Archief - Het grote schrijvers-topic
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Massis
Legacy Member
tiens, dat mij dezen topic nie eerder opgevallen is.
Schrijven is iets dat ik altijd wel vrij graag gedaan heb, maar om de een of andere reden ben ik voornamelijk goed in het schrijven van zakelijke brieven en absurde teksten.
Maar wat mij vooral tegenhoud aan het schrijven van een verhaal, is wat er een paar pagina's terug ook stond: Nederlands komt zo geforceerd over om te schrijven.
Nog erger is het kiezen van namen voor mijn personages. Op een of andere reden vind ik die nooit goed
Mijn vriendin is ook druk bezig met schrijven, maar dan vooral poëzie. Sinds eind vorig jaar is haar eerste dichtbundel op de markt via boekscout:
Greet Maurissen - (Bitter) Zoet (Zuur)
Ze heeft der zelfs mee paginagroot in 't belang gestaan
en voor mensen die van overdreven houden is dit altijd een leuke blog:
Apie & Larekool
is ne kameraad van mij met ne zeer speciale schrijfstijl imo...
Schrijven is iets dat ik altijd wel vrij graag gedaan heb, maar om de een of andere reden ben ik voornamelijk goed in het schrijven van zakelijke brieven en absurde teksten.
Maar wat mij vooral tegenhoud aan het schrijven van een verhaal, is wat er een paar pagina's terug ook stond: Nederlands komt zo geforceerd over om te schrijven.
Nog erger is het kiezen van namen voor mijn personages. Op een of andere reden vind ik die nooit goed
Mijn vriendin is ook druk bezig met schrijven, maar dan vooral poëzie. Sinds eind vorig jaar is haar eerste dichtbundel op de markt via boekscout:
Greet Maurissen - (Bitter) Zoet (Zuur)
Ze heeft der zelfs mee paginagroot in 't belang gestaan
en voor mensen die van overdreven houden is dit altijd een leuke blog:
Apie & Larekool
is ne kameraad van mij met ne zeer speciale schrijfstijl imo...
Avondland
Legacy Member
Namen van personages vind ik ook moeilijk. Enerzijds wil je ze betekenisvolle namen geven met een symbolische geladenheid, maar dan komt het allemaal zo gekunsteld over. Vanavond misschien nog eens een stukje hier plaatsen. Momenteel 45 pagina's tekst, met weer eens wat geschrapt ondertussen.
Massis
Legacy Member
PersonalJesus zei:Ik zou graag eens de mens ontmoeten die dergelijke blogberichten in één keer kan uitlezen.
ik heb de meesten in een keer gelezen. En der zijn nog heel wa mensen die dat doen...
De pure droogheid van die teksten is dan ook behoorlijk funny imo.
PersonalJesus
Legacy Member
Massis zei:
Bon, ik zou morgen nog bezig zijn als ik het proper wil doen, dus gewoon wat korte bedenkingen ...
Veel te veel opvulling, de helft van z'n woordspelingen en mopjes kunnen meteen de vuilbak in. Ofwel zijn ze niet echt grappig, ofwel klopt het punt dat hij wilt maken gewoon niet. Bovenal haalt hij zo het tempo uit de tekst en leidt het af van de hoofdzaak. Wat de auteur eigenlijk zou moeten doen is afstand proberen te nemen van zijn tekst, en zich bij elke zin eens afvragen wat hij eigenlijk wilt maken aan zijn publiek en of dat wel betekenis heeft. Als hij daarmee begint en besluit enkel de sterkste grapjes en beschrijvingen over te houden, staan zijn teksten al veel sterker op zich. Maar dat brengt me alweer bij het volgende pijnpunt ...
Waar gaan zijn teksten eigenlijk over? In zijn eerste blogbericht wil hij zich profileren als het rotzakje aan de zijlijn dat voor ons gaat zeggen waar het op staat, maar vooralsnog blijft het open deuren intrappen in een fraai jasje. Het Belgisch weer is wisselvallig? Vrouwen zijn ijdel? Wow! Feestdagen houden geen steek? Hou op! (Die laatste houdt gewoon een opsomming in van de meeste Belgische feestdagen in, trouwens.)
Begrijp me niet verkeerd, in dat bombardement van beschrijvingen, metaforen en mopjes zijn er wel een aantal erg geslaagd, maar ze zijn fel in de minderheid. De schrijver heeft een idee van wat kan werken op papier en wat niet, maar in zijn onstilbare drang om alles wat iet of wat grappig of tekstueel geslaagd is in zijn tekst te proppen creëert hij een afstotelijk geheel. Ik heb de ene lange en vervelende opsomming nog niet verteerd of ik krijg de volgende in mijn maag gesplitst. Mijn raad voor hem? Wees eens streng voor jezelf en maak eerst een kladje waarin je voor jezelf duidelijk maakt waar je precies heen wilt met je tekst en welke punten je wilt maken, en ga dan pas op zoek hoe je daar een logische structuur aan kunt geven, eventueel aangevuld met grappige verbanden. De inhoud gaat voor de vorm!
