Heb jij een lief?

Heb jij een lief?

  • Ja, iemand van het andere geslacht

    Stemmen: 302 68,0%
  • Ja, iemand van hetzelfde geslacht

    Stemmen: 17 3,8%
  • Nee, bewuste keuze

    Stemmen: 20 4,5%
  • Nee, maar wel op zoek

    Stemmen: 46 10,4%
  • Nee, maar wel verliefd

    Stemmen: 1 0,2%
  • Nee, en nog nooit een partner gehad

    Stemmen: 33 7,4%
  • Nee, iets gaan drinken en we zien wel?

    Stemmen: 18 4,1%
  • Andere: ik heb een antwoord dat niet in de lijst staat

    Stemmen: 7 1,6%

  • Totaal aantal stemmers
    444
Ik vind dat altijd heel raar eigenlijk.

Riddle me this:

Uiteindelijk als ge een iets of wat serieuze relatie hebt gehad met elkaar is dat altijd gebasseerd op een mix van vibes en connecties op verschillende vlakken. Ge hebt een emotionele connectie liggen bouwen met elkaar over een bepaalde tijd. Dan vind ik het raar dat ge die personen compleet uit uw leven banned. Dan was het echt gewoon een waste of fucking time. Het is niet omdat ge met een persoon in een romantische relatie niet overeen komt, dat ge daar in een platonische relatie niet mee kunt overeenkomen, toch?.
Goh daarmee dat ik zei dat het voor iedereen anders is.
Kort gezegd heb ik van in mijn tienerjaren tot laat in mijn 20’s last gehad van Borderline.
Dat is nu wel een stuk beter dankzij jaren van “hulp” maar in relaties behoud ik het zwart of wit beeld, grijs bestaat niet ( grijs in dit geval dus vriendschappelijke chit chat na een relatie )

Ik ben in September uit een relatie gekomen van 5 jaar , eigenlijk doodgemaakt door Corona want 2020 was het jaar waarin we zouden gaan samenwonen ( long distance dus was opeens een domper dat je niet mocht reizen ) en na 6 maanden Corona regels en elkaar niet kunnen zien was het laatste voor haar opgebrand en had ze genoeg.

Ik heb dan een week of 3 later nog een “ how are you doing ? “ gehad en dan een maand of 5 later nog eens maar beide keren niet op geantwoord.
Meteen na het “eindigen” van de relatie heb ik elke avond wel eens een glas whiskey gedronken en af en toe eens wat gerookt maar dat was dan ook weer mijne “oude” Borderline manier van verwerken.
Uiteindelijk ben ik blij dat ik er na 6-7 maanden over was ( vroeger zou dat een hel geweest zijn ) al denk ik af en toe wel eens aan hoe het zou geweest zijn als ik verhuist was en we samenwoonden ondertussen, maar gelukkig zijn die momenten schaars.

Anyway voor mij persoonlijk heeft het geholpen om elk contact te verbreken, ik moet niet horen of zien op bv Facebook of ze iemand anders heeft of hoe het gaat met haar, dat kan hard klinken na een relatie van 5 jaar maar voor mij is dat een manier om mezelf niet meer te treiteren ermee dan dat nodig was.
 
Na bijna 5 jaar waarvan net iets meer dan een jaar samenwonen is ook mijn relatie vorig weekend op de klippen gelopen. Ik merkte al een paar maanden dat we toch niet helemaal compatibel waren, het zat er al een tijdje aan te komen en ondanks het proberen eraan te werken toch besloten om er een punt achter te zetten.

Altijd eigenlijk al wat andere interesses gehad, een andere visie op het leven, en dat was allemaal zo erg niet heb ik lang gedacht. Maar als je dan na een tijd niet echt meer kunt communiceren, weinig met elkaar kan praten kwam ik toch meer tot inziens dat het een aflopend verhaal was. Lang getwijfeld maar besloten dat dit beter is dan nog 5 jaar, 10 jaar... te blijven wachten en niet echt gelukkig meer te blijven rondlopen.

