Ik ben er ook van overtuigd dat de braindrain veel te sterk overschat wordt, wanneer men de lonen zou aanpassen.
Wie niet voor 12,5 k wil werken, moet gewoon zeggen dat hij uit is op puur geldgewin. Zoals Lacucaracha (hopelijk is het deze maal goed

) al aantoonde gaat het ook niet meer over 15k netto/maand he, maar al snel richting 20 en meer.
Dat verdedigen is echt schrijnend en getuigt van een enorm gebrek aan realiteitszin. Om even een snelle rekensom te maken. Veel mensen verdienen op jaarbasis nog geen 20k netto. Aan het tempo van een gemiddelde anesthesist, is na anderhalf jaar het gederfde loon al ingehaald en daarna is het pas echt scheppen.
Inderdaad, de verantwoordelijkheid ligt anders voor iemand die met een leven speelt, dan voor een stofzuigerverkoper, maar je moet bijna gek zijn, of zelf pion in het systeem, te ontkennen dat dat loon exorbitant is. Daarnaast is eigenlijk stellen dat je voor 12,5k niet zou willen werken, hetzelfde als zeggen dat je patiënt niet je eerste zorg is (en de volgende generaties patiënten die graag ook nog via de soczek gezondheidszorg willen krijgen), maar wel het financiële plaatje op het einde van de maand. Dat op zich kan redelijk menselijk zijn, maar er zijn wel grenzen. Zeker omdat het loon van een dokter door de gemeenschap gefinancierd wordt.
Men zou op zich makkelijk (afgezien van het juridische) de weddes van de dokters kunnen temperen.
Men kan de keuze geven om bij aanvang van de studies alles zelf te betalen (de basisopleiding + eventueel andere zaken (zoals afstand loon stagiair-specialist) en daarna te kunnen rekenen wat men wil. Of men kan ook het aanbod doen: de gemeenschap (ja, opnieuw de gemeenschap) betaalt uw studies, maar achteraf zal de gemeenschap ook bepalen wat de maximumtarieven per prestatie zijn en waaraan je jezelf moet houden. Daarnaast zou je ook kunnen invoeren dat wanneer men die opdracht niet uitvoert in .be, maar plots naar het buitenland verkast om daar zijn praktijk uit te oefenen, men een schadevergoeding moet betalen gelijk aan x aantal procent van de kost van de opleiding. (afhankelijk van het aantal jaren dat men hier zijn praktijk heeft uitgevoerd). Europeesrechtelijk ligt zoiets misschien moeilijk, maar wanneer het algemene belang en de betaalbaarheid van de gezondheidszorg op het spel staat, zou men wel een uitzondering moeten kunnen bekomen.
Oja PS: niet alles wat iemand als onverantwoord omschrijft, wordt ingegeven door afgunst.