Eagle-Eye
Legacy Member
Hey
Schrijven zit zo'n beetje in m'n familie (een neef van m'n moeder, Ewald Stals, heeft kanjers van teksten online staan) en ik heb er ook wat van...
Ik schrijf al enkele jaren en daar zat altijd wel minstens een bron van waarheid in, maar 2 of 3 weken terug werd ik in het midden van de nacht wakker en "moest" ik gewoon schrijven.
De volgende morgen herlas ik wat ik geschreven had en merkte dat ik begonnen was aan een compleet fictief verhaal over Isabella, een 17-jarig meisje dat in de prostitutie zit.
Heb besloten er (bewust) aan verder te schrijven en zit momenteel aan 14 A4-pagina's (6.123 woorden). Om eens te weten of het de moeite waard was, heb ik het al eens laten lezen aan enkele van m'n vrienden en m'n oudleerkracht Nederlands.
M'n vrienden zijn meestal wel lovend over m'n teksten en dringen er al langer op aan dat ik mijn tekstjes/gedichten eens moet laten lezen door mensen die er iets meer van kennen dan zijzelf, dus misschien kunnen jullie even zeggen wat jullie van (een kleine selectie van) mijn tekstjes vinden?
Ik heb er hier 5 online gezet, om mee te beginnen.
Als jullie dit (relatief) goed vinden, zal ik binnenkort eens een stukje uit "Isabella" (werktitel
) posten. (zal wellicht wel 16+ zijn)
Enjoy the read.
Schrijven zit zo'n beetje in m'n familie (een neef van m'n moeder, Ewald Stals, heeft kanjers van teksten online staan) en ik heb er ook wat van...
Ik schrijf al enkele jaren en daar zat altijd wel minstens een bron van waarheid in, maar 2 of 3 weken terug werd ik in het midden van de nacht wakker en "moest" ik gewoon schrijven.
De volgende morgen herlas ik wat ik geschreven had en merkte dat ik begonnen was aan een compleet fictief verhaal over Isabella, een 17-jarig meisje dat in de prostitutie zit.
Heb besloten er (bewust
) aan verder te schrijven en zit momenteel aan 14 A4-pagina's (6.123 woorden). Om eens te weten of het de moeite waard was, heb ik het al eens laten lezen aan enkele van m'n vrienden en m'n oudleerkracht Nederlands.M'n vrienden zijn meestal wel lovend over m'n teksten en dringen er al langer op aan dat ik mijn tekstjes/gedichten eens moet laten lezen door mensen die er iets meer van kennen dan zijzelf, dus misschien kunnen jullie even zeggen wat jullie van (een kleine selectie van) mijn tekstjes vinden?
Ik heb er hier 5 online gezet, om mee te beginnen.
Als jullie dit (relatief) goed vinden, zal ik binnenkort eens een stukje uit "Isabella" (werktitel
) posten. (zal wellicht wel 16+ zijn)Enjoy the read.
PersonalJesus
Legacy Member
Ik ken niks af van poëzie dus voor die pas ik. De rest leest wel vlot, alleen vind ik dat de geladenheid die je je teksten probeert mee te geven bijwijlen nogal artificieel overkomen. Hier en daar kan het taalkundig wat beter, maar veel werk is er niet meer aan. Ik kan je wel een paar tips geven als je wil, maar het zou een beetje muggenzifterij worden.
De rest leest wel vlot, alleen vind ik dat de geladenheid die je je teksten probeert mee te geven bijwijlen nogal artificieel overkomen. Hier en daar kan het taalkundig wat beter, maar veel werk is er niet meer aan. Ik kan je wel een paar tips geven als je wil, maar het zou een beetje muggenzifterij worden.Eagle-Eye
Legacy Member
Bedankt, PJ. Misschien een kleine uitleg bij elke tekst, aangezien ze soms inderdaad nogal geladen zijn. Misschien valt het zo wat beter te plaatsen.
"Een band tussen vreemden" is het eerste wat ik vrijwillig geschreven heb. Had m'n dag uit de doeken gedaan aan een vriend op MSN en heb dat dan later wat proberen verwerken in een kortverhaaltje.
"De klik" gaat over bedrog in een relatie waar ik inzat en ik wist echt niet hoe ermee om te gaan.