Blijft een moeilijke keuze, voelt kut en we zullen er allebei door moeten maar ik blijf wel overtuigd dat dit de goede beslissing is. Hopelijk vinden we in de toekomst allebei wel de juiste persoon (al denk ik dat ik het even gehad heb met relaties).
 
... maar ik blijf wel overtuigd dat dit de goede beslissing is. Hopelijk vinden we in de toekomst allebei wel de juiste persoon (al denk ik dat ik het even gehad heb met relaties).
Dat is exact hoe het bij mij ook aanvoelt en ik denk dat zo een gebrek aan "twijfels" net voor een enorme kracht zorgt om vooruit te kunnen kijken en gaan.
Vol twijfels blijven lijkt me nog veel slopender. Want hoe je het ook keert of draait, een langduriger relatie die tot een einde komt is slopend. 😔

Sterkte!
 
Ik vind dat altijd heel raar eigenlijk.

Riddle me this:

Uiteindelijk als ge een iets of wat serieuze relatie hebt gehad met elkaar is dat altijd gebasseerd op een mix van vibes en connecties op verschillende vlakken. Ge hebt een emotionele connectie liggen bouwen met elkaar over een bepaalde tijd. Dan vind ik het raar dat ge die personen compleet uit uw leven banned. Dan was het echt gewoon een waste of fucking time. Het is niet omdat ge met een persoon in een romantische relatie niet overeen komt, dat ge daar in een platonische relatie niet mee kunt overeenkomen, toch?

Eerlijk kom ik buiten met 1tje, met al mijn exen nog goed overeen. En ik kan daar aan toevoegen met hand op het hart dat het niet mijn probleem is dat we niet meer door 1 deur kunnen. Het is niet dat ik daar allemaal elke week mee afspreek. Maar op regelmatige basis komt ge elkaar wel eens tegen. Zeker met een gemeenschappelijke vriendengroep of gedeelde hobby's. Dan is het toch gewoon fijn dat ge wel nog iets aan elkaar hebt, en dat ge toch een connectie met elkaar hebt opgebouwt. Eerlijk ik babbel met mijn exen af en toe wel eens over dingen dat ik bij eigenlijk ni veel andere mensen kwijt kan, net door die connectie dat ge hebt opgebouwt. Of ik vraag regelmatig eens advies over bepaalde dingen.

Call me crazy, maar imo is bruggen opblazen met mensen over een gefaalde relatie ni de ideale stap. Sommige gevallen excluded, maar minder als ge zou denken eigenlijk.


..edit: Zoiets vraagt ook gewoon tijd wete. Ik snap dat zoiets niet gaat binne de paar maand. Maar na een jaar, 2 jaar max kunt ge u daar toch wel over zetten zekerst.
Ik heb hetzelfde. Ik heb exen waar ik tussen de 2 en 6 maand mee ben samen geweest en die gewoon een foute keuze bleken te zijn, Daarmee varieert het dan tussen gewoon on speaking terms zijn en elkaar toch maar liever niet tegen komen omdat het raar geëindigd is.

Maar de exen waarmee ik jarenlang samen ben geweest (dat zijn er eigenlijk maar twee, maar soit), dat blijven personen die ik nog steeds heel hard apprecieer voor wie ze zijn en wat ze voor mij betekend hebben. En ik zou voor allebei nog heel veel doen on ze te helpen als het nodig zou zijn. Ik weet ook dat dat wederzijds is, net zoals je vrienden kan hebben die je al heel lang niet meer gezien hebt, maar weet wat je eraan hebt wanneer het erop aan komt.

Snap inderdaad ook niet goed hoe je jarenlang met iemand kan samen zijn om ze achteraf als een leeg en waardeloos persoon te beschouwen, dan zijn ze dat toch altijd geweest? Tenzij ze heel erge dingen hebben gedaan op het einde van de relatie ofzo. Maar ook daar denk ik dan dat weinig mensen zo'n dingen doen zonder dat er een context van reciprociteit voor is, en dat je dan ook je eigen aandeel moet durven bekijken.
 
