Archief - Het grote schrijvers-topic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
A

Avondland

Legacy Member
Alvast dank voor de tips!

Hier nog een kort gedichtje van mij, genaamd 'Defenestratie'

Een edele praktijk, uit tijden lang vervlogen
zou ik gaarne in dit smartelijke tijdperk gedogen.
Het open raam, de politicus treft blaam.
Ach, ach, daar zie je er een bengelen
is het dan toch waar, het verhaal van de engelen?
d

de Waaslandwolf

Legacy Member
:rofl:

Ik ben dus ook voor de herintroductie van de term 'defenestratie' en derivaten in het dagelijkse leven. Ik ben al zover dat een deel van mijn kennissenkring het wel degelijk zo nu en dan gebruikt. :D
P

PersonalJesus

Legacy Member
Als je een naam van een liedje herhaaldelijk gebruikt in een tekst, moet je die dan telkens cursiveren of gewoon de eerste vermelding?
S

Savage

Legacy Member
Ben ooit es een tekst begonnen met volgende zin:

“Vergeet je me morgen niet?” zei ze, een laatste blik werpend op de verloren oorzaak der dingen. Tussen eenzaam zijn en dapper twijfelen staat slechts een enkele onvoorwaardelijkheid en dat is liefde voor je kind. Laat ze maar denken, die goddeloze anarchisten die zichzelf benoemen tot keizers van de gedachte. Ik bepaal zelf wel hoe ver ik me uitsloof om tot de reden van haar bestaan te komen.
Klik om te vergroten...

Ik begrijp nu waarom ik er nooit aan verder gewerkt heb ... :)
B

Brick Top

Legacy Member
PersonalJesus zei:
Als je een naam van een liedje herhaaldelijk gebruikt in een tekst, moet je die dan telkens cursiveren of gewoon de eerste vermelding?
Klik om te vergroten...

Goei vraag. Naar mijn gevoel zou ik zeggen: steeds cursief. But that's just me.

Savage zei:
Ben ooit es een tekst begonnen met volgende zin:

Ik begrijp nu waarom ik er nooit aan verder gewerkt heb ... :)
Klik om te vergroten...

Why not? Ok, 't is wel 'zware kost' maar daarom hoef je nog geen ganse tekst te schrijven die zo zwaar is hé. :)
P

PersonalJesus

Legacy Member
Brick Top zei:
Goei vraag. Naar mijn gevoel zou ik zeggen: steeds cursief. But that's just me.
Klik om te vergroten...

'k Denk het ook, eigenlijk. :p

Miljaar, mijzelf verplicht wat verder te schrijven voor school, da's toch echt wroeten soms, hoor. :p
P

PersonalJesus

Legacy Member
Ideetje voor een roman: 't gaat over een kerel die gelooft dat alles wat hij doet, elders ter wereld dodelijke ongelukken veroorzaakt, conform het butterfly-effect (hij hangt hier een hele verklaring aan vast en kan dit staven met voorbeelden: 9/11 komt door hem, ik zeg maar iets). Dat krijgt hij niet over zijn hart en daarom blijft hij alle dagen thuis. Hij vindt zichzelf een superheld: iedere dag dat hij thuis blijft, redt hij talloze levens. Alleen ziet de wereld dat natuurlijk niet zo. Dat vindt hij niet fair.

Op een dag is hij het thuisblijven beu en koopt hij zonder iemand in te lichten een vliegticket naar een of ander land (nog nader te bepalen ... :p). Iedere ervaring die hij opdoet geeft hem een dubbel gevoel: in zijn verbeelding maakt hij slachtoffers aan de lopende band (kun je vrij creatief invullen). Op een dag wordt hij het beu en besluit hij terug te keren. Dat is zijn versie.

Op het einde vallen de puzzelstukjes in mekaar: hij is een chronische kankerpatiënt, mag het hospitaal nooit uit en dit is zijn manier om er mee om te gaan. De reis die hij maakt is echt, maar hij wordt teruggebracht door de overheid (of: hij verzint het ook en bladert eigenlijk door een reisgids). In zijn hoofd is hij gewoon zelf naar huis gegaan: doorheen het hele boek geef je hints die pas op het einde hun betekenis krijgen.

