Jupiler Pro League 2024-2025

Status
Niet open voor verdere reacties.
Goede vraag, en je hebt gelijk dat sommige van die spelers wél iets opgebracht hebben - Nusa, Skov Olsen, Buchanan bijvoorbeeld - en dat is ook zeker een aspect van het beleid dat Club Brugge goed beheerst: doorverkopen met meerwaarde - ook van spelers waar je het niet meteen verwacht. Maar mijn punt is breder (edit: en ik herhaal nog maar eens, het punt van dat lijstje is *niet* dat dat allemaal broltransfers zijn).

Als een club zulke bedragen investeert, dan verwacht je na enkele jaren meer dan enkel financiële return of incidentele flitsen van talent. Je verwacht stabiliteit, een herkenbare stijl, een stevige kern, een trainersbeleid dat duidelijk kadert binnen een visie, enzovoort.
Neem bijvoorbeeld die lijst trainers: 7 namen in minder dan 5 jaar tijd. Dat is een duidelijk signaal van structurele instabiliteit. Voeg daaraan toe dat de sportieve kern jaarlijks stevig verandert, en dan krijg je een ploeg die ondanks haar middelen nooit echt doorgroeit. Ja, men heeft Champions League gespeeld, prijzen gepakt, maar telkens met veel haperingen en “reset”-seizoenen ertussen.

Je mag er zelfs Nusa, Onyedika en Skov bijrekenen als geslaagde investeringen - het blijft een feit dat Club ondanks al die miljoenen niet structureel domineert zoals je zou verwachten van een club die elk jaar boven de 30 miljoen kan spenderen.

En wat blijft er sportief wél duurzaam overeind? De Belgische as met Mechele, Vanaken en Mignolet. Sterke karakters, maar ook spelers die intussen de dertig gepasseerd zijn en niet eeuwig gaan blijven dragen.

Dus nee, ondanks wat sommigen hier mij in de mond proberen leggen, ik zeg niet dat alles een flop is of dat Club “slecht” bestuurd wordt. Maar vergeleken met de middelen en andere Belgische clubs die met minder méér sportieve stabiliteit tonen (zoals Genk of Union), moet je toch kunnen vaststellen dat het bij Club veel beter zou móeten zijn. En dat is volgens mij een eerlijke, rationele conclusie.
Dat Genk een uitstekende jeugd heeft wil ik zeker niet ontkennen, maar ik welke mate vind je dan dat die sportief stabiel zijn?

14/15 PO2
15/16 2de
16/17 PO2
17/18 5de
18/19 kampioen
19/20 7de (coronajaar)
20/21 2de
21/22 PO2
22/23 2de
23/24 5de
24/25 3de

Sorry, maar ik vind Genk allesbehalve stabiel. Eerder alles of niks. Het ene jaar bijna kampioen en dan weer sukkelen in PO2. Dan is Union echt wel een beter voorbeeld.
 
Dat Genk een uitstekende jeugd heeft wil ik zeker niet ontkennen, maar ik welke mate vind je dan dat die sportief stabiel zijn?
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg nergens dat Genk altijd top is of dat ze elk seizoen op niveau presteren. Je opsomming van de eindklasseringen klopt, maar het is ook een beetje een reductie van wat ik bedoel met "sportieve stabiliteit".

Sportieve stabiliteit gaat voor mij minder over elke jaarklassementpositie en meer over het feit dat er een duidelijke visie en identiteit achter het beleid zit. Genk heeft doorheen de jaren een duidelijke lijn aangehouden in hun model: inzetten op jonge (vaak buitenlandse) talenten, stevige scouting, combinatie met doorstroming van eigen jeugd, en technisch voetballende profielen. Zelfs al loopt het sportief niet elk jaar vlot, blijft de onderliggende structuur overeind. Dat bedoel ik met stabiliteit: niet dat je elk jaar top-2 speelt, maar dat je als club weet waar je naartoe werkt en daar ook sportief en structureel keuzes aan verbindt.

Union is daar ook een goed voorbeeld van: duidelijke stijl van voetbal, strakke sportieve lijn in profielkeuze, en ondanks spelersverloop blijven ze herkenbaar spelen. Zelfs Westerlo vind ik de laatste jaren een interessant voorbeeld: ze kiezen voor balbezit, technische spelers, duidelijke opbouw van hun kern in functie van een stijl - niet zomaar opportunisme. De moeilijkheid voor alle clubs behalve Brugge is natuurlijk wel dat ze spelers moeten verkopen om break-even te kunnen draaien. Iedere zomer passeren ze voor een deel terug langs start.

Mijn punt blijft dus: het gaat niet om wie het meeste prijzen wint. Het gaat om de mate waarin een club op basis van zijn middelen en visie een duurzaam sportief plan weet uit te bouwen. En daar zie ik bij Genk en Union méér consistentie in richting dan bij Club Brugge, waar ondanks de grote budgetten elk jaar sportieve koerswijzigingen en personeelswissels lijken te gebeuren.
 
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg nergens dat Genk altijd top is of dat ze elk seizoen op niveau presteren. Je opsomming van de eindklasseringen klopt, maar het is ook een beetje een reductie van wat ik bedoel met "sportieve stabiliteit".

Sportieve stabiliteit gaat voor mij minder over elke jaarklassementpositie en meer over het feit dat er een duidelijke visie en identiteit achter het beleid zit. Genk heeft doorheen de jaren een duidelijke lijn aangehouden in hun model: inzetten op jonge (vaak buitenlandse) talenten, stevige scouting, combinatie met doorstroming van eigen jeugd, en technisch voetballende profielen. Zelfs al loopt het sportief niet elk jaar vlot, blijft de onderliggende structuur overeind. Dat bedoel ik met stabiliteit: niet dat je elk jaar top-2 speelt, maar dat je als club weet waar je naartoe werkt en daar ook sportief en structureel keuzes aan verbindt.