Ik heb de tekst overnieuw gelezen en het was idd niet de papa maar de oma van zijn ex. Jezus ey 😕
awkward-funny.gif
 
De enige uitnodiging van mijn ex waarop ik zou ingaan is haar heksenverbranding.
Veelvuldig bedrog en schulden bij mij is geen goede bodem voor een vriendschappelijke relatie.

Edit: 10 maanden na onze breuk vierde zij haar 1 jaar samenzijn met haar nieuw slachtoffer.
 
Laatst bewerkt:
Vooraleerst gecondoleerd met het overlijden van je papa, ontzettend veel sterkte toegewenst. :hug:
Mss is het leeftijdsverschil te groot?
Of kwam opeens het harde besef dat haar vriend naast háár vriend ook papa is en dat deed haar beetje benauwd worden.
Ik had dat nl ook.
Toen ik mijn man leerde kennen wist ik dat hij een dochterje had en ik zag die spullen er ook staan etc maar toen ik er effectief in trok kreeg ik het toch effe Spaans benauwd.
Had ook mijn eigen appartementje opgegeven, mijn stekje zeg maar en dat was ook best heftig maar dat alles samen opgeteld maakte wel dat ik het eventjes moeilijk had en soms, zeker in het begin toen ik er ging wonen, vroeg ik mezelf af of ik het juiste had gedaan alleen heb er geen enkele moment aan gedacht om het uit te maken maar goed, ik was wel wat ouder dan je ex. Tenminste ik zat niet meer op de hoge school.
Sterkte met alles.
we scheelden ongeveer 8 jaar. en ik vermoed dat het inderdaad allemaal wat veel is. een aftakelende schoonvader, ik die er zwaar met in zit en daar veel tijd en zorg in stak, ondanks de houding van mijn moeder tegenover mij en haar. grote stap, grote onbekende, geen vrienden, een kind dat voor het eerst eens een week lastig is geweest. trok ze haar eigen ook enorm aan. het gevoel dat ik haar niet steunde op het laatst tegenover mijn moeder. Haar nadien uitgelegd hoe cru het ook klinkt maar binnen een maand, maand en half max is mijn papa er niet meer en daarna zal mijn moeder de deur echt niet meer plat lopen bij mij. dat voelt zelfs mijn vader aan. Dus waarom zou ik ruzie maken in zijn laatste tijd hier op aarde. Brengt niks op voor hem, voor mij, voor mijn moeder. (nota ik deed het ervoor wel, en serieus, letterlijk op tafel geklopt en de boel laten ontploffen, maar nu in deze laatste periode voor mijn pa heb ik daar geen behoefte aan voor hem)

Spijtig dat mijn dochter zo gehecht is aan haar. vanmorgen was het al wanneer komt ze terug? Want dochter nog niet verteld, wil dat rustig brengen.

ze had me gisteren nog gezegd dat inderdaad een relatie werken is, maar dat ze de fut niet heeft om er iets aan te doen en het haar ook niet meer intresseerde...

dan hoeft het niet meer he. als ge niet met 2 er iets van wilt maken, en er ook niet over gecommuniceerd hebt tot een week en half geleden.
dus was quite shocking but life goes on right?
 
we scheelden ongeveer 8 jaar. en ik vermoed dat het inderdaad allemaal wat veel is. een aftakelende schoonvader, ik die er zwaar met in zit en daar veel tijd en zorg in stak, ondanks de houding van mijn moeder tegenover mij en haar. grote stap, grote onbekende, geen vrienden, een kind dat voor het eerst eens een week lastig is geweest. trok ze haar eigen ook enorm aan. het gevoel dat ik haar niet steunde op het laatst tegenover mijn moeder. Haar nadien uitgelegd hoe cru het ook klinkt maar binnen een maand, maand en half max is mijn papa er niet meer en daarna zal mijn moeder de deur echt niet meer plat lopen bij mij. dat voelt zelfs mijn vader aan. Dus waarom zou ik ruzie maken in zijn laatste tijd hier op aarde. Brengt niks op voor hem, voor mij, voor mijn moeder. (nota ik deed het ervoor wel, en serieus, letterlijk op tafel geklopt en de boel laten ontploffen, maar nu in deze laatste periode voor mijn pa heb ik daar geen behoefte aan voor hem)

