Om even perspectief te geven, hoe het leven van een student geneeskunde eruit ziet na je 5 jaar luilekker student spelen:
ik zit nu in't 7e jaar geneeskunde, kheb net een jaar mijn kloten afgedraaid op stage. Dat gaat meestal over weken van 60-70 uur stage in ziekenhuizen verspreid over Belgie. Ik zat bovenop die uren dus ook nog 2-3 uur op de trein en bus.
Ik werd hier niet voor betaald (€0).
Ik kreeg 5 vakantiedagen op een gans academiejaar. En dan 4 weken in juli/augustus.
Ik kreeg nooit kilometervergoeding of woon-werk verkeer terugbetaald. Wel studententarieven voor mijn pendel-circuit.
Ik kreeg niet op elke stageplaats ziekenhuiseten aan personeeltarief.
Koffie en plaspauzes zijn onbestaand als je in een operatiekwartier werkt.
Weekends, feestdagen en nachtshifts zijn op vele stageplaatsen verplicht.
Respect op de stageplaats naar de student toe, is meestal onbestaand.
Het stagelopen zelf varieert. Soms moet ge gewoon aandachtig volgen. Maar 6 weken chirurgie, dat is 6 weken assisteren. Dat is hard werken. Fysiek was ik vaak kapot na zo'n dag. Zelfde geldt voor orthopedie, gynaecologie, etc. 's avonds moet je dan nog taken maken voor je opleiding, en op't einde van het 6e jaar volgt een groot eindexamen.
Om maar te tonen dat de absurde lonen, ook wel volgen na absurde werk/studeer situaties. En voor alle duidelijkheid, ik ben dus nu weeral vertrokken voor zo een jaar.
Ik klaag daar niet over, want ik heb er zelf voor gekozen en er zijn uiteraard ook dingen die het draaglijk maken (vooruitzicht op leuke job en leuk loon, stage in het buitenland dit jaar, etc).
Maar kvind het nogal dwaas en zuur dat men wel over het loon kan klagen, maar dan zelf wel een 9 to 5 doet en uiteindelijk aan meer €/uur komt dan sommige specialisten!