"The speed of life" heb ik geschreven de avond na m'n laatste examen in het middelbaar. Men had mij gevraagd een tekstje te schrijven, liefst met een "wat diepere betekenis", om voor te lezen op de proclamatie.
"Pandora's Box" is het eerste gedicht dat ik geschreven heb (op een van de vele dode moment tijdens m'n vakantiejob deze zomer). Kwam gewoon in mij op, al weet ik zelf ook niet hoe. Was m'n eerste tekst waar ik geen eigen gevoelens/ervaring in gestoken heb (of toch niet bewust).
"De golven" gaat over een relatie die niet kan groeien, omdat ik binnen enkele maanden voorgoed naar het buitenland vertrek en zij hier in België blijft.
Hints en tips zijn altijd welkom, hier in deze thread of per PM.
"Een band tussen vreemden" is het eerste wat ik vrijwillig geschreven heb. Had m'n dag uit de doeken gedaan aan een vriend op MSN en heb dat dan later wat proberen verwerken in een kortverhaaltje.
"De klik" gaat over bedrog in een relatie waar ik inzat en ik wist echt niet hoe ermee om te gaan.
"The speed of life" heb ik geschreven de avond na m'n laatste examen in het middelbaar. Men had mij gevraagd een tekstje te schrijven, liefst met een "wat diepere betekenis", om voor te lezen op de proclamatie.
"Pandora's Box" is het eerste gedicht dat ik geschreven heb (op een van de vele dode moment tijdens m'n vakantiejob deze zomer). Kwam gewoon in mij op, al weet ik zelf ook niet hoe. Was m'n eerste tekst waar ik geen eigen gevoelens/ervaring in gestoken heb (of toch niet bewust).
"De golven" gaat over een relatie die niet kan groeien, omdat ik binnen enkele maanden voorgoed naar het buitenland vertrek en zij hier in België blijft.
Hints en tips zijn altijd welkom, hier in deze thread of per PM.
iterums
Legacy Member
Teksten zijn vrij vlot, inderdaad wel enkele (kleine) taalkundige fouten en soms wat cliché metaforen.
Het Nederlandstalige gedicht vind ik te kinderachtig, er zitten eveneens enkele cliché metaforen in en het ritme klopt soms niet echt. De laatste strofe is wel goed in vergelijking met de eerste drie.
Engelstalige gedicht vind ik wel beter, maar daar heb ik wel minder ervaring mee.
Afgaande op deze teksten denk ik wel dat proza meer je ding is; ik ben dan ook benieuwd naar 'Isabella'
.
Het Nederlandstalige gedicht vind ik te kinderachtig, er zitten eveneens enkele cliché metaforen in en het ritme klopt soms niet echt. De laatste strofe is wel goed in vergelijking met de eerste drie.
Engelstalige gedicht vind ik wel beter, maar daar heb ik wel minder ervaring mee.
Afgaande op deze teksten denk ik wel dat proza meer je ding is; ik ben dan ook benieuwd naar 'Isabella'
.DuffyT
Legacy Member
Ik schrijf ook wel graag, zo kan ik mijn verbeeldingskracht toch ergens kwijt, enkele jaren geleden kreeg ik geregeld eens een aantal bladzijden straf in the middelbaar omdat ik teveel droomde. Ik schreef altijd "kortverhaaltjes", sommigen wilden die dan lezen voor ik ze indiende, ik kan me er nog één vaag herinneren, die ging over een Italiaan (Giopetto) die een broer had die een mentale achterstand had. In het lager zeiden ze ook al dat ik een te grote verbeeldingskracht had.
Ik zit nu al een goeie twee jaar met een science-fiction verhaal in mijn hoofd dat ik er maar niet uit krijg, ik probeer nu en dan eens dingen uit te typen maar het gaat zeer traag en ik keer steeds terug naar de dingen die ik al heb om aan te passen, soms blijven er dan rare dingen over in de tekst die ik dan opnieuw moet aanpassen. Ik typ/schrijf wel in het engels, hieronder een voorbeeld waar ik juist een beetje dingen aangepast heb. Ik vind wel van mezelf dat ik te snel van het ene naar het andere ga in de tekst en dat er daarom geen echte structuur in de tekst zit, iemand die (opbouwende) kritiek kan geven?
) die een broer had die een mentale achterstand had. In het lager zeiden ze ook al dat ik een te grote verbeeldingskracht had. Ik zit nu al een goeie twee jaar met een science-fiction verhaal in mijn hoofd dat ik er maar niet uit krijg, ik probeer nu en dan eens dingen uit te typen maar het gaat zeer traag en ik keer steeds terug naar de dingen die ik al heb om aan te passen, soms blijven er dan rare dingen over in de tekst die ik dan opnieuw moet aanpassen. Ik typ/schrijf wel in het engels, hieronder een voorbeeld waar ik juist een beetje dingen aangepast heb. Ik vind wel van mezelf dat ik te snel van het ene naar het andere ga in de tekst en dat er daarom geen echte structuur in de tekst zit, iemand die (opbouwende) kritiek kan geven?
