Archief - Het grote schrijvers-topic

Aangezien hier toch zoveel Nederlandstalige detectives tussen zitten die het forum afzoeken op fouten heb ik een vraag. Wanneer gebruik je een en wanneer één.

Voorbeeld: Is hij manager geworden? Ik ben jaloers! Ik wil er zelf een zijn.

Sporadisch krabbel ik ook wel eens iets op papier, maar helaas ben ik naast ietwat chaotisch ook lui: als ik dan toch terugvind wat ik geschreven heb, ben ik zelden gemotiveerd genoeg om het te digitaliseren.

Misschien toch eens kijken of ik niks terugvind, zodat ik het kan posten. Ik denk dat ik wel een Engels stukje tekst heb, maar dat is eerder van filosofisch-moralistische aard.

Goh schrijven... Ik doe het wel graag (ik blog al eens), maar ik kan het nooit volhouden. Als ik iets schrijf zit de nodige portie humor er wel in maar dat moet vanzelf komen. Geforceerd tegen mijzelf zeggen: "en nu gaan we een stukje schrijven...", zo'n dingen kan ik niet.

Ik heb er wel al eens over nagedacht om een kortverhaal te schrijven maar de nodige tijd en motivatie heb ik daar nog niet voor gehad. Misschien later...

Eagle-Eye zei:

Ik zou beide zinnen dus beter omdraaien? Of zou ik best een andere opening proberen te vinden?

Klik om te vergroten...

Nja, het is een leuke opening als de handeling in de eerste zin wat sterker wordt. Een alternatief is dat je een klein, onschuldig gebaar in dezelfde seksuele context kiest in plaats van een handeling met enige duur, zoals er nu staat. Het klinkt een beetje vaag, maar als je dan in de tweede zin verduidelijkt dat dit voor haar het begin markeerde van een fysieke lijdensweg, krijg je een onverwachte tegenstelling die je openingszinnen veel meer kracht geeft. Ik zal straks misschien even denken aan een voorbeeld.

Eagle-Eye zei:

Ik redeneerde dat zij haar lichaam wel zag als een kostbaar geschenk, iets waar men meestal enorm veel zorg voor draagt. Maar je hebt gelijk dat het (misschien) niet duidelijk genoeg is...

Klik om te vergroten...

Wel, wat je uitdrukt is precies tegenovergesteld aan je redenering. (Haar lichaam, slechts in bruikleen <-> een kostbaar geschenk. Het gaat hier om wat zij denkt en niet over hoe de lezer over fysieke integriteit denkt.)

Eagle-Eye zei:

Inderdaad, verbeterd. In mijn verdediging, het was 3h 's morgens als ik de eerste 3 hoofdstukken schreef.

Ik doel op spuiten, slikken, snuiven en 'dat andere' met mijn metaforen.

Ik wist eigenlijk niet hoe ik het anders kon verwoorden. Stofzuiger leek mij te groot/lomp en ik wil toch de juiste idee doorgeven. Kan je cocaïne trouwens niet zien als een soort van vuilnis?

Klik om te vergroten...

Ik kan maar zeggen dat ik ze niet echt goed vind overkomen. Metaforen horen volgens mij te beantwoorden aan het intuïtieve aanvoelen van de lezer, en tegelijk een meerwaarde te geven door grappig te zijn of nieuwe inzichten te verschaffen. Als ik dus niet meteen begrijp waar het over gaat, faal ik als lezer of jij als schrijver. Dat is dus compleet subjectief, natuurlijk.

Eagle-Eye zei:

Het probleem is: in mijn hoofd zit het einde al klaar om geschreven te worden, dus ik weet waar ik naartoe werk. Zij die het verhaal voorlopig te lezen krijgen, weten dat niet. Zo zul jij waarschijnlijk ook geen flauw benul hebben wat ik bedoel met die riemen waar ze zo'n schrik van heeft.
Maar om de reden dat ik het einde al ken, heb ik die uitsmijter er bij gegooid.

Soms moeten mensen maar eens wat verder kijken dan hun neus lang is, denk ik dan persoonlijk. Mijn verhaal is ook niet zo geschikt voor jonge pubers of kinderen, dus zie ik er zelf niet zoveel graten in het zo te laten staan.

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde het vooral taalkundig gezien, eigenlijk. Kan je op die manier verwijzen naar een cultuur als die cultuur enkel geïmpliceerd wordt?

Eagle-Eye zei:

Ik verwoord het zo om duidelijk te maken dat ze totaal geen contact meer hebben met elkaar.
Waarom ze Maya zo haat en waarom er geen contact meer is komen later in het verhaal nog aan bod. Zie het als een soort van cliffhangers in m'n verhaal.

Klik om te vergroten...

Druk dan die onzekerheid op een andere manier uit, 'zou zijn geworden' hoort volgens mij steevast bij een hypothese, een onvervuld gegeven. Hier kun je gewoon '... als ze nog leefde' bij denken en de betekenis zou niet veranderen! Misschien '... die net 24 zou moeten zijn' ('... die net 24 zou moeten geworden zijn' bekt niet echt goed. )

Eagle-Eye zei:

Ook dit wordt later in het verhaal nog behandeld en zal uiteindelijk wel duidelijk gemaakt worden.

Klik om te vergroten...

Geen probleem met cliffhangers, maar ik zou ze dan toch als dusdanig proberen te verwoorden want nu leg je gewoon nuances die quasi elke lezer zullen storen.

Eagle-Eye zei:

Inderdaad fout tijdgebruik (en dan zeg ik enkele posts hierboven dat je moet uitkijken voor je tijden :doh: ).
Wie bedoel je met "ze" in je laatste zin? Maya of Isabella?