Spijtig dat mijn dochter zo gehecht is aan haar. vanmorgen was het al wanneer komt ze terug? Want dochter nog niet verteld, wil dat rustig brengen.

ze had me gisteren nog gezegd dat inderdaad een relatie werken is, maar dat ze de fut niet heeft om er iets aan te doen en het haar ook niet meer intresseerde...

dan hoeft het niet meer he. als ge niet met 2 er iets van wilt maken, en er ook niet over gecommuniceerd hebt tot een week en half geleden.
dus was quite shocking but life goes on right?

Vind dit best wel heftig. :frown:
Sommige mensen zijn geboren met een gigantisch gebrek aan empathie.
Nu moet jij, om bepaalde confrontaties uit de weg te gaan of om haar humeur of wat dat ook moge zijn te vermijden, wachten totdat je papa er niet meer is? Onbegrijpelijk dit.
Het zou andersom moeten zijn hè, zij zou er in dit geval voor jou moeten zijn om je te troosten, op te vangen, bij te staan etc...

Het gedrag van je moeder kon ze gewoon negeren hè? Sorry dat ik het zo zeg en ik kan me vergissen maar als ze jou en de hele relatie een kans had willen geven dan kon dat op verschillende manieren. Dat het voor haar ook opeens veel is kan ik ergens wel begrijpen maar er is niets wat ze van te voren niet wist hé behalve dan het gedrag van je mama maar dan kon ze ook gewoon negeren. Er is niets zo erg als iemand van wie je ontzettend veel houdt, zien aftakelen en ik spreek uit ervaring.

Als de persoon met wie je de rest van je leven wilt doorbrengen er op zo'n moment niet is dan hoeft het eerlijk gezegd niet meer. Kappen met die negatieve energie hoor.
Leg de focus op je paps en je dochtertje, dat is het allerbelangrijkste voor het hier en nu en wat de toekomst brengt bekijk je dan wel weer.
 
Vind dit best wel heftig. :frown:
Sommige mensen zijn geboren met een gigantisch gebrek aan empathie.
Nu moet jij, om bepaalde confrontaties uit de weg te gaan of om haar humeur of wat dat ook moge zijn te vermijden, wachten totdat je papa er niet meer is? Onbegrijpelijk dit.
Het zou andersom moeten zijn hè, zij zou er in dit geval voor jou moeten zijn om je te troosten, op te vangen, bij te staan etc...

Het gedrag van je moeder kon ze gewoon negeren hè? Sorry dat ik het zo zeg en ik kan me vergissen maar als ze jou en de hele relatie een kans had willen geven dan kon dat op verschillende manieren. Dat het voor haar ook opeens veel is kan ik ergens wel begrijpen maar er is niets wat ze van te voren niet wist hé behalve dan het gedrag van je mama maar dan kon ze ook gewoon negeren. Er is niets zo erg als iemand van wie je ontzettend veel houdt, zien aftakelen en ik spreek uit ervaring.

Als de persoon met wie je de rest van je leven wilt doorbrengen er op zo'n moment niet is dan hoeft het eerlijk gezegd niet meer. Kappen met die negatieve energie hoor.
Leg de focus op je paps en je dochtertje, dat is het allerbelangrijkste voor het hier en nu en wat de toekomst brengt bekijk je dan wel weer.
uiteraard kon dat op verschillende manieren, en ik had daar in mee willen gaan.
Moest ze het aangebracht hebben dat er haar zaken zijn die storend waren voor haar buiten mijn moeder (want dat deed ze niet) tot 1,5 week geleden. en om het dan na een week al te beëindigen. Dat is zelfs niet proberen in mijn ogen.
blijkbaar was ze echt waanzinnig aan het ergeren. Want ze vermelde toen 1,5 week geleden dat zelfs het strelen van haar katten haar inwendig kwaad maakte (lees ze dacht: blijf van mijn katten af).

