Laat me ook duidelijk maken dat ik dat standpunt zeker begrijp en respecteer. Mijn eerdere reactie was vooral geruststellend bedoeld zelfs eerder. Het is goed, en terecht, dat er hier een deftig debat rond is. Zoals je zelf aangeeft houden kinderen er zelf heel weinig aan over. Dit zal met een vaccin niet anders zijn. Het is voor alle mensen altijd heel moeilijk om "kansen" in te schatten wanneer het over dergelijke grootte-ordes gaat, namelijk kansen op miljoen, miljard, ... dat er een ernstig gevolg aan is.
En mensen zullen altijd risico-avers zijn, liever kunnen zeggen dat men niet "verantwoordelijk" was voor een (theoretisch nummer uit mijn gat getrokken) 1 kans op 100 miljoen dat er een kind 'iets' aan overhoudt dan de 1 kans op 10 miljoen dat een kind 'iets' overhoudt aan corona (want ja, daar kan men niets aan doen, daar is men niet verantwoordelijk voor).
Ik ga er ook gedeeltelijk mee akkoord dat het vooral een "volwassen mensen probleem" is. Maar daar zijn reeds heel veel stappen gezet, daar is de vaccinatie al quasi-verplicht/sterk aangemoedigd en zijn er ook een hoop andere maatregelen van toepassing. We kunnen het moeilijk negeren dat de verspreidings-factor een heel belangrijke factor is.
één van de moeilijkste dingen blijft ook gewoon het zelfbeschikkingsrecht. Als volwassene kunnen we zelf deze beslissing maken of het vaccin nemen of niet. Kunnen we zelf een afweging maken, al is dat soms, jammer genoeg, door sommigen op basis van verkeerde info. We beslissen uiteindelijk zelf en dragen zelf de gevolgen. Van een 5-11 jarige kunnen we moeilijk zeggen dat ze deze beslissing zelf maken. Uiteindelijk zal het de beslissing van de ouders zijn. En dat voor iets dat inderdaad, het kind zelf, weinig direct voordeel oplevert. Het is vooral dit wat het etisch een heel moeilijk verhaal maakt.
Uiteindelijk blijft het wel een heel veilig gegeven voor kinderen. Het is inderdaad pas later op kinderen getest, maar er is weinig reden om aan te nemen dat het plots zoveel onveiliger zou zijn voor kinderen, onderandere juist omdat ze aan het virus zelf ook weinig overhouden. Maar per chance gaat men hier niet zomaar van uit en gaat men het toch eerst nog specifiek hiervoor testen.
Ik probeer al een tijdje voor mezelf uit te klaren wat nu eigenlijk de oorzaak ten gronde is van mijn twijfel. De opmerking van @Straddle over zijn tetanusvaccin is wel relevant. Mijn kinderen zijn destijds namelijk ook gewoon gevaccineerd daarvoor, alsook voor Polio, zonder dat ik of mijn partner daar veel en zelfs niet verder over hebben nagedacht. Het gaat dan wel om gekende vaccins maar goed het principe blijft wel hetzelfde. Waarom in die gevallen wel vertrouwen in de wetenschap en in het geval van corona dan toch twijfelen.
Ik sluit dus niet uit dat ook ik voor een stukje gevoel ben geworden aan het discours van anti-vaxxers. Zoals ik reeds schreef ben ik zelf dubbel gevaccineerd en mijn vrouw zelfs al een derde keer. Maar wanneer het aankomt op je eigen kinderen speelt diep vanbinnen toch een oerinstinct merk ik. Een soort van primal fear dat je je eigen kind een risico aandoet.