Bedrog in je relaties?

Hoe zit het met bedrog in jouw relaties?

  • Ik ben al bedrogen geweest door een partner.

  • Ik heb een partner al bedrogen.

  • Ik ben al bedrogen + heb al bedrogen.

  • Geen van bovenstaande.


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Los van mij… kan dat niet dan?

Ik vind van wel.

Ik ken voldoende mannen die niks doen thuis, geen verantwoordelijkheid nemen, elke dag weg zijn, de vrouw moet het maar oplossen. En dat in gigantisch veel gradaties.

Is dat dan echt beter?
Ik geloof oprecht dat je geen slechte partner hoeft te zijn om de andere te bedriegen. Er kunnen altijd situaties voorkomen dat iemand iets doet wat hij/zij nooit gedacht had te doen. Het zijn zeker niet allemaal slechts mensen die hun partner bedriegen. Vooral hoe je erna ermee omgaat doet veel en dat kan je relatie kosten of misschien zelfs sterker maken. Maar 1.5 jaar eigenlijk een soort van affaire hebben, zelfs als je vrouw zwanger is, vind ik toch behoorlijk fout/laag. Dan kun je de goede partner-kaart toch niet meer trekken? Los van de goede dingen die je doet?
 
Maar 1.5 jaar eigenlijk een soort van affaire hebben, zelfs als je vrouw zwanger is, vind ik toch behoorlijk fout/laag. Dan kun je de goede partner-kaart toch niet meer trekken? Los van de goede dingen die je doet?
Heb het hele verhaal niet gelezen, maar als je een affaire hebt terwijl je vrouw zwanger is (en eigenlijk ook als ze dat niet is, imo) ben je van het laagste van't laagste en verdien je het zelf niet om je eigen man te noemen.
 
Onlangs weer afspraak niet nagekomen van haar kant en bedrag van drie cijfers doorgesjast voor niks. Heb een bloedhekel aan chaos maar ze blijft dat wangedrag vertonen omdat ze weet dat ze er mee wegkomt en ik geen alternatieven kan opbouwen.
 
Onlangs weer afspraak niet nagekomen van haar kant en bedrag van drie cijfers doorgesjast voor niks. Heb een bloedhekel aan chaos maar ze blijft dat wangedrag vertonen omdat ze weet dat ze er mee wegkomt en ik geen alternatieven kan opbouwen.
Klinkt alsof je het hebt over een puppy in plaats van een partner, eerlijk gezegd.
 
Hier ben ik de persoon die bedrogen heeft.
Een relatie van 13 jaar en we waren/zijn een woning aan het bouwen.
Zij (partner): zeer ambitieus, hogere opleiding. Eigenlijk ging het op "mentaal" vlak super goed. Nooit ruzie, héél af en toe spanning, maar we losten dit goed op. Mss 2-3x/jaar dat we lastig waren op mekaar. Nooit tegen mekaar geroepen en altijd super constructief opgelost.
Maar..op seksueel vlak een ramp. Eigenlijk van in het begin al.. Zij was 15 toen we net samen waren, ik was 5 jaar ouder. De eerste jaren hield ik er rekening mee dat ze misschien te jong/niet klaar was om seks te hebben. Onze eerste keer seks was na 4 jaar in een relatie te zitten. Maar we gingen nooit verder dan 3-4-5x seks op jaarbasis. Zij had altijd pijn gedurende de seks. Toegegeven, ik dacht dat het probleem aan mijn formaat lag..en voelde mij soms schuldig. Als we seks hadden, was het dan nog eens slechte seks. Hij mocht/kon er maar voor 1/4de (en soms de helft) in...alles gebeurde traag..ik kon op geen enkel.
Ik nam ook super veel initiatief om het romantisch te maken..maar niks hielp.

