De gezinsboekhouding

[MisterV]

Momenteel eens bezig op Grassfeld. Het ding doet wat het moet doen maar ik zie momenteel de meerwaarde niet t.o.v. mijn Excel met draaitabellen.
Het ding haalt automatische de transacties binnen van mijn bankrekening, op zich handig, maar begint dan automatisch te koppelen aan categorieën die niet kloppen. Tegenpartij is altijd standaard mijn bank. Dat default gedrag is niet aan te passen. Al die automatische toewijzingen zijn ook nergens te beheren, uitgezonderd een standaardcategorie voor een tegenpartij. Via de website een nieuwe categorie of tegenpartij aanmaken wanneer je bezig bent in een transactie is niet mogelijk, het is terugkeren naar het menu voor bvb. tegenpartij, die daar aanmaken en dan uw transactie opnieuw opzoeken. (kan wel rechtstreeks vanuit transactie in de app) Documentatie is ook zwaar ondermaats.

Dit zou al jaren bestaan maar het komt eerder over als een toepassing die snel in elkaar is geflanst door een startup.

 

[gamer5]

Zijn er nu 4 maanden mee bezig (grassfeld). Toch wel een groot succes hier.

Elke maand ver onder wat er binnenkomt (terwijl we er altijd over gingen) en meer geld over voor leuke dingen. Als ik dan kan tonen dat al de rommel waar geen geld aan uitgegeven wordt ervoor zorgt dat je meer tripjes of leuke dingen kan doen dan komt het toch binnen.

 

[Avondland]

We hebben eigen onze persoonlijke zicht- en spaarrekening, dan heb ik nog een rekening van mijn bijberoep, een gemeenschappelijke zichtrekening, een gemeenschappelijke spaarrekening, een spaarrekening voor de dochter en tot slot heb ik nog een beleggingsportefeuille bij Bolero. En dan nog via mijn werkgever de mogelijkheid om goedkoop te investeren in aandelen, die dan 5 jaar vast zitten en na 5 jaar een zeer fraai rendement opleveren.

We storten van ons loon een afgesproken bedrag op de gemeenschappelijke zichtrekening waar we onze lening mee betalen en meestal een heel eind mee toekomen voor de rest van de maand (vaste kosten en boodschappen). Dat lukt beter nu we een doordachtere weekmenu opstellen en dat relatief sober houden. We storten bij als we grotere uitgaven hebben die maand. Als we geld teruggestort krijgen van de belastingen gaan die op de gemeenschappelijke spaarrekening en dat gebruiken we voor wisselende doeleinden. Dit jaar wordt dat vooral aan onze jaarlijkse gezinsreis gespendeerd. Soms gebruiken we dat voor iets in de tuin of aan het huis af te werken.

Ik hou het allemaal niet minutieus bij in tabellen, het volstaat dat ik zie dat we comfortabel kunnen leven, ons ding kunnen doen en daar niet teveel compromissen in moeten sluiten. Het werkt wel. Ongetwijfeld zou ik baat hebben bij zo'n striktere opvolging, vooral omdat het je inzicht geeft in de financiële flow. Maar geld verdienen is uiteindelijk geen einddoel, het blijft gewoon een middel om je te voorzien in je levensstandaard. En da's iets wat iedereen voor zichzelf moet uitmaken hoe strikt dat moet worden opgevolgd

Het proces is een kwestie van voortschrijdend inzicht. Ik merk dat we in het algemeen meer financiële ademruimte krijgen, wat voor een deel komt door doordachtere uitgaves maar ook omdat we met de loop der jaren meer en meer verdienen. Met de loop der jaren veranderen je prioriteiten. Financiële geletterdheid komt er ook bij, al is dat geen garantie dat je dat krijgt bij het ouder worden. Er zijn wel wat mensen op leeftijd die hun schaapjes niet op het droge hebben.

 

[Vega]

Mijn partner deed dat toen we nog geen kinderen hadden en dan op het maniakale af... Elk bonnetje werd in een Excel geplaatst en kreeg een uitgave-categorie, alles was op de komma te volgen.

Op zich zéér leuk gezien we allebei geïnteresseerd zijn in data, echter bracht dit voor haar ook het effect mee dat ze bij quasi alle uitgaven ging twijfelen "goh, zou ik het wel doen" en ik dan vaak voor haar moest beslissen of ze iets zou kopen/uitgeven of niet. Voor mij op termijn bloedvervelend dus hebben we de afspraak gemaakt dat we gingen stoppen met het zo nauwlettend op te volgen.

We zijn allebei zelfstandige dus de meeste maanden gaat er meer buiten dan dat er binnenkomt, op jaarbasis komt er steeds wel een stuk meer binnen dan er buiten gaat en kunnen we vlot sparen. Zo lang dat gewoon zo blijft, gaan we onze uitgaven ook niet meer in detail bekijken. Dit bespaart ons een hoop tijd én stress, hebben we er zeker voor over.

 

[Pieterjan94]

We hebben eigen onze persoonlijke zicht- en spaarrekening, dan heb ik nog een rekening van mijn bijberoep, een gemeenschappelijke zichtrekening, een gemeenschappelijke spaarrekening, een spaarrekening voor de dochter en tot slot heb ik nog een beleggingsportefeuille bij Bolero. En dan nog via mijn werkgever de mogelijkheid om goedkoop te investeren in aandelen, die dan 5 jaar vast zitten en na 5 jaar een zeer fraai rendement opleveren.

We storten van ons loon een afgesproken bedrag op de gemeenschappelijke zichtrekening waar we onze lening mee betalen en meestal een heel eind mee toekomen voor de rest van de maand (vaste kosten en boodschappen). Dat lukt beter nu we een doordachtere weekmenu opstellen en dat relatief sober houden. We storten bij als we grotere uitgaven hebben die maand. Als we geld teruggestort krijgen van de belastingen gaan die op de gemeenschappelijke spaarrekening en dat gebruiken we voor wisselende doeleinden. Dit jaar wordt dat vooral aan onze jaarlijkse gezinsreis gespendeerd. Soms gebruiken we dat voor iets in de tuin of aan het huis af te werken.

Ik hou het allemaal niet minutieus bij in tabellen, het volstaat dat ik zie dat we comfortabel kunnen leven, ons ding kunnen doen en daar niet teveel compromissen in moeten sluiten. Het werkt wel. Ongetwijfeld zou ik baat hebben bij zo'n striktere opvolging, vooral omdat het je inzicht geeft in de financiële flow. Maar geld verdienen is uiteindelijk geen einddoel, het blijft gewoon een middel om je te voorzien in je levensstandaard. En da's iets wat iedereen voor zichzelf moet uitmaken hoe strikt dat moet worden opgevolgd

Het proces is een kwestie van voortschrijdend inzicht. Ik merk dat we in het algemeen meer financiële ademruimte krijgen, wat voor een deel komt door doordachtere uitgaves maar ook omdat we met de loop der jaren meer en meer verdienen. Met de loop der jaren veranderen je prioriteiten. Financiële geletterdheid komt er ook bij, al is dat geen garantie dat je dat krijgt bij het ouder worden. Er zijn wel wat mensen op leeftijd die hun schaapjes niet op het droge hebben.

Ik begrijp eigenlijk echt niet wat uw punt is, of wat ge nu precies wilt zeggen? Ik volg niks op want dat geeft geruststelling? Zoiets?

 

[Avondland]

Ik begrijp eigenlijk echt niet wat uw punt is, of wat ge nu precies wilt zeggen? Ik volg niks op want dat geeft geruststelling? Zoiets?

Ik volg het niet nauwgezet op, maar wel voldoende om me het gevoel te geven dat het onder controle is en dat we er financieel op vooruit gaan.

 

[blacky]

Hier gaat elke maand een vast bedrag naar de spaarrekening, de rest mag op of wordt mee genomen naar de maand dat daar op volgend.

 

[Zorba]

Vroeger hield ik alles bij maar ben er al jaren mee gestopt. Alles komt ook toe op 1 rekening en we gebruiken ons gezond verstand voor de uitgaven.
Voorlopig werkt dat heel goed.

 

[MrCipo]

Werden jullie vroeger als kind of jongvolwassene betrokken in de “gezinsboekhouding”?

Mijn ouders zijn nu beide met pensioen maar ik zou geen flauw idee hebben over hun eigen boekhouding. Ik weet niet hoeveel mijn ouders precies verdienden, hoeveel pensioen ze krijgen, wat er op de rekeningen staat etc. Moet ook wel zeggen dat ik er nooit naar gevraagd heb.

Vandaar wel interessant om het dan van anderen op een anoniem forum te kunnen lezen en wat te reflecteren. Maar het blijft toch een onderwerp dat niet zomaar openlijk onder vrienden of familie helemaal open en bloot besproken wordt. Wat ik ergens wel jammer vind.

 

[contextbinder]

Werden jullie vroeger als kind of jongvolwassene betrokken in de “gezinsboekhouding”?

Mijn ouders zijn nu beide met pensioen maar ik zou geen flauw idee hebben over hun eigen boekhouding. Ik weet niet hoeveel mijn ouders precies verdienden, hoeveel pensioen ze krijgen, wat er op de rekeningen staat etc. Moet ook wel zeggen dat ik er nooit naar gevraagd heb.

Vandaar wel interessant om het dan van anderen op een anoniem forum te kunnen lezen en wat te reflecteren. Maar het blijft toch een onderwerp dat niet zomaar openlijk onder vrienden of familie helemaal open en bloot besproken wordt. Wat ik ergens wel jammer vind.

Hier alvast wel, maar pas vanaf een leeftijd van 35 jaar ongeveer - niet alles maar toch deels, eens ze de leeftijd van 60 jaar hadden heb ik hen ook de vraag gesteld of successieplanning niet interessant zou zijn- ze hebben zich eerst geïnformeerd bij de bank en een notaris om dat vervolgens ook al grotendeels te regelen.

Vandaag de dag weet ik vrij goed hoe de financiële situatie eruitziet voor hen, en omgekeerd ook.

Imo is het gebrek aan openheid (onder normale omstandigheden) niet zelden een gemiste kans voor veel doorsnee gezinnen.

 

[pj1985]

Werden jullie vroeger als kind of jongvolwassene betrokken in de “gezinsboekhouding”?

Mijn ouders zijn nu beide met pensioen maar ik zou geen flauw idee hebben over hun eigen boekhouding. Ik weet niet hoeveel mijn ouders precies verdienden, hoeveel pensioen ze krijgen, wat er op de rekeningen staat etc. Moet ook wel zeggen dat ik er nooit naar gevraagd heb.

Vandaar wel interessant om het dan van anderen op een anoniem forum te kunnen lezen en wat te reflecteren. Maar het blijft toch een onderwerp dat niet zomaar openlijk onder vrienden of familie helemaal open en bloot besproken wordt. Wat ik ergens wel jammer vind.

Ik heb volledige toegang tot de spaarrekeningen van mijn ouders. Nu alles steeds digitaler wordt, is dat voor hen (79 en 77 jaar) niet altijd even eenvoudig meer. Daarom help ik hen met hun bankzaken en financiële administratie.

Zo heb ik bijvoorbeeld ook een rekening bij Medirect voor hen geopend, waarop we een deel van hun vermogen beheren via beleggingen en termijnrekeningen. Dit wel allemaal in samenspraak met mijn vader (oude stempel waar de man nog alles beslist qua financiëen)

Daarnaast hebben we al een stukje successieplanning gedaan. Dat was aanvankelijk geen gemakkelijk gesprek en een grote stap voor hen, maar na verloop van tijd begrepen ze waarom we dit wilden aanpakken. Uiteindelijk hebben we daar goede afspraken over kunnen maken en het geld blijft beschikbaar mocht er ooit iets voorvallen.

Voor mij geeft dat vooral gemoedsrust: mijn ouders weten dat alles goed geregeld is en ik weet dat er later minder kans is op problemen of moeilijke discussies.