...
Three days it had been since the attack on the Hylkia-system, the crew was still trying to get communications back with Haakon Fleet Command. No-one wanted to admit what they were thinking, Haakon was gone, destroyed by an unknown race of aliens. Everyone knew that they had to get back to Earth somehow but without a working FTL-drive this wasn’t going to happen. Ederin couldn’t be bothered with thoughts like that, even though his family lives on Alsuna, the other planet in the system. He was acting captain of a ship now, not merely a weapons officer anymore. Everyone bothered him now with reports about food- and water rationing, fuel-levels, weapons- and shield status, … Everywhere he went on the ship people looked at him in anticipation, hoping he would bring a solution for them to get home and back in the fight, if there even was a fight to return to. And as much as Ederin wanted to get home and get back at the aliens, scratch that, things that caused all this, he didn’t know a way to fix the FTL-drive.
Every time he slept since the attack, Ederin had the same dream about his family and about his good friend Jack. At first he was sure that they had found a means to get off world before the alien fleets hit their planet, after all, Jack was an officer in the Alsuna-defencefleet and had sworn to watch over Ederin’s family when he left . But every time he had the dream he started to doubt more and more. Ederin had seen the onslaught at Haakon first sight, he had only witnessed a few battles in the war with the Raskild but he knew this was different. The unknown aliens fired at everything, civilian and military ship alike, where the Raskild would usually take out the bigger military targets first and tried to save as much of the civilian ships as possible to use the captured humans as slaves. From the sensor data logs recorded during the attack he made up that a large portion of the fifth fleet and over a thousand civilian ships that couldn’t be identified by the ship’s computer got destroyed in the battle, if you can call it a battle. They were completely taken off guard, someone must have know this was coming, it was one of the many questions everyone was silently asking themselves.
...
Three days it had been since the attack on the Hylkia-system, the crew was still trying to get communications back with Haakon Fleet Command. No-one wanted to admit what they were thinking, Haakon was gone, destroyed by an unknown race of aliens. Everyone knew that they had to get back to Earth somehow but without a working FTL-drive this wasn’t going to happen. Ederin couldn’t be bothered with thoughts like that, even though his family lives on Alsuna, the other planet in the system. He was acting captain of a ship now, not merely a weapons officer anymore. Everyone bothered him now with reports about food- and water rationing, fuel-levels, weapons- and shield status, … Everywhere he went on the ship people looked at him in anticipation, hoping he would bring a solution for them to get home and back in the fight, if there even was a fight to return to. And as much as Ederin wanted to get home and get back at the aliens, scratch that, things that caused all this, he didn’t know a way to fix the FTL-drive.
Every time he slept since the attack, Ederin had the same dream about his family and about his good friend Jack. At first he was sure that they had found a means to get off world before the alien fleets hit their planet, after all, Jack was an officer in the Alsuna-defencefleet and had sworn to watch over Ederin’s family when he left . But every time he had the dream he started to doubt more and more. Ederin had seen the onslaught at Haakon first sight, he had only witnessed a few battles in the war with the Raskild but he knew this was different. The unknown aliens fired at everything, civilian and military ship alike, where the Raskild would usually take out the bigger military targets first and tried to save as much of the civilian ships as possible to use the captured humans as slaves. From the sensor data logs recorded during the attack he made up that a large portion of the fifth fleet and over a thousand civilian ships that couldn’t be identified by the ship’s computer got destroyed in the battle, if you can call it a battle. They were completely taken off guard, someone must have know this was coming, it was one of the many questions everyone was silently asking themselves.
...
Eagle-Eye
Legacy Member
Ik zou zeggen, let op je tijden. Er is een moment waarin je eerst in de toekomst spreekt en 3 woorden later een verleden tijd gebruikt. (would usually take out ... and tried to save)DuffyT zei:Ik schrijf ook wel graag, zo kan ik mijn verbeeldingskracht toch ergens kwijt, enkele jaren geleden kreeg ik geregeld eens een aantal bladzijden straf in the middelbaar omdat ik teveel droomde. Ik schreef altijd "kortverhaaltjes", sommigen wilden die dan lezen voor ik ze indiende, ik kan me er nog één vaag herinneren, die ging over een Italiaan (Giopetto
Ik zit nu al een goeie twee jaar met een science-fiction verhaal in mijn hoofd dat ik er maar niet uit krijg, ik probeer nu en dan eens dingen uit te typen maar het gaat zeer traag en ik keer steeds terug naar de dingen die ik al heb om aan te passen, soms blijven er dan rare dingen over in de tekst die ik dan opnieuw moet aanpassen. Ik typ/schrijf wel in het engels, hieronder een voorbeeld waar ik juist een beetje dingen aangepast heb. Ik vind wel van mezelf dat ik te snel van het ene naar het andere ga in de tekst en dat er daarom geen echte structuur in de tekst zit, iemand die (opbouwende) kritiek kan geven?