De afgelopen 4-5 jaar verscheidene keren aangehaald dat het op seksueel vlak voor mij niet meer uit te houden was. Zij, psychologe van opleiding, altijd "Ik snap het, ik ga mn best doen"..en zo werd het de eerste maanden beter om altijd terug in het oude patroon te hervallen. Op die 4-5 jaren ook verscheidene keren aangehaald om naar een relatietherapeut te gaan..en telkens kreeg ik als antwoord "Niemand moet zich met onze relatie moeien, we lossen dat zelf op". Een deuk in haar ego (als psychologe) om door een externe "collega" geholpen te worden natuurlijk.
Tot ik 2 jaar geleden zei "We gaan in relatietherapie..of de relatie stopt hier"..en plots kon het wel allemaal (relatietherapie)...maar was ik gebroken...al die jaren zitten wachten op een oplossing en deed ze amper/geen moeite..en was het precies niet belangrijk genoeg...maar als ik dreigde de relatie stop te zetten, dan werd ze pas wakker..dan was ik pas belangrijk genoeg. Ik klapte volledig dicht bij de relatietherapeut, omdat ik het pijnlijk vond. Ik nam ook geen initiatief meer in de relatie. Het seksuele suckte hard..maar ik wou de relatie niet stopzetten, omdat het op andere vlakken veel beter ging dan ik in mijn omgeving zag.
En zo schreef ik me online in op een website speciaal ontwikkeld om je partner te bedriegen met "lotgenoten". En zo leerde ik een vrouw kennen die in een gelijkaardige situatie zat. Niet enkel op seksueel vlak had ze problemen..maar haar partner was blijkbaar ook volledig apathisch. We hebben 10 maand een affaire gehad. De eerste maand was het puur FWB, maar er kwamen al rap gevoelens bij kijken.
We vonden de meest debiele en makkelijke excuses uit om mekaar te kunnen zien: overwerken, een late meeting incl diner met collega's, uitgaan met vrienden,...
Mijn eigen manager op het werk was op de hoogte van de situatie (van de relatie tot de affaire) en ze gaf mij vaak uit haar eigen groen licht om eens vroeger door te gaan om met de minnares af te spreken. Nu..ik had mijn manager de afgelopen jaren vaak ingedekt voor stommiteiten van haar kant..dus ze stond bij me in het krijt :).
De affaire ging van "1x/maand afspreken" rap naar "3x/week afspreken". Seksueel was het een hele verademing voor ons: sexperimenteren, ontdekken wat we de afgelopen jaren thuis gemist hebben. En zo leerde ik dat ik bepaalde zaken op seksueel vlak graag had..zaken die ik thuis nooit had kunnen ontdekken.
We gingen zelfs zo ver dat we een verlengd weekend op citytrip geweest zijn. En we kregen het verhaal thuis verkocht.
We kregen gevoelens voor mekaar..nochtans vrij bizar...want zij was volledig het tegenovergestelde van wat ik zocht in een partner..en hoe ik zelf was.
Zelf: rechtlijnig, val op brunettes, no drugs,..
Zij: Chaotisch, blond, rookte af en toe joints en kleurde constant buiten de lijntjes in het dagelijkse leven.

Op een gegeven moment knaagde het zo hard dat ik het thuis moest vertellen..and so I did. Mijn partner had dit voelen aankomen en wou mij nog een kans geven. Ikzelf had iets van "Mocht het nu éénmalig zijn gebeurd, dan ok..maar het was al 10 maanden aan de gang". En ook...ik had de eerste 2-3 maand van de affaire meer seks dan de afgelopen 13 jaar in mijn vaste relatie..een pijnlijke realiteit. Ik wist elk gevoelig plekje van de minnares...en geen enkel van mijn partner (omdat ze het niet toeliet).
De minnares vertelde het ook tegen haar partner in de hoop dat hij zou zeggen dat ze het mocht afbollen..zodat wij samen iets zouden kunnen beginnen. Maar het gebeurde niet zoals gepland. Hij deed plots moeite en wou compleet veranderen.
Vroeger: hij had maar 2x/jaar seks met haar. Als zij seksspeeltjes wou integreren, bolde hij het letterlijk af gedurende de seks. Alles buiten het casuel seks-aspect was "raar" en "not done" voor hem.
En plots stond hij open voor een open relatie en naar parenclubs te gaan..en om te doen wat ik met haar zo goed deed.

