Dat opiniestuk is helaas het zoveelste voorbeeld van een gebrekkige benadering van de energietransitie, en het toepassen van berekeningen die uit een vorig paradigma (de conventionele energie-economie) stammen. Ik zie bijv. nergens de externaliteiten verbonden aan conventionele energieproductie vermeld, laat staan een berekening van deze externe kosten. Of de recente subsidiëring van conventionele energieproductie, die in sommige gevallen de groene subsidies overtreffen. Of de economische voordelen die een uitstootarm land kan hebben in een wereld die steeds meer richting bestraffing van uitstoot evolueert.
Deze paper doet een goede aanzet om dit en gelijkaardige kritiek onderbouwd te pareren.
Dat daar gelaten zijn er idd enkele uitwasemen die de auteur terecht aan de kaak stelt. De dubieuze duurzaamheid van biomassa bijv. Of het feit dat de meeste subsidies niet aan de stroomprijs gekoppeld zijn, waardoor veel installaties ook bij stroomoverschot blijven produceren. Dat van die dieselgeneratoren aan zonnepanelen in Spanje lijkt me dan weer een indianenverhaal. De netbeheerders hebben een algoritme dat controleert of zonnepanelen niet teveel energie produceren, net om zo'n misbruiken tegen te gaan (ik weet dit natuurlijk enkel zeker van Belgische, Duitse en Nederlandse netbeheerders, maar het zou me verbazen moesten ze dat in Spanje niet doen gezien het grote aantal zonnepanelen daar).
De energietransitie is ook niet enkel een economisch gebeuren. Het gaat hier ook over de politieke keuze welke wereld we aan onze nakomelingen willen geven (het zogenaamde 'intergeneratie kaptiaal'). Het is soms vreemd dat we dit item per se enkel economisch willen benaderen, terwijl dit voor andere hete hangijzers (het leger, de soort overheid, veiligheidsniveau van de maatschappij etc.) minder een issue is.
.