Union is daar ook een goed voorbeeld van: duidelijke stijl van voetbal, strakke sportieve lijn in profielkeuze, en ondanks spelersverloop blijven ze herkenbaar spelen. Zelfs Westerlo vind ik de laatste jaren een interessant voorbeeld: ze kiezen voor balbezit, technische spelers, duidelijke opbouw van hun kern in functie van een stijl - niet zomaar opportunisme. De moeilijkheid voor alle clubs behalve Brugge is natuurlijk wel dat ze spelers moeten verkopen om break-even te kunnen draaien. Iedere zomer passeren ze voor een deel terug langs start.

Mijn punt blijft dus: het gaat niet om wie het meeste prijzen wint. Het gaat om de mate waarin een club op basis van zijn middelen en visie een duurzaam sportief plan weet uit te bouwen. En daar zie ik bij Genk en Union méér consistentie in richting dan bij Club Brugge, waar ondanks de grote budgetten elk jaar sportieve koerswijzigingen en personeelswissels lijken te gebeuren.
Ik vind het wel grappig dat jij zo blijft hameren op die trainers: bij Genk toch niet beter de laatste jaren qua trainers? bij rsca ook niet, bij gent ook niet, bij antwerp ook niet, en zelfs bij Union heb je weinig stabiliteit in trainers.
Je hebt het hier over trainers hé: het meest volatiele onderdeel in gans het voetbal.

En als je het dan over de manier van spelen wil hebben: daar is toch wel een visie bij Club -> weg van het kick and rush voetbal van vroeger en mooie voetballend opbouwen, vergelijkbaar met hoe Genk wil spelen. Ik vind net dat Club wel meer en meer herkenbaar speelt de laatste 2-3 jaren. Heck, je begint zelfs rsca-supps te horen die eigenlijk jaloers zijn en vinden dat Club momenteel speelt zoals zij eigenlijk hopen dat hun club zou spelen.

Eigenlijk zijn jouw wall of texts dus samen te vatten tot: Club heeft enorm véél geld binnengehaald de voorbije jaren met transfers en CL en jij vindt dat ze daarmee een onoverbrugbare voorsprong hadden moeten hebben -> maar je negeert dat Club een groot deel van dat geld opzij heeft staan voor een nieuw stadion. (en een potje voor als slechtere tijden zich voordoen)

Club en Genk zijn gewoon de 2 clubs in België die financieel hun zaakjes op orde hebben, en ik zie bij Club niet (behalve in de spits) op welke positie we meer €€€ hadden moeten investeren dit seizoen.
 
Dat Genk een uitstekende jeugd heeft wil ik zeker niet ontkennen, maar ik welke mate vind je dan dat die sportief stabiel zijn?

14/15 PO2
15/16 2de
16/17 PO2
17/18 5de
18/19 kampioen
19/20 7de (coronajaar)
20/21 2de
21/22 PO2
22/23 2de
23/24 5de
24/25 3de

Sorry, maar ik vind Genk allesbehalve stabiel. Eerder alles of niks. Het ene jaar bijna kampioen en dan weer sukkelen in PO2. Dan is Union echt wel een beter voorbeeld.

Begrijp me niet verkeerd, ik zeg nergens dat Genk altijd top is of dat ze elk seizoen op niveau presteren. Je opsomming van de eindklasseringen klopt, maar het is ook een beetje een reductie van wat ik bedoel met "sportieve stabiliteit".

Sportieve stabiliteit gaat voor mij minder over elke jaarklassementpositie en meer over het feit dat er een duidelijke visie en identiteit achter het beleid zit. Genk heeft doorheen de jaren een duidelijke lijn aangehouden in hun model: inzetten op jonge (vaak buitenlandse) talenten, stevige scouting, combinatie met doorstroming van eigen jeugd, en technisch voetballende profielen. Zelfs al loopt het sportief niet elk jaar vlot, blijft de onderliggende structuur overeind. Dat bedoel ik met stabiliteit: niet dat je elk jaar top-2 speelt, maar dat je als club weet waar je naartoe werkt en daar ook sportief en structureel keuzes aan verbindt.

Union is daar ook een goed voorbeeld van: duidelijke stijl van voetbal, strakke sportieve lijn in profielkeuze, en ondanks spelersverloop blijven ze herkenbaar spelen. Zelfs Westerlo vind ik de laatste jaren een interessant voorbeeld: ze kiezen voor balbezit, technische spelers, duidelijke opbouw van hun kern in functie van een stijl - niet zomaar opportunisme. De moeilijkheid voor alle clubs behalve Brugge is natuurlijk wel dat ze spelers moeten verkopen om break-even te kunnen draaien. Iedere zomer passeren ze voor een deel terug langs start.

Mijn punt blijft dus: het gaat niet om wie het meeste prijzen wint. Het gaat om de mate waarin een club op basis van zijn middelen en visie een duurzaam sportief plan weet uit te bouwen. En daar zie ik bij Genk en Union méér consistentie in richting dan bij Club Brugge, waar ondanks de grote budgetten elk jaar sportieve koerswijzigingen en personeelswissels lijken te gebeuren.
Het ding is gewoon dat het sportieve eindresultaat door zoveel zaken kan worden beïnvloed waar je zelf geen impact op hebt. Als Cercle supporter kan ik wel zeggen dat ze bij Club Brugge op dit moment goed bestuur tonen, consequent presteren door vast te houden aan een goede basis (centrale as) maar ook financieel winnen aan spelers.

De strategie bij Club Brugge is ook volgens mij om rond die sterke centrale as (die inderdaad ouder aan het worden is), spelers te ontwikkelen en opnieuw te verkopen. Het verbaast mij niet dat ze iedere keer vernieuwing krijgen in hun flankspelers en CV. Die type spelers zijn het eenvoudigst om op te leiden in een vaste structuur.