Meanwhile (nu +-3-4 maand verder in het single leven) heeft ze nog steeds voor haar partner gekozen..en vertelt ze hem dat er geen contact is met mij...nochtans..we sturen mekaar dagelijks meer dan 10-15 berichten. ZIj vertelt over haar open relatie en de mannen die ze wil ontmoeten. Maar als ik het over mijn dates heb, zegt ze letterlijk dat ze er niets over wil horen omdat het pijnlijk is (toch raar als zij de beslissing genomen heeft bij hem te blijven?). Zij stuurt nog wekelijks 1-2 nudes en video's waarin ze zichzelf bevredigt. Ik reageer er steeds op een droge manier op.
Ze vraagt ook regelmatig om te kunnen afspreken om seks te hebben...waar ik voorlopig nog niet ben op ingegaan. Ik snap niet wat er in haar hoofd omgaat. Ze kiest voor hem, maar blijft me steeds teasen,...

Intussen blijf ik gewoon andere vrouwen daten.
Alleen vraag ik mij af: hoe eerlijk moet ik zijn over de reden van de breuk (als er naar gevraagd wordt). MOET ik zeggen dat ik bedrogen heb, of denken jullie dat het niet de zaken van de nieuwe date is om in detail te weten wat er gebeurd is...en is een "Het klikte niet op seksueel vlak" voldoende?

Of ik spijt heb? Ja en nee... Ja, want ik heb mn ex gekwetst. Nee, want dit heeft mij net over de streep getrokken om de relatie stop te zetten..precies een stamp onder mijn gat dat ik nodig had.
 
Intussen blijf ik gewoon andere vrouwen daten.
Alleen vraag ik mij af: hoe eerlijk moet ik zijn over de reden van de breuk (als er naar gevraagd wordt). MOET ik zeggen dat ik bedrogen heb, of denken jullie dat het niet de zaken van de nieuwe date is om in detail te weten wat er gebeurd is...en is een "Het klikte niet op seksueel vlak" voldoende?
Dat je een affaire hebt gehad, dat "moet" je pas zeggen als je effectief een relatie hebt, vind ik. Doorgaans komt er in het begin van een relatie wel eens een gesprek over seks he: wat je graag hebt, anticonceptie, whatever.

"Het klikte niet op seksueel vlak" zou mij eerder doen fronsen en denken dat je oppervlakkig bent.
Want het is niet enkel dat he. Het was ook haar gebrek aan initiatief om daaraan te werken.
"We hadden problemen op fysiek vlak, ik wou daar actief aan werken maar elk voorstel tot therapie werd afgeketst, 10 jaar lang." Dat zou voor mij al totaal anders binnen komen.
 
Ik ken voldoende mannen die niks doen thuis, geen verantwoordelijkheid nemen, elke dag weg zijn, de vrouw moet het maar oplossen. En dat in gigantisch veel gradaties.

Is dat dan echt beter?
Beter dan wat? Een affaire hebben in het geniep? Dat is enkel aan hun partner om te beslissen.

Maar in mijn ogen is trouw (en daaraan gekoppeld: eerlijkheid) nog NET iets meer waard in een relatie dan dat het thuis allemaal perfect verdeeld zit.
 
Je gaat toch mee?
Ik heb het uit principe laten annuleren, er waren al twee low budget vakantieweken en na 6 maand haltime werk doet ze nu dop+kindergeld terwijl ik op water en brood leef om de renovatiewerken te betalen. Schoonzussen zelfde verhaal, die klikken wekelijks via instagram rechtstreeks door naar bol.com voor alles wat hun hartje begeert. Bedrog met een financieel verantwoordelijke vrouw dringt zich op.
 
Hier ben ik de persoon die bedrogen heeft.
Een relatie van 13 jaar en we waren/zijn een woning aan het bouwen.
Zij (partner): zeer ambitieus, hogere opleiding. Eigenlijk ging het op "mentaal" vlak super goed. Nooit ruzie, héél af en toe spanning, maar we losten dit goed op. Mss 2-3x/jaar dat we lastig waren op mekaar. Nooit tegen mekaar geroepen en altijd super constructief opgelost.
Maar..op seksueel vlak een ramp. Eigenlijk van in het begin al.. Zij was 15 toen we net samen waren, ik was 5 jaar ouder. De eerste jaren hield ik er rekening mee dat ze misschien te jong/niet klaar was om seks te hebben. Onze eerste keer seks was na 4 jaar in een relatie te zitten. Maar we gingen nooit verder dan 3-4-5x seks op jaarbasis. Zij had altijd pijn gedurende de seks. Toegegeven, ik dacht dat het probleem aan mijn formaat lag..en voelde mij soms schuldig. Als we seks hadden, was het dan nog eens slechte seks. Hij mocht/kon er maar voor 1/4de (en soms de helft) in...alles gebeurde traag..ik kon op geen enkel.
Ik nam ook super veel initiatief om het romantisch te maken..maar niks hielp.

