Honden

[exCite]

Wel grappig. Onze saarloos vreet dat ook op zonder nadenken, en de witte zit altijd eens dom te kijken als je een andere smaak geeft. Die wil precies enkel de kip opeten. Maar elke dag kip is ook niet aan te raden, dus die krijgt meestal de high 5. De zalm zou die ook nog met goesting opeten, maar de saarloos gaat dan in hongerstaking. Dus ze hebben ondertussen elk hun vriesvak.
We geven er ook wel nog de brokken van gowill bij, 50/50 ongeveer. Als ze dan eens bij mijn ouders logeren of ze zijn mee op vakantie, zijn ze al gewoon van brokken te eten wat ook handig is.

Het ziet er gewoon wat vuil uit en als er een botfragment in zit en dat kraakt terwijl ze eten, is dat ook wat vies te noemen, maar gezonder ga je uw hond geen eten kunnen geven.

ja voor de labrador hebben we de brokkenversie ook genomen, want het vlees zelf at hij op de duur niet meer. Best dat de Rottweiler het graag eet of ik stond daar met een diepvries vol vlees.

De brokken eet hij wel al een paar jaar nu. Als hij aan het treuzelen is volstaat het dat de Rottweiler of een kat of konijn wat dichter komt en dan slokt hij het ook op

Wij geven wel brokken, maar enkel zonder graan (en zonder kip, want daar kan 1 van de 2 ook niet tegen, dus met vis!).

 

[sandpatt]

Wij zijn ons ook aan het oriënteren om een eerste hond te kopen (als kind wel altijd een hond gehad) en denken eindelijk het geschikte ras gevonden te hebben. Een boston terrier. Wel erg moeilijk om nestjes te vinden lijkt me.
Al proberen lid te worden van de facebook groep van dit ras, maar lidmaatschap wordt telkens afgewezen jammergenoeg.

 

[arevee]

wel toffe beestjes idd een soort gezonde Franse bulldog achtig. collega heeft er een zitten en dat is wel een topbeest(je).

 

[Dr. Sheldon Cooper]

Zag onlangs dat mijn hond zijn voorpoot helemaal rood zag tussen zijn kussens. Precies opgedroogd bloed.
Nu mocht ik daar gewoon aankomen, hij mankte niet en ik zag het ook nooit bloeden. Hij likte er gewoon hele dagen aan.
Week later naar de dierenarts geweest en die zag dat zijn twee voorste poten ontstoken zaten tussen die kussens.
Nu moet ik daar 2 keer per dag zalf aan doen maar dat gaat echt niet. Geen idee of hij zou bijten maar hij is echt niet te houden als ik dat wil doen.
De keren dat het lukte likte hij het natuurlijk meteen af

 

[arevee]

De onze gaan terug naar de respectievelijke kweker/asiel. Ben sinds vrijdag weg en ze hebben nog niks getreurd blijkbaar thuis. eerder super lief en braaf geweest.

Rotbeesten.

 

[zaj]

Zag onlangs dat mijn hond zijn voorpoot helemaal rood zag tussen zijn kussens. Precies opgedroogd bloed.
Nu mocht ik daar gewoon aankomen, hij mankte niet en ik zag het ook nooit bloeden. Hij likte er gewoon hele dagen aan.
Week later naar de dierenarts geweest en die zag dat zijn twee voorste poten ontstoken zaten tussen die kussens.
Nu moet ik daar 2 keer per dag zalf aan doen maar dat gaat echt niet. Geen idee of hij zou bijten maar hij is echt niet te houden als ik dat wil doen.
De keren dat het lukte likte hij het natuurlijk meteen af

er bestaan verbandjes met een soort velcro waar je het kan op smeren en rond zijn poot wikkelen. tussen de teentjes zal wel moeilijker zijn maar bij onze hyperactieve border collies die soms eens door de struiken razen tegen 200 per uur en bijgevolg eens hier een daar een schaafwond hebben aan hun poot lukt dat perfect. ze likken het ook anders direct op.

je kan bijvoorbeeld de teentjes insmeren, honden sok er over en die sok vastkleven.

Google Search

als je er zo een 5tal hebt en ze tussen verversingen eens afwast kan je ze hergebruiken en daarna weggooien...

 

[Dr. Sheldon Cooper]

er bestaan verbandjes met een soort velcro waar je het kan op smeren en rond zijn poot wikkelen. tussen de teentjes zal wel moeilijker zijn maar bij onze hyperactieve border collies die soms eens door de struiken razen tegen 200 per uur en bijgevolg eens hier een daar een schaafwond hebben aan hun poot lukt dat perfect. ze likken het ook anders direct op.

je kan bijvoorbeeld de teentjes insmeren, honden sok er over en die sok vastkleven.

Google Search

als je er zo een 5tal hebt en ze tussen verversingen eens afwast kan je ze hergebruiken en daarna weggooien...