Genk hun beleid is dan voornamelijk sterke keepers opleiden en jong talent één à twee jaar laten opkomen en dan van de hand doen. Behalve Hrovsovsky & Heynen zit er daar niemand echt lang. Terwijl als ze die stabiliteit zouden kunnen hebben en behouden, zouden ze veel constanter presteren (Cercle heeft een gelijkaardig beleid helaas zonder sterke keepertrainer, met iets meer focus op jonge Zuid-Amerikanen en uitstalraam Monaco).
 
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg nergens dat Genk altijd top is of dat ze elk seizoen op niveau presteren. Je opsomming van de eindklasseringen klopt, maar het is ook een beetje een reductie van wat ik bedoel met "sportieve stabiliteit".

Sportieve stabiliteit gaat voor mij minder over elke jaarklassementpositie en meer over het feit dat er een duidelijke visie en identiteit achter het beleid zit. Genk heeft doorheen de jaren een duidelijke lijn aangehouden in hun model: inzetten op jonge (vaak buitenlandse) talenten, stevige scouting, combinatie met doorstroming van eigen jeugd, en technisch voetballende profielen. Zelfs al loopt het sportief niet elk jaar vlot, blijft de onderliggende structuur overeind. Dat bedoel ik met stabiliteit: niet dat je elk jaar top-2 speelt, maar dat je als club weet waar je naartoe werkt en daar ook sportief en structureel keuzes aan verbindt.

Union is daar ook een goed voorbeeld van: duidelijke stijl van voetbal, strakke sportieve lijn in profielkeuze, en ondanks spelersverloop blijven ze herkenbaar spelen. Zelfs Westerlo vind ik de laatste jaren een interessant voorbeeld: ze kiezen voor balbezit, technische spelers, duidelijke opbouw van hun kern in functie van een stijl - niet zomaar opportunisme. De moeilijkheid voor alle clubs behalve Brugge is natuurlijk wel dat ze spelers moeten verkopen om break-even te kunnen draaien. Iedere zomer passeren ze voor een deel terug langs start.

Mijn punt blijft dus: het gaat niet om wie het meeste prijzen wint. Het gaat om de mate waarin een club op basis van zijn middelen en visie een duurzaam sportief plan weet uit te bouwen. En daar zie ik bij Genk en Union méér consistentie in richting dan bij Club Brugge, waar ondanks de grote budgetten elk jaar sportieve koerswijzigingen en personeelswissels lijken te gebeuren.
Maar ondanks de grote budgetten en de spelers die ze binnenhalen zoals een Jashari voor €6 miljoen spelen ze met enorm veel eigen jeugd. Dat lijkt me toch het perfecte model? Eens het sportief minder loopt en je jaarlijks het CL-budget niet meer binnen haalt dan pas zal het duidelijk zijn of Club kan terugschakelen op die hogere inkomende transfers of niet. Want als je daar je hand overspeelt kan het snel gaan. Cf. RSCA.

Bovendien moet je ook rekening houden dat de stilstand in het stadiondossier ook niet bevordelijk is.

Wat de trainers betreft zijn ze wat zoekende geweest maar enkel Parker en Deila bleken toch miscasts te zijn?
 
Da's ook heel relatief hé. Een vervanger ja, maar van hetzelfde of zelfs maar gelijkaardig niveau? Kijk hoe City al een heel jaar zit te sukkelen na de blessure van Rodri, Real heeft vorig jaar Benzema moeten vervangen door Joselu ...
Gewoon moest "geen" zijn. Typfoutje.

't Is ook dat wat ik bedoel. Veel topploegen hebben geen rechtstreekse vervanger voor hun sterspeler. Vanaken is zo'n type dat nagenoeg alles speelt, zoals Rodri bv. dus. Als die per toeval langdurig uitvallen zit je nu eenmaal met de gebakken peren.

Benzema wel geen goed voorbeeld om hier aan te halen trouwens. Die zijn vertrek is bewust niet 1 op 1 opgevangen. Joselu is gekomen, maar als invaller (een type dat Real dit seizoen dan weer miste). Zijn vertrek is opgevangen door het seizoen erna in een ander systeem te gaan spelen.
 
Het probleem, beste @Pieterjan94 is dat je gewoon met wat (transfer)cijfertjes zit te goochelen, terwijl je de diepere analyse compleet mist.
Je goochelt met spelers als Yaremchuk of Krmencik en tegelijk met (gratis) spelers zoals Sylla (die veel opbracht), Izquierdo (die gewoon kwam meetrainen omdat hij geen ploeg meer had) of andere goedkope spelers die later met (veel) winst verkocht zijn.
Maw, alles op 1 hoopje om je eigen punt volledig onderuit te halen.
De enige (dikke) flaters van Club de afgelopen 3 jaren (ahja, want verder is het verleden) zijn Yaremchuk en Boyata. En in mindere mate, maar die vergeet je zelfs: Vetlesen voor 8M en Skoras voor 6M.
Krmencik? 4 jaar geleden.

Daartegenover:
Meijer
Jutgla
Onyedika
Nielsen
Thiago
Tzolis
Jashari
...

Allemaal voltreffers van de afgelopen 3 jaren.
En ondertussen is er nog nooit zoveel jeugd (succesvol) doorgegroeid naar de A-kern en verder.

En ja, sinds het vertrek van Clement/Schreuder zijn er inderdaad te veel trainers gepasseerd.
Hoefkens, zeker Parker en Deila waren miscasts. Én toch kampioen gespeeld hé, dat seizoen van Deila/Hayen!!



Maar je mist de essentie: de JPL. Alles wat je in al je posts probeert te verwijten aan Club Brugge, is gewoon een JPL-probleem.
De vergankelijkheid van spelers is eigen aan onze doorverkoopcompetitie. Je eigen ploegje Genk kan er ook erg goed van meespreken. Alleen vergaat hun niveau ook telkens ze een aantal dragende spelers (moeten) verkopen.
Het niveau van Club Brugge blijft nu al meer dan 10 jaar redelijk stabiel. Redelijk makkelijk top-2 halen in de competitie, de beker meepakken mits wat chance en Europees meedraaien tussen een hoop andere clubs die nog eens x aantal keer boven het budget van Club Brugge wedijveren.