De afgelopen 4-5 jaar verscheidene keren aangehaald dat het op seksueel vlak voor mij niet meer uit te houden was. Zij, psychologe van opleiding, altijd "Ik snap het, ik ga mn best doen"..en zo werd het de eerste maanden beter om altijd terug in het oude patroon te hervallen. Op die 4-5 jaren ook verscheidene keren aangehaald om naar een relatietherapeut te gaan..en telkens kreeg ik als antwoord "Niemand moet zich met onze relatie moeien, we lossen dat zelf op". Een deuk in haar ego (als psychologe) om door een externe "collega" geholpen te worden natuurlijk.
Tot ik 2 jaar geleden zei "We gaan in relatietherapie..of de relatie stopt hier"..en plots kon het wel allemaal (relatietherapie)...maar was ik gebroken...al die jaren zitten wachten op een oplossing en deed ze amper/geen moeite..en was het precies niet belangrijk genoeg...maar als ik dreigde de relatie stop te zetten, dan werd ze pas wakker..dan was ik pas belangrijk genoeg. Ik klapte volledig dicht bij de relatietherapeut, omdat ik het pijnlijk vond. Ik nam ook geen initiatief meer in de relatie. Het seksuele suckte hard..maar ik wou de relatie niet stopzetten, omdat het op andere vlakken veel beter ging dan ik in mijn omgeving zag.
En zo schreef ik me online in op een website speciaal ontwikkeld om je partner te bedriegen met "lotgenoten". En zo leerde ik een vrouw kennen die in een gelijkaardige situatie zat. Niet enkel op seksueel vlak had ze problemen..maar haar partner was blijkbaar ook volledig apathisch. We hebben 10 maand een affaire gehad. De eerste maand was het puur FWB, maar er kwamen al rap gevoelens bij kijken.
We vonden de meest debiele en makkelijke excuses uit om mekaar te kunnen zien: overwerken, een late meeting incl diner met collega's, uitgaan met vrienden,...
Mijn eigen manager op het werk was op de hoogte van de situatie (van de relatie tot de affaire) en ze gaf mij vaak uit haar eigen groen licht om eens vroeger door te gaan om met de minnares af te spreken. Nu..ik had mijn manager de afgelopen jaren vaak ingedekt voor stommiteiten van haar kant..dus ze stond bij me in het krijt :).
De affaire ging van "1x/maand afspreken" rap naar "3x/week afspreken". Seksueel was het een hele verademing voor ons: sexperimenteren, ontdekken wat we de afgelopen jaren thuis gemist hebben. En zo leerde ik dat ik bepaalde zaken op seksueel vlak graag had..zaken die ik thuis nooit had kunnen ontdekken.
We gingen zelfs zo ver dat we een verlengd weekend op citytrip geweest zijn. En we kregen het verhaal thuis verkocht.
We kregen gevoelens voor mekaar..nochtans vrij bizar...want zij was volledig het tegenovergestelde van wat ik zocht in een partner..en hoe ik zelf was.
Zelf: rechtlijnig, val op brunettes, no drugs,..
Zij: Chaotisch, blond, rookte af en toe joints en kleurde constant buiten de lijntjes in het dagelijkse leven.

Op een gegeven moment knaagde het zo hard dat ik het thuis moest vertellen..and so I did. Mijn partner had dit voelen aankomen en wou mij nog een kans geven. Ikzelf had iets van "Mocht het nu éénmalig zijn gebeurd, dan ok..maar het was al 10 maanden aan de gang". En ook...ik had de eerste 2-3 maand van de affaire meer seks dan de afgelopen 13 jaar in mijn vaste relatie..een pijnlijke realiteit. Ik wist elk gevoelig plekje van de minnares...en geen enkel van mijn partner (omdat ze het niet toeliet).
De minnares vertelde het ook tegen haar partner in de hoop dat hij zou zeggen dat ze het mocht afbollen..zodat wij samen iets zouden kunnen beginnen. Maar het gebeurde niet zoals gepland. Hij deed plots moeite en wou compleet veranderen.
Vroeger: hij had maar 2x/jaar seks met haar. Als zij seksspeeltjes wou integreren, bolde hij het letterlijk af gedurende de seks. Alles buiten het casuel seks-aspect was "raar" en "not done" voor hem.
En plots stond hij open voor een open relatie en naar parenclubs te gaan..en om te doen wat ik met haar zo goed deed.