Dit is het basisidee, gisteravond bedacht omdat ik de slaap maar niet kon vatten. :p Je kunt er heel veel wol aanhangen (de reis), allerhande vraagstukken moeten nog ingevuld worden, etc. Het is maar een doodle. Zo kun je de tragiek wel aanwakkeren: de enige die tijd heeft om zijn hersenspinsels te aanhoren is zijn opa. De jongen (leeftijd nader te bepalen) heeft dit niet graag want hij denkt dat hij het leven van zijn opa in gevaar brengt als hij in dezelfde kamer zit. Wanneer de jongen dan terugkomt van reis, blijkt zijn opa dood en hij geeft zichzelf natuurlijk de schuld. Ofzoiets :unsure: eerste keer dat ik echt een verhaal bedenk, natuurlijk is dit maar een geraamte maar ik vraag me vooral af of de premisses sterk genoeg zijn en vooral niet overdone.
B

Brick Top

Legacy Member
@Personal: Klinkt wel tof vind ik. Vooral het feit dat hij zichzelf een held vindt terwijl de rest hem wss maar als een sukkel beziet. Ik zou er verder over brainstormen, zit wel iets in. :)

'Technisch' vraagje. Je hebt boeken die netjes in 'kolommen' geschreven zijn zodat de kanten van je alinea's perfect recht zijn. Daarnaast heb je ook gewoon boeken die 'wapperen' (de teksten op het forum zijn hier ook een mooi voorbeeld van trouwens).

Nu, is er een manier om dat in word te bekomen? Je gaat sowieso woorden moeten opsplitsen etc. maar als je dat manueel moet gaan doen. Dan is je lay-out elke keer fucked up van zodra je ook maar één woord verwijdert/toevoegd. Dus is er een manier om dat enigszins 'praktisch' te realiseren in word, of ga je dan sowieso professionele lay-out programma's nodig hebben zoals indesign (die naar verluid niet al te simpel zijn)?
B

Bart Religion

Legacy Member
Brick Top zei:
@Personal: Klinkt wel tof vind ik. Vooral het feit dat hij zichzelf een held vindt terwijl de rest hem wss maar als een sukkel beziet. Ik zou er verder over brainstormen, zit wel iets in. :)

'Technisch' vraagje. Je hebt boeken die netjes in 'kolommen' geschreven zijn zodat de kanten van je alinea's perfect recht zijn. Daarnaast heb je ook gewoon boeken die 'wapperen' (de teksten op het forum zijn hier ook een mooi voorbeeld van trouwens).

Nu, is er een manier om dat in word te bekomen? Je gaat sowieso woorden moeten opsplitsen etc. maar als je dat manueel moet gaan doen. Dan is je lay-out elke keer fucked up van zodra je ook maar één woord verwijdert/toevoegd. Dus is er een manier om dat enigszins 'praktisch' te realiseren in word, of ga je dan sowieso professionele lay-out programma's nodig hebben zoals indesign (die naar verluid niet al te simpel zijn)?
Klik om te vergroten...

'uitvullen' (ctrl-j)
B

Brick Top

Legacy Member
iterums zei:
Perfect en Word gaan zelden samen.

Vergelijk bijvoorbeeld volgende teksten: http://dl.dropbox.com/u/6218009/typography/a.pdf en http://dl.dropbox.com/u/6218009/typography/b.pdf.
Klik om te vergroten...

Ik heb beide teksten is vluchtig bekeken en ik zie niet meteen grote verschillen?! Het viel mij wel op dat bij de ene tekst de spaties nogal groot waren soms maar dat was bij de andere exact hetzelfde dus daar zit 'm het verschil al niet?

Bij die uitvulling van Word heb je natuurlijk wel dat ie geen woorden opsplitst maar de grootte van de spaties aanpast tot het perfect 'recht' is (ja toch?). En dat merk je wel.
i

iterums

Legacy Member
Brick Top zei:
Ik heb beide teksten is vluchtig bekeken en ik zie niet meteen grote verschillen?! Het viel mij wel op dat bij de ene tekst de spaties nogal groot waren soms maar dat was bij de andere exact hetzelfde dus daar zit 'm het verschil al niet?

