mac-bc zei:
Ik praat eigenlijk niet graag over persoonlijke situaties omdat mijn redenering daar niet mee staat of valt. Maar omdat je daardoor misschien het vermoeden krijgt dat ik vanuit persoonlijke belangen zou argumenteren, ga ik er toch kort op ingaan.
1) Ik ben héél gedecentraliseerd opgegroeid in West-Vlaanderen. Ik besef dus wat voor decadente luxe het is om veel ruimte te hebben. Maar ik besef ook dat het onmogelijk is wanneer iedereen zoveel ruimte zou willen innemen. Alles waar ik hier voor pleit, druist dan ook lijnrecht in tegen het belang van mijn familie (en dus normaal ook lijnrecht tegen de waarde van mijn latere erfenis

) en lijnrecht tegen de belangen van heel wat van mijn jeugdvrienden die in die gedecentraliseerde bebouwing zijn blijven plakken.
2) Momenteel wel. Maar ik overweeg bijvoorbeeld om in Brussel te gaan werken met de trein. Ik ben van oordeel dat "dicht bij huis werken" een keuze is die je voor een groot deel zelf in de hand hebt: mits wat in te boeten aan jobinhoud of mits wat in te boeten aan loon, kan je al heel wat mogelijkheden creëren om dicht bij huis te werken. Het probleem is dat mensen uiteraard liever het onderste uit de kan halen qua loon, qua jobinhoud, ... en de factor waar geen rekening mee wordt gehouden is dan rarara... de pendelafstand. Waarom zou je daar ook rekening mee houden in een land waar zelfs voor junior-profielen met gesubsidieerde salariswagens en tankkaarten naar uw hoofd wordt gesmeten?
3) Dit puntje sluit naadloos aan bij puntje 2: mijn loon is dan ook niet bijster hoog als ik vergelijk met mijn peers. Gelukkig is niet alle geluk uit te drukken in geld. Ons huis is dan ook vrij bescheiden hoor: niet in het centrum maar in een randgemeente, een rijhuis van hooguit 5,5 meter breed, er is nog heel wat werk aan, ... Maar toch beschouwde de fiscus ons huisje blijkbaar als een danige luxe, dat ons Kadastraal Inkomen hoog genoeg was om ons te bestraffen met 10% aan registratierechten. Dat is momenteel de opgestoken middelvinger die je krijgt van onze overheden als dank om zo plaats- en kostenbesparend te wonen voor de maatschappij. Om de verharding tegen te gaan. Om de versnippering tegen te gaan. Enzovoort. Zeer stimulerend!

En ik kan u nog veel schandaligere voorbeelden geven vanuit mijn dichte omgeving die gewoon alle verbeelding tarten. Of zoals een intellectueel ooit zei: "Als we in België van vandaag op morgen alle kadastrale inkomens openbaar maken, dan barst er een revolutie uit in dit land". En gelijk heeft hij. Waarom bijvoorbeeld geen vervangende oppervlaktebelasting zoals in Nederland?
4) Ik weet dat dat uw stokpaardje is maar je kent mijn mening daaromtrent: Ten eerste heeft dit niets met ruimtelijke ordening an sich te maken. Ten tweede ga je de discussie hiermee in een bad trekken van een oneindige stroom aan inkomsten en uitgaven, kosten en baten, ... die bovendien ten gunste of ten koste komen van allerlei groepen die ook niet meer onder te verdelen zijn in gecentraliseerden versus gedecentraliseerden, ... waardoor je elke houvast met deze discussie verliest.
Waarmee ik niet wil zeggen dat je misschien geen punt kan hebben in een discussie van grootsteden versus dorpen, Oost-Vlaanderen versus Limburg, ... Maar je kunt daar echt geen zinnig woord over zeggen betreffende deze discussie rond ruimtelijke ordening imo.
Om de discussie nog enigzins leesbaar te houden ga ik proberen zo bondig mogelijk te reageren, spreek me er gerust op aan als ik hierdoor iets oversla.
Allereerst mijn reactie kwam er niet als een verwijt, maar wel vanuit een idee dat jouw argumenten wel in belangrijke mate uit een luxepositie kwamen.
Dat idee is bij deze deels bijgesteld en deels bevestigd, ook dat laatste is geen verwijt, niemand moet perfect zijn.
@1&2 Chapeau dat jij bijvoorbeeld wél ver weg van familie bent gaan wonen, ik zou dat al moeilijker kunnen opbrengen. Ik heb ook nooit een salariswagen gehad tot dusver, en heb 90% van mijn woonwerkverkeer met de trein gedaan. In welke mate dat een keuze is valt over te discussiëren, ik zou ook veel liever binnen Limburg werk gevonden hebben in de richting waarin ik gestudeerd had, helaas geen succes gehad op dat vlak. Ik mis bij jou ergens een stuk empathie voor mensen die minder de luxe van dergelijke keuzevrijheid hebben.
@3 Ik ga hier absoluut het systeem van kadastraal inkomen niet verdedigen, dat systeem is inderdaad moeilijk nog te rechtvaardigen. Ik heb echter BTW (lees: 21% op alles) betaald op mijn appartement omdat het nog nieuwbouw was, dus van registratierechten kan ik niet meespreken. Ik heb wel "geluk" dat mijn KI dat ik overigens nog maar een paar weken ken, net onder de "magische" grens valt om een verlaagde onroerende voorheffing te genieten wegens een bescheiden woonst. Alle begrip voor dat je die 10% registratierechten (al zijn het er nu toch 7?) als onrechtvaardig aanvoelt, maar dit is een pestbelasting waar alle woningeigenaars mee geconfronteerd worden.