Meanwhile (nu +-3-4 maand verder in het single leven) heeft ze nog steeds voor haar partner gekozen..en vertelt ze hem dat er geen contact is met mij...nochtans..we sturen mekaar dagelijks meer dan 10-15 berichten. ZIj vertelt over haar open relatie en de mannen die ze wil ontmoeten. Maar als ik het over mijn dates heb, zegt ze letterlijk dat ze er niets over wil horen omdat het pijnlijk is (toch raar als zij de beslissing genomen heeft bij hem te blijven?). Zij stuurt nog wekelijks 1-2 nudes en video's waarin ze zichzelf bevredigt. Ik reageer er steeds op een droge manier op.
Ze vraagt ook regelmatig om te kunnen afspreken om seks te hebben...waar ik voorlopig nog niet ben op ingegaan. Ik snap niet wat er in haar hoofd omgaat. Ze kiest voor hem, maar blijft me steeds teasen,...

Intussen blijf ik gewoon andere vrouwen daten.
Alleen vraag ik mij af: hoe eerlijk moet ik zijn over de reden van de breuk (als er naar gevraagd wordt). MOET ik zeggen dat ik bedrogen heb, of denken jullie dat het niet de zaken van de nieuwe date is om in detail te weten wat er gebeurd is...en is een "Het klikte niet op seksueel vlak" voldoende?

Of ik spijt heb? Ja en nee... Ja, want ik heb mn ex gekwetst. Nee, want dit heeft mij net over de streep getrokken om de relatie stop te zetten..precies een stamp onder mijn gat dat ik nodig had.
Jammer om te lezen, had je vriendin ook geen ziekte die mee wat aan de oorzaak lag?

Bouw verkocht?
 
Toch even rechtzetten. As we speak in de kinderkamer van de kleinste, wellicht voor de komende 7-8u, troosten, flessen geven.

Dat je elke bedrieger tot slechte echtgenoot en vader wil degraden, ik snap het. Maar iedereen die mij kent, en ook forumgenoten onder mijn “echte” naam, weten dat ik waanzinnig veel doe voor gezin, kinderen, vriend & vijand.

Ik ben 99% van de tijd een betere man en vader dan heel veel mensen. Mijn vrouw weet dat en al mijn vrienden en vriendinnen weten dat. Ik doe alles wat je maar kan verwachten en meer. Ook in een relatie die slabakt.
Wauwie, dikke duim en bank vooruit. Je bent een vent die voor zijn kinderen zorgt, echt een uniek exemplaar zeg. Ik moet daar eens goed mee lachen, venten die zichzelf een topexemplaar vinden omdat ze voor hun kinderen zorgen. Het is uw verdomde plicht dat te doen, en ja, 8u met nen kleinen op de schoot de nacht doorbrengen hoort daar ook bij. 't Is niet omdat er een pietje in uw broek zit dat "voor uw kinderen zorgen" plots optioneel is en je een topper bent omdat je zo'n goeie ziel bent die dat wél doet in plaat van pinten drinken op café of weekendjes weggaan met de minnares. (o, wacht...)

Dat wordt hier een vreemde mix van borstklopperij en het slachtoffer uithangen. Ja, ge zijt "slachtoffer" van een relatie die niet werkt. Guess what, uw vrouw ook. Maar ge zijt wel uw vrouw aan het bedriegen, bewust en voor een lange tijd. Er bestaat niet zoiets als "recht op seks in een relatie". Ge hebt een seksleven dat voor allebei voldoende bevredigend is of ge hebt dat niet. En als ge dat niet hebt en ge vindt dat een breekpunt, werk dan een regeling uit met uw vrouw zodat je het elders kan gaan halen of vertrek. Ge gaat er iedereen: uzelf, uw vrouw, uw kinderen en voor mijn part uw Baltische schone op de lange termijn een veel groter plezier mee doen dan deze toestand.
 
Dat wordt hier een vreemde mix van borstklopperij en het slachtoffer uithangen.
Dit toch wel. Je affaire neerschrijven als een stationsroman met illustraties, 5 keer vragen of je wel verder mag doen, zeggen hoe slecht je bezig bent...en dan volop de kaart van het slachtofferschap trekken want je wordt hier aangepakt, bent eigenlijk een goede vader in een seksloos huwelijk, en hebt thuis niets te zeggen. Dan maken we even abstractie van een lange affaire waar de partner wordt voorgelogen met "uitstappen voor het werk" om wat te gaan rollebollen.

Ik snap er niets van maar ik vind het wat fout en een beetje manipulatief klinken.

Allez, ik zorg ook voor mijn dochter (zoals gewoon de standaard is of zou moeten zijn), bouw ik nu "krediet" op om later een scheve schaats te rijden?
 
Dat hoeft geen trol te zijn. Sommige mensen maken rare kronkels om dat morele probleem dat uw partner bedriegen is voor zichzelf goed te praten. Ik heb dat bij mijn ex ook gezien.
Dat sommige rare kronkels hebben zal ik niet ontkennen maar dat continue gezever of er mag door gegaan worden, dat er wel nog mensen op dit forum zullen zitten met dezelfde problemen maar dat diewel zullen zwijgen, dat cryptisch gedoe, zever over hoe "het forum" zal reageren. Ik stel er mij toch vragen bij.
 
Dat sommige rare kronkels hebben zal ik niet ontkennen maar dat continue gezever of er mag door gegaan worden, dat er wel nog mensen op dit forum zullen zitten met dezelfde problemen maar dat diewel zullen zwijgen, dat cryptisch gedoe, zever over hoe "het forum" zal reageren. Ik stel er mij toch vragen bij.
Het zou mij eerder niet verwonderen dat die fameuze Baltische er zelf een spelletje van maakt. Dat appartement waar haar man lag die toevallig toch ook wel niet mee was naar dat congres en die dan na een gesprekje plots akkoord zou gaan met een open relatie: Lag daar niet gewoon een andere flirt?
 
Is 1x normaal niet reeds genoeg?
Ja tuurlijk wel, maar wat is de kans zeg :p (moet al juiste timing zijn, dan nog heb je 20-25% kans op een bevruchting en dan moet het nog goed innestelen). Amper intimiteit, ongelukkig in relatie en van 4 keer op een jaar prijs.
Wij zitten in een gigantische babyboom in de directe kringen, bij meesten van ons is dat (ondanks goede vruchtbaarheid) een bijna komisch verhaal van plannen, apps, sommigen een fortuin aan ovulatietesten/supplementen, acrobatische standjes, benen omhoog na de daad etc.

@gumball4000 heb je buiten een relatietherapeut nog andere hulp gezocht? Met zo’n probleem moet je eerder medische hulp zoeken bij een specialist. Startende bij een gynaecoloog en aandringen om een concrete doorverwijzing.
Er zijn daarnaast praktijken die zich specialiseren met alles rond vrouwelijk welzijn gaande van hormonale therapie/ fertiliteit/ osteopathie (bekkeninstabiliteit/menstruele klachten maar ook seksuele klachten)/ acupunctuur/ psychologen/ ondersteuning bij ‘probleembaby’s’ (slechte slapers/huilbaby’s)/ begeleiding in de overgang etc.
 
Dat je een affaire hebt gehad, dat "moet" je pas zeggen als je effectief een relatie hebt, vind ik. Doorgaans komt er in het begin van een relatie wel eens een gesprek over seks he: wat je graag hebt, anticonceptie, whatever.

"Het klikte niet op seksueel vlak" zou mij eerder doen fronsen en denken dat je oppervlakkig bent.
Want het is niet enkel dat he. Het was ook haar gebrek aan initiatief om daaraan te werken.
"We hadden problemen op fysiek vlak, ik wou daar actief aan werken maar elk voorstel tot therapie werd afgeketst, 10 jaar lang." Dat zou voor mij al totaal anders binnen komen.
Ja maar dat "moeten" zeggen, kan de toekomstige partner dan niet zeggen "Ik had het wel graag voor de relatie geweten".
Anderzijde is de vraag, ben ik "verplicht" zoiets te melden of is het eerder aangewezen..of misschien niet NIET aangewezen. Iets van "Wat er voor de nieuwe relatie gebeurd is, is niet het probleem van de nieuwe partner".

