De shah is vooral verdreven geweest door de islamitische extremisten indertijd basicly.
De shah heeft die mogelijkheid ook maar gecreëerd door onder andere de corruptie onder zijn regime (niet tegenstaande bepaalde positieve veranderingen in het land) en de manier waarop hij op Khomeini reageerde en provoceerde.
Ik betwijfel of het nu zo een vooruitgang zou zijn dat zijn nageslacht weer aan de macht moet komen, terwijl die familie ook maar in die positie is gekomen via een staatsgreep begin vorige eeuw.
Hoe je het ook draait of keert, Trump maakt van Amerika wel opnieuw een geopolitieke gigant waar je niet omheen kan.
Ten tijde van Biden werd er wel eens gelachen met het uitgedoofde Amerika. Nu heeft ongeveer elk land ter wereld schrik om iets verkeerd te zeggen.
Ten tijde van Biden nam de VS nochtans weer een leidende houding in de NAVO en andere internationale organisaties, en speelde het een beslissende factor in de mate waarin Oekraïne wel of niet (materiële) steun kreeg. Onder Trump is er weer volop een neiging richting isolationisme, net zoals tijdens zijn eerste termijn.
Heel dit Iran scenario toont naar mijn gevoel eerder zwakte dan sterkte. Trump zegt enkele uren voor de Israëlische bombardementen begonnen letterlijk dat hij verder wil onderhandelen en dat hij 'hoopte' dat ze Iran niet gingen aanvallen. Netanyahu negeert hem en doet gewoon verder, zet Amerika voor een voldongen feit, en nu zie je Trump op nog geen week tijd een 180 doen in zijn houding tegenover Iran en dit soort conflicten.
Het voornaamste gevolg van dit soort zaken incl. de hele tarieven carroussel is dat landen zich nu wel zullen plooien in die mate dat ze geen keuze hebben, en verder hun conclusies gaan trekken en zo veel mogelijk onafhankelijkheid van de VS gaan creëren. Amerika blijft een niet te vermijden gigant ja, maar naar mijn gevoel eerder verzwakt dan versterkt.
Voor Europa is het positieve wel dat men eens wakker schiet en niet meer enkel naar de VS kijkt op bijvoorbeeld vlak van defensie, waar nog een lange weg te gaan is.
Edit: deze quote uit een NYT artikel vat het ook goed samen:
Contrary to Israeli claims, senior administration officials were unaware of any new intelligence showing that the Iranians were rushing to build a nuclear bomb — a move that would justify a pre-emptive strike. But seeing they would most likely not be able to deter Mr. Netanyahu and were no longer driving events, Mr. Trump’s advisers weighed alternatives.
At one end of the spectrum was sitting back and doing nothing and then deciding on next steps once it became clear how much Iran had been weakened by the attack. At the other end was joining Israel in the military assault, possibly to the point of forcing regime change in Iran.
How Trump Shifted on Iran Under Pressure From Israel