Bij die uitvulling van Word heb je natuurlijk wel dat ie geen woorden opsplitst maar de grootte van de spaties aanpast tot het perfect 'recht' is (ja toch?). En dat merk je wel.
Klik om te vergroten...
Zelfs als je woorden uitsplitst in Word is het uitvullen in het algemeen niet optimaal (en zeker bij meerdere kolommen). Zie bijvoorbeeld http://www.tex.ac.uk/tex-archive/macros/latex/contrib/microtype/microtype.pdf voor meer (technische) uitleg.

Enkele andere verschillen:

  • Correcte en optimale woordafbreking;
  • Correcte (standaard)marges;
  • Small-caps in plaats van "kleine hoofdletters" (zie beginzin);
  • Correcte ligaturen (bv. 'off').

Voor enkele puntjes hiervan, zie bijvoorbeeld Dario Taraborelli: The Beauty of LaTeX ter verduidelijking.
B

Brick Top

Legacy Member
iterums zei:
Zelfs als je woorden uitsplitst in Word is het uitvullen in het algemeen niet optimaal (en zeker bij meerdere kolommen). Zie bijvoorbeeld http://www.tex.ac.uk/tex-archive/macros/latex/contrib/microtype/microtype.pdf voor meer (technische) uitleg.

Enkele andere verschillen:

  • Correcte en optimale woordafbreking;
  • Correcte (standaard)marges;
  • Small-caps in plaats van "kleine hoofdletters" (zie beginzin);
  • Correcte ligaturen (bv. 'off').

Voor enkele puntjes hiervan, zie bijvoorbeeld Dario Taraborelli: The Beauty of LaTeX ter verduidelijking.
Klik om te vergroten...

Dieje Latex ziet er wel interessant uit, ga ik zeker is bekijken na de examens. Maar daarmee kan je dus op relatief gemakkelijke wijze een deftige lay-out bekomen (itt Word)?

Edit: Blijkbaar ook een aanrader om thesissen etc. te schrijven? Maakt het extra interessant. :)
F

Fireflame

Legacy Member
PersonalJesus zei:
Ideetje voor een roman: 't gaat over een kerel die gelooft dat alles wat hij doet, elders ter wereld dodelijke ongelukken veroorzaakt, conform het butterfly-effect (hij hangt hier een hele verklaring aan vast en kan dit staven met voorbeelden: 9/11 komt door hem, ik zeg maar iets). Dat krijgt hij niet over zijn hart en daarom blijft hij alle dagen thuis. Hij vindt zichzelf een superheld: iedere dag dat hij thuis blijft, redt hij talloze levens. Alleen ziet de wereld dat natuurlijk niet zo. Dat vindt hij niet fair.

Op een dag is hij het thuisblijven beu en koopt hij zonder iemand in te lichten een vliegticket naar een of ander land (nog nader te bepalen ... :p). Iedere ervaring die hij opdoet geeft hem een dubbel gevoel: in zijn verbeelding maakt hij slachtoffers aan de lopende band (kun je vrij creatief invullen). Op een dag wordt hij het beu en besluit hij terug te keren. Dat is zijn versie.

Op het einde vallen de puzzelstukjes in mekaar: hij is een chronische kankerpatiënt, mag het hospitaal nooit uit en dit is zijn manier om er mee om te gaan. De reis die hij maakt is echt, maar hij wordt teruggebracht door de overheid (of: hij verzint het ook en bladert eigenlijk door een reisgids). In zijn hoofd is hij gewoon zelf naar huis gegaan: doorheen het hele boek geef je hints die pas op het einde hun betekenis krijgen.

Dit is het basisidee, gisteravond bedacht omdat ik de slaap maar niet kon vatten. :p Je kunt er heel veel wol aanhangen (de reis), allerhande vraagstukken moeten nog ingevuld worden, etc. Het is maar een doodle. Zo kun je de tragiek wel aanwakkeren: de enige die tijd heeft om zijn hersenspinsels te aanhoren is zijn opa. De jongen (leeftijd nader te bepalen) heeft dit niet graag want hij denkt dat hij het leven van zijn opa in gevaar brengt als hij in dezelfde kamer zit. Wanneer de jongen dan terugkomt van reis, blijkt zijn opa dood en hij geeft zichzelf natuurlijk de schuld. Ofzoiets :unsure: eerste keer dat ik echt een verhaal bedenk, natuurlijk is dit maar een geraamte maar ik vraag me vooral af of de premisses sterk genoeg zijn en vooral niet overdone.
Klik om te vergroten...