...
Three days it had been since the attack on the Hylkia-system, the crew was still trying to get communications back with Haakon Fleet Command. No-one wanted to admit what they were thinking, Haakon was gone, destroyed by an unknown race of aliens. Everyone knew that they had to get back to Earth somehow but without a working FTL-drive this wasn’t going to happen. Ederin couldn’t be bothered with thoughts like that, even though his family lives on Alsuna, the other planet in the system. He was acting captain of a ship now, not merely a weapons officer anymore. Everyone bothered him now with reports about food- and water rationing, fuel-levels, weapons- and shield status, … Everywhere he went on the ship people looked at him in anticipation, hoping he would bring a solution for them to get home and back in the fight, if there even was a fight to return to. And as much as Ederin wanted to get home and get back at the aliens, scratch that, things that caused all this, he didn’t know a way to fix the FTL-drive.
Every time he slept since the attack, Ederin had the same dream about his family and about his good friend Jack. At first he was sure that they had found a means to get off world before the alien fleets hit their planet, after all, Jack was an officer in the Alsuna-defencefleet and had sworn to watch over Ederin’s family when he left . But every time he had the dream he started to doubt more and more. Ederin had seen the onslaught at Haakon first sight, he had only witnessed a few battles in the war with the Raskild but he knew this was different. The unknown aliens fired at everything, civilian and military ship alike, where the Raskild would usually take out the bigger military targets first and tried to save as much of the civilian ships as possible to use the captured humans as slaves. From the sensor data logs recorded during the attack he made up that a large portion of the fifth fleet and over a thousand civilian ships that couldn’t be identified by the ship’s computer got destroyed in the battle, if you can call it a battle. They were completely taken off guard, someone must have know this was coming, it was one of the many questions everyone was silently asking themselves.
...
Ook hier en daar wat woorden of grammatica die niet kloppen. (food and water rationing, fuel reserves, weapons and shield status ... zijn allemaal zonder koppelteken)
Aan je interpunctie scheelt ook nog iets. Hier en daar staat een komma waar ik persoonlijk een punt zou zetten (1e zin bv.), of staat er niets terwijl ik er een komma zou plaatsen. (From the sensor data logs, recorded during the attack, he made up ...)
Sommige zinnen worden ook te lang door gebrek aan of verkeerd gebruik van komma's en punten. (At first he was sure ... when he left. Ik zou die zin opsplitsen bij "After all, ...")
Qua verhaal lijkt het voor mij wel snor te zitten, maar de items die ik hier net aanhaalde verbreken voor mij de leesbaarheid wel wat.
Lifen
Legacy Member
Wat denk je hier van.
Ben, John and Jack are hired guns of an organisation known only as Agozyen, the thibetan word for darkness. However, jobs are low and they are quite bored with their current deployment in West Virginia. This will all change when they are shipped off to a new war, not Afghanistan nor Iraq. This addition to the list of war torn countries goes by the name of
Djoemhūrī-ye Eslāmī-ye Īrān.
They are sent out on a mission to determine if Iran truly has weapons of mass destruction and what they find is even more horrifying…
Tips, ideeën?
Ben, John and Jack are hired guns of an organisation known only as Agozyen, the thibetan word for darkness. However, jobs are low and they are quite bored with their current deployment in West Virginia. This will all change when they are shipped off to a new war, not Afghanistan nor Iraq. This addition to the list of war torn countries goes by the name of
Djoemhūrī-ye Eslāmī-ye Īrān.
They are sent out on a mission to determine if Iran truly has weapons of mass destruction and what they find is even more horrifying…
Tips, ideeën?
PersonalJesus
Legacy Member
Net die hoofdstukken gelezen, weet niet goed wat ik ervan moet denken. Het leest wederom erg vlot, maar van fictie heb ik geen kaas gegeten dus ik weet niet goed hoe ik het hele plaatje moet beoordelen.
Eerst wat kleine dingetjes, dingen die ik niet goed snap of waar ik niet mee akkoord ga. (Ik ga wat kopiëren/plakken, zodat anderen er misschien ook iets aan hebben, anders kan ik je evengoed pm'en. Wat hier niet thuishoort ga ik uiteraard niet c/p'en. Als het je stoort haal ik ze er gewoon uit!)