@4 En hier zijn we het fundamenteel oneens: dit heeft wat mij betreft véél met ruimtelijke ordening te maken. Zie o.a. het artikel van de Standaard waar hier intussen reeds naar verwezen is. Open ruimte wordt "afgestraft". Geconcentreerde bebouwing wordt beloond en de lasten ervan worden mee betaald door degenen die buiten de stad wonen. Ik zou daar graag eens een objectieve vergelijking van maken tussen deze geldstroom en de geldstroom voor de "inefficiënte nutsvoorzieningen" bij lintbebouwing waar jij op foetert. Helaas ben ik zelf niet in staat om deze te maken.
mac-bc zei:
Wacht hoor... Waarom word ik hier nu plots vanuit het niets als de grote hypocriet afgeschilderd?!
- Wie woont hier in een compact rijhuis in een grote stad?
- Wie woont hier op wandelafstand van het station?
- Wie woont hier op wandelafstand van bus en tram?
- Wie heeft hier 29 jaar koppig zitten tjolen naar gedecentraliseerden om toch maar zo'n laag mogelijke impact te hebben voor het welzijn van jou en jouw kinderen?
- Wie fietst hier elke dag door weer en wind doorheen anderen hun uitlaatgassen?
- Wie betaalt hier mee de facturen van gedecentraliseerden hun nutsleidingen?
- ...
En dan moet je ze hier nu bezig zien, onze 9Lives hyeana's hebben bloed geroken en blijven me ondervragen over mijn persoonlijke situatie tot ze iets vinden waar ik eens wat CO2 heb uitgestoten. En dan bespringen ze hun prooi: "oh jij vuile hypocriet!", "de grote schande!", "aan de schandpaal ermee!", ... Gaat het weer die toer op? Dat geen enkel CO2-uitademend wezen iets mag zeggen over de globale CO2-uitstoot zonder als hypocriet afgeschilderd te worden? En zo neen, waar ligt dan de grens? Ikzelf heb mij al kwetsbaar opgesteld, ik heb de grens al bepaald: wie beter doet dan gemiddeld, die heeft recht van spreken. Hebben jullie jullie eigen grens al bepaald? Neen, want daar kunnen jullie niet op antwoorden. Toen niet, nu niet, nooit zie ik er zich iemand aan wagen. En toch telkens opnieuw met hetzelfde soort drogargumenten afkomen.
Stelletje intellectueel oneerlijke, apolitieke ridders van de status quo. Dit hoef ik niet langer te pikken. I'm out.
De preek dat CO[SUB]2[/SUB] die je uitademt zo goed als niets te maken heeft met de opwarming van de aarde, die heb ik al eens gegeven...
Ben jij hypocriet? Deels, maar dat zijn we allemaal, ik ook. 2 voorbeelden van mezelf alleen al vandaag: Ik vind het milieu ook belangrijk, probeer plastic afval te beperken, maar maak voor mijn favoriete yoghurt die ik gisteren in de supermarkt kocht, maak ik graag een uitzondering. Ik kan me natuurlijk verschuilen achter het excuus dat die yoghurt niet in glazen potjes verkocht wordt, maar het is niet alsof ik zonder die yoghurt dood zou gaan. Ik ga straks met een dieselwagen naar de cinema, daar waar ik er ook (weliswaar op 1,5h ofzo) met de fiets zou kunnen geraken. Ik fiets alleen niet graag 's nachts in het donker door de regen naar huis. De bus is hier ook sowieso geen optie meer op dat tijdstip...
Ik denk dat hetgeen de meesten hier, en deels ook mij hier bij jou voor de borst stoot is dat je een houding erop na lijkt te houden dat jij "alles" doet, met misschien hier en daar toegegeven een kleine zonde zoals een uitstapje met een oude wagen in het weekend, en dat anderen continu alles verkeerd doen... Dit net in een discussie rond een onderwerp dat zéér sterk multifactorieel is.
Ik wil zelfs niet eens in twijfel trekken dat als je de som maakt van alles dat jij het op ecologisch vlak veel beter doet dan gemiddeld, maar een meer positieve, empatische houding zou je sieren.
Dat en minder focussen op wat jouw "stokpaardjes" lijken te zijn: bedrijfswagens en lintbebouwing. De oplossingen die ik daarvoor van jouw gezien heb getuigen ook weer opnieuw van een gebrek aan empathie. Zijn dat ideale systemen? Uiteraard, niet het zijn respectievelijk een zoveelste koterij in een land met zeer hoge fiscale lasten op arbeid en een relict van decennia gebrek aan beleid met vooruitzicht en lokale corruptie in de politiek. De oplossing daarvoor is echter niet om de mensen die momenteel van die systemen gebruik maken met pek en veren te overladen, alle schuld en kosten bij hen te plaatsen, maar om degelijke alternatieven uit te werken.
Heel kort gesteld mac-bc, ik denk zeker niet dat je het slecht voorhebt, maar dat je wél in extreme mate zwart-wit denkt. Ik herken mezelf daar zelfs voor een stuk in, maar het is een karaktertrek die vele anderen - terecht of onterecht dat wil ik nog in het midden laten - niet appreciëren. Ik kan dat afhankelijk van de omstandigheden overigens wel nog, maar wel niet in het debat rond klimaat.