ik ga haar rustig op haar eigen tempo haar spullen komen ophalen bij mij.

het vervelende is gewoon dat dit de eerste keer dit een relatie afloopt die serieus was en waar 1) heel veel nog echt wel goed zat.
tot afgelopen vrijdag zelfs. En waar dat het echt aanvoelt alsof er nog zoveel mogelijk was.

ik bedoel, van mijn part had ze een kot gezocht en daar een safe heaven van gemaakt, zodat ze haar eigen plekje nog had, als dat wat was wat haar stoorde. Maar ik weet het niet.

Het enige dat ik weet was dat het een samenloop van omstandigheden is volgens haar, en dat ik altijd heb gedaan wat ik dacht dat juist was. maar het voor haar niet binnenkomt omdat we te veel verschillen in dingen (maar tot gisteren niet geweten dat dat een issue was). en dat alles wat ik doe en hoe ik ben is voor iemand perfect, maar zij is die persoon niet op deze moment. Haar woorden..

dus het heeft geen nut. En ieder gesloten hoofdstuk brengt een nieuw hoofdstuk, dus we (ik en dochter) komen er wel doorheen :)
steek mijn tijdgewoon in mijzelf en mijn naasten en ik zie wel wat er op mij afkomt.

en bedankt iedereen!
 
Ik vind dat altijd heel raar eigenlijk.

Riddle me this:

Uiteindelijk als ge een iets of wat serieuze relatie hebt gehad met elkaar is dat altijd gebasseerd op een mix van vibes en connecties op verschillende vlakken. Ge hebt een emotionele connectie liggen bouwen met elkaar over een bepaalde tijd. Dan vind ik het raar dat ge die personen compleet uit uw leven banned. Dan was het echt gewoon een waste of fucking time. Het is niet omdat ge met een persoon in een romantische relatie niet overeen komt, dat ge daar in een platonische relatie niet mee kunt overeenkomen, toch?

Eerlijk kom ik buiten met 1tje, met al mijn exen nog goed overeen. En ik kan daar aan toevoegen met hand op het hart dat het niet mijn probleem is dat we niet meer door 1 deur kunnen. Het is niet dat ik daar allemaal elke week mee afspreek. Maar op regelmatige basis komt ge elkaar wel eens tegen. Zeker met een gemeenschappelijke vriendengroep of gedeelde hobby's. Dan is het toch gewoon fijn dat ge wel nog iets aan elkaar hebt, en dat ge toch een connectie met elkaar hebt opgebouwt. Eerlijk ik babbel met mijn exen af en toe wel eens over dingen dat ik bij eigenlijk ni veel andere mensen kwijt kan, net door die connectie dat ge hebt opgebouwt. Of ik vraag regelmatig eens advies over bepaalde dingen.

Call me crazy, maar imo is bruggen opblazen met mensen over een gefaalde relatie ni de ideale stap. Sommige gevallen excluded, maar minder als ge zou denken eigenlijk.


..edit: Zoiets vraagt ook gewoon tijd wete. Ik snap dat zoiets niet gaat binne de paar maand. Maar na een jaar, 2 jaar max kunt ge u daar toch wel over zetten zekerst.

Ik zou graag vrienden blijven met mijn ex, maar elke keer als ik puur platonisch voorstel om eens iets te gaan drinken, of zelfs gewoon contact houden, oid weigert ze, ze vindt dat "raar". Er is dus niks van contact meer. Die relatie is ondertussen ook al meer dan 2 jaar geleden afgerond, ik vind dat wel spijtig dat je dan gewoon niets meer aan elkaar hebt. Dat moet absoluut niet romantisch zijn he, maar je hebt toch wel bepaalde dingen meegemaakt samen, je kent mekaar toch wel wat. Dan vind ik dat toch wel jammer dat er dan blijkbaar toch zero contact moet zijn... Hoeveel mensen in je leven zijn er die je echt goed kent? Niet zoveel, je moet dat koesteren imo.
 