Ik weet ook niet waarom x aantal trainers op x aantal jaar tijd een teken van instabiliteit moet voorstellen?
Je geeft zelf aan dat Genk en Union meer stabiliteit tentoonspreiden dan Club, terwijl beide ploegen hoeveel coaches hebben gehad de afgelopen jaren? Juist, Union 3 coaches op 3 jaar tijd en Genk, *tromgeroffel*, ook 3!

En dan over het sportieve beleid. Ik zie nu al ±10 jaar lang hetzelfde sportieve beleid bij Club, sinds de titel in 2015.
De eerste 10 jaren van Verhaeghe waren er met veel ups en downs. Dat je daar commentaar op kan hebben, dat begrijp ik helemaal. Dat waren ook horrorjaren.
Maar sinds dat eerste kampioenschap van Verhaeghe/Mannaert is het qua sportief beleid alleen maar crescendo gegaan?
Of ligt het nu aan't feit dat ze nog nooit de dubbel pakten in die periode dat je de meeste succesvolle ploeg van de afgelopen 10j in de JPL moet komen afbreken met muizenissen in de marge?
Je arbitraire grens van 3 jaar kan niet verhullen dat Club dé waardemeter is van de JPL de afgelopen 10 jaar. Elke ploeg wil zich qua beleid spiegelen aan hoe Verhaeghe/Mannaert het deden/doen.
De Europese successen, de successen in eigen competitie, het uitverkochte Jan Breydel nog voor de gewone mens een ticketje kan kopen...
Het enige wat hen momenteel tegenhoudt om écht het Bayern van België te worden, zijn de lokale regeltjes (voor het nieuwe stadion) en helaas, het niveau van de JPL. Zolang er x aantal clubs in de JPL gerund worden door de lokale salamiworstendraaier met het vizier niet verder gericht dan het huidige seizoen, gaat het ook altijd moeilijk blijven voor Brugge (en andere topclubs) om het niveau te blijven overstijgen en het algemene niveau van de JPL op te krikken.
 
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg nergens dat Genk altijd top is of dat ze elk seizoen op niveau presteren. Je opsomming van de eindklasseringen klopt, maar het is ook een beetje een reductie van wat ik bedoel met "sportieve stabiliteit".

Sportieve stabiliteit gaat voor mij minder over elke jaarklassementpositie en meer over het feit dat er een duidelijke visie en identiteit achter het beleid zit. Genk heeft doorheen de jaren een duidelijke lijn aangehouden in hun model: inzetten op jonge (vaak buitenlandse) talenten, stevige scouting, combinatie met doorstroming van eigen jeugd, en technisch voetballende profielen. Zelfs al loopt het sportief niet elk jaar vlot, blijft de onderliggende structuur overeind. Dat bedoel ik met stabiliteit: niet dat je elk jaar top-2 speelt, maar dat je als club weet waar je naartoe werkt en daar ook sportief en structureel keuzes aan verbindt.

Union is daar ook een goed voorbeeld van: duidelijke stijl van voetbal, strakke sportieve lijn in profielkeuze, en ondanks spelersverloop blijven ze herkenbaar spelen. Zelfs Westerlo vind ik de laatste jaren een interessant voorbeeld: ze kiezen voor balbezit, technische spelers, duidelijke opbouw van hun kern in functie van een stijl - niet zomaar opportunisme. De moeilijkheid voor alle clubs behalve Brugge is natuurlijk wel dat ze spelers moeten verkopen om break-even te kunnen draaien. Iedere zomer passeren ze voor een deel terug langs start.

Mijn punt blijft dus: het gaat niet om wie het meeste prijzen wint. Het gaat om de mate waarin een club op basis van zijn middelen en visie een duurzaam sportief plan weet uit te bouwen. En daar zie ik bij Genk en Union méér consistentie in richting dan bij Club Brugge, waar ondanks de grote budgetten elk jaar sportieve koerswijzigingen en personeelswissels lijken te gebeuren.
Ik vind dat Brugge net wel identiteit toont sinds Mannaert en Verhaeghe. Het is wel een switch geweest van werkersvoetbal naar het meer technische zoals we gewoon waren van Anderlecht. Ook met regelmaat jeugd die doorstroomt. Ik ben misschien te veel buitenstaander, maar gevoelsmatig steekt alleen Union daar misschien bovenuit, maar de rest is toch vrij vergelijkbaar imo.
 
Sorry, maar die analyses om toch maar te kunnen beweren dat Club slecht geleid wordt zijn echt lachwekkend 😆
 
Ik ben consistent, maar dan moet je natuurlijk wel alle posts blijven lezen en dat is verspreid over de tijd natuurlijk niet evident!
En ik begrijp niet hoe je maar één punt kunt aanvaarden, terwijl ik enkel feiten oplijst. Ik zie hier ook redelijk wat users spreken over Brugge dat "erg goed geleid" wordt. "Erg goed bestuur" in de praktijk, laatste 5y, een bloemlezing:

Inkomende transfers:
  • Roman Yaremchuk – €16M (!) nooit doorgebroken, zwaar teleurstellend
  • Michael Krmenčík – €6M amper impact, snel verhuurd
  • Raphael Onyedika – €9M (!) verdedigend aanwezig, maar geen leider
  • José Izquierdo (terugkeer) – amper fit, geen rendement
  • Antonio Nusa – veelbelovend, vrij snel verkocht
  • Abakar Sylla – €20M verkocht, maar was zelf wankel bij Club
  • Tajon Buchanan – flashy start, snel inconsistent, geen topimpact
  • Dederick Boyata - 2miljoen transfer + 3miljoen loon, tsja
  • Skov Olsen - €6,5M enorm wisselvallig, gelukkig met meerwaarde kunnen verkopen
  • ...
Dat zijn serieuze sommen voor een club met structurele middelen.