The butterfly effect meets Shutter Island :p?
B

Bart Religion

Legacy Member
De oude Griekse mythologie is ook altijd handig als bron van inspiratie
G

Gromme

Legacy Member
Daar zit hij dan... in de stoffige zetel die hier verloren staat te zijn.
Voor zich kijkt hij naar een wereld tussen nu en nooit. Een wereld dat niemand ziet, dat niemand kent
en niemand ooit begrijpen zal.
Waarom zouden ze? Wie kan ooit weten waarom hij zweeft tussen het hier en het verleden.

Hij heeft het warm, een ondraagelijke warmte die hem zo verhit dat hij het gevoel van lucht niet meer
lijkt te herkennen. Waarom hij? Wie is hij om te weten waarom dit hem moet overkomen? Niemand. Of
misschien nooit geweest.

Bestaat deze wereld wel of is het net één van vele. Een vraag, vele vragen. Geen antwoord en veel te veel antwoorden. Een bibliotheek van ontelbare pagina's die zijn hersenstam van de realiteit vervagen.

Met de ogen toe ontkent hij waar hij zit maar door zijn netvlies brand die droom, die eeuwenoude
droom.

Daar zat hij dan.... in de stoffige zetel die hier verloren staat te zijn.
In een wereld verloren tussen nu en nooit.

Daar zat hij dan.
Tussen nu en nooit.

Einde.


Voila, het stukje tekst waardoor ik onmetelijk veel roem ga verkrijgen van de schrijverswereld. :-)
A

Aprella

Legacy Member
Ooh schrijverstopic....

Ik schrijf verschrikkelijk graag, maar ik vindt het ook erg moeilijk. Vooral om een verhaal te beginnen. Als ik bijvoorbeeld een boek begin te lezen en de eerste bladzijde boeit me niet, leg ik het boek direct weg.
Ik weet zelf dat ik helemaal niet goed ben in schrijven.... maar oefening baart kunst huh ^^

Op deze moment schrijf ik vooral fanficts. Ik vindt het gemakkelijk om geen personages te moeten verzinnen, aangezien ik vooral wil oefenen op mijn schrijfstijl.
Misschien moet ik hier eens een stukje posten om eens te laten lezen aangezien ik nergens anders goede kritiek van daan kan halen. Mensen op forums van het onderwerp waar de fanfic over gaat, vinden het geweldig als je een "leuk plot" hebt en het eeen beetje vlot leest... allemaal leuk maar daar leer ik niet echt iets uit.

Het probleem aan deze fanfic is dat ik de eerste pagina zeer moeizaam opgang vindt komen. Het staat nu op papier geschreven, dus moet ik het straks even uittype, misschien dat ik ondertussen een leuker begin verzin, maar heeft er iemand wat tips om een verhaal goe dte laten beginnen?
Ik lees redelijk wat (fantasy) boeken en ik kijk soms ook hoe die beginnen maar ik slaag er niet in om een goede openinszin of zinnen te schrijven. Meeestal begin ik over het weer ofzo (en elke keeer opnieuw vind ik dit eigenlijk erg lame...)

dus ik ga proberen om straks de intro te posten.
A

Aprella

Legacy Member
Okay... mijn "begin"

Het is lente, het seizoen waarin de laatste sneeuw dooit, de fauna en flora weer tot leven komt en de repetities voor het festivalseizoen van start gingen.
The Rasmus had dit jaar een rustige zomer, er stonden maar vier festivals op het programnma. Dit wilde echt niet zeggen dat er niet gerepeteerd moest worden.
Lauri was druk bezig met zijn stem al wandelend op te warmen. Het was nu toch al een tijdje sinds hij serieus gezongen had.
Pauli ondersteunde Lauri’s gezang met wat op zijn geliefde gitaar onsamenhangende deuntjes te spelen.

Ik weet niet echt wat ik er van moet denken... ik zou graag wat opbouwende kritiek willen... alvast bedankt ^^
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan