Hoe zou jij deze situatie dan oplossen?
Hij geeft wel aan derest van de relatie goed te vinden...
De rest van de relatie is goed, maar dit is wel een belangrijk onderdeel van de relatie. Het gaat hier niet over kleine ergernissen als 'hij laat altijd zijn sokken slingeren', 'zij valt altijd in slaap als we samen een film kijken', ... Hoe goed is die relatie dan écht?
'Hij wil geen kinderen, maar de relatie is voor de rest super hoor' of 'Zij wil absoluut in het buitenland gaan wonen, maar ik wil hier eigenlijk niet weg, maar de relatie is voor de rest perfect', ... Dat zijn nu eenmaal allemaal zaken die een deal-breaker kunnen zijn, en waar je als persoon in de relatie heel goed moet over nadenken of je die zaken voor jezelf wel wil opofferen.
Voor hem is dit duidelijk ook een deal-breaker, anders zou hij geen open-relatie voorstellen en zou hij nu ook niet vreemdgegaan zijn. Het is dus een situatie die onhoudbaar is.
Als partner moet je beseffen dat je de ander wel iets ontneemt (en dat beseft ze vermoedelijk wel gezien de relatietherapie). De reden waarom het dan toch niet lukt (fysiek, mentaal, ...) en hoe hard zij heeft geprobeerd, dat weten we natuurlijk niet.
Ik zie zo'n situatie eerlijk gezegd somber in, zeker nu er ook nog bedrog is bijgekomen. Als hij het opbiecht, is het misschien sowieso einde verhaal. Of hij biecht het op en het kan een trigger zijn om samen nog een laatste keer proberen de situatie te redden. Wat is het alternatief? Achter haar rug een langdurige affaire beginnen voor de seks? Uiteindelijk wordt niemand daar gelukkig van op lang termijn.
Een 'open relatie' lijkt tegenwoordig zowat de 'holy grail' om zo'n zaken op te lossen, maar dat lijkt me toch echt zelden of nooit te werken in situaties als deze. Ik begrijp ook zeer goed dat de partner hier niet voor open staat.