Klik om te vergroten...

Maya dus.

Eagle-Eye zei:

Guess so.

Zoek al een tijdje om dat eerste anders te verwoorden, maar raak er niet aan uit. "vol verlangen" lijkt mij iets te droog (pun intended) op zo'n moment.

Cijfers kun je best in getallen zetten als je er nadruk op wilt leggen, ook onder de twintig. (bv. leeftijden, scores, aantal zinnen/woorden etc.)

Klik om te vergroten...

Klopt hoor, maar zelfs met dit in gedachten denk ik dat er fout gebruik in stond. Ach ja. Cba.

Eagle-Eye zei:

Geen probleem. Ik zie het als opbouwende kritiek.

Bedankt.

Klik om te vergroten...

Geen probleem, hoor, ik doe het ook alleen maar omdat ik graag over taal praat.

Ben momenteel 'De helaasheid der dingen' aan 't lezen van Dimitri Verhulst... Man man man, de manier waarop die mens met taal kan werken, echt verbluffend. Als je dan daarna mijn lapje tekst lees... Ik begin mezelf bijna uit te lachen.

Brick Top zei:

Ben momenteel 'De helaasheid der dingen' aan 't lezen van Dimitri Verhulst... Man man man, de manier waarop die mens met taal kan werken, echt verbluffend. Als je dan daarna mijn lapje tekst lees... Ik begin mezelf bijna uit te lachen.

Klik om te vergroten...

Ge moet uzelf nu ook niet vergelijken met één van de beste belgische schrijvers hé

'k Vind het gelijk niet gemakkelijk de juiste toon te vinden voor een werkje voor school. 'k Wil daar gelijk iets van maken dat je zo in een tijdschrift zou kunnen plaatsen (met bijhorende opbouw) maar ik vrees dat dat wel eens in verkeerde aarde kan vallen.

vanpraet zei:

Ge moet uzelf nu ook niet vergelijken met één van de beste belgische schrijvers hé

Klik om te vergroten...

Nee, maar confronterend is het wel.

Ik schudde iedereen de hand, de dwergen incluis, en zette me op een kruk.

Of

Ik schudde iedereen, de dwergen incluis, de hand en zette me op een kruk.



Welke van de twee is juist? Wederom, 't zijn gewoon ridicule voorbeeldzinnen om mijn vraag aan te kleden.

Persoonlijk ga ik voor

Ik schudde iedereen de hand, de dwergen incluis, en zette me op een kruk.

Klik om te vergroten...

Voornamelijk vanwege de vlottere leesbaarheid; de andere zin breekt je leesritme. Dwergschudden komt namelijk eerder bevreemdend over.

de Waaslandwolf zei:

Persoonlijk ga ik voor


Voornamelijk vanwege de vlottere leesbaarheid; de andere zin breekt je leesritme. Dwergschudden komt namelijk eerder bevreemdend over.

Klik om te vergroten...

Haha, juist!

PersonalJesus zei:

'k Vind het gelijk niet gemakkelijk de juiste toon te vinden voor een werkje voor school. 'k Wil daar gelijk iets van maken dat je zo in een tijdschrift zou kunnen plaatsen (met bijhorende opbouw) maar ik vrees dat dat wel eens in verkeerde aarde kan vallen.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad niet altijd even gemakkelijk. Geef ik het een té felle literaire draai, dan klaagt mijn promotor dat het te wollig is in plaats van de soberheid dat een academisch werk nodig heeft. Maar het mag wel iets meer hebben.

Brick Top zei:

Ik schudde iedereen de hand, de dwergen incluis, en zette me op een kruk.

Of

Ik schudde iedereen, de dwergen incluis, de hand en zette me op een kruk.



Welke van de twee is juist? Wederom, 't zijn gewoon ridicule voorbeeldzinnen om mijn vraag aan te kleden.

Klik om te vergroten...

Het eerste

Gaan zitten en niet zich zetten imo

of plaatsnemen

Hoe snel schrijven jullie zo? Ik denk dat ik net een uur over zes regeltjes heb gedaan, en het is nog niet helemaal naar wens.

Zo snel als fysiek mogelijk. Daarom schrijf ik ook op papier. Dat gaat veel sneller dan typen.
Alleen komt het er zelden van alles in een geheel te zitten. Heb massa's niet-samenhangende stukken. Verschillende stijlen door elkaar. Personages die van karakter wisselen enzo. Nogal chaotisch boeltje. Maar ach, da's post-modern zeker

Jammer dat alles al gedaan is. Denk je even origineel te zijn. Blijkt het gewoon al gedaan te zijn. Zo had op een gegeven moment een hoofdstuk zomaar gewijd aan een cd recensie die verder weinig met het 'verhaal' te maken, buiten dat het heel wat zegt over hoe het hoofdpersonage denkt over de wereld. Nuja, al gedaan dus.

Net de inleiding af van m'n schoolwerk ... 'k kan het echt niet helpen om zo'n beetje mijn eigen stijl te bewaren, fuck it.

comments op volgend stukkie? geschreven door 'n kameraad van me

Best leuk, hoor.

"Over m'n schouder kijkend merkte ik op ..." wordt "Ik keek over mijn schouder en merkte op dat ..."

En iets snap ik toch niet goed. "Wil je wat?" moet een retorische vraag zijn maar ettelijke seconden later blijkt hij duchtig mee te doen? Ik vind het ook een beetje raar dat hij snuift middenin zijn gedachtegang.