Ik zie hier 1 mens die heel sterk de nadruk legt op de verhouding van zijn welvaart tegenover die van anderen.Dan is het toch normaal dat die groep van werkenden malcontent zijn? Zoals gezegd, mensen vergelijken voortdurend met anderen en dat heeft een enorme invloed op hun geluksgevoel.
Ik zou er perfect mee kunnen leven dat ik plots in de onderste 10% van de samenleving zit, zolang ik gelukkig ben en mijn welvaart er op vooruit blijft gaan in absolute cijfers.
Je keuzes in je leven hebben gevolgen. Ik heb voor ik ging samenwonen met mijn vriendin, samengewoond met een aantal mensen. Dit heeft me geld bespaard en gaf me meer welvaart. Misschien moeten alleenstaanden dit ook doen als hun grootste bekommernis is hoe ze ivm koppels hun welvaart meer/minder zien stijgen?