Trainers:
  • Philippe Clement (tot jan 2022)
  • Alfred Schreuder (jan–mei 2022)
  • Carl Hoefkens (2022)
  • Scott Parker (jan–mrt 2023)
  • Rik De Mil (interim)
  • Ronny Deila (2023–mrt 2024)
  • Nicky Hayen (mrt 2024–heden)
En dat op nog geen vijf(!) jaar tijd. Lijkt mij veel verloop voor een club die stabiliteit en visie zou moeten uitstralen.

En dan negeer ik voor nu de geflopte beursgang van Brugge en de verkoop van de aandelen aan de Amerikanen van HSBE, kwestie van de duurzame verankering in Brugge te verzekeren... Dat "goede bestuur" lijkt mij toch wel sterk voor discussie vatbaar maw.

Voor een topclub met veel middelen zijn er jaar na jaar gewoon enorm veel (te veel) veranderingen op sportief gebied. Er wordt vaak (terecht) dik gecasht op bepaalde spelers, maar wat komt er voor in de plaats? Ik zie hier Bruggesupporters zelfs schrijven dat de kern niet breed genoeg is, hoeveel meer middelen moet ge hebben om een competitieve brede kern te kunnen samenstellen misschien? Geld is een hefboom voor transfers, goede scouting, goed personeel, goed netwerk... In se zouden met al die CLmiljoenen Brugge gewoon met een dikke XI de JPL moeten kunnen overwalsen, CL-campagne of niet.

En om mezelf nog eens te herhalen: Vanaken, Mechele, Mignolet = jaar na jaar dé as waarop Club steunt, maar inmiddels toch ook alle drie al wat ouder. Vooral Vanaken is toch echt wel een risicofactor imo.

Soit, ik zeg *niet* dat Brugge *slecht* geleid wordt, maar als je eerlijk en nuchter kijkt naar Brugge en bv vergelijkt met Union/Genk en zelfs Antwerp tot het geld op was, moet je toch gewoon besluiten dat het veel beter zou moeten. Middelen genoeg, maar het rendement is echt wel beperkt. Zoals hier vaak gesteld wordt: Belgische clubs worden amateuristisch geleid, Brugge is daar op zich geen uitzondering op hoor. Soms moet ge eens achter de façade willen kijken.

Vreemd dat de droge feiten opsommen dan weer wordt weggehoond onder het mom van: ah het is een Genksupporter. Als je al verder in de tijd terug moet gaan om de gemiddelde prijzen op te drijven, zegt dat misschien iets over een negatieve trend die je liever niet verder ziet.
Als iemand die zelf kritiek leverde op het transferbeleid van Club :

Er zijn iets te veel 'bestuurstransfers' geweest. Men is hier en daar te onvoorzichtig om gaan springen met de hopen geld. En dan leek het alsof nogal eens snel werd gedacht : "die Yaremchuk was niet slecht bij Gent, bij ons gaat die nog beter zijn." en hetzelfde met Boyata. Iedereen kon zien dat die bij de RD schromelijk tekort kwam behalve een stel trainers en het bestuur van Club. Die kerel kreeg dan nog een recordloon ook.

Terwijl ik toen al zei dat die fees/lonen compleet bonkers waren en dat ge uw financiële voorsprong zo snel kon verpissen.

Maar eerlijk is eerlijk : bijna al die andere transfers waren winstgevend. Zo een Skov Olsen bijvoorbeeld heeft meer dan genoeg matchen gewonnen voor Club. En Club heeft nu ook veruit de beste kern, al is die van Union ook gewoon bangelijk in elkaar gestoken en hebben die gewoon een ijzersterke PO's afgelegd maar ze hadden ook wat chance nodig tegen Club etc. Ik had gedacht dat Union op een gebrek aan breedte zou stoten maar ze zijn doorgestormd tot het einde. Zelfs met een eindsprint etc.

Het trainerskerkhof is ook een toonbeeld van hoe het bestuur op zich gewoon soms slechte keuzes maakt. Leekens, Hoefkens, Parker, Deila waren allemaal gewoon objectief domme keuzes en enkele keren ook serieus duur. Een Koster en consoorten had je nog iets meer diepgang achter. Maar goed, heel België is een kerkhof op dat vlak tbh.

Ook niet vergeten hoe die CL campagne impact heeft op de JPL prestaties. Een lang Europees traject én lange bekercampagne zijn gewoon slopend.
 
Het probleem, beste @Pieterjan94 is dat je gewoon met wat (transfer)cijfertjes zit te goochelen, terwijl je de diepere analyse compleet mist.
Je goochelt met spelers als Yaremchuk of Krmencik en tegelijk met (gratis) spelers zoals Sylla (die veel opbracht), Izquierdo (die gewoon kwam meetrainen omdat hij geen ploeg meer had) of andere goedkope spelers die later met (veel) winst verkocht zijn.
Maw, alles op 1 hoopje om je eigen punt volledig onderuit te halen.
De enige (dikke) flaters van Club de afgelopen 3 jaren (ahja, want verder is het verleden) zijn Yaremchuk en Boyata. En in mindere mate, maar die vergeet je zelfs: Vetlesen voor 8M en Skoras voor 6M.
Krmencik? 4 jaar geleden.

Daartegenover:
Meijer
Jutgla
Onyedika
Nielsen
Thiago
Tzolis
Jashari
...

Allemaal voltreffers van de afgelopen 3 jaren.
En ondertussen is er nog nooit zoveel jeugd (succesvol) doorgegroeid naar de A-kern en verder.

En ja, sinds het vertrek van Clement/Schreuder zijn er inderdaad te veel trainers gepasseerd.
Hoefkens, zeker Parker en Deila waren miscasts. Én toch kampioen gespeeld hé, dat seizoen van Deila/Hayen!!



Maar je mist de essentie: de JPL. Alles wat je in al je posts probeert te verwijten aan Club Brugge, is gewoon een JPL-probleem.
De vergankelijkheid van spelers is eigen aan onze doorverkoopcompetitie. Je eigen ploegje Genk kan er ook erg goed van meespreken. Alleen vergaat hun niveau ook telkens ze een aantal dragende spelers (moeten) verkopen.
Het niveau van Club Brugge blijft nu al meer dan 10 jaar redelijk stabiel. Redelijk makkelijk top-2 halen in de competitie, de beker meepakken mits wat chance en Europees meedraaien tussen een hoop andere clubs die nog eens x aantal keer boven het budget van Club Brugge wedijveren.

Ik weet ook niet waarom x aantal trainers op x aantal jaar tijd een teken van instabiliteit moet voorstellen?
Je geeft zelf aan dat Genk en Union meer stabiliteit tentoonspreiden dan Club, terwijl beide ploegen hoeveel coaches hebben gehad de afgelopen jaren? Juist, Union 3 coaches op 3 jaar tijd en Genk, *tromgeroffel*, ook 3!

En dan over het sportieve beleid. Ik zie nu al ±10 jaar lang hetzelfde sportieve beleid bij Club, sinds de titel in 2015.
De eerste 10 jaren van Verhaeghe waren er met veel ups en downs. Dat je daar commentaar op kan hebben, dat begrijp ik helemaal. Dat waren ook horrorjaren.
Maar sinds dat eerste kampioenschap van Verhaeghe/Mannaert is het qua sportief beleid alleen maar crescendo gegaan?
Of ligt het nu aan't feit dat ze nog nooit de dubbel pakten in die periode dat je de meeste succesvolle ploeg van de afgelopen 10j in de JPL moet komen afbreken met muizenissen in de marge?
Je arbitraire grens van 3 jaar kan niet verhullen dat Club dé waardemeter is van de JPL de afgelopen 10 jaar. Elke ploeg wil zich qua beleid spiegelen aan hoe Verhaeghe/Mannaert het deden/doen.
De Europese successen, de successen in eigen competitie, het uitverkochte Jan Breydel nog voor de gewone mens een ticketje kan kopen...
Het enige wat hen momenteel tegenhoudt om écht het Bayern van België te worden, zijn de lokale regeltjes (voor het nieuwe stadion) en helaas, het niveau van de JPL. Zolang er x aantal clubs in de JPL gerund worden door de lokale salamiworstendraaier met het vizier niet verder gericht dan het huidige seizoen, gaat het ook altijd moeilijk blijven voor Brugge (en andere topclubs) om het niveau te blijven overstijgen en het algemene niveau van de JPL op te krikken.
Amai Nemesis, zo’n nodeloos venijnige toon! Echt nergens voor nodig, hoor – ik probeer hier gewoon op een rustige manier een sportief inhoudelijk debat te voeren.

Over naar de essentie:
Ik ben het met je eens dat Club de succesvolste Belgische club is van het voorbije decennium - geen discussie. Europees, qua prijzen, qua commerciële slagkracht… Dat is sterk. Maar ik denk dat je dan mijn punt een beetje herleidt tot iets dat ik niet beweerd heb.

Ik zeg nergens dat Brugge slecht geleid wordt, of dat elke transfer die ik opnoem een flop is. Integendeel, ik probeer net aan te geven dat er ondanks de grote structurele middelen relatief weinig sportieve stabiliteit en duurzaamheid wordt gecreëerd in de kern. Dat bedoel ik met instabiliteit - niet dat Club geen titels pakt, maar dat je zelden een kern hebt die 2–3 seizoenen fundamenteel samenblijft rond een duidelijke as.

Wat je doet, is eigenlijk mijn definitie verschuiven: jij leest sportieve stabiliteit als altijd top-3 eindigen, terwijl ik net spreek over een visiegedreven sportieve lijn, herkenbaarheid in ploegopbouw, consistentie in keuzes. Ik zie die bijvoorbeeld bij Union of Genk duidelijker terugkomen – ondanks hun beperktere middelen en af en toe een mindere jaargang.

Over de transfers:
Ik “goochel” niet met cijfers. Ik toon dat Club jaar na jaar stevig investeert in profielen die zelden op middellange termijn de kern dragen. Dat sommige spelers winst opleveren is boekhoudkundig mooi, maar het zegt weinig over het sportieve rendement. En omgekeerd: jij noemt dan zélf weer Vetlesen en Skoras wél als missers, maar negeert bv. dat Nielsen (ook €7M) wisselvallig was. Transfer als Tzolis al als “voltreffer” benoemen lijkt me trouwens ook nog wat vroeg. Hoe dan ook: Ik wil hier niet in meegaan in een eindbalans van ‘welke transfers goed waren en welke slecht’, omdat dat alsnog een boekhoudkundige oefening is. Dat is en was mijn punt niet. Het gaat me juist om het gebrek aan continuïteit – iets wat essentieel is als je beschikt over zulke budgetten. Zonder continuïteit blijft elk seizoen een nieuwbouwproject in plaats van een ploeg die organisch groeit.

Over de trainers:
Je haalt Genk en Union aan, maar bij Club spreken we wél over 7 trainers op amper 5 jaar tijd, waarvan zelfs 3 binnen één seizoen (Parker, Deila, Hayen). Dat is voor élke topclub gewoon een teken van koerswissels. Als je dat koppelt aan zware jaarlijkse transferinvesteringen, krijg je een ploeg die continu verandert, wat haaks staat op de continuïteit die je zou verwachten van een club met zo’n budgettaire voorsprong. Bij Genk was het een paar jaar terug ook een ramp qua trainers, en dat spat er ook zichtbaar vanaf als je naar resultaten en de stijl kijkt.


Ik heb vaak het gevoel dat supporters - omdat er successen geboekt worden - te snel denken dat alles goed gaat. Maar wat denken jullie nu zelf: zitten Verhaeghe en co. te feesten met een beker, een 2de plaats en een mooie Europese campagne? Natuurlijk niet. Die zitten meteen aan tafel te analyseren waarom er géén titel is, want een 2de plaats biedt niet altijd zekerheid op Champions League én het zijn net die miljoenen die Brugge íeder jaar operationeel, sportief én commercieel wil veiligstellen.

Tot slot, je stelt dat andere clubs zich spiegelen aan Brugge. Dat zal wel zijn, gezien het succes. Maar dat betekent niet dat je er geen kritische kanttekeningen bij mag plaatsen. Zeggen dat Brugge de benchmark is, is geen weerlegging van mijn punt – het is eerder een bevestiging dat net dáárom het sportieve rendement nóg scherper bekeken mag worden. En voor dat "ongelooflijk goede bestuur jaar na jaar" zijn er imo gewoon echt te veel kritische kanttekeningen te maken.

Dus nee, dit is geen “afbreken met muizenissen”. Dit is gewoon een eerlijke poging om verder te kijken dan de façade van successen, en kritisch na te denken over waar het nog beter kan. En eerlijk? Dat zouden meer clubs (en hun supporters) mogen durven doen. Ik zou alvast een hele zomer kunnen vullen met een wekelijks post per club!
 
Iemand dom en zielig noemen is voor niks nodig.
Sorry, maar die analyses om toch maar te kunnen beweren dat Club slecht geleid wordt zijn echt lachwekkend 😆
Niet alleen is dit een domme post omdat het geen inhoudelijke bijdrage levert, het is dan ook nog eens een post dat reageert op iets wat niet gezegd is. Dubbeldom dus. Het zou lachwekkend zijn mocht het niet zo zielig zijn.

Speciaal voor gerequote:

(...)
Soit, ik zeg *niet* dat Brugge *slecht* geleid wordt, (...)
 
Niet alleen is dit een domme post omdat het geen inhoudelijke bijdrage levert, het is dan ook nog eens een post dat reageert op iets wat niet gezegd is. Dubbeldom dus. Het zou lachwekkend zijn mocht het niet zo zielig zijn.

Speciaal voor gerequote:
Ik ben consistent, maar dan moet je natuurlijk wel alle posts blijven lezen en dat is verspreid over de tijd natuurlijk niet evident!
En ik begrijp niet hoe je maar één punt kunt aanvaarden, terwijl ik enkel feiten oplijst. Ik zie hier ook redelijk wat users spreken over Brugge dat "erg goed geleid" wordt. "Erg goed bestuur" in de praktijk, laatste 5y, een bloemlezing:

Heb jij gedronken ofzo? Een 'bloemlezing' geven die reageert op claims van users dat Club goed geleid wordt lijkt te insinueren dat jij vindt dat Club niet goed geleid wordt natuurlijk.
 
Eigenlijk zou je in zo'n discussie de clubnaam moeten wegdenken en puur kijken naar de situatie at hand.

Zet de statement "een club die 18 miljoen euro betaalt voor Roman Yaremchuk wordt slecht geleid" en zelfs 90% van de Club supporters gaat er mee akkoord.
 
Ook, bang "zijn" dan :biglaugh:
Maar voor Anderlecht is deze titel, een nieuwe stap in de enorme progressie van Union, toch geen goeie zaak naar "beleving" en "de fakkel" in Brussel?

Vorig seizoen was RSCA kampioen als ze "gewoon" thuis van Club zouden winnen op speeldag 9

Zou nie mooi en tikkeltje onverdiend zijn misschien, mja idd er zijn wel andere problemen bij ons dan enkel Union dat nu een titel pakt.

Onze voorzitter kijkt er alvast niet naar om, die heeft enkel ogen voor Club 😅
 
Vorig seizoen was RSCA kampioen als ze "gewoon" thuis van Club zouden winnen op speeldag 9

Zou nie mooi en tikkeltje onverdiend zijn misschien, mja idd er zijn wel andere problemen bij ons dan enkel Union dat nu een titel pakt.

Onze voorzitter kijkt er alvast niet naar om, die heeft enkel ogen voor Club 😅
Dat was toch alleen als Union toen punten liet liggen? Maar door dat die wonnen, kon Anderlecht enkel koppositie halen, maar nog geen kampioen spelen. Of herinner ik mij dat nu zo fout? :p
 
Vorig seizoen was RSCA kampioen als ze "gewoon" thuis van Club zouden winnen op speeldag 9

Zou nie mooi en tikkeltje onverdiend zijn misschien, mja idd er zijn wel andere problemen bij ons dan enkel Union dat nu een titel pakt.

Onze voorzitter kijkt er alvast niet naar om, die heeft enkel ogen voor Club 😅
"Club Brugge is geen kampioen geworden en Anderlecht ook niet dus we hebben onze voet naast hun gezet." - WVDH, waarschijnlijk.
 
Ik ben in elk geval benieuwd hoe Union volgend seizoen voor de dag gaat komen. Blijven ze op hetzelfde elan voortgaan, of sluipt er nu toch overmoed of verzadiging in de ploeg?
 
Dat was toch alleen als Union toen punten liet liggen? Maar door dat die wonnen, kon Anderlecht enkel koppositie halen, maar nog geen kampioen spelen. Of herinner ik mij dat nu zo fout? :p
Inderdaad. Union won dus we hielden de koppositie en dan was het dus enkel nog afmaken op Antwerp (kneusje van PO1) - waar we dan nog 3-1 verloren 😂

Achteraf gezien was dat precies ook een play off op 2 snelheden (1-3 VS 4-6)
 
Amai Nemesis, zo’n nodeloos venijnige toon! Echt nergens voor nodig, hoor – ik probeer hier gewoon op een rustige manier een sportief inhoudelijk debat te voeren.

