daar geen problemen in, mijn vrouw ook niet.

Bij dit topic stelde ik mezelf wel eerst de vraag, hoeveel mannen/vrouwen hebben eigenlijk echt vrienden van hetzelfde geslacht? Als ik bij mezelf kijk, mijn partner, vrienden, omgeving.. kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat er veel personen die echt goede vrienden hebben bij het andere geslacht (en het gaat dan niet om de partner van vriend, of een professioneel contact of een kennis). Vroeger op school bijvoorbeeld, hadden buiten de occasionele homo en zijn vrouwelijke acolieten, weinig gasten echt vriendschappelijke contacten met het andere geslacht tenzij seksuele contacten. Dat zette zicht voort uit in de universiteitsjaren en verdere (proffessionele leven).
 
Terug
Bovenaan