Zijn poot vastnemen is al drama en wegspringen en roepen en huilen. Dus zalf er op doen is zelfs met twee geen beginnen aan. De eerste dag liet hij voor een of andere reden mijn ma wél zijn poot verzorgen en kousjes aandoen. Maar nadien niet meer, echt raar.

Huskies he, lotsa drama

 

[coldplayke]

Zijn poot vastnemen is al drama en wegspringen en roepen en huilen. Dus zalf er op doen is zelfs met twee geen beginnen aan. De eerste dag liet hij voor een of andere reden mijn ma wél zijn poot verzorgen en kousjes aandoen. Maar nadien niet meer, echt raar.

Huskies he, lotsa drama

Muilkorfje kopen zodat je de zalf op kan doen zonder risico op gebeten te worden? En muilkorfje combineren met een traktatie (bv. een snoepje erin leggen als je het omdoet bij hem).

 

[Mulan]

Muilkorfje kopen zodat je de zalf op kan doen zonder risico op gebeten te worden? En muilkorfje combineren met een traktatie (bv. een snoepje erin leggen als je het omdoet bij hem).

Uit ervaring weet ik dat ook muilkorven verdomd veel pijn doen als ze tegen je geramd worden. Would not recomend!

(En ik heb het over een korf natuurlijk, geen dieronvriendelijk snuitje)

 

[Str8_6]

Onze labrador zijn kussens zijn ook weer volledig kapot. Geen idee hoe dat komt.. Plots beginnen ze zo korrelig te worden. En van 1 poot is het kussen dan soms volledig weg zonder dat het bloed of pijn doet. Het is dan precies gewoon vel geworden. En na een goeie week is dat kussen terug gegroeid.

Van te wandelen kan het niet zijn want doordat ik ziek was heb ik er 2 weken niet mee gaan wandelen.

 

[makila]

Onze Jack (17 jaar) begint de laatste tijd wel erg véél te slapen. Tegenwoordig is dat gemiddeld toch zeker 16 uur per dag dat hij slaapt. An sich is 16 uur voor een (oudere) hond weinig, maar hij is ne Jack Russell Fox Terrier. Dat zijn honden die blijven doorgaan dus dat Jack zoveel slaapt zijn we niet gewoon.

Buiten de normale ouderdomskwaaltjes is Jack momenteel ook helemaal niet ziek. Ik zie hem niet te komen overlijden wegens een ziekte, kanker, dementie of zo ... Daarvoor is hij genetisch gewoon véél te sterk gebleken. (Hij heeft trouwens kanker gehad op zijn 15de maar is daar erg snel van genezen en hij heeft er niet van geweten). Op ne dag gaat ie gewoon 'op' zijn. Maar soms denk ik wel eens: Wanneer is genoeg = genoeg? Ik wil niet wachten tot hij echt tot op het bot 'op' is. Anderzijds is hij momenteel nog te vrolijk en enthousiast. Hij is er nog erg graag bij en hij heeft er nog véél plezier in.

Mensen kunnen ook gemakkelijk praten natuurlijk als het over dit onderwerp gaat, maar voor je eigen hond is het toch een lastige beslissing hoor om dat moment exact goed en correct te bepalen.

Onlangs las ik over een hond. Hij was dement, poepte en plaste in huis, moest steeds gedragen worden (kon niet meer zelfstandig rondwandelen), moest gevoederd worden en water was in zijn bekje gieten of hij dronk niet meer. De eigenaar wilde géén spuitje geven. Dan denk ik: Jack heeft dit allemaal niet, houdt alles nog goed op, is mentaal 100% in orde en eet en drinkt nog zelfstandig en gaat nog 20x per dag blaffen op de vogels (alleen is hij 90% blind waardoor hem voederen soms wel beter is, anders ligt de helft naast zijn bordje). Maar deze eigenaar is toch wel wat egoïstisch, want die hond heeft toch niets meer van zijn leven? Hoe kan die hond er nog van genieten?

Maar goed zoals gezegd: Iedereen moet dit voor zichzelf uitmaken hé.

Opmerking: T'is géén kind, natuurlijk niet, maar als je een beestje 17 jaar (en bijna 4 maand) in huis hebt, dan gaat er straks wel een leegte achterblijven als hij er niet meer zal zijn. Hij is nog vrij goed qua gezondheid, heeft buiten wat standaard ouderdomskwaaltjes géén pijn (hij is een asielhond met een trauma waardoor hij gene stoere is op gebied van pijn en dit altijd snel laat merken), maar ik heb nu toch wel de indruk dat hij nu aan zijn laatste reisje begonnen is ..

 

[BearPils]

Die van ons heeft ook vaak wondjes aan zijn poten van het wild spelen.
Ik smeer dan zalf als we gaan wandelen zodat hij afgeleid is en die zalf er kan intrekken.
Dat is natuurlijk lastig als de verwonding echt aan de kussentjes is.
Een gevulde Kong of bot is misschien wel een goede afleiding dan?!

Onze Jack (17 jaar) begint de laatste tijd wel erg véél te slapen. Tegenwoordig is dat gemiddeld toch zeker 16 uur per dag dat hij slaapt. An sich is 16 uur voor een hond weinig, maar hij is ne Jack Russell Fox Terrier. Dat zijn honden die blijven doorgaan dus dat Jack zoveel slaapt zijn we niet gewoon.

Buiten de normale ouderdomskwaaltjes is Jack momenteel ook helemaal niet ziek. Ik zie hem niet te komen overlijden wegens een ziekte, kanker, dementie of zo ... Daarvoor is hij genetisch gewoon véél te sterk gebleken. (Hij heeft trouwens kanker gehad op zijn 15de maar is daar erg snel van genezen en hij heeft er niet van geweten). Op ne dag gaat ie gewoon 'op' zijn. Maar soms denk ik wel eens: Wanneer is genoeg = genoeg? Ik wil niet wachten tot hij echt tot op het bot 'op' is. Anderzijds is hij momenteel nog te vrolijk en enthousiast. Hij is er nog erg graag bij en hij heeft er nog véél plezier in.

Mensen kunnen ook gemakkelijk praten natuurlijk als het over dit onderwerp gaat, maar voor je eigen hond is het toch een lastige beslissing hoor om dat moment exact goed en correct te bepalen.

Onlangs las ik over een hond. Hij was dement, poepte en plaste in huis, moest steeds gedragen worden (kon niet meer zelfstandig rondwandelen), moest gevoederd worden en water was in zijn bekje gieten of hij dronk niet meer. De eigenaar wilde géén spuitje geven. Dan denk ik: Jack heeft dit allemaal niet, houdt alles nog goed op, is mentaal 100% in orde en eet en drinkt nog zelfstandig en gaat nog 20x per dag blaffen op de vogels (alleen is hij 90% blind waardoor hem voederen soms wel beter is, anders ligt de helft naast zijn bordje). Maar deze eigenaar is toch wel wat egoïstisch, want die hond heeft toch niets meer van zijn leven? Hoe kan die hond er nog van genieten?

Maar goed zoals gezegd: Iedereen moet dit voor zichzelf uitmaken hé.

Opmerking: T'is géén kind, natuurlijk niet, maar als je een beestje 17 jaar (en bijna 4 maand) in huis hebt, dan gaat er straks wel een leegte achterblijven als hij er niet meer zal zijn. Hij is nog vrij goed qua gezondheid, heeft buiten wat standaard ouderdomskwaaltjes géén pijn (hij is een asielhond met een trauma waardoor hij gene stoere is op gebied van pijn en dit altijd snel laat merken), maar ik heb nu toch wel de indruk dat hij nu aan zijn laatste reisje begonnen is ..

Zoals jij er mee bezig bent denk ik dat je het moment wel zult aanvoelen...
Typisch ook bij honden dat die blijven geven en dan plots heel snel achteruit kunnen gaan als hun tijd gekomen is.

 

[Tanuki_]

Ja, t kan soms rap gaan. Onze labrador mix thuis was helemaal 100% ok tot op 1 dag en diezelfde week nog hebben we ze laten inslapen. Ze kon niet meer staan, niets meer ophouden, etc.. dat vind ik ook geen leven.

 

[makila]

Ja, t kan soms rap gaan. Onze labrador mix thuis was helemaal 100% ok tot op 1 dag en diezelfde week nog hebben we ze laten inslapen. Ze kon niet meer staan, niets meer ophouden, etc.. dat vind ik ook geen leven.

Dat is met mensen ook zo hé. Soms kan het rap gaan, maar bij anderen gaan het net heel traag. Ook met honden is dat het geval.
Bij den onze gaat het héél erg traag. Hij is toch echt beginnen aftakelen rond zijn 15de verjaardag.
Ondertussen is hij de 17 jaar en 4 maand gepasseerd en (welliswaar zéér traag en moeizaam), wandelt hij nog altijd zelfstandig rond.

Ook zijn bevoeg en plas ophouden lukt nog aardig. Hij wordt nu wel stilletjes aan wat magerder. Véél vetreserves heeft hij niet meer.

 

[Tanuki_]

Dat is met mensen ook zo hé. Soms kan het rap gaan, maar bij anderen gaan het net heel traag. Ook met honden is dat het geval.
Bij den onze gaat het héél erg traag. Hij is toch echt beginnen aftakelen rond zijn 15de verjaardag.
Ondertussen is hij de 17 jaar en 4 maand gepasseerd en (welliswaar zéér traag en moeizaam), wandelt hij nog altijd zelfstandig rond.

Ook zijn bevoeg en plas ophouden lukt nog aardig. Hij wordt nu wel stilletjes aan wat magerder. Véél vetreserves heeft hij niet meer.

Ja das waar, maar in mijn hoofd is de standaard wel altijd: oud worden is traag aftakelen, doorheen de jaren. Je weet wel dat het snel kan gaan maar je verwacht het toch nooit zo plots.

 

[Mulan]

Gisteren is hij ZO hard uitgevallen naar een andere Mechelaar (ik had m nochtans vast aan het handvat van zijn tuig) dat ik m totaal niet kon houden en ik uiteindelijk enkele meter verder als anker tegen de grond heb gediend.
Waarschijnlijk was zijn felheid nog erger omdat de dochter er ook bij was.

Gelukkig was de baas van de andere mechelaar uit het juiste hout gesneden, die is onmiddellijk weggegaan (hoekje om en 30m verder gewacht tot we weg waren) om de gemoederen bij beide honden te kunnen bedaren. (Ze lijken wel tweelingbroers zowel qua looks als qua felheid!)

Ergens mijn eigen fout, is de 2de keer dat die honden elkaar tegenkomen, 2de keer rond hetzelfde uur en op dezelfde plaats. Ik moet er echt aan denken om mijn route aan te passen rond dat tijdstip.

 

[coldplayke]

Ergens mijn eigen fout, is de 2de keer dat die honden elkaar tegenkomen, 2de keer rond hetzelfde uur en op dezelfde plaats. Ik moet er echt aan denken om mijn route aan te passen rond dat tijdstip.

Sinds mijn hond eens op de wandeling is aangevallen door een loslopende Mechelse herder, ben ik al een jaar niet meer durven passeren aan dat huis. Ik deed die straat nochtans wel graag.

 

[Mulan]

Sinds mijn hond eens op de wandeling is aangevallen door een loslopende Mechelse herder, ben ik al een jaar niet meer durven passeren aan dat huis. Ik deed die straat nochtans wel graag.

Loslopende honden is pas echt de hel!
Elke hond kan natuurlijk wel eens ontsnappen, maar de kans is toch net iets groter dat het een nonchalante baas is dan een ontsnapte hond als ik lees hoe vaak BG'ers in/aan bossen achtervolgd worden door honden.
Hier is het dus al 2x aan 1 van de 2 ingangen van een parkje. Eerste keer kwamen we op hetzelfde moment aan de (blinde) hoek van het park aan, die stonden onverwachts bijna neus aan neus. Goeie manier om klaarwakker te worden in elk geval.

 

[makila]

maar de kans is toch net iets groter dat het een nonchalante baas is dan een ontsnapte hond als ik lees hoe vaak BG'ers in/aan bossen achtervolgd worden door honden.

De meeste honden willen gewoon met je spelen. En als je géén schrik toont, en je hebt zelf 1 of meerdere honden in huis (dat ruiken ze dan wel), dan zullen de meeste van die honden jou niet persoonlijk beginnen bijten en/of aanvallen.

Maar
1. Ik vind het niet kunnen dat een hond losloopt
2. Niet iedereen is een dierenvriend. Als een hond merkt dat je schrik hebt, dan is de kans al veel groter dat ze aanvallen
3. zelfs al valt maar 1% van de honden aan, dat is 1% te veel. Je weet nooit zeker of die hond die je tegenkomt niet tot die 1% behoort

Neen een hond kan wel eens ontsnappen, maar ik kom toch ook te veel loslopende honden tegen. Die zijn niet allemaal ontsnapt hé.

 

[Tanuki_]

Toevallig toepasselijk. Ik was daarnet een wandeling aan het doen en ik passeerde een meisje met haar hond. Die hond keek erg naar mij en dat meisje hield de hond tegen en zei zo een paar dingen die ik niet verstond. Ik wandel verder en een klein beetje later hoor ik de hond naar mij lopen al blaffend. Ik verschiet en blijf gewoon staan. Het meisje roept de hond terug en de hond passeert mij en loopt in een lusje rond mij terug naar het baasje. Ik hou van honden, ben in normale situaties niet bang en weet wel dat de kans klein is dat er iets gebeurt. Maar toch, als het een hond is die je niet kent, is dat altijd verschieten. Ietsje later kwam de hond terug en liet ik ze aan mij ruiken en ze was gewoon super enthousiast en wilde spelen. Ik ben daar nie boos om maar ik kan mij super goed inbeelden dat niet iedereen zo hondgezind is als ik. Ik zal dan ook als m'n honden zouden loslopen (wat sowieso al zeer beperkt is en op bepaalde locaties waar) altijd in't oog houden of er andere mensen en dieren in de buurt zijn en van zodra het zo is ze terug aan de leiband hangen.