Over naar de essentie:
Ik ben het met je eens dat Club de succesvolste Belgische club is van het voorbije decennium - geen discussie. Europees, qua prijzen, qua commerciële slagkracht… Dat is sterk. Maar ik denk dat je dan mijn punt een beetje herleidt tot iets dat ik niet beweerd heb.

Ik zeg nergens dat Brugge slecht geleid wordt, of dat elke transfer die ik opnoem een flop is. Integendeel, ik probeer net aan te geven dat er ondanks de grote structurele middelen relatief weinig sportieve stabiliteit en duurzaamheid wordt gecreëerd in de kern. Dat bedoel ik met instabiliteit - niet dat Club geen titels pakt, maar dat je zelden een kern hebt die 2–3 seizoenen fundamenteel samenblijft rond een duidelijke as.

Wat je doet, is eigenlijk mijn definitie verschuiven: jij leest sportieve stabiliteit als altijd top-3 eindigen, terwijl ik net spreek over een visiegedreven sportieve lijn, herkenbaarheid in ploegopbouw, consistentie in keuzes. Ik zie die bijvoorbeeld bij Union of Genk duidelijker terugkomen – ondanks hun beperktere middelen en af en toe een mindere jaargang.

Over de transfers:
Ik “goochel” niet met cijfers. Ik toon dat Club jaar na jaar stevig investeert in profielen die zelden op middellange termijn de kern dragen. Dat sommige spelers winst opleveren is boekhoudkundig mooi, maar het zegt weinig over het sportieve rendement. En omgekeerd: jij noemt dan zélf weer Vetlesen en Skoras wél als missers, maar negeert bv. dat Nielsen (ook €7M) wisselvallig was. Transfer als Tzolis al als “voltreffer” benoemen lijkt me trouwens ook nog wat vroeg. Hoe dan ook: Ik wil hier niet in meegaan in een eindbalans van ‘welke transfers goed waren en welke slecht’, omdat dat alsnog een boekhoudkundige oefening is. Dat is en was mijn punt niet. Het gaat me juist om het gebrek aan continuïteit – iets wat essentieel is als je beschikt over zulke budgetten. Zonder continuïteit blijft elk seizoen een nieuwbouwproject in plaats van een ploeg die organisch groeit.

Over de trainers:
Je haalt Genk en Union aan, maar bij Club spreken we wél over 7 trainers op amper 5 jaar tijd, waarvan zelfs 3 binnen één seizoen (Parker, Deila, Hayen). Dat is voor élke topclub gewoon een teken van koerswissels. Als je dat koppelt aan zware jaarlijkse transferinvesteringen, krijg je een ploeg die continu verandert, wat haaks staat op de continuïteit die je zou verwachten van een club met zo’n budgettaire voorsprong. Bij Genk was het een paar jaar terug ook een ramp qua trainers, en dat spat er ook zichtbaar vanaf als je naar resultaten en de stijl kijkt.


Ik heb vaak het gevoel dat supporters - omdat er successen geboekt worden - te snel denken dat alles goed gaat. Maar wat denken jullie nu zelf: zitten Verhaeghe en co. te feesten met een beker, een 2de plaats en een mooie Europese campagne? Natuurlijk niet. Die zitten meteen aan tafel te analyseren waarom er géén titel is, want een 2de plaats biedt niet altijd zekerheid op Champions League én het zijn net die miljoenen die Brugge íeder jaar operationeel, sportief én commercieel wil veiligstellen.

Tot slot, je stelt dat andere clubs zich spiegelen aan Brugge. Dat zal wel zijn, gezien het succes. Maar dat betekent niet dat je er geen kritische kanttekeningen bij mag plaatsen. Zeggen dat Brugge de benchmark is, is geen weerlegging van mijn punt – het is eerder een bevestiging dat net dáárom het sportieve rendement nóg scherper bekeken mag worden. En voor dat "ongelooflijk goede bestuur jaar na jaar" zijn er imo gewoon echt te veel kritische kanttekeningen te maken.

Dus nee, dit is geen “afbreken met muizenissen”. Dit is gewoon een eerlijke poging om verder te kijken dan de façade van successen, en kritisch na te denken over waar het nog beter kan. En eerlijk? Dat zouden meer clubs (en hun supporters) mogen durven doen. Ik zou alvast een hele zomer kunnen vullen met een wekelijks post per club!
Nu ga je weer op een aantal punten volledig de mist in, wat aantoont dat je geen idee hebt waarover je praat.
1. Ik zeg dat het sportief beleid van Club de laatste 10 jaren crescendo gaat en dat er wel degelijk een visie achter schuilt. Jij haalt Genk aan dat z'n kern telkens probeert te vullen met enkele toppers uit eigen jeugd, aangevuld met scouting van bepaalde profielen. Exact wat Club de laatste jaren doet. Steeds meer spelers uit Club Nxt breken door in de A-kern en nog slechts op enkele posities moet er ingekocht worden. Dat is erg goed beleid :thumb:
2. Ik zeg dat Club op z'n limieten botst door de JPL. Dat de JPL een competitie is waar spelers komen en op korte termijn een grotere uitdaging aangaan. Club weet dat en weet perfect de kern te vullen om elk seizoen te presteren volgens de visie en wat er sportief verwacht wordt. Zitten daar soms missers tussen? Uiteraard, dat is bij elk ploeg zo. Alleen valt dat bij Club extra op, omdat ze meer betalen dan andere clubs. En dat komt ongetwijfeld door hun Europese prestaties. Slaan ze soms de bal mis met trainers? Ongetwijfeld, maar dat is bij elke ploeg zo. Het overkomt zelfs het echte Bayern.
Overigens heeft Club niet Parker-Deila-Hayen in 1 seizoen versleten. Dat was Hoefkens-Parker-De Mil (ad interim). Laat zien hoe dicht je het volgt.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan