beryl zei:
Maar de correlatie tussen jouw inkomen en rijkdom en dat van je voorouders is heel groot. Da's niet enkel zo bij zwarten. Een onderzoek uit Noord Italië is toonde aan dat het inkomensverschil van families in de 15 de eeuw nog steeds een goede indicator is van hun inkomen van hun nakomelingen. Zou dat een groter probleem zijn als die armere 15de eeuwse mensen een andere huidskleur hadden? Zouden we in die situatie meer moeten doen om ervoor te zorgen dat die anders gekleurde nakomelingen op een gelijk niveau komen dan bij die nakomelingen van even arme personen die die huiskleur niet hebben?
Is het probleem met andere woorden de stroefheid van sociale mobiliteit of is het racisme?
Je kan niet gewoon naar de situatie nu kijken en zeggen dat het automatisch racisme is dat er minder zwarte CEO's zijn. De reden waarom het moeilijk is om op te klimmen is wel degelijk belangrijk.
Die stroefheid is inderdaad de essentie van dit hele verhaal, een bewezen feit als je het mijn vraagt. Socialisme heeft daar bovendien weinig aan kunnen veranderen hoe goed dat ook bedoeld was en al helemaal niet in dit racisme debat.
Het Duitse maandblad
Der Spiegel heeft hierover een aantal jaren geleden een heel gedetailleerde studie gepubliceerd, een behoorlijk groot staal van mensen uit verschillende sociale milieus die het academisch tot de top (doctoraatsdiploma) geschopt hadden. Puur academisch allemaal hun gelijken. De offspring uit de Duitse elite eindigt echter beroepsmatig in dat zelfde milieu terwijl die uit een arbeidersmilieu het hoogstens schoppen tot onderzoeker, afdelingshoofd of iets dergelijks, personen met een modaal salaris dus. Dit op een paar uitzonderingen na, namelijk diegenen die Duitsland ooit verlaten hebben en het zo steevast aanzienlijk hoger geschopt hebben.
Daar is een logische verklaring voor. De kans dat iemand uit een arbeidersmilieu in eigen land in aanraking komt met de toplagen en vooral hoe men zich daarin beweegt is quasi onbestaande. 'Breek' je met je land dan breek je ook de band met jouw afkomst. Ik ben daar trouwens in bepaalde mate zelf een voorbeeld van. Tijdens mijn buitenlandtijd had ik mensen in mijn kennissenkring met internationale bekendheid die ik in België nooit zou ontmoet hebben, hoef je zelfs niet aan te denken. Ik zeg dit niet om te stoefen maar gewoon om aan te tonen hoe willekeurig dit hele systeem is. Die stelling was al waar ten tijde van Leopold II. De gruweldaden even ter zijde, veel van die kolonialen hun leven zou er meer uitgezien hebben als diegenen waarover zij autoriteit hadden moesten zij in Belgie gebleven zijn. Ik heb hierover overigens ooit een discussie gehad met 2 van mijn klasgenoten/kennissen die België ook ooit verlaten hebben en steevast (heel) goed boeren. Discussiepunt was '
zou jij hetzelfde bereikt hebben moest je in België gebleven zijn ', Antwoord was unaniem
'no chance'. Een zei zelfs dat hij waarschijnlijk werkloos zou geweest zijn of lig in een of ander uitkeringssysteem zou zitten.
De moraal van het verhaal hier? Vergeet
onderwijs voor sociale promotie, breek je band met jouw afkomst, als het je lukt ten minste.
Heel interessant
artikel over zusterthema vrouwendiscriminatie, ooh zo toepasbaar op andere hete patat onderwerpen,
