hyperon zei:
Mee eens, maar dan moet de arts ook het risico dat hoort bij die verantwoordelijkheid nemen. Nu gebeurt dat niet (schadevergoeding, etc.)
Artsen zijn mensen die in feite erin geslaagd zijn om de voordelen van het zelfstandigen statuut te koppelen met de voordelen van het ambtenarenstatuut. Ze dragen weinig tot geen risico maar hebben wel de vennootschap van de zelfstandige en vragen wat ze willen qua prijs.
Artsen die slecht presteren, verdienen niet veel minder dan goede artsen. De bevolking weet ook meestal gewoon niet of het een goede of slechte arts is die hem behandelt in een ziekenhuis.
Ook vreemd dat niemand het aberrant vindt dat een arts (zelfs al in opleiding) die RIZIV-vergoeding van 4300 euro netto krijgt per jaar. Dat is de overheid die een arts dus geld geeft zonder dat daar prestaties tegenover staan (buiten deels geconventioneerd te zijn). Welk ander beroep heeft dat nog?
Denk dat de loonpost van de arts in opleiding ook wel aantoont dat het een fabel is dat ze zoveel mogen verdienen omdat ze zo weinig verdienen tijdens hun opleiding. Dat is een behoorlijk loon. Heel wat advocaten en architecten verdienen een stuk minder dan hun tijdens de stage.
Statuut van zelfstandige gekoppeld aan dat van een ambtenaar? Ik zie eerlijk gezegd niet veel elementen van een ambtenaar in ons statuut. Geen riant pensioen, minimale ziekte uitkeringen, geen betaalde vakantie...
Een arts kan ook niet vragen wat hij wil qua prijs. Alle erelonen zijn vastgelegd door het RIZIV. Als je voor consultatie meer wil vragen, moet je dat aan de patiënt duidelijk maken. Aan hun de keuze of ze u 'goed' genoeg vinden om een meerprijs te betalen. (zoals dat bij andere zelfstandigen dus ook gaat)
Controle op kwaliteit is er zeker wel. Patiënten weten echt goed welke arts al een paar keer problemen heeft gehad, zij vragen dan ook letterlijk om niet door die arts behandeld te worden. (letterlijk meermaals meegemaakt in 1 maand tijd). Die arts heeft dan ook duidelijk minder werk dan zijn collega's. Verhalen gaan heel snel rond tussen de patiënten. En verder halen de meeste specialisten hun patiënten uit doorverwijzingen van huisartsen. Huisartsen sturen ook door naar de mensen waar zij vertrouwen in hebben. Slechte artsen krijgen bitter weinig patiënten doorverwezen.
RIZIV vergoeding krijg je enkel als je volledig geconventioneerd bent.
Ik klaag momenteel ook niet over mijn loon, maar ik kan ook niet beweren dat ik rijkelijk beloond wordt, zeker als je het aantal uren mee in rekening houdt. Verder kan ik zeggen dat ik echt super tevreden ben met de job. Voor mij persoonlijk echt een droomjob. Maar er zijn echt wel negatieve kanten aan verbonden. Mijn sociale leven lijdt zeker en vast onder deze job. Vrije tijd ken ik bijna niet meer, zeker als ik vergelijk met vrienden die ook universitaire studies hebben afgerond (en nota bene allemaal meer verdienen dan ik).
Over de kwestie verantwoordelijkheid ga ik niet meer teveel woorden vuilmaken. Ik voel in elk geval dagelijks een druk op de schouders. Meermaals per dag doe je zaken die rechtstreeks invloed hebben op iemand zijn leven. Met die persoon sta je op dat moment oog in oog, dus eigenlijk is dat altijd een zeer persoonlijke contact. De verantwoordelijkheid die je hebt wordt ook volledig door 1 persoon gedragen. Imo is dat toch een andere soort verantwoordelijkheid dan vele andere beroepen waar een gedeelde en onpersoonlijke verantwoordelijkheid meestal aan de orde is. Mentaal weegt de éne verantwoordelijkheid toch anders door dan de andere denk ik.
Moet een arts daarom veel verdienen? Ik weet het niet, maar het maakt de job in elk geval wel belastend.
. Enig idee wat van dat bedrag voor een zelfstandige overblijft? Denk voor een beroep als dokter eerder in de richting van het dubbele van dat.
