Racing_Genk zei:
Ken trouwens artsen die ook veel overbodige ingrepen doen (vb bij kanker), omdat ze per prestatie betaald worden. Dat is pas een schande
Zo is er een arts die enkele dagen voor de dood van bepaalde kankerpatienten nog een chemo toepast, omdat hij hiervoor vergoed wordt. Uiteraard helpt die chemo niks meer
e.House zei:
Inderdaad doet me denken aan verhaal van de prof die aan het vertellen was dat bepaalde medische behandelingen voor ouderen zinloos waren, maar dat specialisten dit bleven doen want "het zwembad moest toch ook afbetaald worden."
Dit is echt wel een schande.
(Nu bij dat van jou e.house kan ik moeilijk oordelen. Bij mijn recentste ziekenhuisopname heb ik ook meegemaakt dat een volledig demente +90jarige compleet maar dan ook compleet binnenstebuiten werd gekeerd in een ziekenhuis omdat ze zich afvroegen waarom ze niet meer at. Je kan je dan natuurlijk vragen stellen... Volgens mij heeft ze ieder mogelijk onderzoek dat denkbaar is gehad.
Dat terwijl je eigenlijk merkte en hoorde van de nabestaanden dat ze niet echt vonden dat het lijden of de afwezigheid van deze persoon nog bij leven, veel verder gerokken moest worden. (Dit zei men echter niet tegen de artsen).
Heeft dat te maken met het feit dat de arts vreest voor verwijten van de nabestaanden of eventueel het ziekenhuis (want tegenwoordig is heel veel geprotocoliseerd waardoor de vrijheid beperkt is), of dat men bepaalde dingen moet doen onder financiële belangen, al dan niet voor het ziekenhuis, of voor de patiënt zelf?
Dat wat jij stelt van duidelijk overbodige prestaties doen (iets wat ik zelf eigenlijk nog niet heb meegemaakt ingendeel, soms moet ik aandringen op prestaties omdat ze denken dat er niks is, en dat had ik al veel eerder moeten doen want zoals jullie misschien weten heb ik tien jaar ongediagnosticeerd met iets rondgelopen, omdat de arts blijkbaar weigerde bepaalde prestaties te leveren die hadden kunnen geleid tot de ontdekking van mijn diagnose.
Idem zo met scanners naar het schijnt. Dokters wordt vriendelijk gevraagd patiënten er onder te leggen. Al weten ze dat het zeker voor bepaalde patiëntengroepen heel schadelijk is. Ondergetekende heeft zo al twee CT's van het hoofd gehad en ene van de thorax, terwijl één CT-scan in de categorie vrouwelijke patiënten onder de 30 jaar een kans van 1 op 80 geeft om ooit kanker te ontwikkelen door die specifieke CT-scan ... door één CT-scan dus.
Laatst werd me voorgesteld, guess what, voor een klacht waar niks voor gevonden kan worden, een CT-scan .... opnieuw van hals-hoofd gebied.
Hij weet dat ik op die manier misschien geen 40 jaar word, ik weet het, en toch stellen ze het voor en is dat volgens hun de volgende logische stap in het onderzoek! (Nu sommige artsen zijn ook gewoon niet op de hoogte van het risico of minimaliseren het 'even erg als een vlucht naar de V.S. heb ik iemand al horen zeggen). Ik heb het met mijn huisarts overlegd en die zei ook dat ik dit absoluut niet opnieuw moest laten doen...
Langs de andere kant is er dan weer een enorme druk om het FMRI toestel NIET te gebruiken! En je merkt dan dat het heel fel afhangt van hoe graag de dokter de patiënt heeft of hoe betrokken hij is, om dat toestel al dan niet te gebruiken. Zo ken ik iemand die er direct onder kon voor iets aan de teen (no kidding, en rara, niets te zien natuurlijk) terwijl ik er voor iets in mijn buik dat er veelvuldig in aanwezig was en niet meer klein was in tien jaar tijd geen scan heb gekregen... Met de gekende prachtige gevolgen.
Dat er overbodig geopereerd wordt heb ik ook al gehoord, maar ook dan moet de grens gesteld worden tussen "onzekere uitkomst van de operatie/zich aan het protocol houden of werkelijke malpractice". Het is veelal aan de patiënt om mee te oordelen, maar daar zijn de meer mondige patiënten, liefst met iets of wat medische kennis, natuurlijk in het voordeel. :-S
In mijn geval werd er bv recent nog een kijkoperatie van mijn buik voorgesteld indien ik het nodig achtte, omdat ik kwam met klachten en een oplossing wilde. Ik heb toen gepast en gezegd dat ik het wel zou aankijken en nog kon leven met de klachten in hun huidige vorm, omdat er dan littekenweefsel ed ontstaat die je op die plaats echt niet hebben mag of kan ... Dat is een beslissing die dus hopelijk goed voor mij is (zeker als blijkt dat er toch niks te zien is en alles gewoon nog oké is en de pijn gewoon tja ... de pijn is waar ik mee moet leven) en goed voor de gezondheidszorgkost en mijn portefeuille, en goed tegen de wachtlijsten voor operaties, maarja... het kan zijn dat de toekomst uitwijst dat ik ongelijk heb. In ieder geval kan ik dan de arts moeilijk van malpractice beginnen beschuldigen. (Maar de arts zei me zelf dat hij het een slimme keuze vond om het toch nog even aan te kijken.)
Maar goed dat is iets anders, om maar aan te tonen dat de afweging niet altijd makkelijk is en geneeskunde geen exacte wetenschap.
Maar in dat geval wat jij stelt Racing_Genk over wat een arts blijkbaar systematisch(??) zou doen met kankerpatiënten vind ik compleet onaanvaardbaar voor alle betrokkenen!!! Ten eerste wil ik niet harteloos klinken maar enig idee wat sommige kankermedicijnen kosten aan de overheid? Dat heb je niet onder de 4000 euro hoor, en dan komt de overheid er nog goedkoop vanaf. Maar ten tweede en vooral: wat voor die patiënt en de familie?? Dat is valse hoop geven, iemand zijn laatste momenten afnemen die hij op een betere manier kon doorbrengen dan aan de chemo hangend die dan nog je laatste immuniteit volledig afbreekt om volledig te crashen, je nog zo ziek maakt als iets ook :?, ervoor zorgen dat iemand de ziekte niet aanvaard heeft wanneer hij of zij sterft, ... IK mag er niet aan denken. :-S
Je kent zijn naam vermoed ik? Ik zou zeker niet twijfelen om dit door te geven aan de orde en/of het ziekenhuis waar deze persoon in dienst is! Dit is absoluut ontoelaatbaar!
Dat betekent dat de sociale zekerheid er alle voordeel bij heeft om artsen te motiveren zich volledig te conventioneren ... want dit komt een pak goedkoper uit dan een niet-geconventioneerd zorgverlener. 
) zou gaan opzetten.