Het vetgedrukte deel is hoe ik het aanhaal als ik date (er wordt vaak achter gevraagd hoe de relatie tot een einde gekomen is na 13jr)
Jammer om te lezen, had je vriendin ook geen ziekte die mee wat aan de oorzaak lag?

Bouw verkocht?

Klopt, amaai goed onthouden. Ze heeft een aandoening, maar die heeft totaal niet meegespeeld in de beslissing.
Wat wel nog meegespeeld heeft, is het feit dat ze 60-70u/week werkte. Sommige dagen kwam ze pas na 22u thuis (dus werkdag van 8-22u). Ik was de partner die 90% vd tijd: de was/strijk, inkopen, kuis, kook ed. deed.
Ik vond het ook mega belangrijk om altijd samen te eten 's avonds..dus als ze om 22u30 thuis was, aten we nog samen. En als ik dan vroeg "Gaan we nog een serieke zien?" was het antwoord altijd "nee, ik ga slapen".
En dan dacht ik toch na een tijd "wauw..ik doe zooooveel moeite voor u...ik wacht zelfs kei laat om te eten..en gij kunt niet eens de moeite vinden om effe samen een serie te kijken."
Wij hadden enkel de zondag voor ons...en voor haar was zondag = uitslapen tot 11u. Om daarna naar familie aangelegenheden te gaan of gewoon te wandelen.. Nooit echt mega quality-time.
Sinds ze zelfstandige was, wou ze ook maar 1 week/jaar verlof nemen..."ik ga geen 2 weken nemen, want dan verlies ik wel de helft van mijn inkomen"..sja...en nu is ze haar relatie kwijt.

De bouw is nog vollop aan de gang. We gaan hem afwerken zoals gepland. Onze breuk is al 3-4 maanden ver en in haar familie weten heel weinig mensen ervan. Precies een soort schaamte..of ze hoopt dat het nog goedkomt.

Meanwhile zit ik vollenbak te daten. Laatste 2-3 weken al met 4-5 verschillende vrouwen gedate waarvan enkele in seks zijn geëindigd.
We hebben ook geen ruzie ofzo. We sturen mekaar nog regelmatig en zien mekaar 1x/week om samen te fitnessen vb (zij doet hare cardio en ik mijn gewichtheffen..dus het is niet eens samen-samen).
Kapitale fout die ik gemaakt heb vorige week.. Ik kwam terug van verlof en was goed verbrand door de zon..en mn huid begon insane te vervellen. Zei ze "Ik kan je komen insmeren met zalf".. en ik had het toegelaten..en het is in seks geëindigd... en ineens had ze geen pijn..
En op die manier heb ik haar denk ik hoop gegeven..wat niet de bedoeling was..but the heat of the moment..
@gumball4000 heb je buiten een relatietherapeut nog andere hulp gezocht? Met zo’n probleem moet je eerder medische hulp zoeken bij een specialist. Startende bij een gynaecoloog en aandringen om een concrete doorverwijzing.
Er zijn daarnaast praktijken die zich specialiseren met alles rond vrouwelijk welzijn gaande van hormonale therapie/ fertiliteit/ osteopathie (bekkeninstabiliteit/menstruele klachten maar ook seksuele klachten)/ acupunctuur/ psychologen/ ondersteuning bij ‘probleembaby’s’ (slechte slapers/huilbaby’s)/ begeleiding in de overgang etc.
Ja, ze is naar een kiné geweest (op aanraden vd therapeut) om oefningen te doen downthere. Hielp een heel klein beetje, maar was nog onvoldoende om normaal seks te hebben.
Nu door haar aandoening moet ze de pil bijvoorbeeld constant doornemen. Dus haar regels heeft ze al +5jr niet meer gehad.

Meanwhile zit de minnares nog steeds te sturen...terwijl zij voor hare vriend gekozen heeft. Echt ne mindfuck..
Nu ik in het dating wereldje zit, merk ik hoe vaak er bedrogen wordt zonder medeweten van de andere partner. Echt insane om te zien..
 
Terug
Bovenaan