Als Mamdani daarentegen Trump niet frontaal aanvalt in het Witte Huis in hun eerste ontmoeting waar niks belangrijk op het spel staat, laakt hij zijn principes en is zijn politieke carriere reeds voorbij eer die begonnen is.
Kort (of liever: zo kort mogelijk) waarom dit relevant is, want als je de NYC-campagne niet gevolgd hebt, snap je het misschien niet.
Het ging daar om Mamdani (D) tegen Cuomo (I). Cuomo is eigenlijk Democraat, maar verloor de voorverkiezingen van Mamdani en besliste dan als onafhankelijke te lopen. Er was ook een Republikein, maar die speelde geen rol.
De campagne werd snel regelmatig herleid tot "anti-Trump" (Mamdani) versus "pro-Trump" (Cuomo). Cuomo kreeg een Trump-endorsement en liet Trump daarna gerust; Mamdani viel Trump voortdurend aan. Hij noemde Cuomo’s endorsement "verraad", suggereerde dat Trump en Cuomo samen tegen hem speelden, en in de debatten draaide het
telkens weer rond Trump.
Trump zelf (of zijn kamp) verspreidde dan weer dat Mamdani illegaal in de VS zou zijn, dreigde hem te laten arresteren en NYC federale middelen te ontzeggen.
Dat werkte in Mamdani's voordeel. Zijn harde Trump-oppositie deed hem in de peilingen exploderen: van een kleine voorsprong in de primaries naar dubbele cijfers tegenover Cuomo in de algemene verkiezing. Opvallend veel jongeren registreerden zich om te stemmen. Affordability bleef altijd het hoofdthema, maar Trump was een stevig tweede thema:
3 op de 10 kiezers stemde expliciet tegen Trump, wat Mamdani mee over de streep trok.
Dit moet je dan plaatsen tegenover de achtergrond van een grote leegte in de oppositie tegen Trump: Democraten durven nauwelijks tegenwerken en gaven recent zelfs sleutels van ObamaCare uit handen. Veel kiezers zochten iemand die wél oppositie wou voeren, vandaar de Democratische sweep van eerder deze maand. Het gejuich toen Mamdani zijn overwinning begon met “
Donald Trump, since I know you’re watching, turn the volume up!” zei genoeg. Dat resoneerde!
Net daarom is Mamdani's bocht van 180 graden dus zo moeilijk te vatten. 3 op de 10 kiezers kozen hem net omdat hij Trump zou aanpakken. Maar de dag dat hij bij Trump staat, gedraagt hij zich als een mak schoothondje. Dat voorspelt weinig goeds voor de "affordability"-kiezers, want dat beleid uitvoeren is nog moeilijker dan oppositie voeren tegen Trump. Mamdani lijkt voor mij de typisch populistische winnaar die veel beloofd heeft, maar weinig zal kunnen realiseren. Meer dan 1 termijn zie ik er niet inzitten.
Samengevat: Ik zag gisteren de Trump die ik al jaren ken, die met de wind meedraait en snel gevleid is, zoals altijd, en die morgen weer anders kan zijn. En ik zag een Mamdani, een zelfverklaarde socialist, die maandenlang fors en consistent tegen Trump tekeer ging, maar in Trumps aanwezigheid poeslief glimlachte en een van de grootste kapitalisten ter wereld liet spreken voor hem. Het was niet Mamdani, maar Trump die het volume naar boven draaide. De Mamdani die we in de campagne zagen, was compleet verdwenen. De oppositie waarop 3 op de 10 New Yorkers gehoopt hadden, zie ik er niet meer komen. Dit was voor mij het teken aan de wand dat dit iemand gaat worden die weinig gaat realiseren. Ik zie Mamdani straks even sterk staan glimlachen wanneer de projectontwikkelaars staan aan te schuiven voor nieuwe luxeprojecten die de huurprijzen helemaal niet zullen laten dalen - integendeel.