De openingszin mag wat sterker. De constructie waarbij je eerst een handeling beschrijft en in de volgende zin pas verduidelijkt wie ze uitvoert is er één die volgens mij een gevatte eerste zin vergt om goed tot zijn recht te komen. De tweede zin hoort eigenlijk een beetje als een verrassing aan te komen, terwijl je eerste zin dan als een soort captatio benevolentiae kan fungeren om je publiek meteen te intrigeren. Hier is dat iets te zwak.
Deze 'toch' impliceert een tegenstelling die er niet is. Ze heeft haar lichaam slechts in bruikleen, dus als ze het verminkt is dat eerder een logisch gevolg dan een tegenstelling.
Ik ben het niet eens met de beeldspraak die erop volgt. Even ontleden.
De 'terwijl' in 'terwijl ze naar haar wereld ging' impliceert dat er slechts één 'reis' is. Uit de rest van de paragraaf blijkt dat je het anders bedoelt. Er zijn meerdere spreekwoordelijke reisjes, dus dat vervang je beter door 'telkens'. Dit verpestte de metafoor een beetje voor mij, ik vermoedde eerst dat je de reis bedoelde naar een wereld zonder armoede, of zoiets.
'...deed er voor haar niet toe', ik kan er naast zitten, maar dit lijkt mij een beetje plat (Belgisch? Spreektaal?). Ik gebruik hier 'liet haar koud', 'maakte voor haar niet uit' ...
De opsomming van metaforen die erop volgt lijkt me ook niet helemaal geslaagd. Ik veronderstel dat je doelt op respectievelijk piercings, medicijnen/drugs en drugs? (De laatste laat weinig aan de verbeelding over. ) Gatenkaas om naar vel te verwijzen, ik zie de overeenkomst niet echt. De apotheek van een maag is wel geslaagd. Ik ga ook niet akkoord met een neus als kruimeldief. Niet alleen omdat het woord 'kruimeldief' volgens mij een beetje in onbruik is geraakt (bestaat dat nog?), maar vooral omdat men dat gebruikt om zich van vuilnis te ontdoen. Dan is er nog weinig overeenkomst met cocaïne snuiven. Het laatste deel is een geslaagde uitsmijter voor je opsomming, maar ik vraag me af of je wel de lezer wel wilt meegeven dat ze op dat vlak ook een reputatie hoog houdt. Dat houdt niet echt steek in een hoerenbuurt en leidt de focus af van waar het in die paragraaf om draait (zij en haar lichaam).
We weten allemaal over welke cultuur je het hebt als je zegt 'die cultuur', maar je hebt ze nog niet letterlijk vermeld dus kun je er ook niet op die manier naar verwijzen, lijkt mij.
Volgens mij moet er voor die doelzin geen komma. Je kunt ook 'tenminste' vervangen door 'toch' en dat ergens middenin zetten om een vlottere zin te bekomen.
Ze is dus dood. Straf statement om zo even terloops te vermelden. Wil je dit echt zeggen?
Hier kan ik de mist in gaan, maar ik zou de redenen die jij opgeeft om de haat jegens haar zus te verklaren stukken sterker maken. Haar vader mishandelde haar, en niet haar zus? Alhoewel dat ik dat ook soms vermeld zie als beginnersfout.
Het is een beetje sneu omdat ik het niet in evenveel woorden zeg, maar het tweede hoofdstuk vind ik erg geslaagd, hoor. Misschien is er gewoon niet veel nodig om een mannengeest tevreden te stemmen.
Een paar kleine dingetjes: 'als een uitgedroogd persoon die naar een zee van vers water keek' lijkt mij afgezaagd.
En let op het gebruik van cijfers (voluit of als cijfer), mijn vuistregel is toch zeker tot en met twintig voluit te schrijven, net als alle tientallen tot en met honderd.
Je krijgt misschien een beetje een verkeerd beeld van wat ik van je tekst vind, maar dat is vooral dan omdat het veel gemakkelijker (en logischer) is om te benoemen wat níet goed is. Laat je dus zeker niet ontmoedigen, er zit echt veel kwaliteit tussen.
Het leest wederom erg vlot, maar van fictie heb ik geen kaas gegeten dus ik weet niet goed hoe ik het hele plaatje moet beoordelen.Eerst wat kleine dingetjes, dingen die ik niet goed snap of waar ik niet mee akkoord ga. (Ik ga wat kopiëren/plakken, zodat anderen er misschien ook iets aan hebben, anders kan ik je evengoed pm'en. Wat hier niet thuishoort ga ik uiteraard niet c/p'en.
Als het je stoort haal ik ze er gewoon uit!)De openingszin mag wat sterker. De constructie waarbij je eerst een handeling beschrijft en in de volgende zin pas verduidelijkt wie ze uitvoert is er één die volgens mij een gevatte eerste zin vergt om goed tot zijn recht te komen. De tweede zin hoort eigenlijk een beetje als een verrassing aan te komen, terwijl je eerste zin dan als een soort captatio benevolentiae kan fungeren om je publiek meteen te intrigeren. Hier is dat iets te zwak.
Deze 'toch' impliceert een tegenstelling die er niet is. Ze heeft haar lichaam slechts in bruikleen, dus als ze het verminkt is dat eerder een logisch gevolg dan een tegenstelling.
Ik ben het niet eens met de beeldspraak die erop volgt. Even ontleden.
De 'terwijl' in 'terwijl ze naar haar wereld ging' impliceert dat er slechts één 'reis' is. Uit de rest van de paragraaf blijkt dat je het anders bedoelt. Er zijn meerdere spreekwoordelijke reisjes, dus dat vervang je beter door 'telkens'. Dit verpestte de metafoor een beetje voor mij, ik vermoedde eerst dat je de reis bedoelde naar een wereld zonder armoede, of zoiets.
'...deed er voor haar niet toe', ik kan er naast zitten, maar dit lijkt mij een beetje plat (Belgisch? Spreektaal?). Ik gebruik hier 'liet haar koud', 'maakte voor haar niet uit' ...
De opsomming van metaforen die erop volgt lijkt me ook niet helemaal geslaagd.
Ik veronderstel dat je doelt op respectievelijk piercings, medicijnen/drugs en drugs? (De laatste laat weinig aan de verbeelding over. ) Gatenkaas om naar vel te verwijzen, ik zie de overeenkomst niet echt. De apotheek van een maag is wel geslaagd. Ik ga ook niet akkoord met een neus als kruimeldief. Niet alleen omdat het woord 'kruimeldief' volgens mij een beetje in onbruik is geraakt (bestaat dat nog?), maar vooral omdat men dat gebruikt om zich van vuilnis te ontdoen. Dan is er nog weinig overeenkomst met cocaïne snuiven. Het laatste deel is een geslaagde uitsmijter voor je opsomming, maar ik vraag me af of je wel de lezer wel wilt meegeven dat ze op dat vlak ook een reputatie hoog houdt. Dat houdt niet echt steek in een hoerenbuurt en leidt de focus af van waar het in die paragraaf om draait (zij en haar lichaam).We weten allemaal over welke cultuur je het hebt als je zegt 'die cultuur', maar je hebt ze nog niet letterlijk vermeld dus kun je er ook niet op die manier naar verwijzen, lijkt mij.
Volgens mij moet er voor die doelzin geen komma. Je kunt ook 'tenminste' vervangen door 'toch' en dat ergens middenin zetten om een vlottere zin te bekomen.
Ze is dus dood. Straf statement om zo even terloops te vermelden. Wil je dit echt zeggen?
Hier kan ik de mist in gaan, maar ik zou de redenen die jij opgeeft om de haat jegens haar zus te verklaren stukken sterker maken. Haar vader mishandelde haar, en niet haar zus?
Alhoewel dat ik dat ook soms vermeld zie als beginnersfout.Waarom 'als niet-zoon'? Was Maya dan een jongen?
Ze koos haar naam op een specifiek moment, er is sprake van voortijdigheid tegenover de rest van het verhaal en je wilt het feit benadrukken in plaats van de duur, een klassieke voltooid verleden tijd dus. 'Dat was de reden waarom ze die naam gekozen had.' 'Verdiende' even verder kun je wel zo laten staan, omdat de duur van belang is. Tenzij ze al dood is, natuurlijk.
Het is een beetje sneu omdat ik het niet in evenveel woorden zeg, maar het tweede hoofdstuk vind ik erg geslaagd, hoor.
Misschien is er gewoon niet veel nodig om een mannengeest tevreden te stemmen. Een paar kleine dingetjes: 'als een uitgedroogd persoon die naar een zee van vers water keek' lijkt mij afgezaagd.
En let op het gebruik van cijfers (voluit of als cijfer), mijn vuistregel is toch zeker tot en met twintig voluit te schrijven, net als alle tientallen tot en met honderd.
Je krijgt misschien een beetje een verkeerd beeld van wat ik van je tekst vind, maar dat is vooral dan omdat het veel gemakkelijker (en logischer) is om te benoemen wat níet goed is. Laat je dus zeker niet ontmoedigen, er zit echt veel kwaliteit tussen.
Eagle-Eye
Legacy Member
Van hetgeen hier staat, vind ik niet dat er iets niet gelezen mag worden. Maar je zult zelf wel begrijpen waarom ik het hele verhaal hier niet zomaar post.PersonalJesus zei:
Ik zou beide zinnen dus beter omdraaien? Of zou ik best een andere opening proberen te vinden?PersonalJesus zei:
Ik redeneerde dat zij haar lichaam wel zag als een kostbaar geschenk, iets waar men meestal enorm veel zorg voor draagt. Maar je hebt gelijk dat het (misschien) niet duidelijk genoeg is...PersonalJesus zei:
Inderdaad, verbeterd. In mijn verdediging, het was 3h 's morgens als ik de eerste 3 hoofdstukken schreef.PersonalJesus zei:
Ik doel op spuiten, slikken, snuiven en 'dat andere' met mijn metaforen.PersonalJesus zei:
Ik wist eigenlijk niet hoe ik het anders kon verwoorden. Stofzuiger leek mij te groot/lomp en ik wil toch de juiste idee doorgeven. Kan je cocaïne trouwens niet zien als een soort van vuilnis?
Het probleem is: in mijn hoofd zit het einde al klaar om geschreven te worden, dus ik weet waar ik naartoe werk. Zij die het verhaal voorlopig te lezen krijgen, weten dat niet. Zo zul jij waarschijnlijk ook geen flauw benul hebben wat ik bedoel met die riemen waar ze zo'n schrik van heeft.
Maar om de reden dat ik het einde al ken, heb ik die uitsmijter er bij gegooid.
Soms moeten mensen maar eens wat verder kijken dan hun neus lang is, denk ik dan persoonlijk. Mijn verhaal is ook niet zo geschikt voor jonge pubers of kinderen, dus zie ik er zelf niet zoveel graten in het zo te laten staan.PersonalJesus zei:
Ik verwoord het zo om duidelijk te maken dat ze totaal geen contact meer hebben met elkaar.PersonalJesus zei:
Waarom ze Maya zo haat en waarom er geen contact meer is komen later in het verhaal nog aan bod. Zie het als een soort van cliffhangers in m'n verhaal.
Ook dit wordt later in het verhaal nog behandeld en zal uiteindelijk wel duidelijk gemaakt worden.PersonalJesus zei:
Inderdaad fout tijdgebruik (en dan zeg ik enkele posts hierboven dat je moet uitkijken voor je tijden :doh: ).PersonalJesus zei:Ze koos haar naam op een specifiek moment, er is sprake van voortijdigheid tegenover de rest van het verhaal en je wilt het feit benadrukken in plaats van de duur, een klassieke voltooid verleden tijd dus. 'Dat was de reden waarom ze die naam gekozen had.' 'Verdiende' even verder kun je wel zo laten staan, omdat de duur van belang is. Tenzij ze al dood is, natuurlijk.
Wie bedoel je met "ze" in je laatste zin? Maya of Isabella?
Guess so.PersonalJesus zei:Het is een beetje sneu omdat ik het niet in evenveel woorden zeg, maar het tweede hoofdstuk vind ik erg geslaagd, hoor.
Zoek al een tijdje om dat eerste anders te verwoorden, maar raak er niet aan uit. "vol verlangen" lijkt mij iets te droog (pun intended) op zo'n moment.PersonalJesus zei:
Cijfers kun je best in getallen zetten als je er nadruk op wilt leggen, ook onder de twintig. (bv. leeftijden, scores, aantal zinnen/woorden etc.)
Geen probleem.PersonalJesus zei:Je krijgt misschien een beetje een verkeerd beeld van wat ik van je tekst vind, maar dat is vooral dan omdat het veel gemakkelijker (en logischer) is om te benoemen wat níet goed is. Laat je dus zeker niet ontmoedigen, er zit echt veel kwaliteit tussen.
Ik zie het als opbouwende kritiek.Bedankt.
Eagle-Eye
Legacy Member
Lijkt mij zo'n achterflaptekstje te zijn zoals het er nu staat. Als ik dit zou lezen, zou ik waarschijnlijk het boek ook wel lezen.Lifen zei:
Enkele bedenkingen:
- Is het niet "hired guns for an organisation"? (je werkt bij een bedrijf, je bent er geen eigendom van)
-Als je met "thibetan" de Tibetaanse taal bedoelt, is het zonder H en met hoofdletter.
- ik zou "jobs are rare" of "job opportunities are low" gebruiken, maar misschien is wat jij gebruikt een geijkte uitdrukking die ik niet ken.
- Als je "vernietigd door oorlog" bedoelt, is het "war-torn". (torn slaat terug op war, vandaar)
- Na mass desctruction zou ik een punt zetten en een nieuwe zin beginnen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.