Ik zou graag vrienden blijven met mijn ex, maar elke keer als ik puur platonisch voorstel om eens iets te gaan drinken, of zelfs gewoon contact houden, oid weigert ze, ze vindt dat "raar". Er is dus niks van contact meer. Die relatie is ondertussen ook al meer dan 2 jaar geleden afgerond, ik vind dat wel spijtig dat je dan gewoon niets meer aan elkaar hebt. Dat moet absoluut niet romantisch zijn he, maar je hebt toch wel bepaalde dingen meegemaakt samen, je kent mekaar toch wel wat. Dan vind ik dat toch wel jammer dat er dan blijkbaar toch zero contact moet zijn... Hoeveel mensen in je leven zijn er die je echt goed kent? Niet zoveel, je moet dat koesteren imo.
Ik snap jou en ik snap je ex. Perso ben ik ook ene van ‘weg is weg’ máár ik foeter ze in gedachten ook uit als ik niet ergens online het nieuwe leven kan volgen 😁
 
Een vriend van mij is nu al een tijdje bezig met een Oekraïense te chatten, en heeft me verteld over het systeem. Maar nu vertelt hij al dat ze wilt afspreken en een relatie wilt met hem. Het is via een soort website waar je moet betalen om haar gezicht te zien, te kunnen chatten of haar te zien kunnen uitkleden enzovoort. Ik heb al meermaals gezegd dat hij daarmee moet oppassen en dat dat geld uiteindelijk rap weg is, en dat gewoon eens naar de hoeren gaan gewoon goedkoper is (en je ook effectief tot seks meestal overgaat), als het dat is wat hij wilt.

Hij zegt voortdurend dat hij er controle over heeft, maar om de zoveel dagen komt hij weeral af dat hij een halfuur gechat heeft met die persoon, en heb echt geen idee waar hij het geld vandaan haalt. nu zegt hij wel dat het geld op is, en ik heb hem maar gezegd als zij echt een relatie wilt met jou, moet ze zelf maar de stap zetten en zonder dat er een geldbedrag mee gemoeid gaat, een videocall starten / conversatie of chat, want anders zijn dat gewoon woorden zonder veel betekenis". Ik heb hem ook gezegd dat zo een vrouwen wellicht met dat soort dingen afkomen bij iedereen waarmee ze chatten, dat men uiteindelijk vaker het woord: "ik wil een relatie met jou" afkomen en dat er dan grotere bedragen mee gemoeid gaan, maar hij wilt niet echt luisteren, heb ik het idee.

Ik vind het ook wat zonde... veel mensen hebben relatief veel geldproblemen. Ook hij heeft momenteel geen werk door psychische problemen (daarom dat ik hem ook leren kennen heb), maar toch heeft hij eigenlijk vrij veel geld omdat zijn ouders gewoon de huur betalen, waardoor er plots heel veel geld is om uit te geven aan de vrouwen op het internet... Hij zegt dan: "vrouwen kosten geld".
 
Een vriend van mij is nu al een tijdje bezig met een Oekraïense te chatten, en heeft me verteld over het systeem. Maar nu vertelt hij al dat ze wilt afspreken en een relatie wilt met hem. Het is via een soort website waar je moet betalen om haar gezicht te zien, te kunnen chatten of haar te zien kunnen uitkleden enzovoort. Ik heb al meermaals gezegd dat hij daarmee moet oppassen en dat dat geld uiteindelijk rap weg is, en dat gewoon eens naar de hoeren gaan gewoon goedkoper is (en je ook effectief tot seks meestal overgaat), als het dat is wat hij wilt.

Hij zegt voortdurend dat hij er controle over heeft, maar om de zoveel dagen komt hij weeral af dat hij een halfuur gechat heeft met die persoon, en heb echt geen idee waar hij het geld vandaan haalt. nu zegt hij wel dat het geld op is, en ik heb hem maar gezegd als zij echt een relatie wilt met jou, moet ze zelf maar de stap zetten en zonder dat er een geldbedrag mee gemoeid gaat, een videocall starten / conversatie of chat, want anders zijn dat gewoon woorden zonder veel betekenis". Ik heb hem ook gezegd dat zo een vrouwen wellicht met dat soort dingen afkomen bij iedereen waarmee ze chatten, dat men uiteindelijk vaker het woord: "ik wil een relatie met jou" afkomen en dat er dan grotere bedragen mee gemoeid gaan, maar hij wilt niet echt luisteren, heb ik het idee.

Ik vind het ook wat zonde... veel mensen hebben relatief veel geldproblemen. Ook hij heeft momenteel geen werk door psychische problemen (daarom dat ik hem ook leren kennen heb), maar toch heeft hij eigenlijk vrij veel geld omdat zijn ouders gewoon de huur betalen, waardoor er plots heel veel geld is om uit te geven aan de vrouwen op het internet... Hij zegt dan: "vrouwen kosten geld".
Nu moet ik serieus denken aan Kinxon uit de 9lives-tijden, doe hem maar de groeten.
 
Een vriend van mij is nu al een tijdje bezig met een Oekraïense te chatten, en heeft me verteld over het systeem. Maar nu vertelt hij al dat ze wilt afspreken en een relatie wilt met hem. Het is via een soort website waar je moet betalen om haar gezicht te zien, te kunnen chatten of haar te zien kunnen uitkleden enzovoort. Ik heb al meermaals gezegd dat hij daarmee moet oppassen en dat dat geld uiteindelijk rap weg is, en dat gewoon eens naar de hoeren gaan gewoon goedkoper is (en je ook effectief tot seks meestal overgaat), als het dat is wat hij wilt.

Hij zegt voortdurend dat hij er controle over heeft, maar om de zoveel dagen komt hij weeral af dat hij een halfuur gechat heeft met die persoon, en heb echt geen idee waar hij het geld vandaan haalt. nu zegt hij wel dat het geld op is, en ik heb hem maar gezegd als zij echt een relatie wilt met jou, moet ze zelf maar de stap zetten en zonder dat er een geldbedrag mee gemoeid gaat, een videocall starten / conversatie of chat, want anders zijn dat gewoon woorden zonder veel betekenis". Ik heb hem ook gezegd dat zo een vrouwen wellicht met dat soort dingen afkomen bij iedereen waarmee ze chatten, dat men uiteindelijk vaker het woord: "ik wil een relatie met jou" afkomen en dat er dan grotere bedragen mee gemoeid gaan, maar hij wilt niet echt luisteren, heb ik het idee.

Ik vind het ook wat zonde... veel mensen hebben relatief veel geldproblemen. Ook hij heeft momenteel geen werk door psychische problemen (daarom dat ik hem ook leren kennen heb), maar toch heeft hij eigenlijk vrij veel geld omdat zijn ouders gewoon de huur betalen, waardoor er plots heel veel geld is om uit te geven aan de vrouwen op het internet... Hij zegt dan: "vrouwen kosten geld".
Not sure if serious 😂

:unsure:
 
Bijna dertig en nog nooit een relatie gehad
Ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen vrijwillig een woning, mijn dag en toekomst te delen met iemand anders, compromissen te maken...
Om de een of andere reden wil ik meer een eigen kind dan een partner vinden... Ik zie mij mezelf manipuleren tot een alleenstaande moeder...
Ik heb wel al een tijdje een man met goede genen op het oog, maar ik weet niet in hoeverre zijn DNA momenteel gemodificeerd is... Geen makkelijke tijden :rolleyes:
 
Laatst bewerkt:
Ik ben samen met mijn vrouw sinds (even op facebook dubbelchecken :)) 2010 en getrouwd sinds 2018.
nog steeds gelukkig samen. ik ben een van die weinige belgen die gelukkig samen/getrouwd is.
 
Terug
Bovenaan