Veel heeft volgens mij ook te maken met hoe je in het leven staat. Bij Pogacar heb ik eigenlijk Valverde vibes, niet met het idee die blijft koersen tot hij 40 is maar gewoon: die jongen doet volgens mij niks liever dan gewoon fietsen. Moest je Pogacar echt laten doen, hij zou alles rijden van januari tot eind oktober.
Das bij van der Poel toch duidelijk anders imo. Moest die zijn hart volgen zou die waarschijnlijk gewoon zelfs niet op de weg koersen, m.u.v. van misschien een koersdag of 4-5. Is eigenlijk ook wel duidelijk in zijn wedstrijd selectie, dat heeft volgens mij niet eens met periodisatie te maken maar gewoon met het feit dat hem dat allemaal gestolen kan worden. Enkel de grote ééndagswedstrijden en voor de rest echt the bare minimum (zoals zo'n Tirreno) om in vorm te zijn voor. Ik acht de kans wel groot dat die over een jaar of 3-4 zegt: tis stilaan goed geweest, ik ga nog een beetje met de MTB rijden en wat crossen, de rest hoeft niet meer. Zeker als er de komende 2-3 jaar een aantal records sneuvelen en hij die buiten bereik van Pogacar kan duwen...
Ik denk eerlijk gezegd dat de meeste toppers (bovenstaande maar ook bv Vingegaard & Roglic) liefst van al gewoon zouden fietsen zonder heel dat circus er rond. Evenepoel is dan wel een heel ander figuur, diejn heeft niet liever. In principe zou je denken dat dat ook voor extra mentale belasting zorgt maar in zijn geval misschien net niet. Misschien is de mentale belasting voor een introverter figuur als Vingegaard die wrs liefst van al bij zijn dochter zou zitten wel veel zwaarder...
Ik denk dat je Mathieu wel een beetje onderschat. Die jongen rijdt graag op de weg hoor en rijdt graag koersen.
Maar hij rijdt vooral graag koersen die hem liggen en het liefste diegene hij ook kan winnen. Een Tirenno kan hij weinig winnen dus boeit hem dat minder.
Pogacar is volgens mij niet anders. Alleen kan die kerel heel veel winnen en dus is die in veel geïnteresseerd.
Maar bij beide speelt ook wel gewoon de druk van ploeg hoor. Het blijft voor beide nog altijd gewoon een job, met dagen met veel goesting en dagen met minder.
Ik zie geen van beide tot hun 40ste professioneel met de fiets rijden.
Ik denk dat het bij Vingegaard heel hard meespeelt dat hij gewoon vader is.
Niet dat hij introvert is, wat dat ook mag betekenen en tot welke hoogte.
Je mag dat echt niet onderschatten om zo lang en zo veel van uw gezin gescheiden te zijn.
Ik denk dat het vooral moeilijker en moeilijker wordt om het mentaal allemaal op te brengen. Zeker als ge ook een beetje aanwezig wilt zijn in de opvoeding van uw kinderen.
Idem aan hierboven. Je mag die factor echt niet onderschatten.
Dat is ook een reden waarom WVA nog altijd in België woont en niet in Spanje. Het zou voor zijn carrière waarschijnlijk beter zijn, en zijn gemoedsrust ook.
Maar zijn gezin en hun wellbeing is het belangrijke.
Maar los daarvan is die man nog altijd heel veel van huis eh.
Voor veel gescheiden ouders is het al zeer moeilijk om hun kinderen 1 week niet te zien, je mist zoveel dingen en op zoveel momenten ben je niet bij je kind.
Moet je u voorstellen dat je zo meerdere keren per jaar gewoon 3-4 weken niet aanwezig bent, hoeveel je dan mist.
En zeker in die eerste levensjaren gebeurt er zoveel, en dat is net de periode waarop je het meest afwezig bent.
Mentaal is wielrennen gewoon een zeer zwaar gegeven.

zij moeten allemaal anticiperen, ze hebben geen keuze. Op een scenario als 2022 zou ik niet rekenen